Jump to content
BladeRunner

50 Βιβλία για το 2020

Recommended Posts

KELAINO
2 hours ago, Cassandra Gotha said:

Άντε ρε. Τόσο καλό, ε;

Το χάρηκα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Η γυναίκα του ονείρου. Τρίτο βιβλίο του Γουίλκι Κόλινς που διαβάζω, μετά την καλούτσικη αλλά γενικά μάλλον μέτρια νουβέλα "Ο ζωντανός νεκρός" που διάβασα τον Μάρτιο του 2013 και το άκρως ατμοσφαιρικό και αρκετά καλογραμμένο μυθιστόρημα "Το στοιχειωμένο ξενοδοχείο" που διάβασα τον Απρίλιο του 2018, και δηλώνω αν μη τι άλλο ικανοποιημένος. Πρόκειται για μια νουβέλα μυστηρίου με υπόνοιες υπερφυσικού τρόμου, που ναι μεν δείχνει τα εκατόν εξήντα πέντε χρόνια της -τόσο σε πλοκή όσο και σε γραφή-, από την άλλη όμως διαβάζεται πολύ ευχάριστα και γρήγορα, έχει φοβερή ατμόσφαιρα και ωραία σκηνικά, ενώ κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι το (σχετικά προβλέψιμο) τέλος. Και, τέλος πάντων, είμαι από αυτούς που απολαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό την ολίγον τι παλιομοδίτικη γραφή των συγγραφέων της Βικτωριανής περιόδου, με τον Γουίλκι Κόλινς να είναι από τους κορυφαίους συγγραφείς της εποχής του. Οπότε, έστω και την τελευταία στιγμή, τσιμπάει ένα τέταρτο αστεράκι.

-Ιανουάριος

01. Μ. Καραγάτσης - "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (σελ. 270). 9/10
02. Νικολάι Γκόγκολ - "Ταράς Μπούλμπα" (σελ. 167). 8.5/10
03. Χ. Τζ. Γουέλς - "Οι πρώτοι άνθρωποι στο Φεγγάρι" (σελ. 292). 8.5/10
04. Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ - "Νύχτα καταιγίδας" (σελ. 188). 8/10
05. Γουίλκι Κόλινς - "Η γυναίκα του ονείρου" (σελ. 194). 7.5/10

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Πέρυσι διάβασα ελάχιστα, αλλά φέτος έχω σκοπό να  δραστηριοποιηθώ λίγο περισσότερο. Ξεκινάμε με το παρακάτω:

1. The flying boat mystery-Franco Vailati (σελ 144)

Διάβασα το βιβλίο κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες,  καθώς  ταξίδευα κι εγώ  όπως οι χαρακτήρες του με ένα αεροπλάνο.  Η υπόθεση  -τοποθετημένη στην Ιταλία του '30κάτι- έχει να κάνει με την μυστηριώδη εξαφάνιση ενός μεγαλοτραπεζίτη από τη κλειδωμένη τουαλέτα ενός αεροπλάνου εν μέσω πτήσης. Αυτό είναι μόνο η αρχή, αφού συμβαίνουν και μερικά ακόμα ύποπτα περιστατικά. Ο Luigi Renzi θα δώσει τελικά τη λύση...

Το βιβλίο είναι ένα χαλαρό ανάγνωσμα, η γραφή είναι ευχάριστη,  αν και οι χαρακτήρες θέλανε περισσότερο βάθος.  Όσον αφορά τη λύση,  κατάλαβα από πολύ νωρίς το κόλπο της εξαφάνισης και αυτό με οδήγησε σε μία συγκεκριμένη θεωρία. Όταν η εν λόγω θεωρία προτάθηκε από το φίλο του Renzi,  αναθεώρησα τη θεωρία μου λίγο, αλλά πάλι έχασα πραγματάκια. Ωραίο το κόλπο όπως και να 'χει και μου άρεσε πολύ μία συγκεκριμένη πινελιά στη λύση, αν και -πάνω σε αυτό-   υπάρχει κάτι που μου φαίνεται αναληθοφανές. . Το how λοιπόν είναι ως επί το πλείστον πετυχημένο, αλλά το who για μένα  όχι και τόσο. Είναι λίγο πιο large απ'ό,τι θα περίμενα (εμπλέκονται και τραπεζικοί οπότε καταλαβαίνεις...), αλλά  οκ, δεκτό!

Ένα καλό ανάγνωσμα όπως και να έχει. Λογικά θα το είχα απολαύσει περισσότερο αν το διάβαζα σπίτι ήσυχος,  χωρίς ενοχλήσεις, αλλά και πάλι ήτανε καλή παρέα στο ταξίδι!

7/10

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
vaggelis

Ιανουάριος
01. Ο κόμης Μόντε Κρίστο - Αλέξανδρος Δουμάς (1284) 10/10

Το βιβλίο το είχα διαβάσει και παλιότερα φυσικά, και παρότι ήταν έκδοση με περικοπές, το είχα λατρέψει. Τώρα για πρώτη φορά το διάβασα σε έκδοση με πλήρες κείμενο και πρέπει να πω ότι το βρήκα ακόμα καλύτερο.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
yanni

6. Ιστορίες αυτοχειριας - Guy de Maupassant (145)

Έχουμε να κάνουμε με οχτώ ιστορίες αυτοχειριας που δημοσιεύτηκαν, ανάμεσα στο 1880 και το 1890. Η αυτοκτονία απασχολούσε τον συγγραφέα πολύ πριν επιχειρήσει να βάλει και ο ίδιος τέλος στη ζωή του. Στις σύντομες αυτές ιστορίες θα συναντήσουμε ένα σύνολο ανθρώπων, απελπισμένων κυρίως από την ίδια τη ζωή, χωρίς δύναμη και ελπίδα. Βρίσκοντας σαν μόνη διέξοδο από αυτή την απελπιστική κατάσταση που βιώνουν, την αυτοχειρία.

Ιστορίες γεμάτες θάνατο, γραμμένες με μαεστρία. Ζωντανές περιγραφές και φιλοσοφική διάθεση. Με κράτησαν γιατί η αυτοχειρία είναι μια ρεαλιστική κατάσταση, όπως καί ο ίδιος ο θάνατος, που είναι η μεγαλύτερη αιτία καταστροφής κάθε μας χαράς στον κόσμο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Θάψτε τους νεκρούς. Σχόλιο εδώ: Θεατρικά έργα

-Ιανουάριος

01. Μ. Καραγάτσης - "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (σελ. 270). 9/10
02. Νικολάι Γκόγκολ - "Ταράς Μπούλμπα" (σελ. 167). 8.5/10
03. Χ. Τζ. Γουέλς - "Οι πρώτοι άνθρωποι στο Φεγγάρι" (σελ. 292). 8.5/10
04. Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ - "Νύχτα καταιγίδας" (σελ. 188). 8/10
05. Γουίλκι Κόλινς - "Η γυναίκα του ονείρου" (σελ. 194). 7.5/10
06. Ίρβιν Σόου - "Θάψτε τους νεκρούς" (σελ. 77). 7.5/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Εγχειρίδιον κοσμιότητος. Σχόλιο εδώ: Non-Fiction

-Ιανουάριος

01. Μ. Καραγάτσης - "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (σελ. 270). 9/10
02. Νικολάι Γκόγκολ - "Ταράς Μπούλμπα" (σελ. 167). 8.5/10
03. Χ. Τζ. Γουέλς - "Οι πρώτοι άνθρωποι στο Φεγγάρι" (σελ. 292). 8.5/10
04. Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ - "Νύχτα καταιγίδας" (σελ. 188). 8/10
05. Γουίλκι Κόλινς - "Η γυναίκα του ονείρου" (σελ. 194). 7.5/10
06. Ίρβιν Σόου - "Θάψτε τους νεκρούς" (σελ. 77). 7.5/10
07. Πιερ Λουίς - "Εγχειρίδιον κοσμιότητος" (σελ. 108). 8/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

2. "Το Αρχέγονο και άλλοι καιροί", Όλγκα Τορκάτσουκ.

(Αυτό το βιβλίο το είχα βάλει στο μάτι πριν κάνα-δυο χρόνια, όταν έψαχνα βιβλία που έχει μεταφράσει η Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, που μου έκανε εξαιρετική εντύπωση μετά την ανάγνωση του "Η κοιλάδα του Ίσσα" Φέτος έμαθα ότι πήρε το Νόμπελ, οπότε είπα "ε, θα το διαβάσω, δεν γίνεται". )

Το Αρχέγονο αποτελείται από μικρές ιστορίες. Μου θύμισε πολύ ένα άλλο βιβλίο, το "Η Κοιλάδα του Ίσσα", του Τσέσλαβ Μίλος (επίσης μεταφρασμένο υποδειγματικά, από την ίδια μεταφράστρια). Όπως και σ' εκείνο το μυθιστόρημα, έτσι κι εδώ, πρωταγωνιστής είναι ο τόπος, ένα χωριό της Πολωνίας. Οι άνθρωποί του είναι περαστικοί, αγαπούν και ονειρεύονται, χάνονται και πεθαίνουν, ο χρόνος εκεί είναι ακίνητος, οι Πνιγμένοι θέλουν να χορέψουν με τις ψυχές των σκοτωμένων και οι φύλακες άγγελοι των φιδιών είναι οι δράκοι.
Αυτοί είναι κάποιοι από τους θησαυρούς που περίμενα και πράγματι βρήκα στο Αρχέγονο.
Υπάρχουν και κομμάτια που είναι βαρετά, που το βιβλίο με απογοήτευσε, αλλά δεν θα ήθελα να επεκταθώ σε λεπτομέρειες, αφού έτσι κι αλλιώς δεν κατάφερα να καταλάβω τι, ακριβώς, μου έφταιξε σ' αυτά.

Ένα ενδιαφέρον, το λιγότερο, ανάγνωσμα. Κάπως πιο ξεπλυμένο από αντίστοιχα παλαιότερων συγγραφέων, όμως. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
yanni

7. Σάρκινο φρούτο - Μιχάλης Μανωλιός (254)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

1. The Mageborn Traitor, Melanie Rawn (769)
2. The Song of Achilles, Madeline Miller (352)
3. Swordspoint, Ellen Kushner (329)  ❤️❤️❤️ 

4. The Privilege of the Sword, Ellen Kushner (378) ❤️❤️❤️❤️ 

Share this post


Link to post
Share on other sites
yanni

8. Ο άγνωστος του καμπαρέ - Georges Simenon (159)

Δύο νέοι που κάνουν άσωτη ζωή, συχνάζουν τις νύχτες σε ένα καμπαρέ. Εκεί θα βρεθούν μπλεγμένοι σε μια υπόθεση δολοφονίας. Πολλά τα αναπάντητα ερωτήματα, η τοπική αστυνομία βρίσκεται σε αδιέξοδο. Κάπου εκεί κάνει την εμφάνιση του ο Μαιγκρε, με το δικό του μοναδικό τρόπο στην επίλυση των γρίφων θα λύσει την υπόθεση. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Iceman

1.  Ο άρχοντας των δυο κόσμων - Pullman Philip (σελ.416)   7.5/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Το περιστέρι. Τον Αύγουστο του 2011 διάβασα και απόλαυσα το καταπληκτικό "Το άρωμα", ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό μείγμα ιστορικού μυθιστορήματος και θρίλερ. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια πολύ καλογραμμένη νουβέλα, που ναι μεν ποιοτικά δεν φτάνει το αριστούργημα του Ζίσκιντ, όμως χωρίς αμφιβολία έχει κάποια ωραία πραγματάκια να προσφέρει στους αναγνώστες, μέσα σε λιγότερες από εκατό σελίδες. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα υπαρξιακό δράμα του πρωταγωνιστή της ιστορίας, του μεσήλικα φύλακα τράπεζας Γιονατάν Νοέλ, η βαρετή και μονότονη ζωή του οποίου θα αναστατωθεί, μετά την απροσδόκητη εμφάνιση ενός... περιστεριού. Ναι, ένα τόσο απλό και ασήμαντο γεγονός θα αλλάξει την ψυχολογία του πρωταγωνιστή, θα τον βάλει σε σκέψεις για τη ζωή του, θα του χαλάσει τη ρουτίνα και θα τον κάνει να χάσει την ηρεμία του. Δεν ξέρω κατά πόσο η εμφάνιση ενός απλού περιστεριού μπορεί να είναι ικανή για να αναστατώσει τόσο πολύ τη ζωή του ανιαρού πρωταγωνιστή, όμως εγώ το είδα σαν ένα αλληγορικό εργαλείο με το οποίο ο συγγραφέας ήθελε να θίξει θέματα όπως η μοναξιά, η ρουτίνα της καθημερινότητας και η ανάγκη για κάποια αλλαγή στη ζωή του οποιουδήποτε ανθρώπου. Από κει και πέρα, η γραφή είναι πάρα πολύ καλή, οξυδερκής και εύστοχη στα μηνύματα και τις εικόνες που ήθελε να περάσει ο συγγραφέας, σίγουρα από τα δυνατά χαρτιά του μικρού αυτού βιβλίου. 

-Ιανουάριος

01. Μ. Καραγάτσης - "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (σελ. 270). 9/10
02. Νικολάι Γκόγκολ - "Ταράς Μπούλμπα" (σελ. 167). 8.5/10
03. Χ. Τζ. Γουέλς - "Οι πρώτοι άνθρωποι στο Φεγγάρι" (σελ. 292). 8.5/10
04. Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ - "Νύχτα καταιγίδας" (σελ. 188). 8/10
05. Γουίλκι Κόλινς - "Η γυναίκα του ονείρου" (σελ. 194). 7.5/10
06. Ίρβιν Σόου - "Θάψτε τους νεκρούς" (σελ. 77). 7.5/10
07. Πιερ Λουίς - "Εγχειρίδιον κοσμιότητος" (σελ. 108). 8/10
08. Πάτρικ Ζίσκιντ - "Το περιστέρι" (σελ. 93). 8/10

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

1. The Mageborn Traitor, Melanie Rawn (769)
2. The Song of Achilles, Madeline Miller (352)
3. Swordspoint, Ellen Kushner (329)  ❤️❤️❤️ 
4. The Privilege of the Sword, Ellen Kushner (378) ❤️❤️❤️❤️ 

5. The Fall of the Kings, Ellen Kushner and Delia Sherman (510) ❤️❤️❤️❤️❤️ 

Ναι. Υπάρχει η τέλεια τριλογία. Τρεις ιστορίες διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά με σαφή συσχετισμό. Με δεκαετίες ανάμεσά τους, αλλά η μία να είναι φυσική εξέλιξη της άλλης. 
Όλες οι καρδούλες, για τους πρατσετικούς χαρακτήρες αν μη τί άλλο. Ή τέλος πάντων για αυτό που εκτιμάω εγώ στους πρατσετικούς χαρακτήρες.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Προτελευταίο πολεμικό ψευδώνυμο. Σχόλιο εδώ: Διάφοροι συγγραφείς αστυνομικών νουάρ

-Ιανουάριος

01. Μ. Καραγάτσης - "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (σελ. 270). 9/10
02. Νικολάι Γκόγκολ - "Ταράς Μπούλμπα" (σελ. 167). 8.5/10
03. Χ. Τζ. Γουέλς - "Οι πρώτοι άνθρωποι στο Φεγγάρι" (σελ. 292). 8.5/10
04. Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ - "Νύχτα καταιγίδας" (σελ. 188). 8/10
05. Γουίλκι Κόλινς - "Η γυναίκα του ονείρου" (σελ. 194). 7.5/10
06. Ίρβιν Σόου - "Θάψτε τους νεκρούς" (σελ. 77). 7.5/10
07. Πιερ Λουίς - "Εγχειρίδιον κοσμιότητος" (σελ. 108). 8/10
08. Πάτρικ Ζίσκιντ - "Το περιστέρι" (σελ. 93). 8/10
09. Ραούλ Αρχεμί - "Προτελευταίο πολεμικό ψευδώνυμο" (σελ. 132). 8/10

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

3. Τσαρλς Μπωντλαίρ, "Απαγορευμένα Ποιήματα"

Έπεσε στα χέρια μου μία πολύ παλιά (και κακή) μετάφραση. Πιο πολύ απ' όλα, μου έμεινε ο υπέροχος στίχος "Γιατί ο τάφος πάντα θ' ακούει τον ποιητή". Περισσότερα, όταν θα πιάσω καμιά πιο σύγχρονη και καλή μετάφραση.

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους. Τέταρτο βιβλίο του Μπορίς Βιαν που διαβάζω, μετά το παντελώς βλαμμένο "Θα φτύσω στους τάφους σας", το πραγματικά πολύ καλό και ιδιαίτερο "Φθινόπωρο στο Πεκίνο" και το συμπαθητικό αλλά μάλλον μέτριο "Όλα τα πτώματα έχουν το ίδιο χρώμα", και δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα. Μάλλον τα βιβλία που έγραψε με το ψευδώνυμο Βέρνον Σάλιβαν δεν είναι (σχεδόν) καθόλου του γούστου μου, αν και τείνουν πολύ προς το παλπ και την παρωδία, κάτι που γενικά απολαμβάνω πολύ. Δεν ξέρω, κάτι στη γραφή και το όλο ύφος, κάτι στους χαρακτήρες και τις πλοκές των τριών παλπ βιβλίων δια χειρός... Σάλιβαν, δεν μου κάνει κλικ. Το ίδιο και εδώ, αν και οφείλω να παραδεχτώ ότι υπήρξαν στιγμές και σκηνές που μου άρεσαν, ενώ σίγουρα ο Βιαν ήταν αρκετά μπροστά και δεν κώλωνε να ξεφύγει από την πεπατημένη. Όμως το γενικό σύνολο μου φάνηκε ολίγον τι μέτριο, ενώ η ανάγνωση κράτησε αρκετά παραπάνω από τα συνηθισμένα μου στάνταρ με τέτοιου μεγέθους βιβλία, οπότε κάτι λέει και αυτό. Κάμποσες φορές έχανα το ενδιαφέρον μου για την όλη ιστορία, το άφηνα κάτω, χάζευα από δω και από κει, τέτοια πράγματα. Τέλος πάντων, δεν πέρασα και άσχημα εδώ που τα λέμε, όμως τέτοια βιβλία αν δεν τα απολαύσεις πραγματικά, τότε δεν "λένε". Πάντως έχω μέλλον με τον συγγραφέα, μιας και έχω προμηθευτεί κάμποσα βιβλία του, τα οποία έγραψε με το πραγματικό του όνομα, οπότε ίσως είναι διαφορετικού ύφους και διαφορετικής λογικής, και μπορεί να μου αρέσουν περισσότερο.

-Ιανουάριος

01. Μ. Καραγάτσης - "Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν" (σελ. 270). 9/10
02. Νικολάι Γκόγκολ - "Ταράς Μπούλμπα" (σελ. 167). 8.5/10
03. Χ. Τζ. Γουέλς - "Οι πρώτοι άνθρωποι στο Φεγγάρι" (σελ. 292). 8.5/10
04. Τζ. Μπ. Πρίστλεϊ - "Νύχτα καταιγίδας" (σελ. 188). 8/10
05. Γουίλκι Κόλινς - "Η γυναίκα του ονείρου" (σελ. 194). 7.5/10
06. Ίρβιν Σόου - "Θάψτε τους νεκρούς" (σελ. 77). 7.5/10
07. Πιερ Λουίς - "Εγχειρίδιον κοσμιότητος" (σελ. 108). 8/10
08. Πάτρικ Ζίσκιντ - "Το περιστέρι" (σελ. 93). 8/10
09. Ραούλ Αρχεμί - "Προτελευταίο πολεμικό ψευδώνυμο" (σελ. 132). 8/10
10. Μπορίς Βιαν - "Και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους" (σελ. 157). 6.5/10

Edited by BladeRunner

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..