Jump to content

Recommended Posts

Mesmer

Όνομα Συγγραφέα: Άγγελος
Είδος: Επιστημονική Φαντασία
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 3.200
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για τον 50ό Διαγωνισμό Διηγήματος με θέμα τους Γίγαντες
ΑρχείαΤο σμήνος.pdf

Το σμήνος.docx

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Πλοκή

Ίσως δεν είμαι ο πιο έξυπνος αναγνώστης, ή ο αναγνώστης στον οποίο απευθύνεται αυτό το διήγημα. Μου αρέσει η επιστημονική φαντασία, δεν είμαι τυχαία μέλος του sff. Όταν τέλειωσα την ανάγνωση, έμεινα με απορίες. Κάτι δεν κατάλαβα. Το ξαναδιάβασα και κάποιες παραγράφους τις μελέτησα. Ελπίζω να είναι κατανοητό ότι ο κοινός αναγνώστης, αυτός που πληρώνει για ένα βιβλίο, δεν έχει στόχο την μελέτη. Θέλει να διασκεδάσει, να περάσει καλά διαβάζοντας. Αν τελειώσει μια ιστορία χωρίς να την καταλάβει, την προσπερνά και την χαρακτηρίζει ως αποτυχία, χωρίς να της δίνει δεύτερη σκέψη. Αυτό κάνουμε όλοι εμείς που αγοράζουμε βιβλία. Εδώ όμως τη ρίχνουμε την μελέτη, γιατί ο συγγραφέας είναι φίλος και γιατί θέλουμε να δώσουμε μια συμβουλή που ίσως πιάσει τόπο. Σε γενικές γραμμές κατάλαβα τι τρέχει. Βρήκα άκρως πετυχημένη και την τελική ατάκα, ή οποία προκαλεί ρίγη. Εκείνο που δεν κατάλαβα: «Η Άννα μάς αποκάλυψε το δικό της σχέδιο ενώ ταξιδεύαμε προς τον σταθμό. Κάτι που είχε κανονίσει με ομοϊδεάτες της, όσο βρισκόμασταν στη Γη.» Και «Η Άννα μάς είχε καταδικάσει. Μπορεί να μην το είχαμε αποδεχτεί αμέσως, αλλά κατά βάθος το γνωρίζαμε. Είχε υπογράψει την εξορία μας σε ένα μέρος που μετά βίας άγγιζε ο ήλιος. Δεν θα επιστρέφαμε ποτέ πίσω.» Ποιο ήταν το σχέδιο της Άννας; Και πως αυτό το σχέδιο καταδίκαζε τους άλλους; Αντιλαμβάνομαι ότι πιθανόν η Άννα είχε δίκιο στο ότι αυτοί οι εξωγήινοι προσπαθούσαν να διαφύγουν από άλλους, αλλά τι σχεδίασε και πως τους καταδίκασε, έχω μηδέν.

 

Κοσμοπλασία

Πετυχημένο το ψυχρό περιβάλλον του διαστήματος και η ύπαρξη της  «Φωλιάς», η οποία αν και δεν περιγράφεται, μας γαργαλάει την φαντασία, σε συνδυασμό με την ευφάνταστη φυσιογνωμία της εξωγήινης αυτής ζωής. Το ένα πρόβλημα που βρίσκω, κι αυτό επηρεάζει και τον τομέα Χαρακτήρες, είναι ότι το διήγημα κουβαλάει τόση πληροφόρηση (info dump) που δεν μπορούμε να νιώσουμε/βιώσουμε την απομόνωση και μοναξιά των πόστων της αποστολής. Υπάρχουν αναφορές σε αυτό, και μόνο σαν αναφορές μένουν.

 

Γλώσσα

Η πρέπουσα νομίζω.

 

Χαρακτήρες

Πλαισιωμένοι σφιχτά στην έκθεση του τι συμβαίνει, οι χαρακτήρες είναι απλά πιόνια χωρίς προσωπικότητα. Λένε πως είναι δυστυχισμένοι, ο αναγνώστης όμως αν θέλει τους πιστεύει. Υπάρχει σαφώς η στιγμή που η ηρωίδα λύνει τον ιμάντα ασφαλείας για έξι δευτερόλεπτα. Είναι όμως πολύ λίγο, και δεν αναφέρομαι στα δευτερόλεπτα. Για μια ιστορία στην οποία οι χαρακτήρες είναι τόσο ισχνοί, είχα την απορία γιατί ο συγγραφέας επέλεξε ως πρωταγωνιστή γυναίκα.

 

Διεκπεραίωση

Λίγα πράγματα μαθαίνουμε για τους περίεργους εξωγήινους, σίγουρα όμως η παρουσία τους επιβεβαιώνει την διεκπεραίωση του ζητούμενου.

 

Τίτλος

Καλός ο τίτλος

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η ωραία κοιμωμένη

Αν και δεν γνωρίζω το είδος της επιστημονικής φαντασίας, η ιστορία σου είναι πλήρης, λιτή γραφή.

Δεν την πολυκατάλαβα εντελώς αλλά πιστεύω ότι επίτηδες δεν αποσαφήνισες κάποια πράγματα

για να βάλεις την φαντασία μας να δουλέψει.

Μάλλον η αληθινή αποστολή ήταν η μεταμόρφωση των ανθρώπων σε διαστημανθρώπους.

Η δοκιμασία ικανότητας προσαρμογής του πειραματόζωου άνθρωπος σε εξωκοσμικές συνθήκες.

Η αναγκαστική επιβολή μιας επίπλαστης ειρήνης με την συντήρηση του μύθου του σμήνους.

 Το κατασκευασμένο ψέμα του αόρατου εξωγήινου εχθρού όταν ο εχθρός είναι εντός των τειχών.

Τα δισεκατομμύρια λεφτά που πετάνε στα διαστημικά προγράμματα ενώ θα μπορούσαν να ταΐσουν το 

την ανθρωπότητα και να λύσουν το πρόβλημα του υπερπληθυσμού στον πλανήτη και πάει λέγοντας...

Ό,τι και να κάνουν, όσους διαστημικούς σταθμούς και να φτιάξουν, την Αποκάλυψη, το σχέδιο του Θεού

για την ανθρωπότητα και το γήινο τέλος της, δεν μπορεί να το εμποδίσει κανείς, γιατί είναι Παντοδύναμος.

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Starbuck

Η ιστορία σου μου άρεσε πολύ. Θα συμφωνήσω με το πρώτο ποστ πως έχεις κάποια κενά που θολώνουν λίγο το τοπίο και αν και κατάλαβα (νομίζω) τις αιτίες πίσω από τα γεγονότα πιστεύω πώς αφαιρούν από την ιστορία σου αντί να προσθέτουν και είναι κρίμα. Τελικά ίσως είναι και λίγο περιττά. Μου αρέσει η πρωτοπρόσωπη αφήγηση καθώς και το γεγονός ότι έχεις επιλέξει γυναικείο χαρακτήρα κάτι που γενικά μου λείπει από την λογοτεχνία. Θα ήθελα να εμβαθύνω περισσότερο σε αυτήν και να ταυτιστώ μαζί της, να βιώσω καλύτερα τα υπαρξιακά της και τις αιτίες τους, τη μοναξιά της, όλο το ζόρι με το οποίο πρέπει να συμβιώσει. Εν ολίγοις θα ήθελα να βρω όλο αυτό το χαρντ σάι φάι ταυτόχρονα και ισότιμα με το βαθύ υπαρξιακό ζήτημα της ηρωίδας που εκκινά από αυτό, από το περιβάλλον και την συνθήκη. Γενικά διάβασα την ιστορία έτσι κι αλλιώς ευχάριστα και μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Η τελική κορύφωση την απογείωσε και μπράβο. Εξαιρετικό κλείσιμο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Άγγελε, χαίρομαι που επιτέλους μετά από καιρό διαβάζω και πάλι μία ιστορία σου.

Δεν με είχες συνηθίσει στην ΕΦ. Δεν ξέρω αν έχω διαβάσει κάτι παρόμοιο από εσένα καθώς, συνήθως, σε έβλεπα σε τρόμο. 
Μου φάνηκε ότι ήθελες πολύ να πεις μία τέτοια ιστορία κι αυτό το κατάλαβα από το non stop info dump. Μην με παρεξηγείς, μου άρεσαν οι πληροφορίες αλλά τις ήθελα πιο απλωμένες και σε διαφορετική φόρμα (ίσως μέσω flashbacks?)

Το σημαντικότερο ζήτημα με την ιστορία είναι η πυκνότητα των πληροφοριών που έχει όπως και των επεξηγήσεων για το πώς φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Μου άρεσε πολύ η ουτοπική κοινωνία όπου όλοι ενώνονται for the greater good απέναντι σε έναν κοινό εχθρό, είναι κι ο λόγος που έχω λατρέψει το Watchmen π.χ. , αλλά δεν αναπτύχθηκε όσο θα ήθελα.

Η πρωταγωνίστρια μας βάζει πολύ γρήγορα στο κλίμα και στην απομόνωσή της (αγαπημένες φράσεις εκεί με το εγχειρίδιο για το μπουλόνι όπως και για το πρωινή αναφορά), αλλά στο τέλος αποδυναμώνεται γιατί μεσολαβούν πολλές πληροφορίες.
Οι γίγαντες υπάρχουν μεν, αλλά είναι μόνιμα στο background σαν μία απειλή που δεν προλαβαίνουμε να την βιώσουμε.

Η ιστορία αξίζει. Η κοσμοπλασία αξίζει. Πρέπει όμως να μεγαλώσει και έχεις τα προσόντα και τις ιδέες για να το κάνεις. 

Το τέλος ήταν πολύ καλό και θα είχε πετύχει τέλεια τον σκοπό του αν είχαμε καταφέρει να απαγκιστρωθούμε από την ηρωίδα καθ' όλη την ανάγνωση.

Μπράβο, πάντως. Καλή επιτυχία 😉

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
zefuros

Γενικο σχόλιο αναγνώστη:

Spoiler

Η ιστορία μου άρεσε. Η ισορροπία ανάμεσα σε ενα θέμα που αφορά την παγκόσμια κοινότητα και την περιγραφή/αφήγηση απο ένα μοναχικό άτομο σε μια απομακρυσμένη τροχιά γύρω απο την γη, είναι κατά την γνώμη μου εξαιρετική. Το θέμα επίσης μου κέντρισε το ενδιαφέρον.

1  .Το μόνο μου θέμα είναι η ασάφεια ΄που αναφέρθηκε παραπάνω με το σχέδιο της Άννας και το πώς αυτο θα τους καταδίκαζε όλους. Πραγματικά στο τέλος του διαγωνισμού θα ήθελα να μας το εξηγήσεις γιατί με τρώει η αγωνία. Επίσης το θέμα με την Άννα και τους ομοϊδεάτες της - υποθετω πως στην επιλογή των 3ων ατομων για την ακρως μυστική αποστολή, η Υπηρεσία θα είχε ξεψαχνίσει το παρελθόν τους.

2.      "Όλα εκσυγχρονισμένα βάσει τελευταίων προτύπων". Η μοναδική φράση που με χάλασε και την βρήκα ξέμπαρκη. Αυτό θα μπορούσε να το έλεγε ένας πολιτικός προς το κοινό, όχι στην επίσημη ενημέρωση για την διαστημική αποστολή.,

3. Thumps up για την ατάκα με το μπουλόνι!

4. Θα μπορούσες το σημείο πρόσκρουσης να μην το τοποθετησεις στο Δ. Πακισταν, αλλά κάπου πιο κεντρικά, για να κεντρίσεις το ενδιαφέρον. Ρίχτο το ατιμο στο Βερολίνο να γίνει χαμός! Επίσης δεν θα με χάλαγαν λίγες πληροφορίες παραπάνω για το τί προκάλεσε εκεινη η πτώση. Από την άλλη πλευρά, θέλεις να επικεντρωθείς στο μοναχικό άτομο, οπότε πάω πάσο.

4. Εννοείται πως το τέλος ειναι super, υποσχόμενο, και  θα πρέπει να δεσμευτείς πως θα γράψεις την συνέχεια του διηγηματος για να δούμε τί έρχεται!!

5. Από τις αγαπημένες μου

 

Καλή συνέχεια

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Σε γενικές γραμμές μου άφησες πολύ θετικές και συνάμα πολύ αρνητικές εντυπώσεις.

 

Spoiler

 

Πλοκή

Επιλέγεις κείμενο χωρίς πλοκή ή καλύτερα δε θα υπήρχε πλοκή αν δεν υπήρχε η τελευταία φράση. Φαντάζομαι ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά δεν το εξισσοροπείς με κάποιον τρόπο, ώστε να κρατάς το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Αντίθετα, ένιωθα ότι διάβαζα την εισαγωγή από κάτι, μέχρι που τέλειωσε. Επίσης, ακολουθείς πολύ tell, κάτι που προσωπικά με ενοχλεί.

Την όλη υπόθεση τη βρήκα πολύ απλοϊκή. Σταματούν οι πόλεμοι επειδή έχουμε μια συνολική απειλή. Και την απειλή αυτή την παρατείνουμε με νέες επιθέσεις. Που έχουμε τεχνολογία να γίνουν εντελώς εικονικές, αλλά προτιμάμε να στείλουμε ανθρώπους σε μεγάλη απόσταση από τη γη. Κι αν τελειώσει η απειλή τότε ξεκινούν και πάλι οι πόλεμοι και η εγκληματικότητα. Είναι ξεκομμένη η υπόθεση από την αιτιοπαθογένεια των πολέμων και της εγκληματικότητας, αν και το ζήτημα είναι και λίγο φιλοσοφικό. Τέλος πάντων προσωπικά δε με έπεισε.

Κοσμοπλασία

Μου άφησες πολύ καλές εντυπώσεις στο θέμα αυτό, αν και η συγκεκριμένη κοσμοπλασία αντιστοιχεί σε μεγαλύτερο κείμενο. Ο τρόπος που παρουσιάζεις τη γη και τη φωλιά απέναντι, το διάστημα που μεσολαβεί και κατοικείται από ακρίτες. Έντονες εικόνες που μένουν στο μυαλό.

Γλώσσα

Πολλή καλή, δείχνει άνθρωπο που ξέρει να γράφει. Δεν έχω να παρατηρήσω κάτι, εκτός από λίγα ορθογραφικά πχ της Διεθνούς Διαστημικής Υπηρεσίας

Δομή

Το είπα και πιο πάνω, όλο το κείμενο είναι σαν μια εισαγωγή.

Χαρακτήρες

Δεν είδα πουθενά. Οι άνθρωποι παίζουν ρόλο στολιδιού στην όλη υπόθεση.

Διεκπεραίωση

υπονοείς τους γίγαντες, δε μας τους παρουσιάζεις.

 

 

Η ιστορία σου θα μπορούσε να αναπτυχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, θα έλεγα μετά τα σχόλιά μας να την ξαναδείς ψύχραιμα και να προχωρήσεις σε αυτό.

 

Καλή επιτυχία

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult
Spoiler

Μου άρεσε η ιστορία σου.

Σχετικά με το θέμα 'γίγαντες', υποθέτω πως έχει να κάνει με αυτό που κυνηγάει το σμήνος. Μου φαίνεται σαν να το αγγίζεις κάπως ξώφαλτσα.

Λίγο μπερδεμένα τα πράγματα, όμως όχι τόσο ώστε να μην μπορώ να βγάλω μια σχετική άκρη από τις πληροφορίες που μας δίνει η πρωταγωνίστρια.

Πάντως, μέσα στο μπέρδεμα δεν κατάλαβα ποιο ήταν σχέδιο της Άννας. Να αποκαλύψει στους ανθρώπους το μυστικό με τους κυνηγούς του σμήνους ή το σχέδιο με τις νεκρές σφήκες; Δεν το πολυέπιασα, εκτός αν κάτι έχασα στην πορεία.

Μιας και το έφερε η κουβέντα, σκέφτηκα λόγω σχήματος ότι και 'σφήνες' θα πήγαινε καλά, αντί για 'σφήκες'.

Μου άρεσε η σκηνή που η ηρωίδα λύνει τον ιμάντα ασφαλείας και δοκιμάζει τις αντοχές της.

Το δυσοίωνο τέλος μου άρεσε πολύ. Την σηκώνει την τρίχα. :)

Νομίζω πως έχει αρκετές πληροφορίες για το μέγεθός του. Ειδικά στην αρχή του δεύτερου υποκεφαλαίου έρχονται μαζεμένες. Δεν λέω ότι ντε και καλά θα λειτουργούσε, αλλά αν η πρωταγωνίστρια είχε άλλο ένα άτομο μαζί της, τότε ίσως με τις κατάλληλες σκηνές να μπορούσες να δώσεις τις πληροφορίες που θέλεις, αλλά και να έκανες ακόμα πιο ζωντανή την ηρωίδα σου.

Κρίμα πάντως θα είναι, Άγγελε, να αφήσεις να περάσουν άλλα δύο χρόνια για να ξαναγράψεις ολοκληρωμένη ιστορία. Just saying...

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana
Spoiler

Ο τίτλος είναι πολύ καλός. Κάπου όμως χάθηκα στην πλοκή. Με μπέρδεψε σίγουρα το σχέδιο της Άννας ενώ κατάλαβα το σχέδιο των ανώτερων τους να σταματήσουν τους πολέμους λόγω κοινού εχθρού. Απλά δεν το πίστεψα. Πολύ ουτοπία για μένα. Ίσως θα ήθελε λίγη απλοποίηση κ ξαναχτισιμο η πλοκή. Η ιδέα πάντως ήταν καλή κ πρωτότυπη.

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rōnin

Περιγράφεις πολύ παραστατικά ένα φουτουριστικό σύμπαν και μια ανθρωπότητα ενωμένη απέναντι σε έναν τεχνητά κατασκευασμένο εχθρό να ζει μια ψευδαίσθηση ουτοπίας. Η περιγραφή είναι λεπτομερής, κατατοπιστική και ψύχραιμη και ταυτόχρονα νιώθω ότι αφήνει περιθώρια και στη φαντασία μου. Όλο αυτό είναι μια χρυσή τομή που εύχομαι να πετύχω κάποτε σε δικό μου κείμενο.
Αυτή η απουσία συναισθηματικών εξάρσεων στη γλώσσα δείχνει πολλά για την πρωταγωνίστρια και τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Κάποιες φορές έχω την αίσθηση ότι περιγράφεις μια μηχανή με τα γρανάζια της.
Επίσης, βλέπουμε την πρωταγωνίστρια να κατανοεί σταδιακά ότι ουδείς αναντικατάστατος (Πρώτη σελίδα: "Με πρόσεχαν, μία με είχαν" - Πέμπτη σελίδα: Δεν ήμουν και αναντικατάστατη) και να ξεχωρίζει την Άννα από τους υπόλοιπους ανθρώπους-γρανάζια. Αν δεν υπήρχε η εξαίρεση σε αυτό το στρατό υπάκουων υπηρετών του συστήματος, κάτι θα έλειπε. Τέλος ο τίτλος μου φαίνεται αρκετά ιντριγκαδόρικος. Καλή σου επιτυχία

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Unicron
Spoiler

Θετικά στοιχεία: Αρχικά θα πρέπει να πω πως χάρηκα που διάβασα έστω και μία ιστορία Ε.Φ. στα πλαίσια του διαγωνισμού (εκτός από τη δική μου). Η κοσμοπλασία σου είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη, ενώ οι χαρακτήρες που δρουν μέσα σε αυτή είναι εξίσου πραγματικοί και πιστευτοί. Όσον αφορά στη γλώσσα του κειμένου, δεν έχω να πω πολλά. Δείχνει ξεκάθαρα άτομο με εμπειρία και αρκετό ταλέντο στη συγγραφή.  

Αρνητικά στοιχεία:

- Όπως σχολίασαν και άλλοι πιο πάνω στο κείμενο δεν υπάρχει η απαιτούμενη πλοκή και δράση. Το μόνο που βλέπουμε είναι η καθημερινότητα και τα συναισθήματα της πρωταγωνίστριας και αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό. Η ιστορία σου μου θύμισε έντονα την ταινία Oblivion και σε πολλά σημεία το Gravity. Και δυστυχώς προσωπικά δεν θεωρώ καμία από τις δύο αξιόλογη ταινία Ε.Φ. Γενικά, το θεωρώ λάθος όταν μια ιστορία Ε.Φ. επικεντρώνεται σε έναν χαρακτήρα και όλα τα υπόλοιπα είναι απλά στο υπόβαθρο. Οι χαρακτήρες σέρνουν το άρμα της πλοκής, όχι το αντίστροφο!

- Η κεντρική ιδέα είναι πολύ ενδιαφέρουσα όμως θεωρώ πως ο τρόπος που το χειρίστηκες δεν ήταν και ο πιο έξυπνος. Όλη η ιστορία διαδραματίζεται, ενώ όλα τα καλά στοιχεία έχουν ήδη συμβεί. Προσωπικά θα ξεκινούσα την ιστορία όταν η ανθρωπότητα κατάλαβε πως κάτι μεγάλο πρόκειται να χτυπήσει τη Γη. Θα μπορούσες να περιγράψεις αποτυχημένες προσπάθειες να καταστρέψουν τις σφήκες και φυσικά να δώσεις με λεπτομέρειες όλα τα επακόλουθα της σύγκρουσης (γιγαντιαία τσουνάμι αν έπεφτε στο νερό, πύρινα τείχη, κτλ). Γενικά θα μπορούσες να φτιάξεις μια διαφορετική ιστορία εστιασμένη στα γεγονότα και τη δράση που νομίζω θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρουσα. Σκέψου το σαν εναλλακτικό Armageddon.

Λύσε μου και μια απορία: Στη σειρά Star Blazers οι εξωγήινοι Gamilons βομβαρδίζουν τη Γη με ραδιενεργές βόμβες-μετεωρίτες για να την καταστήσουν μη κατοικήσιμη. Την έβλεπες τη σειρά ή έχεις δει την ταινία Yamato; Αν ναι, από εκεί εμπνεύστηκες τις Σφήκες που πέφτουν στην Γη;

Γενικό σχόλιο: Μια καλογραμμένη ιστορία Ε.Φ., εντός του θέματος του διαγωνισμού, που όμως θα μπορούσε να έχει περισσότερη άμεση δράση.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
Spoiler

Πλοκή

Πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή και από όσο μπορώ να κρίνω αρκετά πρωτότυπη ιδέα. Όσον αφορά στο χειρισμό του σμήνους από τις γήινες κυβερνήσεις, εννοώ. Δεν είμαι ο καλύτερος κριτής ε.φ. αλλά τούτο εδώ μου άρεσε.

Κοσμοπλασία

Αρκετά ζοφερή και πειστική η περιγραφή της καθημερινότητας της ηρωίδας, καθώς και της ιστορίας του σμήνους, του πώς και γιατί. Δεν με ενόχλησαν οι πληροφορίες. Ο σκοπός της Άννας με μπέρδεψε ωστόσο. Και θα προτιμούσα να μην είχα μπερδευτεί, γιατί το πήγαινες πολύ καλά.

Χαρακτήρες

Δεν με κέρδισες εδώ, γιατί οι χαρακτήρες δεν έχουν χώρο να αναπνεύσουν. Αλλά ωστόσο: δεν θα χρειαζόταν να αναπτυχθούν και πολύ περισσότερο. Δυο σειρές παραπάνω για τον Αντρέ, μισή παράγραφος για την Άννα (τι ήθελε να κάνει, είπαμε;) και το είχες. Ίσως και μία πιο ευκρινής ματιά των διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ τους. Και φυσικά να αναφερθώ και στα θετικά: το κειμενό σου βγάζει μοναξιά, παγωνιά, απομόνωση. Το πέτυχες εδώ.

Διάλογοι-Γλώσσα

Τόσο όσο έπρεπε. Μεστή γλώσσα που δεν περιττολογεί και που υπονοεί πράγματα υπερβολικά σοβαρά για να εκφραστούν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, ίσως το μόνο, της ιστορίας, είναι τα συγκεχυμένα κίνητρα των ηρώων.

Διεκπεραίωση

Αν οι γίγαντες είναι το ό,τι κυνηγάει το σμήνος, είναι λίγο ξώφαλτση αναφορά. Δεν με πείραξε τόσο αυτό. Είπα τι με πείραξε. Η σκηνή με τους ιμάντες από τις πιο δυνατές, την είδα μπροστά μου. Ειλικρινά. Γενικά ένα διήγημα που με δυο σελίδες ακόμη γίνεται πάρα πολύ δυνατό. Με ικανοποίησε.

 

Καλή επιτυχία!

Edited by Ιρμάντα
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Πλοκή: Πρωτότυπη ιδέα, μου άρεσε που έπαιξες λιγάκι με την φόρμα γραφής π.χ. συνομιλίες από κομπιούτερ κτλ, μου άρεσαν οι παρελθοντικές αναφορές. Έχω κι εγώ κάποια κενά σχετικά με τα σχέδια της Άννας όπως προανέφεραν και οι υπόλοιποι για να μην επαναλαμβάνομαι.

Κοσμοπλασία: Δυνατό σέτιγκ επιστημονικής φαντασίας, ψυχρό και άχρωμο. Αρκετό infodump όμως αλλά καταλαβαίνω πως δεν γινόταν αλλιώς δεδομένου του είδους του διηγήματος

Γλώσσα: Πάντα καλοδουλεμένα τα κείμενα σου, δεν έχω να αναφέρω κάτι αρνητικό.

Χαρακτήρες: Δούλεψες καλά την ηρωίδα σου, της έδωσες το απαιτούμενο βάθος και back story και μου άρεσε που εκτός των ανθρωπίνων συναισθημάτων έβγαζε και κάτι λίγο πιο ρομποτικό και ψυχρό. Ο Αντρέ και η Άννα όμως υστερούν σε βάθος αλλά οκ αφού δεν είναι πρωταγωνιστές.

Τέλος, απίστευτα δυνατή η τελευταία φράση του κειμένου

Edited by gismofbi
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Κι αφού τελείωσε ο διαγωνισμός, να σας ευχαριστήσω όλους για την ανάγνωση και τα σχόλια, καθώς και για τη βαθμολογία, μιας και δεν περίμενα να βρεθώ τόσο ψηλά στην κατάταξη. Είχα καιρό να πάρω μέρος σε διαγωνισμό και μου είχε λείψει αυτή η αλληλεπίδραση.

Όσον αφορά στην ιστορία μου, όλες οι παρατηρήσεις σας ήταν εύστοχες και συμφωνώ ότι τα προβλήματά της ήταν αρκετά.

Καταρχάς να πω ότι μου άρεσε το θέμα της ιστορίας, η κοσμοπλασία της γενικότερα, κι αυτό ήταν, εν μέρει, αυτό που με κράτησε στο να την ολοκληρώσω. Κάπου στα μισά της ιστορίας κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να πω όλα όσα ήθελα να πω, ότι δεν μου έφτανε ο χώρος για να αναπτύξω τους χαρακτήρες όπως θα ήθελα, να της δώσω και μια πιο ανθρώπινη χροιά (αν και πάλι θα ήταν αρκετά απόμακρη και ενστικτώδης, λόγω της κατάστασης). Επιπλέον, αν προσπαθούσα να εστιάσω στους ανθρώπους θα έχανα ένα κομμάτι από την ιστορία των σφηκών/γιγάντων και δεν το ήθελα αυτό, για να είμαι όσο γίνεται εντός του θέματος του διαγωνισμού.

Κάτι άλλο, που αναφέρατε πολλοί, είναι το infodump. Ναι, είναι σχεδόν αδυσώπητο. Προσπάθησα να μαλακώσω κάπως την κατάσταση δίνοντάς το με διαφορετικούς τρόπους: αναφορές, chatlogs, παρουσιάσεις, αναδρομές, σκέψεις κτλ, αλλά και πάλι αποτελεί ένα πολύ μεγάλο της ιστορίας. Για τον λόγο αυτό, και για να μην φορτώσω κι άλλο την ιστορία με πληροφορίες, αποφάσισα να αφήσω στη φαντασία του αναγνώστη ένα σημαντικό κομμάτι της πλοκής: το σχέδιο της Άννας, φυσικά.

Οπότε, ας περάσουμε στο ζουμί. Όπως βλέπουμε στο διήγημα, το δήθεν σχέδιο της Υπηρεσίας, δηλαδή να μαζέψει τις νεκρές σφήκες με σκοπό να αναπαράγει τις απειλές, είναι κάτι που δεν ισχύει. Ο στόχος της Υπηρεσίας ήταν να μαζέψει αρκετές σφήκες και να τις εκτοξεύσει ταυτόχρονα προς μια μακρινή μεριά του σύμπαντος, δημιουργώντας έτσι ένα ψεύτικο σμήνος, με την ελπίδα να εκτρέψει αυτό που το κυνηγά. Αυτή είναι μια πληροφορία που υπήρχε μόνο εντός των υψηλά ιστάμενων της Υπηρεσίας, αν σκεφτούμε πως ούτε η ομάδα του σταθμού 65 ήξερε την αλήθεια. Αλλά υπήρχε σαν φήμη, ή μπορεί να είχαν διαρρεύσει κάποια λόγια, ή κάποιοι να είχαν κρυφακούσει μερικές λέξεις. Ήταν εκείνοι οι ομοϊδεάτες της Άννας, που αναφέρονται στην ιστορία. Οπότε, όταν ανέβηκαν στους σταθμούς τους είχαν τα μέσα, ραντάρ, τηλεσκόπια κτλ, για να μαζέψουν όποιες πληροφορίες μπορούσαν για να αποδείξουν τι πραγματικά συνέβαινε. Όπως είναι λογικό, η Υπηρεσία δεν ήθελε να μαθευτεί αυτό προς τα έξω. Αυτός είναι και ο λόγος που η Άννα καταδικάζει την ομάδα της. Όταν θα μάθαινε η Υπηρεσία το τι κάνουν, θα έκανε ό,τι μπορούσε για να αποτρέψει την αποκάλυψη της αλήθειας. Ο εύκολος τρόπος θα ήταν να τους αφήσει στο διάστημα μέχρι να πεθάνουν. Αυτά, μέσες-άκρες. Ελπίζω να μην σας μπέρδεψα παραπάνω.

 

On 4/30/2019 at 4:37 PM, Unicron said:

Λύσε μου και μια απορία: Στη σειρά Star Blazers οι εξωγήινοι Gamilons βομβαρδίζουν τη Γη με ραδιενεργές βόμβες-μετεωρίτες για να την καταστήσουν μη κατοικήσιμη. Την έβλεπες τη σειρά ή έχεις δει την ταινία Yamato; Αν ναι, από εκεί εμπνεύστηκες τις Σφήκες που πέφτουν στην Γη;

Όχι, δεν έχω δει ούτε το Star Blazers, ούτε το Yamato. Πηγή έμπνευσης ήταν κυρίως το Βραλ του Χατζηγιώργη, επειδή σκεφτόμουν γιγάντιους κοσμικούς ταξιδιώτες που θα μπορούσαν να έχουν επίδραση στην ζωή του πλανήτη, αλλά από μία πιο hard sci-fi σκοπιά.

Και πάλι σας ευχαριστώ όλους για τα πολύτιμα σχόλια.

Edited by Mesmer
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Έστω και κατόπιν εορτής, καλησπέρα κι απο εμένα Άγγελε! 🙂

Τόσα χρόνια μέλος στο σφφ, πρώτη φορά διαβάζω διήγημά σου νομίζω. Για μένα, τούτη εδώ, ήταν μια πολύ ωραία και ατμοσφαιρική ιστορία. Δεν θα σταθω στα αρνητικά, ινφονταμπ, το σχέδιο κτλ, είσαι αρκετά έμπειρος ώστε να ξέρεις πως είναι θέμα χώρου. 

Βρήκα πολυ έξυπνη την ιδέα σου για την όραση του σμήνους. Βασικά, με ενθουσίασε! Μπράβο! Γενικώς, αν και καταπιαστηκες με δύσκολο θέμα ήσουν πειστικός και συνεπής, αποφεύγοντας να φανείς υπερβολικός. Άνετα θα ήθελα να διάβαζα αυτή την ιστορία σε ένα εκτενέστερο διήγημα, των πχ 15000 λέξεων. 

Για το τέλος, δεν εχω λόγια. Φοβερό.

Συγχαρητήρια ξανά!

Edited by Mournblade
  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Ευχαριστώ για την ανάγνωση και για τα καλά λόγια.

Καλή συνέχεια!

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..