41ος Διαγωνισμός Σύντομης Ιστορίας, Κατηγορία: ΕΦ, Θέμα: Χρέος

[Nirgal]

Παιδιά, καλησπέρα.

 

Είδα τα διάφορα post και ανησύχησα. Οπότε να δώσω κάποιες εξηγήσεις ώστε να επικεντρωθούμε στη συγγραφή.

 

Το θέμα το έδωσα ακριβώς επειδή είναι επίκαιρο. Πολύ αμφιβάλλω αν υπάρχει έστω κι ένας Έλληνας που να μην είναι χρεωμένος. Δυστυχώς τα χρέη μας είναι οικονομικής φύσεως και μας βαραίνουν τόσο που έχουν αλλάξει την καθημερινότητά μας. Αυτοκτονίες, εκβιασμοί, άστεγοι, άποροι, λιποθυμίες παιδιών στα σχολεία από ασιτία. Παράλληλα όμως εξαιτίας αυτής της κατάστασης αναδύονται και κάποια άλλα χαρακτηριστικά ανάμεσά μας, τα οποία βρίσκονταν σε νάρκη για αρκετό καιρό: αλληλεγγύη, αυταπάρνηση, αντίσταση, αντίδραση. Χαρακτηριστικά τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το ηθικό χρέος. Ο καθένας θα δει τα ποσοστά που θέλει στην αρνητική ή τη θετική πλευρά της καθημερινότητάς μας, αλλά το σίγουρο είναι πως μέσα σε όλες αυτές τις καταστάσεις θα διακρίνετε τόσο το οικονομικό χρέος και τα δεινά του, όσο και το ηθικό χρέος και τα αποτελέσματά του.

 

Και ναι, γι΄αυτό έβαλα αυτό το θέμα. Η ΕΦ δεν είναι απλώς πίου-πίου και Jedi. Όπως έχει πει η ΛεΓκεν: "η ΕΦ είναι ένα αεροστεγές εργαστήριο εντός του οποίου μπορούμε να πειραματιστούμε με κάθε λογής κοινωνία που μπορούμε να φανταστούμε. Με την ΕΦ μπορούμε να πειραματιστούμε με το μέλλον, χωρίς να μολύνουμε το παρόν" (ή κάπως έτσι). Η ΛεΓκεν εννοεί πως ζώντας τα σκατά της καθημερινότητας, και θέλοντας να τα αλλάξουμε, με τη βοήθεια της ΕΦ μπορούμε να σχηματίσουμε μελλοντικούς κόσμους και να δούμε αν αξίζει να παλέψουμε ώστε να οδηγήσουμε την ανθρωπότητα προς τα εκεί ή αν πρέπει να αποφύγουμε την υλοποίησή τους πάση θυσία.

 

Η γνώμη μου είναι πως στην τέχνη δημιουργούνται αριστουργήματα κυρίως όταν οι καλλιτέχνες νιώθουν την ανάγκη να εξωτερικεύσουν πολύ έντονα συναισθήματα. Σε δύσκολες κοινωνικές περιόδους, καθώς πολλοί από εμάς νιώθουμε καταπιεσμένοι, περιορισμένοι, και ίσως ανίκανοι να δράσουμε, ένας εύκολος και παράλληλα δημιουργικός και αποτελεσματικός τρόπος να βγάλουμε από μέσα μας όσα μας ταλανίζουν, είναι μέσω μιας μορφής τέχνης.

 

Ένας από τους λόγους που έδωσα αυτό το θέμα ήταν αυτός ακριβώς. Θεώρησα πως πολλοί από εσάς θα μεταφέρετε τις εμπειρίες σας σε μια ΕΦ ιστορία. Δεν θα είστε οι πρώτοι. Ούρσουλα ΛεΓκεν, Φίλιπ Ντικ, Κιμ Στάνλεϋ Ρόμπινσον, Ντάγκλας Άνταμς και Νόρμαν Σπίναραντ είναι λίγοι από αυτούς που μας πρόσφεραν ΕΦ ιστορίες σε δυστοπικά, ευτοπικά ή χιουμοριστικά περιβάλλοντα με αναφορές σε 'χρέη' τόσο οικονομικά, όσο και ηθικά.

(Για κάποιους παλιούς εδώ μέσα να θυμίσω την ξεκαρδιστική ιστορία που έγραψε ο Κώστας Χαρίτος για το τελευταίο ΦΕΦΕ. Ακόμα γελάω όταν τη φέρνω στο νου μου, και αφορούσε ξεκάθαρα το δυσβάσταχτο οικονομικό χρέος της σύγχρονης Ελλάδας.)

 

Ένας άλλος λόγος: αν το σκεφτείτε, το 'χρέος' είναι από τα πιο δυνατά κίνητρα που μπορείτε να δώσετε σε έναν χαρακτήρα διηγήματος. Υπάρχει η αγάπη, το μίσος, η ζήλια, το χρήμα. Προσωπικά πάντα απολάμβανα μια ιστορία στην οποία ο ήρωας δρούσε εξαιτίας μιας προσωπικής ευθύνης, ενός χρέους που θεωρούσε πως όφειλε προς κάποιον ή κάτι. Μπορούσα να ταυτιστώ πιο εύκολα με έναν τέτοιο ήρωα, ίσως γιατί για μένα αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες, οι άνθρωποι (ή τα όντα από έναν άλλο κόσμο, αν μιλάμε για ΕΦ) οι οποίοι δρούνε χωρίς να προσμένουν κάποιο προσωπικό όφελος.

 

Τέλος, το 'χρέος' ως θέμα είναι πολύ ανοικτό. Δεν περιορίζει παρά μονάχα στο κίνητρο που θα δώσει ώθηση στην ιστορία. Δεν νομίζω ότι είναι τόσο δύσκολο να σκεφτείτε κάτι γύρω από αυτό. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως πολλοί από εσάς έχετε ήδη γράψει κάτι ανάλογο παλιότερα.

 

 

Και για τον MadnJim

"Το χρέος κάνει τον κόσμο να γυρίζει". Κάνει επίσης τον κόσμο να αυτοκτονεί από απόγνωση, να ψάχνει στα σκουπίδια για να βρει κάτι να φάει, παιδάκια να λιποθυμούν στο σχολείο από την πείνα, ουρές σε συσσίτια, χωρίς ρεύμα και θέρμανση, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς σπίτι, χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα, χωρίς όνειρα, χωρίς αύριο... Κι αυτό δεν είναι ΕΦ, είναι η πραγματικότητα που βλέπω γύρω μου (και τη ζω ο ίδιος) κάθε μέρα εδώ και χρόνια.

 

Συγχωρείστε με, δεν θα παίξω (ακύρωσα και το RSVP μου). Καλή έμπνευση όσοι γράψετε...

 

Χαίρομαι που σε προβλημάτισε τόσο πολύ. Θα σου πρότεινα όμως αντί να επιτρέψεις σε μια έννοια να σε κάνει να υποχωρήσεις, να τα βάλεις μαζί της. Όσα νιώθεις ίσως σε οδηγήσουν να μας αφηγηθείς κάτι πολύ δυνατό. Κάθε τέχνη εξαρτάται από τα συναισθήματα του καλλιτέχνη. Όσο πιο δυνατά, τόσο πιο εύκολα οδηγούν προς μια έκρηξη. Και συνήθως, οι καλλιτεχνικές εκρήξεις δεν προκαλούν καταστροφές, αλλά αναγεννήσεις.

 

Προς όλους:

Καταλαβαίνω πως κάθε εποχή δεν είναι κατάλληλη για έμπνευση. Αλλά σας ζητώ να προσπαθήσετε. Το θέμα ίσως να μην είναι αυτό που περιμένατε οι περισσότεροι, κάτι ανάλαφρο, κάτι πιο 'διαστημικό'. Ζούμε όμως σε ενδιαφέροντες καιρούς και έχουμε ανάγκη την κοινωνική και πολιτική ΕΦ, μήπως και βγάλουμε άκρη προς τα πού οδεύουμε.

[WILLIAM]

Α το που οδεύουμε είναι ένα από τα μυστήρια του σύμπαντος!

 

Τι κάνετε σύντροφοι; Αρχίσατε; Σχεδιάζετε κάτι;

[Old man & SiFi]

Ευπειθώς αναφέρω ότι αν και παρακολουθώ τους διαγωνισμούς που με ενδιαφέρουν σαν αναγνώστης και δεν ευελπιστώ να γίνω συγγραφέας, μου αρέσει να γράφω και προσπαθώ να βελτιώνομαι.

 

Μόλις διάβασα το θέμα άναψαν λαμπάκια πάνω από το κεφάλι μου σαν να ήμουν χαρακτήρας καρτούν. Το έγραψα την ίδια μέρα και –φυσικά– το διορθώνω συνέχεια.

 

Το επίπεδό μου δεν είναι για διαγωνισμούς, προσωπικά προτιμώ τους συναγωνισμούς από τους ανταγωνισμούς. Γράφω μόνο όταν μου έρθει μια ιδέα οπότε καλό είναι να κρατάτε μικρό καλάθι.

Αυτό αφορά και την ποιότητα και την ποσότητα που αυτήν την στιγμή είναι 1529 λέξεις αλλά ίσως μεγαλώσει λιγάκι.

Edited January 6, 2016 by Old man & SiFi

[alkinem]

Εμένα μού κατέβηκε μια ιδέα, αλλά δεν ξέρω αν θα βρω τον χρόνο και, κυρίως, την διάθεση να γράψω. Αλλά έχουμε ακόμα αρκετές μέρες περιθώριο.

[jjohn]

Sorry guys με κέρδισε το φάντασι.

Θα σας διαβάσω όμως!

[WILLIAM]

Α το πήρες ζεστά, βλέπω!

 

Έχω μια ιδέα, χρόνο δεν ξέρω αν θα έχω, είμαστε σε μήνα ΦΠΑ, και αν θα χωράει στο όριο ( αυτό είναι πάντα ένα πρόβλημα ).

Αλλά όπως είπε και ο αύριο εορτάζων είναι αρκετές και οι μέρες.

[Nirgal]

Μπράβο, βρε παιδιά! Με τόση ησυχία στη συζήτηση, σκεφτόμουν πως δεν θα γράψει κανείς.

[Old man & SiFi]

 σκεφτόμουν πως δεν θα γράψει κανείς.

 

Με αυτό το θέμα, αυτήν την εποχή, ακόμα κι εγώ γράφω. Εμπρός λοιπόν καλοί μου και έμπειροι συγγραφείς, δώστε του να καταλάβει!

[Man_from_Earth]

Μπράβο, βρε παιδιά! Με τόση ησυχία στη συζήτηση, σκεφτόμουν πως δεν θα γράψει κανείς.

 

είναι που περνάμε τη φάση της σκέψης ακόμα. Tουλάχιστον εγώ συνήθως δεν επιβεβαιώνω συμμετοχή αν δε γράψω τις πρώτες 500λέξεις...

[alkinem]

Μπράβο, βρε παιδιά! Με τόση ησυχία στη συζήτηση, σκεφτόμουν πως δεν θα γράψει κανείς.

 

1ον: Τα σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι

και

2ον: Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει

[Nirgal]

Άκρα του τάφου σιωπή...

[Tiessa]

Άκρα του τάφου σιωπή...

 

Αναλογιζόμαστε τα χρέη μας

[WILLIAM]

Στον κάμπο βασιλεύει, λαλεί πουλί παίρνει σπυρί και η μάνα το ζηλεύει!

 

Τι γίνεται εκεί έξω; Ποιοι γράφουν;

[Ιρμάντα]

Εχω κουτσά στραβά μια ιδέα. Χρέος ηθικό. Να δούμε αν θα ορθοποδήσει...

[Man_from_Earth]

Εγώ μέχρι τώρα ξεκίνησα 2 διαφορετικές ιδέες αλλά δε μου άρεσαν. Πάω για 3η...

[alkinem]

Ιδέα υπάρχει από την πρώτη μέρα. Διάθεση όμως υπό του μηδενός. Το πιθανότερο είναι τελικά να μην πάρω μέρος.

[Nirgal]

Ιδέα υπάρχει από την πρώτη μέρα. Διάθεση όμως υπό του μηδενός. Το πιθανότερο είναι τελικά να μην πάρω μέρος.

Κόβω τον Ίζαλ στο χωνευτήρι...

[elgalla]

Κι εγώ έχω μία ιδέα, η οποία μου αρέσει, αλλά δεν ξέρω αν θα φτάσουν οι λέξεις. Βέβαια, αυτό που με ανησυχεί περισσότερο κι από τις λέξεις είναι ότι πρόκειται περί space opera.

[alkinem]

 

Ιδέα υπάρχει από την πρώτη μέρα. Διάθεση όμως υπό του μηδενός. Το πιθανότερο είναι τελικά να μην πάρω μέρος.

Κόβω τον Ίζαλ στο χωνευτήρι...

 

 

Μας έβαλες ευθύς εξαρχής σε ατμόσφαιρα Star Wars. Δεν είναι όλα όπως φαίνονται...

 

αυτό που με ανησυχεί περισσότερο κι από τις λέξεις είναι ότι πρόκειται περί space opera.

 

Ίσως έχω χάσει επεισόδια, αλλά γιατί αυτό είναι λόγος ανησυχίας;

[elgalla]

Γιατί δεν έχω ξαναγράψει τέτχοιο πράμα ποτέ, γι' αυτό

[WILLIAM]

Ε να που ήρθε η ώρα!

[alkinem]

Γιατί δεν έχω ξαναγράψει τέτχοιο πράμα ποτέ, γι' αυτό

 

Τότε μην το λογαριάζεις σαν πρόβλημα, αλλά σαν πρόκληση.

[Ιρμάντα]

Τέτχοιο πράγμα ε;

 

Καλά, δεν ξέρω. Εγώ έτσι κι αλλιώς δεν έχω ξαναματαγράψει κανονικό σκίφι. Οπότε αν γράψω, ή την τύχη του αρχάριου, ή το αίσχος του πανάσχετου.

[Old man & SiFi]

Κι εμένα μου αρέσει η ιδέα μου και δεν ξέρω αν φτάνουν οι λέξεις (που έχω γράψει όμως) για να αποδοθεί σωστά…

Τέτχοιο και τχειρότερο...

[WILLIAM]

Α εγώ είχα γράψει ένα πολύ ωραίο πέρισυ αλλα για φέτος δεν ξέρω, φοβάμαι ότι θα πάθω τα ίδια, δε θα χωράει στις λέξεις.

Παρότι το όριο μεγάλωσε λίγο.