Jump to content
Sign in to follow this  
Adicto

Και η Άβυσσος θα Φλογισθεί...

Recommended Posts

Adicto

Όνομα Συγγραφέα: Adicto
Είδος: HorrorοSFοParody
Βία; Πολύ.
Σεξ; nada
Αριθμός Λέξεων: 4.440
Αυτοτελής; ναι (o Θεός να την κάνει...)
Σχόλια: Κάποιες φιγούρες θα τις αναγνωρίσετε...

 

 

 

 

Kαι η Άβυσσος.docx

Edited by Adicto
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Σε πρώτη φάση αδυνατώ να κάνω εποικοδομητική κριτική. :lol:

Σαν πρώτο σχόλιο να στείλω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε Μανωλιό και Ρούσσο. Η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία...σας στέλνω μήνυμα από το υπερπέραν! :D

 

Σαν δεύτερο σχόλιο να πω ότι, Σταμάτη σου χρωστάω έναν φρικτό και βασανιστικό θάνατο, επειδή στο προηγούμενο διήγημα μου δεν ταλαιπωρήθηκες καθόλου πριν πεθάνεις, ενώ εσύ σε αυτό με βάζεις να περάσω τα πάνδεινα!

 

Υ.Γ Θα είμαι απολύτως αντικειμενικός στην ψηφοφορία, μην ανησυχείς Myyst. Με τόσα που μου έκανε αυτός ο άκαρδος μάλλον έσκαψε τον λάκκο του! :spiteful:

Edited by Drake Ramore
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Ναι... Γι' αυτό είχα ειδοποιηθεί (μέσω ονείρων, εννοείται, από τη Ρ'λύε) να διαβάσω αυτή την ιστορία, ε; :-)

Το πράγμα φαινόταν ήδη από τις πρώτες γραμμές ("Απόστολος") νομίζω όμως ότι η κορυφαία στιγμή είναι η 

 

 

«Το ξόρκι συντάχτηκε στο πανεπιστήμιο του Μισκατόνικ και η σωστή απόδοσή του στην γλώσσα Τους έγινε από τον καθηγητή Νικόλαο Ρούσσο» συνέχισε κλείνοντας το μάτι στον Απόστολο. Εκείνος ύψωσε το φρύδι και σφύριξε. «’Άστα» συνέχισε ο Μανωλιός, «μόνο για την σωστή τοποθέτηση των κομμάτων πέρασαν τρεις εβδομάδες».

 

 

Από τις λίγες φορές που το lol έχει κυριολεκτικό νόημα. :-) Επίσης, μου άρεσε πολύ η άλλη εξαιρετική ατάκα που είχα την τιμή να εκφέρω αμέσως πιο κάτω:

 

«Σε απλά ελληνικά, αν πράγματι τον βρεις και του φυτέψεις την τορπίλη, θα του γαμήσουμε τη μάνα για μια αιωνιότητα»

 

 

Σοβαρά (λέμε) τώρα, ενδιαφέρουσα η εναλλαγή απειλητικού και χιουμοριστικού, ή τουλάχιστον πιο ελαφρού στοιχείου, και καλά όλα τα κομμάτια με πλάγια. Εκρηκτικό το τέλος, κι ευχαριστώ για τις μπύρες. :-) Εξυπακούεται ότι πέρασα, κυριολεκτικά και λογοτεχνικά, πολύ καλά και μέσα και έξω απ' το διήγημα. :-)

 

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Count Baltar

Κοίτα, διάολε, που θα με βάλει το σ****παιδο να διαβάσω σε οθόνη...

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Πολύ καλογραμμένο και αρκετή πλάκα, δε μπορώ να πω...

Σε μερικά σημεία η γλώσσα είναι κάπως "αποστειρωμένη", σαν να φοβόσουν μην κάνεις λάθος (;).

Το κόμμα δίπλα στο "και" δεν είναι οπωσδήποτε λάθος, αν το "και" συνδέει άλλα πράγματα και όχι αυτά που περικλείονται σε κόμματα. Αυτό το κάνεις 2-3 φορές τουλάχιστον, δηλαδή λείπουν κόμματα.

Η ατμόσφαιρα δε με έπεισε εντελώς, γιατί από τη μία έχουμε επιστημονικές έρευνες και DNA και από την άλλη Ιερείς (με κεφαλαίο) και μυστικές γλώσσες. Αυτό το σημείο το διάβασα 2-3 φορές για να σιγουρευτώ ότι είχα καταλάβει καλά (πώς είπατε; Ιερείς; ).

Τέλος νομίζω ότι δεν έχει, αλλά δεν είναι και τόσο ενοχλητικό αυτό.

Πολύ ωραία, μεταξύ άλλων, η φράση "Και το δωμάτιο αντηχεί και λάμπει μια, δυο, τρεις, τέσσερις φορές όταν υψώνει πάλι το οπλισμένο χέρι του". Χτυπητή εικόνα και πρωτότυπος τρόπος να την περιγράψεις.

Good luck and may the Old Ones be with you!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

 

Η ατμόσφαιρα δε με έπεισε εντελώς, γιατί από τη μία έχουμε επιστημονικές έρευνες και DNA και από την άλλη Ιερείς (με κεφαλαίο) και μυστικές γλώσσες. Αυτό το σημείο το διάβασα 2-3 φορές για να σιγουρευτώ ότι είχα καταλάβει καλά (πώς είπατε; Ιερείς; ).

 

 

Είναι που δεν είσαι εξοικειωμένη με τo Cthulu Mythos. Φυσικά Ιερείς! Φυσικά χαμένα ανίερα κείμενα! Φυσικά άγνωστες γλώσσες! 

Το κομμάτι DNA αφορά την σύνδεση του πρωταγωνιστή (που δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε, γ@μεί και δέρνει!  :boxing: ) με τον προφήτη ΧΦΛ. Τα κείμενα όμως που μεταφράστηκαν αφορούν τις προφητείες.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Αρκετά δυνατή ιστορία, τόσο στη γραφή όσο και στο περιεχόμενο. Αν και δεν είμαι απόλυτα εξοικειωμένος με το μύθο του Κθούλου, ακολούθησα μια χαρά τα δρώμενα χωρίς να χρειάζομαι επιπλέον πληροφορίες. Σίγουρα, όμως, όσοι γνωρίζουν περισσότερα μπορούν να απολαύσουν καλύτερα τις μικρές αναφορές που φαντάζομαι ότι υπάρχουν.

 

Πολύ καλή και πειστική η ατμόσφαιρα, τόσο πάνω στο πλοίο, όσο και στο βυθό της θάλασσας. Οι λιγοστοί δευτερεύοντες χαρακτήρες κάνουν σωστά τη δουλειά τους (προσέχοντας πού πρέπει να μπει κάθε κόμμα), όσον αφορά την εύθυμη νότα που δίνουν στο διήγημα εκεί που τη χρειάζεται, χωρίς ωστόσο να το παρακάνει. Μόνο ο κυβερνήτης έμεινε παραπονεμένος, χωρίς real-life alter-ego.

 

Το τέλος μού φάνηκε κάπως ανοιχτό, αν και φαντάζομαι ότι έχει να κάνει με την ικανότητα του Απόστολου να βλέπει κάποια πράγματα (ανθρώπους) διαφορετικά. Αυτό που ανησυχούσε τους υπόλοιπους. Κι ήταν αυτό που συνέδεσε τα όσα είχε κάνει στο παρελθόν, με την απόφαση που πήρε, στον τόπο που «απόκτησε» την ικανότητα αυτή.

 

Χωρίς αμφιβολία μια ιστορία την οποία διάβασα εύκολα και πέρασα πολύ καλά μαζί της.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Natasha

Λοιπόν, το διάβασα και θα το πω: μαγεύτηκα. Αρχικά, λόγω του λόγου  ^_^  Τι μαεστρία στη γλώσσα, έχουμε εδώ μια από τις (σπάνιες τελικά) περιπτώσεις που ο συγγραφέας βάζει τη γλώσσα να κάνει ό,τι θέλει και εκείνη υπακούει. Από την αρχή ακόμη, "η σιωπή τον κάνει να νιώθει πως βρίσκεται μέσα σε ένα κουκούλι", τι ωραία που το θέτεις! Επειδή ακριβώς τα λες τόσο ωραία, η ατμόσφαιρα περνά αυτούσια από εσένα στον αναγνώστη, εγώ το καράβι το ένιωθα, το άκουγα και το μύριζα κατά την ανάγνωση. Και ναι, και στο βυθό βρέθηκα και εγώ τα φοβάμαι αυτά... Μια λεπτομέρεια που μου άρεσε πολύ: το ότι κλέινει απαλά την πόρτα στην καμπίνα με τη φωτογραφία της γυναίκας και του γιου του. Η δομή της ιστορίας την κάνει να κυλάει χωρίς να κουράζει, τι κι αν είναι 4 χιλιάρικα λέξεις, ούτε το κατάλαβα. Η ανάμνησή του για τη γυναίκα, ειδικά η δεύτερη; Απλά μπράβο. Είναι gruesome όσο πρέπει, η επιλογή ακόμη και του τι τρώει (συγκεκριμένα!) το κάνει ακόμη πιο ισχυρό και η ολοκλήρωση του εφιάλτη έρχεται απο το σωστό άτομο τη σωστή στιγμή.

 

Θα έλεγα και αρνητικά, αλλά δεν έχω.-

 

Γενικά, πέρασα υπέροχα, μου άρεσε τόσο που ένιωθα ότι το διάβαζα τυπωμένο σε χαρτί κι όχι στο λάπτοπ μου. Και ξέρεις τι; Περιμένω ότι θα το διαβάσω ΚΑΙ σε χαρτί κάποια στιγμή! ;-)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

[...] Είναι gruesome όσο πρέπει, η επιλογή ακόμη και του τι τρώει (συγκεκριμένα!) το κάνει ακόμη πιο ισχυρό και η ολοκλήρωση του εφιάλτη έρχεται απο το σωστό άτομο τη σωστή στιγμή.

 

Ναι, αυτό! Μέσα στον χαβαλέ, ξέχασα αυτό.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Την ιστορία τη διάβασα όταν πρωτανέβηκε, τόνισα με πμ τα καλά (και μαζί έριξα το μαστίγωμα που όφειλα στον Σταμάτη για διορθώσεις και λοιπά) αλλά πρέπει να ποστάρω αυτή την εικόνα που είναι το αληθινό τέλος μετά το τέλος της ιστορίας γι'αυτό αλήθεια μην κοιτάξετε το σπόιλερ πριν τελειώσετε την ιστορία:

 

 

 

post-1558-0-44617800-1393541125_thumb.jpg

που πά ρε καραμήτρο...

 

 

Edited by DinMacXanthi
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Απλα απολαυστικος σουφουφοτρομος. Και μονο εγω ειμαι που επιασα και τεταρτο σουφουφιτη στο διηγημα;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Απλα απολαυστικος σουφουφοτρομος. Και μονο εγω ειμαι που επιασα και τεταρτο σουφουφιτη στο διηγημα;

Για πες...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Ποιος υπογραφε ενα φεγγαρι σαν καπετανιος

Share this post


Link to post
Share on other sites
Drake Ramore

Θα σε γελάσω, δεν θυμάμαι. Αλλά δεν νομίζω να είναι κάτι παραπάνω από σύμπτωση.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Myyst

Ευχαριστώ για το παιχνίδι Adicto. Ευχαριστήθηκα την κάθε στιγμή του δθηγήματος σου.  :lol:

 

(Ερώτηση: Γιατί τον Δρ. Μανωλιό δεν τον φωνάζει ποτέ κανείς με το μικρό του όνομα;)  :rolleyes:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Adicto

E, είναι Κύριος και εμπνέει σεβασμό!

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Και μου έλεγαν: "Διάβασέ την". Κι εγώ "Ε, ναι, μόλις προλάβω. Σήμερα, αύριο, σε λίγο..." Με τούτα και με κείνα έληξε η ψηφοφορία και δεν πρόλαβα να ψηφίσω :bag:

 

Τώρα τελικά κατάφερα και τη διάβασα την ιστορία και, ΟΚ, τίποτα πολύ εποικοδομητικό δεν θα πω πέρα από το πόσο την ευχαριστήθηκα.

Βλέπεις, όταν σ' έχει ακούσει όλο το σπίτι να γελάς

 

 

με τον καθηγτή Νικόλαο Ρούσσο και τις εβδομάδες που χρειάστηκε να βάλει τα κόμματα στο σωστό σημείο στο ξόρκι

 

 

όσο ζοφερά και τρομακτικά και να είναι τα υπόλοιπα, μόνο χαβαλές σου μένει. Κι ας έχει και πολύ ζόρικα σημεία μέσα.

 

Εύγε λοιπόν και να δούμε και μεγαλύτερο πλήρωμα στην επόμενη εξόρμηση. Ή τα κατάφερε ο Απόστολος και την ξερίζωσε όλη την ανόσια και βλάσφημη φάρα; :)

Edited by Tiessa
  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
giorgos lagonas

εγώ από την άλλη απορώ πού είδαν οι προλαλήσαντες αρετές τύπου "Πολύ καλογραμμένο...", "Αρκετά δυνατή ιστορία, τόσο στη γραφή όσο και στο περιεχόμενο...", "...μαγεύτηκα...Τι μαεστρία στη γλώσσα..." κλπ κλπ (εκτός και αν διάβασαν διαφορετικό κείμενο από αυτό που διαβάζω εγώ) και θα σου προσφέρω αυτό που (ένεκα ευγένειας;) δεν έπραξαν οι υπόλοιποι και που πιστεύω ότι πραγματικά χρειάζεσαι και ότι θα βοηθήσει : θα σε μαλώσω. 

 

γιατί; 

 

1) για την αχαλίνωτη γλώσσα που κυμαίνεται από αμέτρητες τελείως περιττές και τραβηγμένες από τα μαλλιά περιγραφές τύπου "...Η θάλασσα στραφτάλιζε, θαρρείς και χιλιάδες μικρά αστέρια ανέρχονταν αέναα από το βυθό και εκρήγνυνταν στην επιφάνειά της. .." (μα, γράφεις μισό χαϊκού απλά και μόνο για να περιγράψεις το νερό, ρε αδερφέ;) έως σε φράσεις τύπου "...θα του γαμήσουμε τη μάνα για μια αιωνιότητα..." και "...Καβάλα αυτό τώρα, Χαστούρ..."

 

2) από την τεράστια τρύπα στην πλοκή. Δηλαδή, (για να αναφέρω απλώς το εξωφρενικό αποκορύφωμα) κάποιοι εκεί έξω φτιάχνουν μια βόμβα που "...κόστισε όσο ο προϋπολογισμός της Ρουμανίας..." και κάνουν τι; Απλώνονται με μια σάπια σκούνα μεσοπέλαγα και απλώς την δίνουν ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ενός κακομοίρη;

 

3) γιατί "Εκείνος Που Καβαλάει Τους Ανέμους..." δεν είναι ο Χαστούρ, αλλά ο Ithaqua. 

 

4) γιατί ένα Λαβκραφτικό pastiche, χωρίς να κάνεις τίποτα άλλο για να σπάσεις τους κανόνες και να διαφοροποιηθείς από αυτό, δεν παύει ποτέ να είναι απλώς αυτό : ένα Λαβκραφτικό pastiche. Δηλαδή ένα a priori μέτριο (στην καλύτερη των περιπτώσεων) έργο λόγου.

 

Έχω να πω και άλλα, αλλά δεν έχει νόημα να επεκταθώ... I think you get the point. Είσαι καλός συγγραφέας. Το ξέρουμε και το ξέρεις. Δεν χρειάζεται να μας πείσεις σώνει και καλά για αυτό, ούτε να προσπαθείς να μας το αποδείξεις με το στανιό, εξαντλώντας μας με ΑΧΡΕΙΑΣΤΕΣ περιγραφές. Πρέπει να μάθεις να τιθασεύεις τη γραφή σου. Κάτι που σε ό,τι έχω δει δικό σου μέχρι πρότινος το κατάφερνες. Έστω εν μέρει. Εδώ το έχασες πολύ. 

 

ΥΓ. ναι, το ξέρω ότι η ιστορία γράφτηκε δίκην sff-o-χαβαλέ. Αυτό είναι και το μόνο που τη σώζει, αν θες τη γνώμη μου. Γιατί, ναι, πέρασα καλά διαβάζοντάς την. Και αν την είχε γράψει οποιοσδήποτε άλλος εκτός από σένα, τα ανωτέρω λάθη δεν θα με ενοχλούσαν τόσο, μπορεί και να μη με ένοιαζαν καν. 

 

Στα θετικά : η horror σκηνή στην κουζίνα. Κράτα την για ένα "κανονικό" διήγημα. 

η περιγραφή της Ρ'Λυέ

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Σταμάτη μου επιτέλους σε ξαναδιαβάζω. :) 

 

Δεν έχω να πω και πολλά για την ιστορία πέραν του ότι την απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Ξέρω ότι είναι τρόμος απλά... Με όλες αυτές τις γνώριμες προσωπικότητες να περιπλανώνται στις σελίδες, έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει στο μεγαλύτερο κομμάτι της ανάγνωσης. 

 

P.S. Το Δρ. Μανωλιός θα μείνει. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult

 

-Και η Άβυσσος θα Φλογισθεί. Ωραίος τίτλος, ταιριαστός με την υπόθεση.

 

-Κολλάει μεν το ποίημα στην αρχή, αλλά μου φάνηκε κάπως μεγάλο. Θα προτιμούσα κάτι πιο σύντομο.

 

-Όλη η ιστορία πήγε γρήγορα κι άνετα ως το τέλος.

 

-Απόστολος, δρ Μανωλιός, και καθηγητής Ρούσσος. Πλάκα-πλάκα τα συγκεκριμένα ονόματα δεν είναι κι άσχημα, θα πέρναγαν, ακόμα κι αν δεν ήξερα για ποιους μιλάς.

 

''...θαρρείς και χιλιάδες μικρά αστέρια ανέρχονταν αέναα από το βυθό και εκρήγνυνταν στην επιφάνειά της.''

-Καλό, αλλά το υπογραμμισμένο μού φάνηκε κάπως υπερβολικό.

 

''Καβάλα αυτό τώρα Χαστούρ''

-Έτσι κι έτσι αυτό εδώ. Μου μοιάζει λίγο σαν αγγλικούρα. Μήπως να του έχωνε κάνα άλλο, πιο ελληνικό μπινελίκι; (επίσης, όπως λέει κι ο Γιώργος, πρέπει να τα χώσει στον Ιθάκουα).

 

-Το απόλαυσα από την έκτη σελίδα και μετά (όταν η κάθοδος ξεκινάει, και τα κομμάτια του παζλ αρχίζουν να ενώνονται).

 

-Επίσης στα θετικά:

η εικόνα της γυναίκας που τρώει το πρόσωπό της

η εμφάνιση της πόλης, όταν ο ήρωας βρίσκεται στον βυθό

 

Μπράβο για το εκρηκτικό (όπως έγραψε κι ο δρ Μανωλιός) φινάλε..

 

 

Πολύ ωραία, μεταξύ άλλων, η φράση "Και το δωμάτιο αντηχεί και λάμπει μια, δυο, τρεις, τέσσερις φορές όταν υψώνει πάλι το οπλισμένο χέρι του". Χτυπητή εικόνα και πρωτότυπος τρόπος να την περιγράψεις.

Όντως.

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..