Jump to content
BladeRunner

Non-Fiction

Recommended Posts

BladeRunner

1438116131_.jpg.01d831b17e8ebe970592563d1eecf52c.jpg

Ερίκ Βυϊγιάρ - Κονγκό (Congo, 2012)

Τον Μάιο που μας πέρασε, διάβασα το "Ημερήσια διάταξη", ένα μικρό βιβλιαράκι πολύ ξεχωριστό και οπωσδήποτε πολυσυζητημένο και αγαπημένο στην Ελλάδα, το οποίο λάτρεψα και έφτασα πολύ κοντά στο να του βάλω πέντε αστεράκια. Οπότε, εννοείται ότι μετά την ανάγνωσή του, είχα σκοπό να διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα, αν τύχαινε και μεταφράζονταν ποτέ στα ελληνικά. Λοιπόν, το "Κονγκό" είναι της ίδιας αισθητικής και της ίδιας λογικής με το "Ημερήσια διάταξη", μιλάει για γεγονότα πολύ σοβαρά και αν μη τι άλλο καθοριστικά για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, αλλά όχι με μια στεγνή παράθεση στιγμών της ιστορίας, αλλά αντίθετα με μια ολοζώντανη αφήγηση, χρησιμοποιώντας σαρκαστικό και καυστικό χιούμορ. Ο Βυϊγιάρ αναδεικνύει με έντονο τρόπο τα σκοτεινά σημεία της Ιστορίας (εν προκειμένω της... εμπορικής επιχείρησης "Κονγκό"), και βάζει τον αναγνώστη να σκεφτεί κάποια πράγματα για το παρελθόν και εμμέσως πλην σαφώς για το παρόν. Γιατί, φυσικά, ουσιαστικά τίποτα δεν έχει αλλάξει. Βέβαια, το "Ημερήσια διάταξη" μου φάνηκε κάπως πιο δυνατό, πιο συγκροτημένο, αλλά σ'αυτό ίσως παίζει ρόλο το γεγονός ότι το "Κονγκό" γράφτηκε κάποια χρόνια πριν από αυτό. Όπως και να'χει, είναι ένα βιβλίο καλογραμμένο και ιδιαίτερο, που αξίζει πολλαπλές αναγνώσεις. Σίγουρα περιμένω πως και πως το "14η Ιουλίου".

7.5/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Οι Πειρατές της Αμερικής'' του Αλεξάντερ Εξκέμελιν.

Πρόκειται για χρονικό του γνωστού σε όλους μας φαινόμενου. Ωμά όμως, όχι ωραιοποιημένο όπως παρουσιάζεται στις ταινίες. Και ποιος θα μπορούσε να μιλήσει καλύτερα γι' αυτό εκτός από κάποιον που το έζησε από κοντά; Περιγράφοντας απροκάλυπτα όλες τις brutal καταστάσεις που το χαρακτηρίζουν; Γραμμένο προς τα τέλη του 17ου αιώνα, κατέκτησε το αναγνωστικό κοινό και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. 

Στην εισαγωγή αναφέρεται πως τον πειρατικό κόσμο αρκετές φορές αποτελούσαν ετερόκλητα σύνολα. Άτομα κατατρεγμένα για τις πολιτικές και θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Παρέα με κλέφτες, τυχοδιώκτες και εγκληματίες κάθε είδους. Και σκλάβους που αναζητούσαν σε αυτή καταφύγιο για μία λιγότερο βάναυση ζωή. Γίνεται αναφορά στις διαφορές μεταξύ πειρατών, κουρσάρων, μπουκανιέρων και φριβουστιέρων. Όπως επίσης και σε ορισμένες γνωστές προσωπικότητες που αποφάσισαν να πάρουν αυτόν τον δρόμο. Και τέλος το κυρίως μέρος με τις θηριωδίες Άγγλων και Γάλλων εναντίον Ισπανών στην Αμερική όπως λέγεται. Φρανσουά λ' Ολονναί και Χένρυ Μόργκαν μεταξύ άλλων. Βιασμοί, δολοφονίες, πλιάτσικο και βασανιστήρια, πολλές φορές χωρίς λόγο και αιτία. Έτσι, απλά επειδή μπορούσαν. Αμφότεροι ο ορισμός της λέξης απόβρασμα. 

''Καλό'' ήταν. Αν μπορεί κανείς να τα παραβλέψει, είχε ενδιαφέρον. Πέρα από την περιορισμένη βιβλιογραφία, παρέχει και μία άγνωστη οπτική γωνία της μακρινής εκείνης εποχής.

Edited by Δημήτρης
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Τα δυο τελευταία βιβλία του 2018 ήταν από την σειρά "Στρατιωτική ιστορία" των εκδόσεων "Περισκόπιο" και αφορούσαν δύο από τις μεγαλύτερες μάχες του 20ου αιώνα.

1. Η μάχη του Σομ, 1916

Η μάχη του Σομ έγινε στα πλαίσια του Α'.Π.Π. διήρκεσε περίπου πέντε μήνες (από την 1η Ιουλίου έως την 18η Νοεμβρίου 1916) και βρήκαν τον θάνατο σε αυτή περίπου 300.000 άνθρωποι, ενώ οι τραυματίες, οι αιχμάλωτοι και οι αγνοούμενοι(Βρετανοί, Γάλλοι, Γερμανοί, Καναδοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί) ήταν πάνω από 800.000, απλώς και μόνο για να προωθηθούν οι θέσεις των Βρετανών κατά 10 χιλιόμετρα και των Γάλλων για άλλα 20 χιλιόμετρα. Η μάχη του Σομ ήταν μια τυπική μάχη του Α.Π.Π. όπου οι στρατιώτες επιτίθονταν κατά κύματα εναντίον πολυβόλων και οχυρωμένων θέσεων, απλώς και μόνο για να πεθάνουν κατά χιλιάδες την ίδια στιγμή που έβγαιναν από τα δικά τους χαρακώματα και χωρίς να κερδίσουν ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο εδάφους, για να δικαιολογηθεί έστω και λίγο η θυσία τους. Με τα σημερινά δεδομένα δεν υπάρχει ούτε μια απόφαση των διοικητών των δυνάμεων και των δυο πλευρών που να μοιάζει έστω και λίγο λογική και να βγάζει κάποιο νόημα.                                                                              
Το βιβλίο έχει μια αρκετά καλή ανάλυση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο έδαφος αλλά και στον αέρα, αρκετές αυθεντικές φωτογραφίες της μάχης και σε βάζει αρκετά στο κλίμα της εποχής.

8/10


2. Λένινγκραντ: 900 μέρες στην κόλαση, 1941-1944

Η πολιορκία του Λένινγκραντ είναι μια από τις πιο διάσημες μάχες του Β'.Π.Π. και διήρκεσε περίπου δυόμιση χρόνια, (από τις 7 Σεπτεμβρίου 1941 έως τις 27 Ιανουαρίου) και ο αριθμός των θυμάτων ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό από τους βομβαρδισμούς τις ασθένειες και την πείνα υπολογίζεται σε 800.000, ενώ πολλοί κάτοικοι που επέζησαν έκαναν λόγο ακόμα και για 1.300.000 νεκρούς. Οι απώλειες του Ερυθρού Στρατού που υπεράσπιζε την πόλη ήταν επίσης τεράστιες και έφθασαν τους 1.000.000 νεκρούς και τους 2.500.000 τραυματίες.
Σύμφωνα με το βιβλίο το σχέδιο των Γερμανών δεν ήταν να καταλάβουν την πόλη με μάχη άλλα να την πολιορκήσουν όσο πιο στενά μπορούσαν και να αφήσουν τον πληθυσμό να πεθάνει από την πείνα και τις ασθένειες, καθώς τα τρόφιμα μέσα στην πόλη δεν επαρκούσαν για όλο τον πληθυσμό, ενώ και στα περίχωρα δεν υπήρχαν αρκετές διαθέσιμες εκτάσεις για καλλιέργεια τροφίμων. Οι Γερμανοί όταν θα εξολόθρευαν τον πληθυσμό, στη συνέχεια θα ανατίναζαν με εκρηκτικά όλα τα κτήρια και θα ισοπέδωναν την πόλη, για να την σβήσουν από τον χάρτη. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξουν εκατοντάδες χιλιάδες θάνατοι από τον λιμό που προέκυψε, ενώ μαρτυρίες έκαναν λόγω μέχρι και για κρούσματα κανιβαλισμού μεταξύ των κατοίκων.                                                                                              
Το βιβλίο εκτός από την περιγραφή των στρατιωτικών επιχειρήσεων, δίνει αρκετές λεπτομέρειες για το δράμα του άμαχου πληθυσμού, που προσπαθούσε να βρει τρόφιμα με όποιο τρόπο μπορούσε, αλλά και για τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι σοβιετικοί για τον ανεφοδιασμό της πόλης με τρόφιμα.

8/10

Edited by vaggelis
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Μάρκο Πόλο του  Κοσμά Πολίτη.

Ο Κοσμάς Πολίτης το 1967 έγραψε μια μελέτη για το βιβλίο "Περιγραφή του Κόσμου", το οποίο συνέγραψε ο Ιταλός συγγραφέας Ρουστικέλλο με βάση την αφήγηση που του έκανε ο Μάρκο Πόλο το 1298, όταν και οι δυο ήταν φυλακισμένοι στις φυλακές της Γένοβας για τρία χρόνια. Το κείμενο του Κοσμά Πολίτη δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά την ίδια χρονιά στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" και μετά από διάφορες περιπέτειες σε μορφή βιβλίου από τις εκδόσεις "Ιωλκός" το 2001.
Ο Πολίτης στο βιβλίο του κάνει μια περίληψη των αφηγήσεων του Μάρκου Πόλο από το ταξίδι του, που ξεκίνησε το 1271 από την Βενετία, για να καταλήξει στην Κίνα μερικά χρόνια αργότερα, και ταυτόχρονα συγκρίνει τα όσα αφηγήθηκε ο Πόλο, με τα όσα περιέγραψαν άλλοι περιηγητές που ταξίδεψαν στις ίδιες περιοχές, σε άλλες εποχές και με όσα ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι αργότερα.
Από το βιβλίο του Πολίτη δεν λείπουν και οι επικρίσεις για όσα ο Μάρκο Πόλο παρέλειψε να αναφέρει ή δεν τα περιγράφει επαρκώς, αλλά στο τέλος αυτό που μένει είναι ο θαυμασμός του Πολίτη, όχι μόνο για τα ταξίδια του Μάρκο Πόλο, αλλά κυρίως για τις χώρες που περιγράφει, και κυρίως την Κίνα, καθώς οι Ευρωπαίοι για να φθάσουν στο ίδιο επίπεδο ευημερίας και του πολιτισμού, με αυτό που είχαν οι Κινέζοι τον 13ο αιώνα, έπρεπε να περιμένουν περισσότερα από εξακόσια χρόνια.
Γενικά πολύ ωραίο και ενδιαφέρον βιβλίο με αρκετές λεπτομέρειες που κρατάει το ενδιαφέρον σου μέχρι τέλος.  

9/10

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Ο Ξενοφών και η τέχνη της Διοίκησης του Γκόντφρι Χάτσινσον.

Ο Γκόντφρι Χάτσινσον είναι Βρετανός ιστορικός με ειδικότητα τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και την στρατιωτική ηγεσία στην κλασσική και ελληνιστική περίοδο και στο συγκεκριμένο βιβλίο, βασιζόμενος στα βιβλία του Ξενοφώντα (κυρίως στα "Κύρου Ανάβασις", "Κύρου Παιδεία" και "Ελληνικά"), προσπαθεί για να δείξει ποιες πρέπει να είναι οι βασικές αρχές που διέπουν την τέχνη της πολεμικής τακτικής και στρατηγικής και να αποδείξει ότι ήδη από την αρχαιότητα οι συγκεκριμένες αρχές είχαν ήδη αναπτυχθεί στο μέγιστο βαθμό. Ο Χάτσινσον με βασικό πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Ξενοφώντα, όπως ο ίδιος περιγράφει την πορεία του Ελληνικού στρατεύματος στην "Κύρου Ανάβασις", όπου είχε καθοριστικό ρόλο και με πληθώρα παραδειγμάτων, δείχνει πως αντιμετώπιζαν οι Αρχαίοι Έλληνες το θέμα του πολέμου, πως οργάνωναν το στράτευμα τους, διατηρούσαν την πειθαρχία και το ηθικό των ανδρών τους σε υψηλά επίπεδα και προέβλεπαν τις κινήσεις των αντιπάλων τους.
Στο βιβλίο εξετάζει διάφορες μάχες τις αρχαιότητας για δείξει το πως πρέπει να ενεργεί ένας διοικητής κατά την διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων, είτε πρέπει επιτεθεί στα αντίπαλα στρατεύματα είτε να αμυνθεί, τι κινήσεις πρέπει να κάνει για να διατηρήσει το ηθικό των αντρών του και γενικά το πως πρέπει να διοικείται ένα στράτευμα.
Το βιβλίο είναι αρκετά καλό και βοηθάει να κατανοηθεί το πως αντιμετώπιζαν οι Αρχαίοι 'Έλληνες το ζήτημα του πολέμου, αλλά και το πως επηρεάστηκαν οι κοινωνίες τους από αυτόν, ιδίως μετά τον καταστρεπτικό Πελοποννησιακό Πόλεμο. Συστήνεται σε όσους τους αρέσει η στρατιωτική ιστορία.

9/10

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Σημειώματα από τις μονάδες καταδρομών του Ιωάννη Κ. Μαζαράκη-Αινιάν.

Ο Ιωάννης Κ. Μαζαράκης-Αινιάν γεννήθηκε το 1923 στην Αθήνα και κατά τα χρόνια της κατοχής κατάφερε να καταταγεί ως εθελοντής στην ΙΙΙ Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία (Ρίμινι). Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1945, εισήλθε στην Σχολή Ευελπίδων και το 1947 αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού και τοποθετήθηκε στους Λόχους Ορεινών Καταδρομών (Λ.Ο.Κ.). Το βιβλίο περιγράφει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Λ.Ο.Κ. από το 1947 έως το 1949 που τελείωσε ο εμφύλιος, όπως τις έζησε ο ίδιος ο συγγραφέας από την πρώτη γραμμή του μετώπου, είναι μικρό σε μέγεθος (μόλις 70 σελίδες) και αρκετά λιτό σε χαρακτηρισμούς, ιδίως όσον αφορά τις ιδεολογίες των δυο πλευρών, αλλά παρόλα αυτά σου δίνει μια αρκετά καλή εικόνα για το είδος των επιχειρήσεων που αναλάμβαναν οι καταδρομείς, για την κατάσταση που υπήρχε στην ελληνική επαρχία εκείνη την περίοδο και κυρίως για το πως βίωναν το εμφύλιο πόλεμο οι ίδιοι οι στρατιώτες (τουλάχιστον από την μεριά του Εθνικού στρατού).
Γενικά αρκετά καλό βιβλίο για το είδος του, που σε βοηθά να κατανοήσεις το τι συνέβαινε στο μέτωπο εκείνον το καιρό.

8/10 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

1573136163_.jpg.8e73bee49091f316a41dbbf579e05a9d.jpg

Γουίλιαμ Χ. ΜακΡέιβεν - Στρώσε το κρεβάτι σου (Make Your Bed, 2017)

Τον Μάιο του 2014, ο ναύαρχος Γουίλιαμ Χ. ΜακΡέιβεν απεύθυνε λόγο στους απόφοιτους του Πανεπιστημίου του Τέξας, μοιράζοντας μαζί τους δέκα μαθήματα ζωής που πήρε κατά τη διάρκεια της σκληρής εκπαίδευσής του στο Ναυτικό. Ο ναύαρχος χρησιμοποίησε αυτά τα βασικά μαθήματα για να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη καριέρα του ως στρατιωτικός, αλλά και γενικά στη ζωή του. Το βιβλιαράκι αυτό βασίζεται στη συγκεκριμένη ομιλία και αποτελείται από ενδιαφέρουσες προσωπικές ιστορίες, αλλά και από ιστορίες άλλων στρατιωτικών που γνώρισε. Προσφέρει κάποιες πρακτικές συμβουλές και ορισμένα ενθαρρυντικά λόγια, που ίσως δώσουν έμπνευση στους αναγνώστες έτσι ώστε να προσπαθούν πάντα για το καλύτερο, να μην αποθαρρύνονται από τις δυσκολίες, να αναζητούν βοήθεια και να δίνουν βοήθεια. Η γραφή είναι απλή και λειτουργική, βοηθάει πολύ στην εύκολη κατανόηση των μαθημάτων και των συμβουλών, καθώς φυσικά και στη γρήγορη ανάγνωση του βιβλίου.

8/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το συλλογικό έργο ''Το Πεπρωμένο μας είναι τα άστρα''. 

Ένα από τα πιο σαγηνευτικά μυστήρια που αναντίρρητα απασχολούν τον άνθρωπο είναι αν υπάρχει ζωή στο σύμπαν. Και το κατά πόσο θα είναι ικανός μία μέρα να κατακτήσει τα μέσα που θα του επιτρέψουν να ταξιδέψει στις εσχατιές του και να έρθει σε επαφή με εξωγήινους πολιτισμούς. Με κάτι τέτοιο ασχολείται και η παρούσα πολύ καλή μελέτη καλύπτοντας διάφορες πτυχές. Μία από αυτές έχει να κάνει με την εμφάνιση όσο και νοοτροπία των εξωγήινων. Όντως είναι εύλογο και αναμενόμενο να αναζητά κανείς την ζωή βάσει μίας εκ των κυριότερων πηγών της, το νερό. Από την άλλη όμως είναι και πολύ εγωιστικό. Γιατί δηλαδή ντε και καλά αν και εφόσον υπάρχουν να πίνουν τέτοιο; Μπορεί κάλλιστα να είναι δηλητήριο γι' αυτούς και να προτιμούν την αμμωνία. Ή να μην αναπνέουν οξυγόνο αλλά διοξείδιο του άνθρακα και να αντλούν ενέργεια από ραδιενεργές ακτινοβολίες. Ένα πλάσμα από πυρίτιο του οποίου ο πλανήτης θα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στον ήλιο του απ' ότι η Γη στο δικό μας, θα αισθάνεται άνετα σε θερμοκρασίες που εμάς θα μας έκαναν κάρβουνο. Ενώ αντιθέτως κάποιο με πιθανώς κρυσταλλική δομή του οποίου θα είναι αρκετά μακρυά, οι θερμοκρασίες των Πόλων θα είναι πολύ κοντά στην έννοια που έχει για τον καύσωνα. Και φυσικά μπορεί να μην είναι ανθρωπομορφικοί, αυτό είναι στερεότυπο που δεν χρειάζεται καθόλου να ισχύει. Γιατί π.χ. όχι αέριας μορφής; Κολοσσιαίων διαστάσεων τέτοιας έκτασης, που να μην χωράει σε ανθρώπινα καλούπια. Για τον δε τρόπο σκέψης τους...Ίσως ο ανθρώπινος να έχει περισσότερες ομοιότητες με αυτόν μίας κατσαρίδας, ενός χταποδιού ή μίας αμοιβάδας. Μπορεί οι έννοιες ''σωστό- λάθος'', ''δίκαιο- άδικο'' ή ''ηθικό- ανήθικο'' να συνιστούν γι' αυτούς γελοίες ανθρώπινες επινοήσεις. Ενδέχεται όχι μόνο να μην πιστεύουν σε κάποια θρησκεία, αλλά στο λεξιλόγιο τους να μην υπάρχει καν λέξη που να υποδηλώνει αυτή την έννοια. Οι δε νευρώνες ενός εξωγήινου εγκέφαλου δεν είναι απαραίτητο να βρίσκονται σε φυσική επαφή. Μπορούν κάλλιστα να συνδέονται με ηλεκτρομαγνητικά σήματα με τέτοιο τρόπο που ένα πλάσμα να είναι κατανεμημένο σε αρκετά σώματα, ακόμη και σε διαφορετικούς πλανήτες! Και πραγματικά αυτό ήταν κάτι που με αποτελείωσε :bangin: Αναμφίβολα η πιο... εξωγήινη εικασία του βιβλίου :awacko:

Γίνεται αναφορά στους τρεις διαφορετικούς πολιτισμούς που ενδεχομένως υπάρχουν αναλογικά με την δυνατότητα τους να εκμεταλλεύονται ενεργειακούς πόρους και να συνάπτουν διαστρικές, ακόμη και διαγαλαξιακές επαφές. Όπως επίσης και σε διάφορα συστήματα διαστημικής προώθησης όπου (αναμενόμενα) έχασα την μπάλα. Υπάρχει εγχειρίδιο για εξωγήινους επισκέπτες όπου καταγράφονται σκέψεις για τα πρώτα βήματα που θα έκαναν αν μας επισκέπτονταν. Μέχρι και... ποίημα. Και πολύ ωραίο μάλιστα! Και διάφορα άλλα. Οικονομικό βιβλίο, λέει πολλά για το μικρό του μέγεθος. 

Ως ένα σημείο θα έλεγα ότι μπορεί να εκληφθεί σαν εκλαϊκευμένη επιστήμη. Το ευχαριστήθηκα λοιπόν πολύ γιατί αν και μ' ενδιαφέρουν τα του σύμπαντος, δεν σκαμπάζω ωστόσο μία. Στο γνωστό ωραίο φιλοσοφικό στυλ των εκδόσεων Αρχέτυπο/Άγνωστο, μου το έκαναν δώρο όταν γράφτηκα πρώτη φορά συνδρομητής στο περιοδικό Strange. Το πρωτοδιάβασα πριν από ούτε θυμάμαι πόσα χρόνια και ήταν τόσο ωραίο όσο το θυμόμουν. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Γκράουτσο Μαρξ - Κρεβάτια (Beds, 1930)

Πολύ μικρό βιβλιαράκι από τον πασίγνωστο κωμικό, το οποίο διαβάζεται χαλαρά σε είκοσι λεπτά. Δεν μπορώ να πω ότι ξετρελάθηκα ή ότι κατουρήθηκα στα γέλια, πάντως είχε τη φάση του και γενικά πέρασα καλά όσο κράτησε. Απλά σε αρκετά σημεία ξέφευγε από το θέμα του (όποιο κι αν ήταν αυτό), ενώ γενικά δεν κατάλαβα ποιος ακριβώς ήταν ο σκοπός του συγγραφέα. Ίσως απλώς ήθελε να κάνει την πλάκα του, τέτοιος τύπος που ήταν!

6/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Έτγκαρ Κέρετ - Επτά χρόνια ευτυχίας (The Seven Good Years, 2013)

Τον Απρίλιο του 2016 διάβασα για πρώτη φορά βιβλίο του Έτγκαρ Κέρετ (και γενικά βιβλίο Ισραηλινού συγγραφέα), και πιο συγκεκριμένα το "Το κορίτσι στο ψυγείο", μια μικρή συλλογή διηγημάτων που δεν με είχε ενθουσιάσει. Η δεύτερη επαφή με το έργο του έμελλε να είναι μια συλλογή αυτοβιογραφικών ιστοριών του συγγραφέα, και μπορώ να πω ότι αυτή τη φορά τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα. Πρόκειται για ένα πραγματικά απολαυστικό βιβλίο, γεμάτο ευχάριστο και οξυδερκές χιούμορ, αλλά και με κάποιες ανησυχίες για τη σύγχρονη πραγματικότητα. Γινόμαστε μάρτυρες ορισμένων σημαντικών στιγμών από τη ζωή του συγγραφέα, οι οποίες παρουσιάζονται με έξυπνο και άμεσο τρόπο, με έντονη αυτοσαρκαστική διάθεση. Παράλληλα παίρνουμε και μια ιδέα για το σύγχρονο Ισραήλ και την καθημερινότητα των κατοίκων του. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα.

8.5/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Στα ναζιστικά στρατόπεδα του Χρήστου Σαμουηλίδη.

Το βιβλίο αυτό παρότι ως συγγραφέας εμφανίζεται ο Χρήστος Σαμουηλίδης, στην πραγματικότητα, όπως αναφέρει και ο ίδιος στον πρόλογό του, το έγραψε ο Βάσος Παυλίδης, με τον Σαμουηλίδη να έχει την επιμέλειά του και αν ο ίδιος εμφανίζεται ως συγγραφέας του αυτό οφείλεται σε επιθυμία του ίδιου του Βάσου Παυλίδη.

Τον Ιούλιο του 1944 ο 18χρονος Βάσος Παυλίδης ήταν ενταγμένος στην Ε.Π.Ο.Ν. του Κιλκίς και μέσα στα καθήκοντά του ήταν να συναντά στην Θεσσαλονίκη έναν σύνδεσμό του από την ΕΠΟΝ Θεσσαλονίκης για να μεταφέρουν όπλα, πυρομαχικά ή παράνομες προκηρύξεις. Σε μια τέτοια τακτική τους συνάντηση, συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς μετά από προδοσία και από εκείνη την στιγμή αρχίζει η οδύσσεια του σε διάφορα ναζιστικά στρατόπεδα, αρχικά στην Ελλάδα και αργότερα στην Δυτική Ευρώπη, κυρίως σε ναζιστικά στρατόπεδα εργασίας.

Κατά την διάρκεια της κράτησής του κινδύνεψε πολλές φορές να πεθάνει, είτε λόγω της ανεπαρκούς τροφής που τους έδιναν και γενικότερα των άθλιων συνθηκών διαβίωσης που υπήρχαν σε αυτά τα στρατόπεδα, είτε από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των Συμμάχων, που τότε σάρωναν όλη την κατεχόμενη Ευρώπη, είτε τέλος λόγω των Γερμανών φρουρών που εκτελούσαν τους κρατούμενους τους με την παραμικρή αφορμή. Το αποκορύφωμα όμως των δοκιμασιών του ήταν η μεγάλη πορεία με τα πόδια προς τα ανατολικά που επέβαλαν οι Γερμανοί στους κρατουμένους τους καθώς οι ίδιοι υποχωρούσαν μπροστά από τους Συμμάχους και στην οποία μέσα σε έναν μήνα από τους 280 Έλληνες που ξεκίνησαν στο τέλος της πορείας είχαν επιζήσει μόνο 84.

Το βιβλίο είναι απλά συγκλονιστικό και το γεγονός ότι είναι από τις λίγες μαρτυρίες Ελλήνων που βίωσαν ως αυτόπτες μάρτυρες την κόλαση των Γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης το κάνει ακόμα σημαντικότερο.

10/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Sonderkommando του Σλόμο Βενέτσια.

Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν πολλές φρικαλεότητες αλλά καμιά δεν ξεπερνά τα στρατόπεδα εξόντωσης των Γερμανών. Προκειμένου αυτά τα στρατόπεδα να γίνουν περισσότερο αποδοτικά και να δουλεύουν με τον λιγότερο δυνατό αριθμό Γερμανών, συγκροτήθηκαν κάποια "ειδικά σώματα" (sonderkommando κατά την γερμανική
ορολογία), αποτελούμενα αποκλειστικά από κρατούμενους που αναλάμβαναν τις πιο φρικαλέες δουλειές εντός του στρατοπέδου με αντάλλαγμα ότι τα μέλη αυτών των ομάδων θα ζούσαν λίγους μήνες παραπάνω από τους άλλους. Οι Γερμανοί στο τέλος τους σκότωναν και αυτούς, αλλά πρώτα τα μέλη αυτών των ομάδων ζούσαν λίγο περισσότερο από τους άλλους μελλοθανάτους.

Τα καθήκοντα των sonderkommando περιελάμβαναν την καθοδήγηση των μελλοθάνατων προς τους θαλάμους αερίων, τη μεταφορά των πτωμάτων στα κρεματόρια, τον καθαρισμό των κρεματορίων από την στάχτη, το κούρεμα των πτωμάτων, το βγάλσιμο των χρυσών δοντιών από τους νεκρούς και άλλες τέτοιες φρικαλεότητες. Δεν είναι τυχαίο ότι οι λίγοι sonderkommando που επέζησαν, προτίμησαν να σιωπήσουν για όσα βίωσαν παρά να μιλήσουν για τις εμπειρίες τους, μιας και όλοι τους προτιμούσαν να ξεχάσουν την φρίκη που βίωσαν και να έχουν μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική ζωή.

Η πιο ολοκληρωμένη μαρτυρία που έχουμε από έναν sonderkommando είναι του Σλόμο Βενέτσια που γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1923 με καταγωγή από την Ιταλία. Ο Βενέτσια μέλος της Εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης είχε λόγο της Ιταλικής του καταγωγής, την Ιταλική υπηκοότητα και για αυτό τον λόγο στα αρχικά στάδια του
πολέμου δεν τον ενόχλησαν οι Γερμανοί, γιατί πρώτα ήταν Ιταλός και μετά Εβραίος με τους Ιταλούς, που τότε ήταν σύμμαχοι των Γερμανών, να τον προστατεύουν. Όταν αργότερα οι Ιταλοί συνθηκολόγησαν με τους συμμάχους, οι ρατσιστικοί νόμοι των Γερμανών εφαρμόστηκαν και στους Ιταλοεβραίους, με αποτέλεσμα ο Βενέτσια να καταλήξει στο Άουσβιτς - Μπίρκεναου. Εκεί με έναν συνδυασμό τύχης και δύναμης θέλησης θα καταφέρει να επιζήσει έως το τέλος του πολέμου.

Το βιβλίο έχει την μορφή συνέντευξης μεταξύ του ίδιου και της ιστορικού Μπεατρίς Πρασκιέ που δόθηκε το 2006 και ο Βενέτσια μέσα από αυτή περιγράφει αρχικά την ζωή του στην προπολεμική Θεσσαλονίκη και κυρίως την εμπειρία του στα στρατόπεδα εξόντωσης που τον σημάδεψαν σε όλη την μετέπειτα ζωή του.

10/10    

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Ελεύθερος σκοπευτής στο Ανατολικό Μέτωπο, του Αλμπρέχτ Βάκερ

Πρόκειται για την ιστορία του Αυστριακού στρατιώτη Ιωσήφ 'Ζεπ' Άλλερμπέργκερ που κατά τον Β.Π.Π. υπηρέτησε στον Γερμανικό στρατό, όπως την αφηγήθηκε στον συγγραφέα Αλμπρέχτ Βάκερ. Ο Άλλερμπέργκερ κατατάχθηκε το φθινόπωρο του 1942 στον Γερμανικό στρατό και μετά από την αρχική εκπαίδευσή του ως πεζικάριος, στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο όπου συμμετείχε σε μερικές από τις πιο άγριες μάχες του πολέμου, αρχικά ως πολυβολητής και στη συνέχεια ως ελεύθερος σκοπευτής.

Ο Άλλερμπέργκερ περιγράφει πολύ ρεαλιστικά όλες τις κακουχίες που βίωσε, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης στα χαρακώματα της πρώτης γραμμής, την εκπαίδευση του ως ελεύθερος σκοπευτής, τις τεχνικές που ανέπτυξε για να μπορεί να πυροβολεί αθέατος τους εχθρούς του, ακόμα και την σταδιακή αλλαγή της ψυχολογίας του, από έναν αφελή ιδεαλιστή δεκαοκτάχρονο, που πίστευε ότι πολεμούσε για την τιμή και την δόξα της πατρίδας του, ως έναν κυνικό πολεμιστή που το μόνο που τον ενδιέφερε στο τέλος, ήταν να βγει σώος και αβλαβής από την κόλαση του πολέμου, στηριζόμενος μόνο στην δικές του ικανότητες και στην πίστη των συντρόφων του. Ο Άλερμπέργκερ δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το πιο σημαντικό ζήτημα στο πόλεμο είναι το να καταφέρεις να βγεις ζωντανός από αυτόν και για να συμβεί αυτό πρέπει να φροντίζεις κάθε στιγμή να τηρείς τους κανόνες επιβίωσης και πάνω απ' όλα να σκοτώνεις τους αντιπάλους σου πριν σε σκοτώσουν αυτοί. Σε καμιά περίπτωση δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις που αντιμετώπισε και περιγράφει πολύ ρεαλιστικά όλες τις ωμότητες που συνάντησε στον πόλεμο, είτε διαπράχθηκαν από την πλευρά των Ρώσων είτε από αυτή των Γερμανών.

Το βιβλίο από τις πρώτες κιόλας σελίδες του περιλαμβάνει πολλές φρικιαστικές περιγραφές και υπάρχουν αρκετά γεγονότα που πολύ δύσκολα τα πιστεύεις, ακόμα και όταν ο συγγραφέας σε διαβεβαιώνει ότι είναι πέρα για πέρα αληθινά, στοιχεία που το κάνουν ένα από τα καλύτερα βιβλία που δείχνουν το πως οι απλοί στρατιώτες βιώνουν την κόλαση κάθε είδους πολέμου.  

10/10

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Ελεύθερος σκοπευτής στο Βιετνάμ, του Τσαρλς Χέντερσον.

Το βιβλίο αποτελεί την βιογραφία του Κάρλος Χάθκοκ που θεωρείται από πολλούς ως ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής όλων των εποχών στον Αμερικανικό Στρατό, γραμμένη από το δημοσιογράφο Τσαρλς Χέντερσον ύστερα από πολύωρες συνεντεύξεις με τον ίδιο τον Χάθκοκ. Ο Χάθκοκ κατατάχθηκε το 1959 στο Σώμα των Πεζοναυτών και συμμετείχε στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου το όνομά του απέκτησε διαστάσεις θρύλου για τους Αμερικανούς, λόγω των φαινομενικά υπεράνθρωπων κατορθωμάτων του. Ο Χάθκοκ υπήρξε πρωταθλητής στους παναμερικανικούς διαγωνισμούς σκοποβολής στην απόσταση των 1000 γιαρδών και λόγω αυτής του της ικανότητας επιλέχθηκε για το πρόγραμμα ελεύθερων σκοπευτών των πεζοναυτών, που προορίζονταν  να σταλούν στο Βιετνάμ και να αντιμετωπίσουν τους αντίστοιχους ελεύθερους σκοπευτές των Βιετκόνγκ που θέριζαν τα αμερικανικά στρατεύματα στις ζούγκλες του Βιετνάμ.
 
Πολλά από τα κατορθώματα του Χάθκοκ μοιάζουν απίστευτα, όπως ότι επί τέσσερα ολόκληρα εικοσιτετράωρα σέρνονταν ανάμεσα σε ψηλά χορτάρια, σε μια περιοχή γεμάτη εχθρικούς στρατιώτες, χωρίς τροφή ή νερό, προκειμένου να πλησιάσει την κατοικία ενός στρατηγού του Βορείου Βιετνάμ και να τον σκοτώσει με μια και μοναδική βολή και στη συνέχεια να διαφύγει ενώ τον κυνηγούσαν εκατοντάδες στρατιώτες. Αυτό που χαρακτήριζε τον Χάθκοκ ήταν από την μια πλευρά,  η απόλυτη προσήλωσή του στο στόχο που αναλάμβανε κάθε φόρα και από την άλλη η απόλυτη αδιαφορία για τις προσωπικές του κακουχίες που απαιτούνταν για να τον πετύχει, σε τέτοιο βαθμό που κάθε αποστολή να μοιάζει με προσωπικό βασανιστήριο. Πραγματικά απλώς διαβάζοντας τι περνούσε κάθε φορά κρυμμένος επί ώρες και μέρες, σε διάφορες κρυψώνες για να πετύχει τον σκοπό του, αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα βάσανα άξιζαν τον κόπο και ακόμα πόσα λεπτά τις ώρας θα άντεχε ένας φυσιολογικός άνθρωπος πριν αγανακτήσει και σηκωθεί και φύγει.

Το βιβλίο είναι πολύ καλό γιατί σου δείχνει μια μαρτυρία από την πλευρά του απλού στρατιώτη για το πως ήταν ο πόλεμος του Βιετνάμ, αλλά επίσης και τι είδους άνθρωπος είναι ένας ελεύθερος σκοπευτής, μια ειδικότητα απαραίτητη σε κάθε στρατό, που όμως αντιμετωπίζεται ως ήρωας από τους συμπολεμιστές του και ως κάθαρμα από τους εχθρούς του.

9/10 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Η τεχνική του πραξικοπήματος, του Κούρτσιο Μαλαπάρτε.

Η "Τεχνική του πραξικοπήματος" γράφηκε το 1931 και σε μια πρώτη ανάγνωση είναι αυτό που λέει ο τίτλος, δηλαδή παρουσιάζει τον τρόπο και τις μεθόδους που πρέπει να ακολουθήσει μια αποφασισμένη ομάδα που επιθυμεί να καταλάβει την εξουσία, σε μια οποιαδήποτε χώρα, άσχετα με το καθεστώς που έχει. Σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τον Μαλαπάρτε, αν μια αποφασισμένη ομάδα καταλάβει όλα τα νευραλγικά σημεία του κράτους, όπως τους σταθμούς ενέργειας και ύδρευσης, τα κέντρα τηλεπικοινωνίας ή τα κτήρια της κεντρικής κυβέρνησης και τα κρατήσει με την ανάλογη χρήση βίας, αυτό και μόνο αρκεί για να υποκύψουν οι αντίπαλοί τους και να κατακτήσει την εξουσία. Δεν χρειάζονται ούτε μεγάλες διαδηλώσεις ή ξεσηκωμούς των λαϊκών μαζών, απλά πολύ αποφασισμένες ομάδες ανθρώπων, εξαιρετικά εκπαιδευμένες, με ένα πολύ καλό σχέδιο και που δεν θα διστάσουν να καταφύγουν σε οποιαδήποτε χρήση βίας χρειαστεί. Ο Μαλαπάρτε δεν κάνει απλώς θεωρητική ανάπτυξη των απόψεών του, αλλά πρώτα παρουσιάζει τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν μεγάλες προσωπικότητες της ιστορίας, όπως τον Ναπολέων Βοναπάρτη, τον Λένιν, τον Τρότσκι αλλά και τον Μπενίτο Μουσολίνι στο να καταλάβουν την εξουσία και παρουσιάζει της μεθόδους που εφάρμοσε καθένας από αυτούς, για να πάρει το κράτος, δείχνοντας παράλληλα τα κοινά σημεία των μεθόδων τους. Παράλληλα παρουσιάζει και όλες τις αποτυχημένες μεθόδους που εφάρμοσαν άλλοι επίδοξοι πραξικοπηματίες στις δικές τους προσπάθειες που έκαναν και καταδεικνύει τα λάθη τους, που δεν τους επέτρεψαν να φτάσουν στον σκοπό τους.
 Σε μια δεύτερη γνώση είναι η ιστορία των ταραγμένων δεκαετιών του Μεσοπολέμου, όταν σε πολλά κράτη της Ευρώπης δημιουργήθηκαν δικτατορικά καθεστώτα και δίνει μια πολλή ζωντανή περιγραφή τόσο των γεγονότων και των συνθηκών, που επικρατούσαν τότε στην Ευρώπη, όσο και των πρωταγωνιστών τους, όπως του Τρότσκι, του Στάλιν του Χίτλερ ή του Μουσολίνι, πολλούς από τους οποίους γνώρισε προσωπικά.      

Ο Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος Κούρτσιο Μαλαπάρτε υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα τόσο λόγω της πολλή έντονης ζωής του, όσο και λόγω των έργων του. Υπηρέτησε στον Ιταλικό στρατό κατά τον Α.Π.Π., μετά υπήρξε διπλωμάτης και στη συνέχεια δημοσιογράφος, συγγραφέας αλλά και σκηνοθέτης και ενώ εντάχθηκε στο Φασιστικό Κόμμα του Μουσολίνι το 1921, μετά τον Β.Π.Π. βρέθηκε να υποστηρίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας.Το βιβλίο το βρήκα πολύ καλό, αναπτύσσει μια πρωτότυπη άποψη για το πως εξελίχθησαν ορισμένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα της ιστορίας και σίγουρα σου δείχνει μια διαφορετική όψη της ιστορίας της Ευρώπης του Μεσοπολέμου.

9/10 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Upcoming Events

    No upcoming events found
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..