Jump to content
Arachnida

Το Βασίλειο Της Αράχνης

Recommended Posts

Darkchilde

Κάθησα και το τέλειωσα πριν λίγο. Πραγματικά όσο προχωρούσε γινόταν καλύτερο, και περιμένω την συνέχεια... Οι περιγραφές στις μάχες ήταν πολύ καλές, χωρίς περιττές λεπτομέρειες.

Γενικά όσο προχωρούσε η ιστορία τόσο περισσότερο μου άρεσε.

Γιάννη πότε βγαίνουν τα επόμενα; Περιμένω να δώ που κατέληξαν οι πρωταγωνιστές μας και ποιοί άλλοι θα εμπλακούνε στην ιστορία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Εγώ είχα πει την άποψή μου στο συγγραφέα μέσω ΡΜ, μόλησα και χθες, αλλά να πω κι εδώ ότι το βιβλίο στέκει άνετα στην Ελληνική σκηνή και ότι είναι μια πολύ αξιόλογη πρώτη προσπάθεια. Πράγματι, αν και κάποια σημεία στο πρώτο βιβλίο δε μου κολλούσαν και τόσο καλά, όσο προχωρούσε γινόταν όλο και καλύτερο και ελπίζω τα επόμενα τρία της σειράς να είναι πολύ καλύτερα (επειδή πιστεύω ότι ο συγγραφέας μπορεί να το καταφέρει)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida
Κάθησα και το τέλειωσα πριν λίγο. Πραγματικά όσο προχωρούσε γινόταν καλύτερο, και περιμένω την συνέχεια... Οι περιγραφές στις μάχες ήταν πολύ καλές, χωρίς περιττές λεπτομέρειες.

Γενικά όσο προχωρούσε η ιστορία τόσο περισσότερο μου άρεσε.

Γιάννη πότε βγαίνουν τα επόμενα; Περιμένω να δώ που κατέληξαν οι πρωταγωνιστές μας και ποιοί άλλοι θα εμπλακούνε στην ιστορία.

 

Σ' ευχαριστώ Βούλα! Το δεύτερο βιβλίο κυκλοφορεί μέσα στην επόμενη εβδομάδα. Νομίζω είναι πιο "σκοτεινό" και θα δεις πολλά από τα όσα γνωρίζουν οι ήρωες να ανατρέπονται. Δεν ήμουν καθόλου τσιγγούνης σε προδοσίες, συνωμοσίες και πισώπλατα μαχαιρώματα. Επίσης αποκαλύπτονται μερικοί γρίφοι και αφήνω υπόνοιες για τις δυνάμεις που κυβερνούν τον κόσμο.

Το τρίτο βιβλίο, όμως πιστεύω ότι θα βγει το Φθινόπωρο, εκτός και αν καταφέρω να το τελειώσω στον επόμενο μήνα. Προσωρινά έχει τίτλο "Τέχνασμα δεμένο με άλλο Τέχνασμα" και το δουλεύω εντατικά αυτόν τον καιρό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida

Το trailer που ετοίμασε ο εκδότης για το Βασίλειο της Αράχνης. Ανέβηκε σήμερα στο youtube.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

To βιβλίο πότε κυκλοφορεί αλήθεια;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Αυτό θα πει προώθηση. Άμα οι άνθρωποι έχουν όραμα και πίστη πάνω σε αυτό που κάνουν, αυτά συμβαίνουν (αυτά πρέπει να συμβαίνουν). Μπράβο στο Λιβάνη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Ωραίο το κλιπάκι μίστερ :) Έχει και συμπαθητική μουσικούλα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos
Ωραίο το κλιπάκι μίστερ :) Έχει και συμπαθητική μουσικούλα.

Μέχρι στιγμής δεν σου έχω κάνει κριτική Nienor, αλλά ίσως να έφτασε η ώρα.

 

Εδώ θα μπορούσες να αντικαταστήσεις το Ωραίο με το Άπαιχτο και το συμπαθητική με το φοβερή. ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
Εδώ θα μπορούσες να αντικαταστήσεις το Ωραίο με το Άπαιχτο και το συμπαθητική με το φοβερή. ;)

Θα γίνω ξανά ο κακός του φόρουμ τώρα, αλλά όχι. Είναι μεν μια καλή δουλειά, αλλά φαίνεται ότι έγινε on a budget.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

"Ωραίο" είπα ρε αδερφέ, δεν είπα καλούτσικο :p

 

Κι αν έλεγα για το κλιπάκι "άπαιχτο" μετά τι θα έπρεπε να πω για τα εξώφυλλα???

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos
Κι αν έλεγα για το κλιπάκι "άπαιχτο" μετά τι θα έπρεπε να πω για τα εξώφυλλα???

Φανταστικά ίσως; :whistling:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida
Φανταστικά ίσως; :whistling:

 

Εντάξει, είναι πειραματικό το βιντεάκι, το ανέφερα επειδή το είδα και χάρηκα. Καλό ήταν.

(Kitsos όταν ξανασυναντηθούμε θα έχω και τα ποσοστά σου σε ανώνυμο φάκελο)

 

Επόμενη παρουσίαση του Βασιλείου της Αράχνης, στις 26 Μαίου, Δευτέρα.

8 μ.μ. στον Παπασωτηρίου της Πάτρας.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis
Και ναι, παντ, παντ, ασθμαίνοντας μήπως και με προλάβει κανείς άλλος, ανακοινώνω με περισσή χαρά ότι είμαι η πρώτη που το κρατάω στα χέρια μου. Μοσχομυρίζει το άτιμο. Καλοτάξιδο Γιάννη!

 

 

Και ξαναναί, και ξανάπαντ, παντ, και ξαναασθμαίνοντας μήπως και με προλάβει κανείς άλλος, ξανανανανανακοινώνω με περισσή χαρά ότι είμαι η πρώτη που κρατάω στα χέρια μου το δεύτερο μέρος, με τίτλο "Περπατώντας Στα Σκαλοπάτια Των Νεκρών". Αν το πρώτο είχε ωραίο εξώφυλλο, το δεύτερο έχει κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό εξώφυλλο. Άντε και το τρίτο δεν αργεί!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida
Και ξαναναί, και ξανάπαντ, παντ, και ξαναασθμαίνοντας μήπως και με προλάβει κανείς άλλος, ξανανανανανακοινώνω με περισσή χαρά ότι είμαι η πρώτη που κρατάω στα χέρια μου το δεύτερο μέρος, με τίτλο "Περπατώντας Στα Σκαλοπάτια Των Νεκρών". Αν το πρώτο είχε ωραίο εξώφυλλο, το δεύτερο έχει κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-ό εξώφυλλο. Άντε και το τρίτο δεν αργεί!

 

Ευθυμία τι να πω; Σε ευχαριστώ απ' την καρδιά μου!

Ούτε εγώ δεν ήξερα ότι έχει κυκλοφορήσει, το είδα στο site αφού το είπες.

Μίλαγα χθες το μεσημέρι με την υπεύθυνη του τμήματος επιμέλειας και ούτε αυτή ήξερε.

Πολύ ξαφνικό χτύπημα :)

Για το τρίτο βιβλίο η πρώτη ενημέρωση που έχω, είναι ότι θα κυκλοφορήσει το Φθινόπωρο.

 

post-233-1210092427_thumb.jpg

Edited by Arachnida

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Εγώ πάντως το έψαχνα το απόγευμα στο κέντρο και δεν το βρήκα. Ούτε καν στο βιβλιοπωλείο του Λιβάνη. Λογικά τέλη αυτής ή αρχή της επόμενης θα το βρίσκουμε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Χεχε, εγώ το πήρα με άλλον τρόπο. Πιο ζεστό κι από το ζεστό. Όντως πήγα στο βιβλιοπωλείο του Λιβάνη το μεσημέρι για να το πα΄ρω στη φίλη μου και μου είπαν ότι θα το έχουν μάλλον αύριο το πρωί. Εγώ όμως το έχω, ζήλια, ψώρα...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morigan

Χμμμ. εγώ έχω μείνει ακόμα στο πρώτο... Όταν με το καλό τελειώσει θα δω και το δεύτερο. Οφείλω να ομολογήσω ότι έχεις περίεργη πένα Αραχνίδα. Δεν μπορώ να καθορίσω καλά το προσωπικό σου στυλ αλλά που θα μου πάει θα το βρω...

Share this post


Link to post
Share on other sites
mariposa

Είδα στην βιτρίνα ενός συνοικιακού βιβλιοπωλείου τα βιβλία σου Γιάννη και χάρηκα. Τα έβγαλα φωτο με το κινητό, είναι και το τζάμι της βιτρίνας για αυτό είναι κάπως κακή η ποιότητα της. Ελπίζω να πηγαίνουν καλά οι πωλήσεις

post-1466-1210339808_thumb.jpg

Share this post


Link to post
Share on other sites
Arachnida

Mariposa σ' ευχαριστώ πολύ για τη φωτογραφία!

Γενικά βλέπω σε πολλές βιτρίνες το Βασίλειο της Αράχνης και μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι και πόσο ικανοποιημένος είμαι :)

Σε αυτά τα ζητήματα το όνομα του εκδοτικού οίκου και η διάθεσή του να το προωθήσει βαραίνει πολύ.

Από πωλήσεις δεν θα ξέρω πριν περάσει αρκετός καιρός, αλλά είμαι απαλλαγμένος απ' το άγχος μιας και φροντίζουν γι' αυτό η καλή μου φίλη Παυλίνα και ο παλιόφιλος ο Πάουλο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Darkchilde

Σήμερα το πήρα. Θα το ξεκοκαλίσω μόλις τελειώσω την εργασία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
dreamwhisperer

Είχα πολλούς ενδοιασμούς στο κατά πόσο πρέπει να σχολιάσω το βιβλίο του Γιάννη, για δύο λόγους.

Ο πρώτος είναι ευνόητος (και όποιος κατάλαβε κατάλαβε).

Ο δεύτερος είναι ότι προσωπικά δυσπιστώ σε κάθε είδους λογοτεχνική κριτική (μισώ την φιλολογική ανάλυση).

 

Τέλος πάντων, θα θεωρήσω ότι όλοι είμαστε καλοπροαίρετοι και θα κάνω κάποιες παρατηρήσεις.

 

Η γλώσσα του του βιβλίου είναι βιβλική και το εντυπωσιακό είναι ότι (ένδειξη τεράστιας οξύνοιας στη χρήση των λέξεων) δεν μοιάζει με μετάφραση, όπως τόσα άλλα που έχουμε δει. Σου κάνει εντύπωση με την πρώτη κιόλας ανάγνωση, ότι το αίσθημα που αποκομίζεις είναι ότι το βιβλίο έτσι έπρεπε να δοθεί έτσι έπρεπε να διαβαστεί έτσι έπρεπε να εμπνευστεί εξ' αρχής. Γεγονός που το θεωρώ κατόρθωμα.

 

Ο Γιάννης με το βασίλειο του, σε κάνει μία βίαιη εισαγωγή σε έναν κόσμο όπου ο συγγραφέας είναι ο Θεός του. Από τις πρώτες σελίδες καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μία μεγάλη πνοή, ένα σχέδιο, ένα παζλ σκέψεων που σιγά σιγά μπαίνει σε λειτουργία και εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι με το που τελειώνεις το πρώτο μέρος, να τρέξεις να αγοράσεις το δεύτερο. Πλέον είσαι μέρος του βασιλείου, θέλεις να πολεμήσεις και εσύ, να μάθεις τα νέα των συντρόφων σου, να δεις τι θα γίνει. Οπότε ο μόνος λόγος που βρίσκω για να μην το διαβάσει κανείς, είναι ότι πολύ δύσκολα θα το αφήσετε από τα χέρια σας (και Γιάννη ετοιμάσου να σε πρήξουμε για το τι θα γίνει στη συνέχεια).

 

Ωραία όλα αυτά, αλλά εγώ δίνω κυρίως σημασία σε ένα τρίτο στοιχείο. Τι καινούριο έχει να δώσει το συγκεκριμένο βιβλίο, γιατί να το διαβάσουμε;

 

Το "Μεγάλο Άλμα προς τα εμπρός" που κάνει ο Πλιώτας, είναι η συγχώνευση της ελληνικής νοοτροπίας στην επική φαντασία. Ο Τόλκιν και οι μιμητές (συνεχιστές, βελτιωτές κτλ) του, βασιζόμενοι σε μία παράδοση μεσαιωνικής φεουδαρχίας, έφεραν τον αντιδραστικό ελιτισμό στην επική φαντασία. Ο απλός κόσμος είναι ένα κοπάδι. Όλοι περιμένουν τη λύση από την αριστοκρατία της τιμής και του αίματος, την επιστρόφή του βασιλιά τους, τη νίκη μέσα από τους ήρωες. Δεν υπάρχει ο απλός πολεμιστής, ο απλός άνθρωπος. Ο λαός δείχνει να κοιμάται και μόνο μέσο των ηγετών του, μπορεί να αφυπνιστεί και ακόμα και τότε καθοδηγείται βίαια, σχεδόν σέρνεται από τους αρχηγούς του. Αυτό είναι μέρος της παράδοσης των Δυτικοευρωπαίων ακόμα και σήμερα. Αντίθετα ο ελληνικός πολιτισμός, χαρακτηρίζεται από την αποηρωιοποίηση, την απομυθοποίηση των ειδώλων. (Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι ενώ για τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, οι άγγλοι μυθοποιούσαν τους "άσους" των αιθέρων, οι Γερμανοί λάτρευαν το Ρόμελ, το Μάνσταιν, το Γκουντέριαν ως ιππότες του νέου πολέμου, από όπου θα έρχοταν η νίκη, εμείς ανάθεμά μας και αν θυμόμαστε ένα όνομα από αυτούς που πολέμησαν στην Αλβανία, αλλά θεωρούμε ότι η νίκη ήρθε μέσα από τη λαική συσπείρωση και τη θέληση όλου του κοινωνικού συνόλου).

Ο Πλιώτας κάνει αυτό το συγκερασμό. Ήρωες αλλά και λαός. Αριστοκρατία του αίματος, αλλά και εθνική συσπείρωση. Η νίκη δεν έρχεται από άνωθεν, αλλά έχει γερά θεμέλια σε ένα ευρύ λαικό συμβόλαιο.

(Μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι από αυτούς που υποστηρίζουν την "τεραστια" απόφαση του ΚΚΕ να καταδικάσει τον Αστεριξ, γιατί βασίζει την αντίσταση στον κατακτητή σε μαγικά φίλτρα και όχι σε κοινωνική συσπείρωση)

 

Αυτές είναι οι παρατηρήσεις μου, τουλάχιστον μέσα από τη δική μου οπτική γωνία ανάγνωσης.

Μπράβο Γιάννη!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
Ο Τόλκιν και οι μιμητές (συνεχιστές, βελτιωτές κτλ) του, βασιζόμενοι σε μία παράδοση μεσαιωνικής φεουδαρχίας, έφεραν τον αντιδραστικό ελιτισμό στην επική φαντασία. Ο απλός κόσμος είναι ένα κοπάδι. Όλοι περιμένουν τη λύση από την αριστοκρατία της τιμής και του αίματος, την επιστρόφή του βασιλιά τους, τη νίκη μέσα από τους ήρωες. Δεν υπάρχει ο απλός πολεμιστής, ο απλός άνθρωπος. Ο λαός δείχνει να κοιμάται και μόνο μέσο των ηγετών του, μπορεί να αφυπνιστεί και ακόμα και τότε καθοδηγείται βίαια, σχεδόν σέρνεται από τους αρχηγούς του.

*γκουχ* Φρόντο *γκουχ* Μπάγκινς *γκουχ*.

Έτσι, για να μην διαστρεβλώνουμε κάποια πράγματα όταν απλοποιούμε κάτι.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Παρατηρητής

Σωστά, ξεχνάς 'Ψιθυριστή ότι ο Τόλκιν χρησιμοποίησε απλούς ανθρώπους για ήρωες στις ιστορίες του. Μην κοιτάς το Σιλμαρίλλιον, αυτό ήταν η προσπάθεια του να φτιάξει μια μυθολογία για την πατρίδα του, την Αγγλία (κάμποσα χρόνια αργότερα από την περίοδο των παγκόσμιων μυθολογιών, αλλά δεν πειράζει, αυτό φτιάχνει σήμερα οι Αγγλία με τους παραμυθάδες της).

Όσο για την Ελληνική νοοτροπία και την επική φαντασία. Ποτέ στους μύθους και τους θρύλους αυτού του τόπου, από τη γέννηση του Δία μέχρι το Διγενή Ακρίτα, ο λαός δεν δρούσε ως σύνολο. Λειτουργούσε ως κοπάδι που ακολουθούσε, αλλιώς έστελνε έναν ήρωα (τον οποίο αργότερα και υμνούσε) για να τους λυτρώσει από το κακό. Ακόμα και τον Κ. Παλαιολόγο να δούμε και τον Θ Κολωκοτρώνη, οι οποίο δεν είναι θρύλοι αλλά ιστορικά πρόσωπα, βλέπεις ότι γύρω από αυτούς υφαίνουν τη μεγαλοπρέπεια της ηρωικής πράξης. Δεν είπαν πχ για το στρατό της Τριπολιτσάς (εκτός από τα δημοτικά της εποχής που και πάλι 40 ανώνυμους έβαλε και όχι ένα συγκεκριμένο στράτευμα) ή για τους υπερασπιστές της Πόλης.

Δεν πιστεύω ότι ο Γιάννης ήθελε να κάνει έναν τέτοιο σύνδεσμο επικής φαντασίας και (κατά Dreamwhisper)ελληνικής νοοτροπίας. Αντιθέτως, νομίζω ότι χρησιμοποιεί την τεχνική του Τόλκιν. Μην ξεχνάς, ένας ""ασήμαντος"" (ας μου επιτραπεί) χαρακτήρας που μεταφέρει κάτι πολύ βαρύ και σημαντικό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
dreamwhisperer

Το ό,τι θα γινόταν η κριτική της κριτικής, δεν το περίμενα.

 

Επειδή το topic ανήκει στο Βασίλειο της Αράχνης, δεν νομίζετε ότι είναι πιο δίκαιο, να συζητηθεί, το συγκεκριμένο θέμα αλλού;

 

Μία οπτική γωνία έδωσα και μπορεί είτε να συμφωνείτε είτε να διαφωνείτε. Αδιάφορο, ακόμα και ο συγγραφέας να διαφωνεί είναι αδιάφορο, από τη σιγμή που ως αναγνώστης (έστω και μόνος, έστω και ηλίθιος, έστω και αστοιχείωτος) εγώ εξέλαβα αυτό.

 

Γι' αυτό μισώ τη φιλολογική ανάλυση.

 

Τώρα Παρατηρητή, νομίζω ότι το θέμα έχεις πολλές προεκτάσεις, σύμφωνα με τις ιστορικές συνθήκες χιλιάδων χρόνων, εξάρσεις, εξαιρέσεις, λάθη, μυθολογία, μπορούμε να δίνουμε άπειρα παραδείγματα ο ένας στον άλλον και συνεχώς θα αυτοεπιβεβαιωνόμαστε. Αν θες το συζητάμε, αλλά κάπου αλλού.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Εξηγώ μία το σχόλιό μου, αν και ο Παρατηρητής με καλύπτει:

Παρατήρησα μια παντελώς ψευδή δήλωση για το είδος της Επίκής Φαντασίας: Το κλισέ του είδους είναι το κοινό αγόρι/πρωταγωνιστής που καταλήγει να σώζει τον κόσμο από το κακό και ταυτόχρονα να κάνει ένα ταξίδι ωρίμανσης.

Έτσι στον Άρχοντα των Δακτυλιδιών υπάρχει ο Φρόντο Μπάγκινς, στον Μάγο του Feist δύο χωριατόπαιδα, στον Τροχό του Χρόνου τρία αν θυμάμαι καλά, στα Dragonlance Chronicles μια ομάδα απλών τυχοδιωκτών, στη Γαιοθάλασσα ο Σπάρροουχωκ είναι γιος σιδερά, στη Νάρνια 4 αδέρφια, στο Έραγκορν ή το Χάρυ Πόττερ (για να πιάσουμε και πιο σύγχρονα έργα) το ίδιο, και πάει λέγοντας.

Στο μόνο επικό βιβλίο του φανταστικού που υπάρχει ευγενής πρωταγωνιστής, αυτό είναι το Dune, που ξεφεύγει όμως από το Φάνταζυ. (άντε και το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου, αλλά ξεφεύγουμε πια από Τολκιενικά μοτίβα)

Αντίθετα, ο ένας υπερήρωας δεσπώζει στην Ηρωική Φαντασία. Ο (βασιλιάς) Έλρικ ολομόναχος εξοντώνει τις ορδές του Χάους. Ο (πρίγκιππας) Κόρουμ σώζει δύο κόσμους, ο (εκλεκτός) Αιώνιος Πρόμαχος σώζει και από έναν κόσμο σε κάθε βιβλίο. Ο (άρειος) Κόναν ξεφεύγει από την αιχμαλωσία και με αυτόν επικεφαλής, ο στρατός του θριαμβεύει.

 

Όσο για τη φιλολογική ανάλυση, ο κάθε συγγραφεας, όσο κι αν τη μισεί, πρέπει να μπορεί να την κάνει σε κάποιον βαθμό. Και φυσικά να είναι σε θέση να την διαβάσει και κατανοήσει.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines.