Jump to content
OxAp0d0

Terry Pratchett

Recommended Posts

Sonya

Αφού δέχτηκε τη σφαλιάρα της η ΕΦ, ήρθε η σειρά να κλάψει και το φάντασι... :(

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Στις καρδιές μας και στα ράφια μας ζει ακομα

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Όπως έγραψα και στις κριτικές μου, δεν θα πάρει ποτέ θέση ανάμεσα στους αγαπημένους μου συγγραφείς. Αυτό όμως ελάχιστη ή και καθόλου σημασία έχει.

 

RIP λοιπόν και από εμένα και συλλυπητήρια στην οικογένεια του και στους πάμπολλους fans του ανά τον κόσμο  :bye2:

Edited by Δημήτρης

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

:(

 

Μακάρι όπου κι αν αν είναι τώρα να γελά.

Edited by Nienor
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Διγέλαδος

Και η ιστορία που μόλις γράφτηκε στο Ίντερνετ για τη συνάντησή του με τον Θάνατο:

 

"I would like my pudding now nurse. And then I think I'd like to... write... something... I don't remember what."

Standing in the corner, he waits. The sand slowly flows, but it nears it's end. The old man still glows, as thousands of threads spread away from him.

SQUEAK.

I AGREE. IT IS A SHAME TO SEE HIM THIS WAY.

SQUEAK.

NO. I DO NOT KNOW WHAT WILL HAPPEN.... BUT I CANNOT WAIT TO ASK HIM HOW IT ALL ENDS.

The old man looks up, through them at first... and then he sees them. For once, the smile on the hooded figure's skull is genuine.

"I... I remember you. The anth... ant..."

ANTHROPOMORPHIC PERSONIFICATION.

"Yes, that. We knew each other?"

ONCE. AND WILL AGAIN, SIR.

He so rarely said it, and these feelings... remembering his young aprentice, and beloved daughter. The beautiful child they have.

"There... is a girl, yes?"

SHE IS SPEAKING TO THE AUDITORS, SIR. THEY ARE UNWILLING TO LISTEN.

"Well then. You know what they say, two things you cannot avoid. Taxes and..." He looks into the firey blue eyes, and becomes aware.

SQUEAK.

"Quite right. Is it time already? I have so much left to do."

YOU HAVE GIVEN ALL YOU CAN SIR.

"No, not cancer. Alzheimers."

I AM AWARE.

"So, where is the boy? I remember a boy."

CARRIAGE ACCIDENT.

"Ahh. Never much trusted cars. Or horses."

THEY GET YOU WHERE YOU WANT TO GO.

"Must I?"

SOON. BUT WE MAY SIT HERE AWHILE.

SQUEAK

DO YOU HAVE ANY BISCUITS?

"No. Shame really."

YES.

"Is it truely turtles?"

ALL THE WAY DOWN. I HAVE SEEN THEM.

"Ahh. I would love to see it. Perhaps a small trip before?"

IT WOULD BE MY PLEASURE.

"The light is slower there... and there's a monkey...."

ORANGUTAN. SAME PRINCIPLE.

"Yes... will they remember me?"

SQUEAK.

"What was that? I could not hear you."

HE SAYS WE WILL, SIR.

"I never much liked the trouble people had with you. You seem like a nice fellow."

I HAVE MY DAYS.

"Don't we all?"

SOME LESS THAN OTHERS.

"Is it quick?"

YES. AND I BROUGHT THE SWORD. CEREMONY DICTATES IT.

"Ahh. How about a cup of tea?"

I WOULD ENJOY IT. DO YOU PLAY CHESS?

"No. how about checkers?"

And so they sat, two old friends regaling each other, though the old man could not remember all of the details, the cloaked man and his rat filled him in, when it was needed.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
SpirosK

RIP INDEED.

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

To Pyramids μπορεί κανείς να το διαβάσει χωρίς να έχει διαβάσει τα προηγούμενα της σειράς;

Νομίζω πως οφείλω συμβολικά μια ανάγνωση του βιβλίου που είχα παραγγείλει πριν πεθάνει και πήρα αφού πέθανε, συν ότι δεν έχω διαβάσει κάτι ολότελα δικό του(έχω διαβάσει πχ το Good Omens) ακόμη και ντρέπομαι.

Edited by heiron

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Ναι, στέκεται από μόνο του άνετα το Pyramids. Βιβλίο πριν την χρυσή εποχή του Discworld, ξεκινάει με την Ankh-Morpork και το assassins' guild, αλλά φεύγει από εκεί σύντομα. Φυσικά η πόλη έχει αναφερθεί σε προηγούμενα βιβλία, και σε αυτό βλέπουμε σε βάθος πώς λειτουργεί το assassins' guild και ως ένα σημείο και τα υπόλοιπα guilds, αλλά δεν νομίζω να υπάρξει κάποιο κενό που να μην σε αφήσει να ευχαριστηθείς το βιβλίο. Για πρώτη επαφή, ίσως είναι κάπως δύσκολο, και καταπιάνεται με θέματα που τελικά τελειοποιεί στο Small Gods, αλλά έχει κάποιες πολύ καλές σκηνές.

Edited by DinMacXanthi

Share this post


Link to post
Share on other sites
SpirosK

Εγώ του Pratchett όσα έχω διαβάσει απο Discworld (περίπου 12-15) τα έχω διαβάσει σε μπερδεμένη σειρά και ποτέ δεν αντιμετώπισα πρόβλημα συνέχειας (ή έστω δεν αντιμετώπισα κάτι που να μην έγινε κατανοητό στη διάρκεια των βιβλιών που διάβαζα).

Share this post


Link to post
Share on other sites
KELAINO

Το Pyramids είναι το πρώτο που διάβασα από Πράτσετ. Μια χαρά στέκεται.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Τελείωσα χθες το Mort και είναι σίγουρα το καλύτερο του Diskworld που έχω διαβάσει (The Colour of Magic, Light Fantastic, Eric και Carpe Jugulum). Εκτός από 'θανατηφόρες' ατάκες, έχει την πιο ενδιαφέρουσα πλοκή, μπόλικο συναίσθημα και φυσικά τον Death. Τέλειο!

Edited by Alucard
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0

The Shepherd's Crown, θα είναι το τελευταίο βιβλίο του μεγάλου Pratchett που θα κυκλοφορήσει μετά το θάνατό του. Διαθέσιμο από 27/08.

Edited by OxAp0d0
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Λοιπόν, μια και μου το θύμισε ο Δημήτρης ας πω δυο λογάκια για τα βιβλία του Πράτσετ που διάβασα. Τελικά δεν ξεκίνησα με το Pyramids αλλά δανείστηκα τα 3 πρώτα του Rincewind στην Ελληνική τους μετάφραση(βιβλία 1,2,5).

Το πρώτο, Το Χρώμα της Μαγείας ήταν μια καλή εισαγωγή στο Δισκόκοσμο όπως πρέπει στο πρώτο μιας σειράς. Το τέχνασμα με τον τουρίστα λειτουργεί μια χαρά κι ο Τέρρυ μας ξεναγεί στον θαυμαστό του κόσμο. Μερικά inside joke και αναφορές που για να τις πιάσεις πρέπει να ξέρεις κάτι ψιλά από fantasy rpg,dnd, αλλά και από φάντασυ ιστορίες όπως Λάνκμαρ αλλά οκ δεν χάνεις και πολλά αν δεν τα πιάσεις. Η πόλη δεν με ενθουσίασε και πολύ αλλά οι άλλες περιοχές και ειδικά η περιφέρεια ήταν καλές. Λίγο deus ex machina το μπαούλο αλλά χρειάζεται όταν έχεις δύο νουμπάδες προφανώς.

Το δεύτερο(Το φως της φαντασίας) μία από τα ίδια αλλά πλέον δεν είναι εισαγωγή. Θα έλεγα έχουμε περισσότερη σάτυρα του ηρωϊκού φάντασυ με τον Κόεν ενώ είναι και πιο high fantasy αφού κινδυνεύει(?) ολόκληρος ο κόσμος. Γενικώς έχει ενδιαφέρον και πλέον ο αναγνώστης(αν τα έχει πάρει με τη σειρά) είναι πιο εξοικιωμένος οπότε η ιστορία κυλάει πιο άνετα. Ο από μηχανής θεός εξακολουθεί να υπάρχει αλλά πλέον δεν είναι πάντα απαραίτητος αφού έχει και ένα έμπειρο μέλος η παρέα πχ.

Στο τρίτο(#5 της Ελληνικής μετάφρασης βασικά, δηλαδή το Πιάστε το μάγο) πάλι σατυρίζει ηρωικό φάντασυ με 2 άλλες μορφές. Επίσης έχει ενδιαφέρον πως αλλάζει τη μαγεία ξαφνικά. Βλέπουμε περισσότερο και μια μορφή που αν κατάλαβα καλά από τις αναφορές θα τον δούμε αρκετά και σε άλλα βιβλία. Το μπαούλο πλέον έχει μετατραπεί σε κομπάρσο και νομίζω κάπου κουράζει πως τους νικάει όλους. Ίσως για αυτό χωρίστηκε από την παρέα.

Γενικά είναι πολύ ενδιαφέρον φάντασυ, πολύ όμορφος κόσμος, ωραία τα αντικλισέ, ο κεντρικός ήρωας είναι πιο κοντά στον μέσο αναγνώστη και έχει μπόλικο χιούμορ. Βέβαια κάπου εκεί βρίσκω μια αδυναμία, καθώς λανσάρονται αυτά τα βιβλία σαν "ξεκαρδιστικά" αλλά προσωπικά δεν λιώνω στα γέλια. Καλύτερα και πιο αστεία από άλλα χιουμοριστικά αλλά για μένα αυτά τα βιβλία είναι απλά διασκεδαστικά και κρίνονται από τη γενικότερη ποιότητά τους. Όπως και τα τρόμου, δεν έχει να κάνει πόσο με τρομάζουν αλλά πόσο καλά βιβλία τα βρήκα. Βέβαια έφταιξε που τα συγκεκριμένα τα διάβασα στα Ελληνικά όπου χάνεται μεγάλο μέρος της πλάκας(αν και ο μεταφραστής κάνει καλή δουλειά, δεν έχει τόση πλάκα ένα αστείο αν σου το πει ελαφρώς παραποιημένο ή αν κάτσει να σου το εξηγήσει κάποιος έτσι;) τουλάχιστον πιστεύω έπιασα αρκετές από τις αναφορές σε άλλα έργα(Λάνκμαρ, Κόναν, Κθούλου, Χίλιες και μία νύκτες κλπ) και -μολονότι δεν παίζω- κατάλαβα και τα dndειδή αστεία. Στο goodreads αυτά τα βιβλία είναι τριαροτεσσάρια για μένα, αρκετά καλά αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερο. Φυσικά αφού μου έχουν πει ότι αυτά είναι από τα κατώτερα της σειράς θα συνεχίσω με κάποια που έχω (το Pyramids που ανέφερα νομίζω είναι καλό για συνέχεια) και κάποια που ίσως πάρω αργότερα, απλά προς το παρόν δεν κόβω φλέβες για τον Πράτσετ όπως ξέρω ότι πολλοί κάνουν. Έγραψε και πολλά βιβλία στη σειρά ο αθεόφοβος κι ας έφυγε νωρίς οπότε όλο και κάποιο θα το βρω εξαιρετικό απλά δεν μπορώ να κάτσω να διαβάσω δεκάδες βιβλία του αφήνοντας άλλους παραπονεμένους.

Edited by heiron
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith
Νίκη

Διάβασα και δεύτερο Πράτσετ, την μικρή τριλογία The Bromeliad, κι αυτή τη φορά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη!

Αυτή η τριλογία αποτελείται από τα βιβλία: Truckers, Diggers, Wings και έχει ως υπόθεση τις περιπέτειες κάποιων μικροσκοπικών μαγικών πλασμάτων, σαν καλικατζαράκια. Αυτά τα καλικατζαράκια, από μια τρύπα και από τον περίκλειστο κόσμο του πολυκαταστήματος στο οποίο ζουν, καταλήγουν να γνωρίσουν το σύμπαν.

Η τριλογία είναι σχεδόν φιλοσοφική, καθώς ασχολείται με θέματα όπως η ανάγκη για πίστη, η επιθυμία για το καινούριο και την ανακάλυψη και ο φόβος που μπορεί να πηγάζει από τέτοιες καταστάσεις. Επίσης, μεγάλο μέρος του χιούμορ είναι σάτιρα.

Στους Truckers σατιρίζεται η πολιτική, η θρησκεία και η εθελοτυφλία λόγω άρνησης στις αλλαγές. Επίσης, υπάρχει και φεμινισμός, καθώς σατιρίζονται οι απαρχαιωμένες αντιλήψεις ενάντια στη μόρφωση των γυναικών.

Οι Diggers είναι το πιο περιπετειώδες και δραματικό βιβλίο της σειράς, καθώς τα μικροσκοπικά καλικατζαράκια αγωνίζονται ενάντια στους ανθρώπους, ώστε να μην καταστραφεί το καταφύγιό τους. Έχει και μπόλικο φεμινισμό, καθώς μια κοπέλα παρουσιάζεται να έχει έντονες αντιλήψεις, να αγαπάει τη μόρφωση, να μη θέλει να παντρευτεί, να είναι η εξυπνότερη από τα περισσότερα καλικατζαράκια και να είναι ο αρχηγός της αποικίας την ώρα του κινδύνου.

Στο Wings, εξερευνάται, μεταξύ άλλων, η ψυχολογία της πίστης. Το κύριο θέμα βέβαια είναι η διεύρυνση του κόσμου των καλικατζαρακίων ως το διάστημα και τα συναισθήματα που συνδέονται με αυτή τη διεργασία. Μιλάει και για τη σημασία της φαντασίας και της φανταστικής λογοτεχνίας!

Εκτός από σάτιρα, έχει κι αρκετό λογοπαικτικό χιούμορ, καθώς τα καλικατζαράκια παρεξηγούν διάφορες λέξεις και έννοιες ανθρώπινες.

Είναι πολύ καλογραμμένα βιβλία, καθώς τα συναισθήματα που κυριευούν τα καλικατζαράκια κατά τη διάρκεια των περιπετειών τους είναι πολύ ρεαλιστικά και ανθρώπινα, πράγμα που βοηθά τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τους πρωταγωνιστές .

Μου άρεσε πολύ ότι ο κόσμος που διαδραματίζεται η τριλογία είναι ο δικός μας, σύγχρονος ανθρώπινος κόσμος και όχι κάποια παραμυθοχώρα. Αυτό εντείνει το χιούμορ, λόγω των παρεξηγήσεων ανάμεσα στις αντιλήψεις καλικατζαρακίων-ανθρώπων, αλλά και την αγωνία, καθώς σε μια παραμυθοχώρα τα καλικατζαράκια δεν θα είχαν τόσο μεγάλη δυσκολία να βρουν μια φωλιά.

Παρατηρώ ότι ο Terry Pratchet είχε κόλλημα με κάθε είδους πτητικές συσκευές! Και στο Χρώμα της μαγείας και στην τριλογία The Bromeliad παίζουν ρόλο, μικρότερο ή μεγαλύτερο, αεροπλάνα και πύραυλοι!

ΥΓ: αφού μ' άρεσαν τα βιβλία του τελικά, συστήστε μου κανένα καλό και με ποια σειρά να τα διαβάσω, παρακαλώ! Γιατί έχει γράψει και πολλά, ο αφιλότιμος!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
On 15/12/2017 at 3:40 PM, Νίκη said:

ΥΓ: αφού μ' άρεσαν τα βιβλία του τελικά, συστήστε μου κανένα καλό και με ποια σειρά να τα διαβάσω, παρακαλώ! Γιατί έχει γράψει και πολλά, ο αφιλότιμος!

Δεν ξέρω σχεδόν καθόλου από Πράτσετ μιας και έχω διαβάσει μόνο την ''σειρά'' από τις εκδόσεις Παρά Πέντε. Δεν ξέρω πάντως αν θα σε βοηθούσε αυτό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
On 15/12/2017 at 3:40 PM, Νίκη said:

Διάβασα και δεύτερο Πράτσετ, την μικρή τριλογία The Bromeliad, κι αυτή τη φορά έμεινα απόλυτα ικανοποιημένη!

Αυτή η τριλογία αποτελείται από τα βιβλία: Truckers, Diggers, Wings και έχει ως υπόθεση τις περιπέτειες κάποιων μικροσκοπικών μαγικών πλασμάτων, σαν καλικατζαράκια. Αυτά τα καλικατζαράκια, από μια τρύπα και από τον περίκλειστο κόσμο του πολυκαταστήματος στο οποίο ζουν, καταλήγουν να γνωρίσουν το σύμπαν.

Η τριλογία είναι σχεδόν φιλοσοφική, καθώς ασχολείται με θέματα όπως η ανάγκη για πίστη, η επιθυμία για το καινούριο και την ανακάλυψη και ο φόβος που μπορεί να πηγάζει από τέτοιες καταστάσεις. Επίσης, μεγάλο μέρος του χιούμορ είναι σάτιρα.

Στους Truckers σατιρίζεται η πολιτική, η θρησκεία και η εθελοτυφλία λόγω άρνησης στις αλλαγές. Επίσης, υπάρχει και φεμινισμός, καθώς σατιρίζονται οι απαρχαιωμένες αντιλήψεις ενάντια στη μόρφωση των γυναικών.

Οι Diggers είναι το πιο περιπετειώδες και δραματικό βιβλίο της σειράς, καθώς τα μικροσκοπικά καλικατζαράκια αγωνίζονται ενάντια στους ανθρώπους, ώστε να μην καταστραφεί το καταφύγιό τους. Έχει και μπόλικο φεμινισμό, καθώς μια κοπέλα παρουσιάζεται να έχει έντονες αντιλήψεις, να αγαπάει τη μόρφωση, να μη θέλει να παντρευτεί, να είναι η εξυπνότερη από τα περισσότερα καλικατζαράκια και να είναι ο αρχηγός της αποικίας την ώρα του κινδύνου.

Στο Wings, εξερευνάται, μεταξύ άλλων, η ψυχολογία της πίστης. Το κύριο θέμα βέβαια είναι η διεύρυνση του κόσμου των καλικατζαρακίων ως το διάστημα και τα συναισθήματα που συνδέονται με αυτή τη διεργασία. Μιλάει και για τη σημασία της φαντασίας και της φανταστικής λογοτεχνίας!

Εκτός από σάτιρα, έχει κι αρκετό λογοπαικτικό χιούμορ, καθώς τα καλικατζαράκια παρεξηγούν διάφορες λέξεις και έννοιες ανθρώπινες.

Είναι πολύ καλογραμμένα βιβλία, καθώς τα συναισθήματα που κυριευούν τα καλικατζαράκια κατά τη διάρκεια των περιπετειών τους είναι πολύ ρεαλιστικά και ανθρώπινα, πράγμα που βοηθά τον αναγνώστη να ταυτιστεί με τους πρωταγωνιστές .

Μου άρεσε πολύ ότι ο κόσμος που διαδραματίζεται η τριλογία είναι ο δικός μας, σύγχρονος ανθρώπινος κόσμος και όχι κάποια παραμυθοχώρα. Αυτό εντείνει το χιούμορ, λόγω των παρεξηγήσεων ανάμεσα στις αντιλήψεις καλικατζαρακίων-ανθρώπων, αλλά και την αγωνία, καθώς σε μια παραμυθοχώρα τα καλικατζαράκια δεν θα είχαν τόσο μεγάλη δυσκολία να βρουν μια φωλιά.

Παρατηρώ ότι ο Terry Pratchet είχε κόλλημα με κάθε είδους πτητικές συσκευές! Και στο Χρώμα της μαγείας και στην τριλογία The Bromeliad παίζουν ρόλο, μικρότερο ή μεγαλύτερο, αεροπλάνα και πύραυλοι!

ΥΓ: αφού μ' άρεσαν τα βιβλία του τελικά, συστήστε μου κανένα καλό και με ποια σειρά να τα διαβάσω, παρακαλώ! Γιατί έχει γράψει και πολλά, ο αφιλότιμος!

Ξεκινάς από το Mort, πηδάς το Sourcery*, και ακολουθείς την υπόλοιπη σειρά.

Αν ξέρεις ότι θα διαβάσεις μόνο ένα, αυτό καλό είναι να είναι το Small Gods

*Αν πάλι διάβασεις το Eric ή το Interesting Times και σου αρέσει το συγκεκριμένο στυλ χιούμορ διαβάζεις τα τρία πρώτα και το Sourcery.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Steel Guardian

Good Omens/Καλοί Οιωνοί (Εκδόσεις Selini)
Πρώτη επαφή με το έργο του Terry Pratchett και έμεινα πάρα πολύ ικανοποιημένος. Το βιβλίο το έχει γράψει σε συνεργασία με τον Neil Gaiman, αλλά συγκρίνοντας με το μοναδικό βιβλίο του Gaiman που έχω διαβάσει (American Gods) νομίζω ότι είναι ασφαλές να υποθέσω ότι η φωνή του Pratchett είναι αυτή που υπερισχύει.
Για αρχή, το βιβλίο δεν το βρήκα ξεκαρδιστικό (υπήρχαν κάποιες σκηνές που με έκαναν να γελάσω αρκετά, αλλά δεν ήταν πολλές), αλλά ήταν εύθυμο και και με μια "παιχνιδιάρικη" διάθεση καθ' όλη τη διάρκειά του και σχεδόν από την αρχή μέχρι το τέλος είχα ένα μειδίαμα στα χείλη μου. Αυτό το αναφέρω γιατί ίσως κάποιος που θα το διαβάσει μόνο για την κωμωδία είναι αρκετά πιθανό να απογοητευθεί.
Τώρα πέραν αυτού, το βιβλίο είναι πολύ καλογραμμένο, με καλό ρυθμό και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Συγκεκριμένα οι χαρακτήρες προφανώς είναι κάπως καρικατούρες για να ενισχύσουν την κωμωδία, με τρόπο όμως που λειτουργεί πολύ καλά και τους κάνει αξιομνημόνευτους και συμπαθητικούς. Παρά το χαρούμενο της όλης φάσης το βιβλίο καταπιάνεται (με τρόπο διακριτικό και συνήθως αστείο) και με κάποιο σοβαρά θέματα και θέτει κάποια ερωτήματα υπαρξιακής φύσης, κάτι που προσωπικά εκτίμησα πολύ.
Τα μοναδικά μειονεκτήματα που μου έρχονται στο μυαλό είναι ότι η αφήγηση είναι πολύ κατακερματισμένη (αυτό κάποιες φορές δεν δουλεύει τόσο καλά, ενώ άλλες ενισχύει πολύ το βιβλίο) και το τέλος παραήταν εύκολο. Αυτά όμως δεν είναι τόσο σημαντικά προβλήματα, κατά τη γνώμη μου.
Ακόμα και αν δεν λάβει κάποιος υπ' όψιν τα κωμικά στοιχεία του, είναι καλό βιβλίο και με τα κωμικά στοιχεία να είναι πολύ καλά και να βοηθάνε γίνεται ακόμα καλύτερο. Σίγουρα προτείνεται.
Μετά από αυτή την πρώτη γνωριμία, σίγουρα θα καταπιαστώ και με το Discworld.

Βαθμολογία: 8.5/10

Ένα disclaimer (αν και δεδομένης της υπόθεσης του βιβλίου είναι μάλλον περιττό): Κάποιος έντονα θρησκευόμενος άνθρωπος, Χριστιανός συγκεκριμένα, θα μπορούσε ίσως να το θεωρήσει προσβλητικό και ίσως θα ήταν καλύτερο να το αποφύγει.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

  • Upcoming Events

    No upcoming events found
×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..