Jump to content
Sign in to follow this  
MadnJim

Η πιο μεγάλη δύναμη

Recommended Posts

MadnJim

Όνομα Συγγραφέα: MadnJim

Είδος ποιήματος: Εχμ, δεν ξέρω, κάτι σε φάντασυ υποθέτω;

Αριθμός Στίχων: 12 στροφές των τεσσάρων στίχων, 48 στίχοι

Σχόλια: Για την ΠΑ #1, ολόφρεσκο, ελπίζω να σας αρέσει. :)


 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Η πιο μεγάλη δύναμη

 

Βαριά που είν' τα σύννεφα, τον ήλιο πίσω κρύβουν

και μια αργή ψιλή βροχή σαν δάκρυα αρχινάει

στο δάσος το αιώνιο τα ζώα όλα σκύβουν

θαρρείς και δείχνουν σεβασμό σ' εκείνον που περνάει.

 

Ψηλά απάνω απ' το χωριό, μες τη βαθιά αντάρα

κάτω απ' τη σκέπη του χιονιού του άλιωτου αιώνια

όπου τα άτια δεν πατούν και δεν περνούνε κάρα

ανοίγεται το ξέφωτο που ζούνε τα δαιμόνια.

 

Χορτάρι δε φυτρώνει εκεί, πουλιά δεν τραγουδάνε

ο άνεμος όταν περνά κι αυτός ριγεί και τρέχει

και όσοι κοντά τολμήσανε να πάνε μολογάνε

του ήλιου μέχρι και το φως κει μέσα δεν αντέχει.

 

Και δυναμώνει η βροχή, βαραίνει η φορεσιά του

μ' ατρόμητος αυτός σιμά όλο κοντοζυγώνει

μπροστά του εικόνα φωτεινή που βγαίνει απ' την καρδιά του

εκείνη που του κλέψανε και τώρα σιγολιώνει.

 

Κρατεί σπαθί ατσάλινο μ' όρκο βαρύ δεμένο

στου αρχιδαίμονα βαθιά το στήθος να το χώσει

στο θάνατο το βλέμμα του να σβήσει τρομαγμένο

κι αυτή που τόσο αγαπά να βρει και να τη σώσει.

 

Κλαίνε οι λύκοι στις πλαγιές, μοιρολογούν τ' αηδόνια

λυγίζουν κι οι βελανιδιές με θλίψη τα κλαδιά τους

κανείς δε βγήκε ζωντανός εδώ και χίλια χρόνια

από το μαύρο ξέφωτο π' ανοίγει ανάμεσά τους.

 

Καμένη γη το πόδι του πατάει αντί χορτάρι

κι εφάνηκε ο δαίμονας στη μέση να γελάει

σφίγγει το χέρι στο σπαθί, ήρθε, του λέει, να πάρει

πίσω αυτή που στην καρδιά ποθεί και λαχταράει.

 

Είδανε κάτω στο χωριό τον ουρανό ν' ανοίγει

είδαν φωτιά και αστραπή στη στοιχειωμένη ράχη

οι μάνες τρέχουν τα παιδιά να μπουν σε καταφύγι

και τρόμο οι άντρες νιώσανε σαν άκουσαν τη μάχη.

 

Αρχή έκαν' ο δαίμονας, και πρώτος τον χτυπάει

με νύχια μαύρα κοφτερά θέλει να τον πληγώσει 

πισωπατεί ο άνθρωπος, το χτύπημ' αστοχάει

τινάζει αμέσως το σπαθί, τον κάνει να ματώσει.

 

Σκούζει τώρα ο δαίμονας, νιώθει τη δύναμή του

καταλαβαίνει αν κι αργά τι τη ζωή τού παίρνει

ο φόβος πέφτει πάνω του και κόβει την ορμή του

η λάμα πάλι τον τρυπά και θάνατο του φέρνει.

 

Το ξέφωτο αναστέναξε, διαλύεται το σκότος

ανοίγουνε τα σύννεφα κι ο ήλιος το αγκαλιάζει

φεύγει η βροχή να πει παντού γι' αυτόν που ήρθε πρώτος

πως αν φωτιά έχ' η καρδιά τίποτα δεν την σκιάζει.

 

Γιορτή μεγάλη στήσανε σαν μπήκε στο χωριό του

σφιχτά την κράταγε αγκαλιά, τρέχανε να τον δούνε,

καιροί πολλοί κι αν πέρασαν από τον θρίαμβό του

  πως είν' η αγάπη δύναμη ακόμα τραγουδούνε..-

 

By MadnJim  16Μαϊ2016

Edited by MadnJim
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Σπύρο φίλε μου, με διαφορά το αγαπημένο μου ποιήμα από όσα έχεις γράψει, το απόλαυσα αφάνταστα!Σε σημεία πραγματικά ανατρίχιασα  και δεν σου κάνω πλάκα!Τεχνικά θέματα δεν μπορώ να σχολιάσω, αν και αυτό είναι το νόημα της άσκησης, αλλά νομίζω ότι είναι το πιο καλλογραμένο σου ποιήμα, και ότι δεν έχασε τον ρυθμό και την ομοιοκαταληξία πουθενά! Πολλά μπράβο! Στην αναμονή τώρα για τα υπόλοιπα 4-5 που θα ξεφουρνίσεις μέχρι να τελειώσει η άσκηση! :lol:

Edited by SymphonyX13
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Μπράβο Σπυρέτο. Μπράβο ρε ψυχή. Από τα πιο καλά σου. Ίσως το καλύτερό σου. Θα σου κάνω δυο παρατηρήσεις για να σου σπάσω τα νεύρα και το ηθικό μέλλοντα ηττημένε στην προσωπική μονομαχία μας προτείνω κάτι, αλλά έτσι κι αλλιώς η βελτίωσή σου είναι φανερή και με χαροποιεί ιδιαίτερα.

 

 

  • στου αρχιδαίμονα βαθιά το στήθος να το χώσει εγώ θα το έγραφα στου αρχιδαίμονα βαθιά το στήθος να καρφώσει.  ΜΗΝ ΡΩΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑΤΙ.
  • Το άλλο σχόλιο, για να μην δημιουργείται χασμωδία, εγώ θα έγραφα μες τη βαθιάν αντάρα αντί μες τη βαθιά αντάρα.

 

Ξαναλέω: Από τα καλύτερά σου, ίσως το καλύτερό σου. Μπράβο. Μπράβο.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Το μέτρο εδώ είναι Ιαμβικό. Σωστά;

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Το μέτρο εδώ είναι Ιαμβικό. Σωστά;

 

Στο μεγαλύτερο μέρος του τουλάχιστον, ναι, γιατί υπάρχουν και στίχοι που τονίζεται η πρώτη συλλαβή. Κι αυτό είναι που με μπερδεύει με τα μέτρα, γιατί αν και το βλέπω πως αλλάζει ο τονισμός, διαβάζοντάς το φωναχτά μου ταιριάζει πάλι μια χαρά.

 

 

 

Χαίρομαι που σας άρεσε τόσο, κι απευθύνομαι και στον Δημήτρη τώρα. Να είστε καλά! :)

Όταν είδα το τόπικ της Αταλάντης για τις ΠΑ ενθουσιάστηκα, ήθελα πολύ να συμμετάσχω, και μόλις άνοιξα τον OpenOffice το ποίημα γράφτηκε κυριολεκτικά μόνο του, έβγαιναν οι στίχοι ο ένας μετά τον άλλον! Ευχαριστώ Αταλάντη! :)

 

Υ.Γ.: Ειρήνη, γιατί; :lol: :lol: (Συγχώρα με, δεν άντεξα! :) )

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

O.T.
Ε δεν τρώγεσαι με τίποτα. Άσε, άσε. Πίσω έχει η πολεμίστρια -μπαρδόν, η αχλάδα εννοούσα- την ουρά. Άκου λέει γιατί.
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Πάρα πολύ καλό, Σπύρο! Συμφωνώ με την Ειρήνη, είναι μάλλον το καλύτερό σου, μπράβο :)

 

Στο περί χασμωδίας, να προσθέσω επίσης αυτό: και μια αργή ψιλή βροχή, που θα μπορούσες να το κάνεις καθώς αργή ψιλή βροχή.

 

Με το μέτρο τα πήγες πάρα πολύ καλά και για να βοηθήσω (ή να σε μπερδέψω περισσότερο, δεν είμαι σίγουρη), όταν μιλάμε για τονισμένες και άτονες συλλαβές αυτό δεν είναι κυριολεκτικό πάντα. Δηλαδή, υπάρχουν συλλαβές που κανονικά τονίζονται, αλλά που, όταν απαγγέλουμε τον στίχο, ο τονισμός τους δεν έχει σημασία.

Ωστόσο, να πώς μπορείς να διατηρήσεις το μέτρο στα (πραγματικά, ελάχιστα) προβληματικά σημεία: 

 

Κλαίνε οι λύκοι στις πλαγιές, μοιρολογούν τ' αηδόνια - > Οι λύκοι κλαίνε στις πλαγιές, μοιρολογούν τ' αηδόνια

Σκούζει τώρα ο δαίμονας, νιώθει τη δύναμή του -> Ουρλιάζει τώρα ο δαίμονας, νιώθει τη δύναμή του

φεύγει η βροχή να πει παντού γι' αυτόν που ήρθε πρώτος -> κινάει η βροχή να πει παντού γι' αυτόν που ήρθε πρώτος

 

Ελπίζω να βοήθησα. Κατά τα άλλα, συγχαρητήρια, πολύ καλή δουλειά και ωραία ιστορία κιόλας.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Πάρα πολύ καλό, Σπύρο! Συμφωνώ με την Ειρήνη, είναι μάλλον το καλύτερό σου, μπράβο :)

 

Στο περί χασμωδίας, να προσθέσω επίσης αυτό: και μια αργή ψιλή βροχή, που θα μπορούσες να το κάνεις καθώς αργή ψιλή βροχή.

 

Με το μέτρο τα πήγες πάρα πολύ καλά και για να βοηθήσω (ή να σε μπερδέψω περισσότερο, δεν είμαι σίγουρη), όταν μιλάμε για τονισμένες και άτονες συλλαβές αυτό δεν είναι κυριολεκτικό πάντα. Δηλαδή, υπάρχουν συλλαβές που κανονικά τονίζονται, αλλά που, όταν απαγγέλουμε τον στίχο, ο τονισμός τους δεν έχει σημασία.

Ωστόσο, να πώς μπορείς να διατηρήσεις το μέτρο στα (πραγματικά, ελάχιστα) προβληματικά σημεία: 

 

Κλαίνε οι λύκοι στις πλαγιές, μοιρολογούν τ' αηδόνια - > Οι λύκοι κλαίνε στις πλαγιές, μοιρολογούν τ' αηδόνια

Σκούζει τώρα ο δαίμονας, νιώθει τη δύναμή του -> Ουρλιάζει τώρα ο δαίμονας, νιώθει τη δύναμή του

φεύγει η βροχή να πει παντού γι' αυτόν που ήρθε πρώτος -> κινάει η βροχή να πει παντού γι' αυτόν που ήρθε πρώτος

 

Ελπίζω να βοήθησα. Κατά τα άλλα, συγχαρητήρια, πολύ καλή δουλειά και ωραία ιστορία κιόλας.

 

Αυτό ακριβώς έψαχνα μέσα σ' αυτή την άσκηση Αταλάντη, γι' αυτό και πήρα αμέσως μέρος. Το να κατανοήσω καλύτερα την έννοια του μέτρου, επιτέλους. Με δυσκολεύει πολύ, γιατί -όπως είπα και παραπάνω- παρά τις αλλαγές στον τονισμό, διαβάζοντάς το μου ακούγεται καλά. Με έχει προβληματίσει πολύ αυτό το θέμα, και θέλω να το λύσω για να μπορώ μετά να περάσω σε πιο περίπλοκες φόρμες. Συνειδητοποίησα λοιπόν τώρα πως δεν αρκεί μόνο η πρώτη λέξη για να δώσει το βήμα στον στίχο, αλλά επειδή ο κάθε στίχος ουσιαστικά έχει δύο μέρη, πρέπει και η πρώτη λέξη του δεύτερου μισού να ακολουθεί αυτόν τον βηματισμό για να τον συνεχίσει ως το τέλος του στίχου. Για παράδειγμα, στον στίχο "Σκούζει τώρα ο δαίμονας, νιώθει τη δύναμή του" πρέπει να αλλαχτεί η πρώτη λέξη "Σκούζει" όπως πολύ σωστά παρατηρείς, αλλά και το "νιώθει" που είναι η πρώτη λέξη του δεύτερου μισού, ώστε να γίνει κάπως έτσι: "Ουρλιάζει τώρα ο δαίμονας, τον σκιάζει η δύναμή του" , για να κρατιέται το ίδιο βήμα σε όλο τον στίχο.
 
Έκανα κάποιες αλλαγές και πιστεύω πως τώρα είναι πολύ πιο πιστό στο μέτρο από την αρχή ως το τέλος. Το ανεβάζω σε αρχείο εδώ αν θέλει κανείς να δει τι άλλαξα, και θα με ενδιέφερε πάρα πολύ κάθε ακόμα παρατήρηση που θα με βοηθούσε να γίνω καλύτερος, όπως πχ αυτό για την χασμωδία που μου είπε κι η Ειρήνη, και που δεν θα μου πέρναγε ποτέ από το νου. :)
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Μπράβο Σπυρέττο! Είναι και δεκαπεντασύλλαβος, πέρα από ιαμβικό μέτρο. :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

  • Upcoming Events

    No upcoming events found
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..