Jump to content

Ο Χάρος


Recommended Posts

MadnJim

Όνομα Συγγραφέα: MadnJim

Είδος ποιήματος: Μαύρο χιούμορ

Αριθμός Στίχων: Δέκα στροφές των τεσσάρων στίχων, σαράντα στίχοι σύνολο

Σχόλια: Για το παιχνίδι "Επταλογία του ποιητή" . Η ιδέα ήταν από το παλιό ανέκδοτο: Η ειρωνία στις Απόκριες είναι να έχεις ντυθεί Χάρος, κάποιος γνωστός σου να έχει ατύχημα, και να πρέπει να πας στο νοσοκομείο να τον δεις...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 

Ο ΧΑΡΟΣ

 

Σε ποιον να πω τι έγινε, και ποιος να με πιστέψει

στ' αλήθεια σαν το σκέφτηκα μου φάνηκε ωραίο

ιδέα από το ίντερνετ ήταν που είχα κλέψει

που να 'ξερα σαν το 'κανα πως θα 'τανε μοιραίο;

 

Ετούτες τις Απόκριες, λοιπόν ντύθηκα Χάρος!

Σε μπαλ μασκέ θα πήγαινα, γελούσα το χαϊβάνι

έβαλα τη μάσκα μου, και με περίσσιο θάρρος

τη μαύρη φόρεσα στολή με το μακρύ δρεπάνι.

 

Κοιτάω στον καθρέφτη μου, μου τσίτωσε η τρίχα

τρομακτικός που έδειχνα, να κόβεται το αίμα!

Τους δρόμους πήρα σιωπηλός, τον ρόλο μου τον είχα

και όσοι μ' αντικρύζανε ασπρίζανε σαν κρέμα.

 

Σε μια πλατεία χόρευαν πολλοί μασκαρεμένοι

τον δρόμο είχανε κλειστό και πίναν και γλεντούσαν

τι κολομπίνες, τι Ζορό, τι πειρατές με γένι

το καρναβάλι χαίρονταν και σαν παιδιά γελούσαν.

 

Μα ένα αυτοκίνητο ορμάει μες το πλήθος

ελίσσεται ακυβέρνητο και σε κολόνα σκάει

της λαμαρίνας δυνατός ακούστηκε ο ήχος

κι ο οδηγός σαν σούπερμαν απ' το παρμπρίζ περνάει.

 

Η μουσική σταμάτησε, το γλέντι τελειώνει 

λυγμοί, φωνές, και κλάματα, κανείς πια δε γελούσε

ο οδηγός κατέληξε πιο κει σ' ένα μπαλκόνι

να κρέμεται σαν εκκρεμές, όμως ακόμα ζούσε.

 

Το αίμα τρέχει πορφυρό, βοήθεια ζητάει

τον κατεβάζουνε δυο τρεις και χάμω τον ξαπλώνουν

μαζί μ' αυτούς τρέχω κι εγώ, μα μόλις με κοιτάει

απ' τη λαχτάρα που 'φαγε τα μάτια του γουρλώνουν!

 

Γονάτισα στο πλάι του κι έπιασα τον καρπό του

για τον σφυγμό του πήγαινα, όμως αυτός τα χάνει

με βλέπει Χάρο πάνω του και μες τον πανικό του

θα πίστεψε ο φουκαράς πως είναι να πεθάνει.

 

Δεν τραυματίστηκε πολύ, θα είχε επιζήσει

μα σαν με είδε έσφιξε το στήθος του και πάει

τινάχτηκε μια δυο φορές προτού να ξεψυχήσει

απ' την τρομάρα του η καρδιά έπαψε να χτυπάει!

 

Δεν το 'θελα, όρκο βαρύ αν θέλετε να πάρω

και τώρα κλαίω και χτυπώ το άδειο μου κεφάλι

που έξυπνο μου φάνηκε να μοιάζω σαν τον Χάρο

μα έμελλε να βγει ξινό αυτό το καρναβάλι.-

                                           By MadnJim 

  • Like 6
Link to post
Share on other sites

Να 'σαι καλά ρε Σπύρο. Πραγματικά το διασκέδασα πολύ.

Κριτική μην περιμένεις. Από ποίηση δεν σκαμπάζω πολλά ώστε να κάνω και παρατηρήσεις.

 

ΥΓ. Πώς το βλέπεις; Θα σκαρώσεις άλλα πεντ'-έξι με αυτές τις λέξεις;

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Χαίρομαι που το διασκέδασες Γιάννη, αυτός ήταν ο στόχος. Να 'σαι καλά! :)

Ούτε εγώ σκαμπάζω τίποτα από ποίηση, φαίνεται νομίζω. Όσο για το αν σκαρώσω κι άλλα, ένα τουλάχιστον που έχω ήδη στο μυαλό μου σαν ιδέα φαντάζομαι πως ναι, για περισσότερα δεν ξέρω ακόμα. Δέκα μέρες όμως είναι πάρα πολλές... :)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Παρά τον τίτλο ήμουν σίγουρος ότι θα γελάσω αφού ήταν έργο σου και βέβαια δεν απογοητεύτηκα.

Αυτό είναι να γλιτώσεις από το τροχαίο και να πεθάνεις από τρομάρα!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Aπολαυστικό, όπως όλα σου τα χιουμοριστικά ποιήματα και ικανό να σε κάνει να διασκεδάσεις αμέσως...αρκεί να μην είσαι το θύμα του τροχαίου! :lol:

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Χαίρομαι πολύ που γελάσατε παιδιά, stay tuned γιατί έρχονται κι άλλα. :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Δεν θα πω "γέλιο μέχρι δακρύων" αλλά μου άρεσε πολύ, και το φχαριστήθηκα. Είσαι γρήγορος και θανάσιμος πάντως! Αν είναι να σχολιάσω κάτι, θα είχα να προτείνω, στον στίχο: έβαλα τη μάσκα μου, και με περίσσιο θάρρος να προσέθετες μία ακόμη συλλαβή. Έβαλα και τη μάσκα μου και με περίσσιο θάρρος, ας πούμε, ή ευθύς τη μάσκα έβαλα και με περίσσιο θάρρος... Τέλος πάντων, βγαίνει καλύτερα στη ρίμα.

Πάντως μου άρεσε Σπυρέτο και, όπως είπα και πριν, respect. Είσαι και γρήγορος και καλός.

Μπράβο σου! :hi: :hi: :hi:

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Το σίγουρο είναι πως το διασκεδάζω πολύ Ειρήνη, έχει πολύ πλάκα να σκαρώνεις ρίμες. Να 'σαι καλά, χαίρομαι που το φχαριστήθηκες.  :)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Και το δικό σου ποίημα Σπύρο, (όπως και το σημερινό του Δημήτρη), ήταν πολύ καλό! Και απολύτως κατανοητό. Να πω επίσης ότι στα δικά μου μάτια εκτός από -σαφέστατα- χιουμοριστικό, μου φάνηκε και λίγο ανατριχιαστικό. Κακά τα ψέμματα, θα μπορούσε να συμβεί!

Το πήγα μάλιστα και λίγο μακρύτερα και άρχισα να σκέφτομαι ποικίλους ακόμη ''επισκέπτες'' (και αντίστοιχες αντιδράσεις) πάνω από το κρεβάτι του πόνου: Εξωγήινους, τον Διάβολο, μαζορέτες, τον Μητσοτάκη (αν και θέλει κότσια να ντυθεί κανείς έτσι). Και όπως κατάλαβες, η λίστα μπορεί να μεγαλώσει πολύ ακόμη! Well done! :)

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Προτιμώ τον μασκαρά-Χάρο παρά τον "αθάνατο", Γιώργο. Μπρρρ...! :lol: Και σίγουρα δεν θα διάλεγα τις μαζορέτες, γιατί θα κινδύνευα περισσότερο τότε δεδομένου ότι δίπλα θα περίμενε και η γυναίκα μου να συνέρθω. :lol:

 

Να 'σαι καλά φίλε μου, χαίρομαι που σου άρεσε. :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
elgalla

Απολαμβάνω κάθε φορά να σε διαβάζω, Σπύρο, γιατί απολαμβάνω να βλέπω πόσο βελτιώνεσαι κείμενο με το κείμενο και στιχάκι με το στιχάκι. Διασκεδαστικότατος ο Χάρος σου, δεν μπορώ να πω, άκρως ανάλαφρος και εύπεπτος. Ναι, σε κάποια σημεία έχει λίγο λόξυγκα το μέτρο σου και ,ναι, όπως και ο Δημήτρης, έτσι κι εσύ μπλέκεις και ατελείς ρίμες μέσα στις τέλειες, όμως αυτό ήταν καλύτερο από τα προηγούμενά σου και τα επόμενα θα είναι καλύτερα απ' αυτό. Γενικά σου προτείνω μιας και έχεις έφεση στα χιουμοριστικά να ψαχτείς λίγο με διαφορετική φόρμα (και συγκεκριμένα αυτό που λέμε limerick, ιδιαίτερα limericks του Edward Lear). Χαίρομαι που εμπνεύστηκες απ' τις λεξούλες :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Μη έχοντας ξανακούσει τη λέξη "limerick" ποτέ μου, έριξα μια γρήγορη ματιά στο Google για να δω τι είναι και διάβασα ένα ποίημα του Edward Lear, το "Limericks". Ενδιαφέρον δείχνει, θα το δοκιμάσω να δω τι θα βγει. Το θέμα είναι πως αρέσκομαι στο να λέω μια πλήρη και το δυνατόν απολύτως κατανοητή ιστορία όταν γράφω ποίημα, και, ασχέτως φόρμας τελικά, αυτό θέλω να το κρατήσω γιατί αλλιώς δεν βλέπω το νόημα του να βάζω λέξεις στη σειρά χωρίς να λέω κάτι συγκεκριμένο (είναι αυτό ακριβώς που λέω συχνά ότι αδυνατώ να κατανοήσω στην ποίηση). Βασικά σκεφτόμουν αυτές τις μέρες να δοκιμάσω να γράψω μια κανονική ιστορία με κάποιον από τους χαρακτήρες που ήδη έχω φτιάξει (τον Ν'Γκάρα για παράδειγμα, ή τον Έντι Τζόουνς), σε ποίημα, για να δω το αποτέλεσμα κι αν θα άξιζε τον κόπο να το ξανακάνω. Αυτό που θέλω να πω είναι πως μου έχει κινήσει την περιέργεια όλο αυτό με τις ρίμες και τα μέτρα, και θέλω να πειραματιστώ λιγάκι περισσότερο.

 

Χαίρομαι που βρίσκεις συνεχή πρόοδο σ' αυτά που φτιάχνω Αταλάντη, κι ακόμα περισσότερο χαίρομαι ακούγοντάς σε να λες ότι τα απολαμβάνεις. Οι συμβουλές σου μου είναι πάντα ανεκτίμητες και πάντα τις επεξεργάζομαι προσεκτικά, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ. :give_rose:

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..