Jump to content
BladeRunner

Non-Fiction

Recommended Posts

Δημήτρης

Διάβασα ''Το Καθήκον της μνήμης'' του Πρίμο Λέβι.

Επιζώντας ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης, κατέγραψε τις εμπειρίες του σε αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα και non fiction κείμενα. Δεύτερο του που διαβάζω ύστερα από το συγκλονιστικό και μάλλον πιο γνωστό ''Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος''. Έχει να κάνει με συνέντευξη ή συζήτηση μάλλον με δύο πανεπιστημιακούς καθηγητές του Τορίνο που ήταν η γενέτειρα του. Θέμα -τι άλλο- η θηριωδία του ναζισμού. Θέμα που δυστυχώς κατείχε από πρώτο χέρι όντας έγκλειστος σε αυτά τα κολαστήρια ψυχών. Είχε όμως την τύχη, αν συνάδει δηλαδή η συγκεκριμένη λέξη με την όλη φρικαλέα κατάσταση, να σταλεί σε ''δευτερεύον''. Εργασίας, όχι εξόντωσης. Γεγονός που του έσωσε την ζωή σε συνδυασμό με τις γνώσεις του πάνω στη Χημεία. Γίνεται λόγος για την διαφθορά που υπήρχε στις τάξεις των Ναζί και την διχόνοια μεταξύ των εγκλείστων στη μάχη για την επιβίωση. Ο αγώνας για ψωμί και επαρκή ρουχισμό, όπως και η περιφρόνηση για όποιον δεν μιλούσε τα Γίντις. Δεν τον θεωρούσαν πραγματικό Εβραίο και τον αντιμετώπιζαν απαξιωτικά. Τις επικοινωνιακές δυσκολίες που αντιμετώπισε μη βρίσκοντας κάποιον να μιλάει Ιταλικά και αυτές με τις διαλέξεις στα σχολεία όταν του έθεταν ζόρικες ερωτήσεις. Ενώ θετική εντύπωση μου έκανε το ότι μερικές φορές διαφωνούσε με τους συνομιλητές του. Ήταν κάτι που προσέδωσε ρεαλισμό και αληθοφάνεια. 

Καλό ήταν. Οικονομικό, λέει πολλά για το μικροσκοπικό του μέγεθος. Με υποσημειώσεις και βιογραφικό παράρτημα. 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Περιπλανήσεις, φιλοσοφικοί στοχασμοί'' του Χένρι Ντέιβιντ Θόρω. 

Γνωστός στο ευρύ κοινό από το ''Γουόλντεν ή η ζωή στο δάσος'', χρονικό της εκούσιας απομόνωσης του στα δάση της Μασαχουσέτης. Κάπως έτσι είναι και αυτό. Υπάρχουν διαφορές αλλά φέρει και ομοιότητες. Ως προς την αγάπη του για την φύση και κριτικό μάτι όσο και ευρύ τρόπο σκέψης. Στο να αντλεί ευχαρίστηση από μικρά, απλά καθημερινά πράγματα. Τους λιλιπούτειους κατοίκους του δάσους ή ένα βροχερό απόγευμα. Το καθρέφτισμα του ηλιοβασιλέματος στα νερά μίας λίμνης αλλά και την ίδια. Ένα ρυάκι ή ένα χάνι στη μέση του πουθενά. Καλό ήταν, μου άρεσε. Βοήθησε το έντονο Ινδιάνικο στοιχείο που πάντα θα αποτελεί για μένα έξτρα πλεονέκτημα. Ζώντας στα μέσα του 19ου αιώνα, τους πρόλαβε. Σε ικανοποιητικό βαθμό, πριν συρρικνωθούν για τα καλά. Σε συνδυασμό πάντα με τα απρόσιτα μέρη που τον οδηγούσαν τα βήματα και το ανήσυχο του πνεύμα. 

Διάβασα και το ''Συνοπτική ιστορία του κόσμου'' του Τζέοφρι Μπλενέι (έτσι προφέρεται;). Και γίνεται άραγε να συνοψιστεί κοτζάμ παγκόσμια ιστορία σε μόλις 500 σελίδες; Ναι, γιατί όχι; Αναγκαστικά φυσικά ορισμένες καταστάσεις παραλείπονται. Σταυροφορίες, τρομοκρατία, ψυχρός πόλεμος και άλλα που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό. Γίνεται όμως λόγος για αρκετά άλλα. Ετερόκλητα, μικρά και μεγάλα, που το καθένα με τον τρόπο του διαμόρφωσε τον κόσμο όπως τον ξέρουμε σήμερα. Η σπουδαιότητα της Μεσογείου ως πολιτισμικό κέντρο και εμπορικό σταυροδρόμι. Η γέννηση του Χριστιανισμού, του Ιουδαϊσμού και του Ισλαμισμού. Των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών. Όπως επίσης και τους ενδεχομένως πιο λαμπρούς αρχαίους πολιτισμούς. Κινέζικος, Ελληνικός και Αιγυπτιακός. Η μιλιταριστική Ρώμη που έφτασε ως τα πέρατα του κόσμου και οι πολεμοχαρείς Μογγόλοι που ακολούθησαν αντίθετη πορεία. Το σχίσμα της εκκλησίας σε καθολική και ορθόδοξη. Η ανάπτυξη της γεωργίας και η ανακάλυψη της τυπογραφίας. Αναντίρρητα από τα πλέον κομβικά σημεία, με ασύρματο και ατμομηχανές να ακολουθούν από κοντά. Η τιθάσευση των θαλασσών, έστω στο μικρό βαθμό που έχει επιτευχθεί. Η ''σμίκρυνση'' του κόσμου με τους ιλιγγιώδεις ρυθμούς ταξιδιών και οι ζούγκλες των μεγαλουπόλεων. Το σημείο όμως που μου έκανε περισσότερο κλικ ήταν η γενοκτονία (γιατί περί τέτοιας πρόκειται) των Αζτέκων από τους κονκισταδόρες. Αρχαϊκό μεγαλείο στη περιγραφή της αυτοκρατορίας τους, μου έχυσε τα μυαλά στο πάτωμα. Και μου εξήρε το ούτως ή άλλως μεγάλο μου ενδιαφέρον. Έχω ένα- δύο σχετικά βιβλία, πρέπει να τα πιάσω κάποια στιγμή. 

Ωραία τα παραδείγματα που χρησιμοποιούσε για να θέσει παρελθοντικές καταστάσεις σε σημερινά πλαίσια προκειμένου να γίνουν κατανοητά. Ο Κολόμβος π.χ. με το κολοσσιαίο του επίτευγμα. Θα προκάλεσε περισσότερο σοκ απ' ότι η προσελήνωση. Ο μαύρος θάνατος που σάρωσε τον 14ο αιώνα, το ατομικό ολοκαύτωμα της εποχής του. Ενώ εύστοχος και ο συλλογισμός ότι πολλές φορές η ιστορία διαμορφώνεται από υπολογισμένες, στοχευμένες κινήσεις. Άλλες πάλι όμως και από καπρίτσια της τύχης. Λίγο μόνο με χάλασε η μη εκτενής αναφορά σε Β' Π.Π. Υποθέτω ότι όμως θα υπάρχει στο ''Συνοπτική ιστορία του 20ου αιώνα'' που επίσης έχει μεταφραστεί. Καλό και αυτό. Ωραίο γράψιμο, σχεδόν εθιστικό θα έλεγα. Ακόμη και στις πτυχές που δεν μ' ενδιέφεραν, δεν ένιωσα στιγμή να βαριέμαι. Προτείνεται για όποιον θέλει να πάρει μία επιφανειακή όσο και ποιοτική γνώση χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει σε γκουμούτσα. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..