Jump to content

βγαλτε τα απο μεσα μου.


Recommended Posts

ymeο gamawa

εχω μεσα μου πραγματα αφροντιστα

παραφυλανε

θελουν να δαγκωσουν τα χερια μου

να τα δαγκωσουν

 

ατριχα πρησμενα γατοσκυλα

με στεγνα ματια και ιδρωμενα στοματα

μου δαγκωνουν τα χερια οταν δεν παραδιδω

μισοτυφλα, ερπονται και τρεμουλιαζουν

με το ενα νυχι τους

με γδερνουν

 

περιμενουν διπλα απο τις καταπακτες

που δεν ανοιγω

για να μου δαγκωσουν τα χερια

 

περιμενουν διπλα απο αδεια σπιτια

που δεν τολμω να μπω

για να μου δαγκωσουν την πλατη

 

καθε βραδυ, πεινασμενα, βρωμερα, εντομα, γατοσκυλα

ερεθισμενα, μισοτυφλα, ωχρα, ηλιθια κτηνη, μεσα μου

καθε βραδυ μεσα στα ερημα σπιτια και διπλα στις κλειστες καταπακτες

περιμενετε

να μου δαγκωσετε το προσωπο

και τα χερια

και την πλατη

 

να με λερωσετε επειδη δεν παραδιδω

επειδη δε φερνω αρκετο

δεν εχω αλλο

φυγετε απο κει

τραβατε αλλου κουραστηκα

θελω να κοιμηθω

 

τραβατε να ψοφολογησετε αλλου

κι οχι μεσα μου

ηλιθια, βρωμερα και πεινασμενα

τι με τρωτε;

δε βαρεθηκατε την ιδια γευση;

 

δε βαρεθηκατε να πινετε

το βραδυνο μου ιδρωτα;

 

τραβατε καπου αλλου

ειμαι πολυ κουρασμενος

 

δε θελω να κοιμηθω ξανα εκει

δε θελω να τα ταιζω

 

σας παρακαλω βγαλτε τα απο μεσα μου

βγαλτε κι ας ειμαι κι εγω ενα απο δαυτα

Link to post
Share on other sites

Μπορεί να μην το καταλαβαίνω τόσο σε συνειδητό επίπεδο, όμως το νοιώθει η ψυχή μου... ανατρίχιασα όταν το διάβασα.

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Καταλαβαίνω πολύ καλά τι προσπαθείς να γράψεις, σε αυτό τα καταφέρνεις καλα, απλά νομίζω ότι απο το ποιήμα λείπει το "μαγικό άγγιγμα©" που θα το κάνει ένα διαμάντι της ποίησης.

Δε μπορώ να το προσδιορίσω με λόγια, απλά λείπει η μαγική αυτή ροή του λόγου, οι εικόνες που σου εντυπώνονται στο μυαλό και σε τραβάνε μέσα στο ποιήμα και που το κάνουν από απλά καλό καταπληκτικό.

Link to post
Share on other sites
Lord_Velkion

Πραγματικά μένω άφωνος Ύμεο! Δεν ήξερα ότι μπορείς να γράψεις τέτοια πράγματα! :o Είναι απίστευτο! Είναι Καταπληκτικό! Νοιώθω κάτι να σαλεύει μέσα μου όταν το διαβάζω! ΚΑΙ ΕΧΩ ΚΟΛΗΣΕΙ! Το διαβάζω ξανά και ξανά.

Edited by Lord_Velkion
Link to post
Share on other sites
Lord_Velkion

εχω μεσα μου πραγματα αφροντιστα

παραφυλανε

θελουν να δαγκωσουν τα χερια μου

να τα δαγκωσουν

 

Εδώ πιστεύω ότι έχουμε ένα προοίμιο του πάθους που θα ακολουθήσει! Βασικό σημείο στην νοηματική συνέχεια του ποίηματος. Θέλουν να δαγκώσουν τα χέρια μου, απλώς απίστευτο!

 

ατριχα πρησμενα γατοσκυλα

με στεγνα ματια και ιδρωμενα στοματα

μου δαγκωνουν τα χερια οταν δεν παραδιδω

μισοτυφλα, ερπονται και τρεμουλιαζουν

με το ενα νυχι τους

με γδερνουν

 

Οι συμβολισμοί σου είναι καθαροί και ευδιάκριτοι. όποιος έχει νοιώσει ανάλογα τους καταλαβαίνει με την πρώτη ματιά. Μιλάνε απευθείας στην ψυχή τους. Είναι μία από τις "δυνατότερες" παραγράφους σου.

 

περιμενουν διπλα απο τις καταπακτες

που δεν ανοιγω

για να μου δαγκωσουν τα χερια

 

Επανάληψη του leitmotiv της εισαγωγής. Σχεδόν ακούω την μουσική πίσω από αυτούς τους στίχους. Τα ίδια συναισθήματα ξαναγεννιούντια μέσα μου, αλλά αυτή την φορά μέσα από το συναισθηματικό πρίσμα της προηγούμενης παραγράφου. Σε ευχαριστώ Ύμεο.

 

περιμενουν διπλα απο αδεια σπιτια

που δεν τολμω να μπω

για να μου δαγκωσουν την πλατη

 

Όλοι μας έχουμε τέτοια σπίτια... Δαγκώσουν... Στην πλάτη... Από πίσω...

 

καθε βραδυ, πεινασμενα, βρωμερα, εντομα, γατοσκυλα

ερεθισμενα, μισοτυφλα, ωχρα, ηλιθια κτηνη, μεσα μου

καθε βραδυ μεσα στα ερημα σπιτια και διπλα στις κλειστες καταπακτες

περιμενετε

να μου δαγκωσετε το προσωπο

και τα χερια

και την πλατη

 

Όλη η ορχήστρα παίζει "αντίστιξη". Εν διαστάσει προς την αρμονία του μέχρι τώρα κειμένου σου, στην οποία υπάρχει απλά μία μελωδία και οι υποκείμενες αρμονικές της ακολουθίες, συνεχίζεις σαν ένας άξιος Bela Bartok, ένας Sostakovich... Είναι απίστευτο πως το ποίημα σου γεννάει μουσική... Είναι μαγικό.

 

να με λερωσετε επειδη δεν παραδιδω

επειδη δε φερνω αρκετο

δεν εχω αλλο

φυγετε απο κει

τραβατε αλλου κουραστηκα

θελω να κοιμηθω

 

"I could move the world

If I weren't so tired

So, so tired

So, so tired"

 

- Fates Warning

 

τραβατε να ψοφολογησετε αλλου

κι οχι μεσα μου

ηλιθια, βρωμερα και πεινασμενα

τι με τρωτε;

δε βαρεθηκατε την ιδια γευση;

 

Μένος. Καλυμένη παράκληση...

 

δε βαρεθηκατε να πινετε

το βραδυνο μου ιδρωτα;΄

 

τραβατε καπου αλλου

ειμαι πολυ κουρασμενος

 

Παράκληση ξανά.

 

δε θελω να κοιμηθω ξανα εκει

δε θελω να τα ταιζω

 

Απόγνωση. Σχεδόν σαν φοβισμένο παιδί που χώνεται κάτω από τα σκεπάσματά του.

 

σας παρακαλω βγαλτε τα απο μεσα μου

βγαλτε κι ας ειμαι κι εγω ενα απο δαυτα

 

Κατάληξη. Αποκάλυψη. Η μουσική του ποίματος αλλάζει. Καταλήγει σαν όπερα του Βάγκνερ, με το δράμα, αλλά χωρίς το μεγαλείο. Ατμόσφαιρα παρακμής και συντριβής. Θεέ μου, γιατί τόσος πόνος; Τι σου έκαναν Ύμεο;

 

Ότι και άν έγινε, από τα βάθη της ψυχής μου θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για το ποίημα σου. Κατάφερες να κάνεις το αίμα στις φλέβες μου να κυλάει ξανά. Σε ευχαριστώ Ύμεο.

Edited by Lord_Velkion
Link to post
Share on other sites

Αυτό είναι μία φοβερή ποιητική δημιουργία, ένα αριστούργημα του εσώτερου εγώ του ποιητή! Το στομάχι μου χορεύει από την ανατριχίλα της συνειδητοποίησης και, σαστισμένος σύγκορμα, προχωρώ σε εκτενέστερη κριτική:

 

εχω μεσα μου πραγματα αφροντιστα

παραφυλανε

θελουν να δαγκωσουν τα χερια μου

να τα δαγκωσουν

 

Αφρόντιστα πράγματα... εκείνα τα συναισθήματα και οι σκέψεις που ποτέ δεν παραδεχτήκαμε στον εαυτό μας, αλλά πάντα καραδοκούσαν. Τολμηρά πράγματα που υποβόσκουν, από τα οποία για να καταφέρεις να απαλλαχθείς θα πρέπει να έχεις πολύ κουράγιο και τόλμη. Αρχίζουν να εκδικούνται, και να αντεπιτίθενται για να βγουν στην επιφάνεια...

 

ατριχα πρησμενα γατοσκυλα

με στεγνα ματια και ιδρωμενα στοματα

μου δαγκωνουν τα χερια οταν δεν παραδιδω

μισοτυφλα, ερπονται και τρεμουλιαζουν

με το ενα νυχι τους

με γδερνουν

 

Μία φρικτή εικόνα των σκέψεων και των συναισθημάτων που ποτέ δεν εκπληρώθηκαν... Και μόνο που φαντάζομαι τις όψεις τους ανατριχιάζω! Ένας ευφυής, το δίχως άλλο, τρόπος για να μεταφέρεις στον αναγνώστη την ψυχολογική σου κατάσταση όταν έγραφες... Μισότυφλα... έρπονται... τρεμουλιάζουν... Ανατριχιάζω! Με το μοναδικό αιχμηρό αντικείμενο της ανυπαρξίας τους, σε σκουντάνε για να τα θυμηθείς!

 

περιμενουν διπλα απο τις καταπακτες

που δεν ανοιγω

για να μου δαγκωσουν τα χερια

 

Κλεισμένα στις καταπακτές τα συναισθήματα λοιπόν! Τόσο πια τα έχεις αρνηθεί και αποδιώξει, γιατί θα σε πληγώσουν τόσο αν τα ελευθερώσεις;

 

περιμενουν διπλα απο αδεια σπιτια

που δεν τολμω να μπω

για να μου δαγκωσουν την πλατη

 

Τα άδεια σπίτια, που για μένα συμβολίζουν τη μοναξιά, αποτελούν κρυψώνες λοιπόν, των συναισθημάτων τα οποία είναι πια έτοιμα να σε χτυπήσουν εκεί που δεν το περιμένεις... πισώπλατα! Τόσο πολύ τα έχεις πια κλείσει μέσα σου; Είναι πραγματικά τραγικό...

 

καθε βραδυ, πεινασμενα, βρωμερα, εντομα, γατοσκυλα

ερεθισμενα, μισοτυφλα, ωχρα, ηλιθια κτηνη, μεσα μου

καθε βραδυ μεσα στα ερημα σπιτια και διπλα στις κλειστες καταπακτες

περιμενετε

να μου δαγκωσετε το προσωπο

και τα χερια

και την πλατη

 

Κι άλλα επίθετα για να χαρακτηρίσουν την οργή που τρέφεις για αυτές τις καταπιεσμένες σκέψεις! Και η επανάληψη των σημείων που φοβάσαι πως θα σου δαγκώσουν στο τέλος... απλά καταπληκτική. Δείχνει για μένα την ένταση, το φόβο.

 

να με λερωσετε επειδη δεν παραδιδω

επειδη δε φερνω αρκετο

δεν εχω αλλο

φυγετε απο κει

τραβατε αλλου κουραστηκα

θελω να κοιμηθω

 

Εδω πιστευώ πως σκόπιμα κόβεις τις προτάσεις σου στη μέση για να δώσεις στον αναγνώστη την αίσθηση ότι σου έχει κοπεί η ανάσα από αυτό το ανελέητο κυνηγητό. Θέλεις μόνο να φύγουν για πάντα από μέσα σου, να μπορέσεις να ησυχάσεις πια, εφόσον ακόμα και στα όνειρα αυτά σε κυνηγούν!

 

τραβατε να ψοφολογησετε αλλου

κι οχι μεσα μου

ηλιθια, βρωμερα και πεινασμενα

τι με τρωτε;

δε βαρεθηκατε την ιδια γευση;

 

Σε τρώνε φίλε μου... σε τρώνε και όταν δε μείνει τίποτα από εσένα δε θα έχουν τι να φάνε πια και θα χαθούν. Όμως παραμένουν προσκολλημένα στην ίδια γεύση που τα γέννησε, στην ίδια γεύση που τα συντηρεί τόσα χρόνια.

 

δε βαρεθηκατε να πινετε

το βραδυνο μου ιδρωτα;

 

Βλέπω ξανά ότι δε σε αφήνουν να κοιμηθείς τα βράδυα. Στριφογυρνάς μέσα στα σεντόνια σου, ιδρωμένος στους εφιάλτες σου.

 

τραβατε καπου αλλου

ειμαι πολυ κουρασμενος

 

δε θελω να κοιμηθω ξανα εκει

δε θελω να τα ταιζω

 

Η κούραση, εξάντληση θα έλεγα είναι φανερής.

 

σας παρακαλω βγαλτε τα απο μεσα μου

βγαλτε κι ας ειμαι κι εγω ενα απο δαυτα

 

Ο τελευταίος στίχος ήταν για μένα ο καλύτερος! Κι αυτό γιατί δείχνει τη συνειδητοποίησή σου ότι όσα ποτέ δεν επέλεξες να γίνεις, αυτά που αποκαλείς

"βρωμερα, εντομα, γατοσκυλα, ερεθισμενα, μισοτυφλα, ωχρα, ηλιθια κτηνη," δεν είναι παρά αποφάσεις δικές σου. Και ως προς αυτό δε διαφέρουν από τις αποφάσεις που πήρες όντως εσύ, για να γίνεις ό,τι γίνεις. Αποφάσεις αυτές που απέρριψες, μία συλλογική οντότητα αποφάσεων κι εσύ ο ίδιος!

 

Τελικά τι αξίζει πραγματικά; Μήπως όλα στη ζωή είναι θέμα τύχης που μας οδήγησε στις αποφάσεις μας, ένας σαδιστικός μηχανισμός επιλογής δράσεων που μόλις ληφθούν αποκυρήσσουν αμέσως όλες τις υπόλοιπες σαν λανθασμένες;

 

Ένα μεγάλο εύγε από μένα... :worshippy:

Edited by Elsanor
Link to post
Share on other sites

Δε γίνεται να βάλεις βαθμό σ' ένα ποίημα. Είναι σαν να βάζεις βαθμό στην ψυχή αυτού που το έγραψε, στα συναισθήματά του. Είτε σ' αγγίζει, είτε δε σ' αγγίζει, είτε σ' αρέσει, είτε δε σ' αρέσει, είτε το καταλαβαίνεις, είτε δεν το καταλαβαίνεις.

 

Έρικ, δε μ' απασχολεί αν το ποίημα σου είναι "όμορφο" ή όχι, αν κρύβει το νόημα του κόσμου ή μιας στιγμής. Σε θαυμάζω που είχες το κουράγιο να μοιραστείς αυτό το κομμάτι της ψυχής σου. Εγώ δεν θα το είχα. Και σ' ευχαριστώ που εσύ το είχες...

Link to post
Share on other sites

Δυστυχώς δεν έχω αυτή τη στιγμή την όρεξη να προσπαθήσω να κρίνω τη δομή. Πάντως σίγουρα δεν είναι όμορφο (απ'την άλλη, μπορείς να πεις ότι δεν ήθελες να είναι όμορφο, οπότε πάσσο).

 

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

Link to post
Share on other sites

*Προσπαθεί να σηκωθεί απο το πάτωμα, πάνω στο οποίο γελούσε για κανά 10λεπτο αφού διάβασε το post του Velkion*

 

Τι να πω, δεν μου άρεσε καθόλου αν και έχει ένα νοημα. Απο εκεί και πέρα...

Link to post
Share on other sites
ymeο gamawa

δομη? ομορφια? τι σχεση εχουν αυτα με την εκφραση?

 

εχει δομη ενας καρκινος? υπαρχει ομορφια στο πτωμα ενος σκυλου?

ψαχνει κανεις για ροη του λογου οταν ξερναει στον καμπινε του?

και τινος τα στανταρ κρινουν τη δομη και την ομορφια? η κουλτουρα? το ενστικτο? το στραβο πρωινο ξυπνημα?

 

μηπως κοιταμε το χρωμα του δεντρου και χανουμε την καταστροφη του βροχοδασους?

 

μηπως κοιταμε την επιφανεια και χανουμε το "κατω απο την επιφανεια"?

 

μηπως ο δρομος που οδηγει μεσα μας αν τον ακολουθησουμε θα οδηγησει μεσα μας?

 

μηπως εκει βρισκεται η ουσια της τεχνης και οχι σε υποκειμενικοτητες και αξιες που ο μονος λογος υπαρξης τους ειναι, οχι η διαχρονικοτητα τους, αλλα το στατους κβο κηφηνων που καθοριζουν τις αξιες αναλογα με το προιον που θελουν να προωθησουν?

 

παλι καλα που δε μου ειπε κανεις να διορθωσω τους τονους και να βαλω κομματα!

 

ουροβοροι ιαντες! κοξ ομ! εκας οι βεβηλοι!

Link to post
Share on other sites
Lord_Velkion
:o Αυτό που γίνεται σήμερα είναι απίστευτο! Ύμεο, απαντάς στις κριτικές τους... με ένα ακόμα ποίημα! Εύγε! Εύγε! Δεν μπορώ να πώ παρά ότι συμφωνώ μαζί σου απόλυτα! Edited by Lord_Velkion
Link to post
Share on other sites

Η τέχνη είναι αυτό που σε εκφράζει, αυτό που νοιώθεις βαθειά μέσα σου... κάτω η λογοκρισία της τέχνης!

 

Ο Ύμεο μίλησε σωστά παίδες... Τουλάχιστον για μένα.

Link to post
Share on other sites
Μελδόκιος
δομη? ομορφια? τι σχεση εχουν αυτα με την εκφραση?

 

εχει δομη ενας καρκινος? υπαρχει ομορφια στο πτωμα ενος σκυλου?

ψαχνει κανεις για ροη του λογου οταν ξερναει στον καμπινε του?

και τινος τα στανταρ κρινουν τη δομη και την ομορφια? η κουλτουρα? το ενστικτο? το στραβο πρωινο ξυπνημα?

 

μηπως κοιταμε το χρωμα του δεντρου και χανουμε την καταστροφη του βροχοδασους?

 

μηπως κοιταμε την επιφανεια και χανουμε το "κατω απο την επιφανεια"?

 

μηπως ο δρομος που οδηγει μεσα μας αν τον ακολουθησουμε θα οδηγησει μεσα μας?

 

μηπως εκει βρισκεται η ουσια της τεχνης και οχι σε υποκειμενικοτητες και αξιες που ο μονος λογος υπαρξης τους ειναι, οχι η διαχρονικοτητα τους, αλλα το στατους κβο κηφηνων που καθοριζουν τις αξιες αναλογα με το προιον που θελουν να προωθησουν?

 

παλι καλα που δε μου ειπε κανεις να διορθωσω τους τονους και να βαλω κομματα!

 

ουροβοροι ιαντες! κοξ ομ! εκας οι βεβηλοι!

 

:thmbup: :thmbup: Πες τα ymeo πέστα! Βγάλτα από μέσα σου! Είμαστε μαζί σου.

Link to post
Share on other sites

Σχεδόν εξοργίστηκα... ακούς εκεί να ορίζεται η τέχνη!!!

 

Το avatar του Μελδόκιου είναι τέχνη κύριοι, αν εκείνος το θεωρεί! Ποιός ποταπός και μικρόψυχος άνθρωπος είμαι εγώ για να του το στερήσω;

 

Θα κρεμάσω κι εγώ ένα στυλό στο χείλος μου για συμπαράσταση. Όσοι συμφωνείτε, παρακαλώ πράξτε αναλόγως.

 

Πού 'σαι ρε Θρόγκο να μας μιλήσεις για τον ντανταϊσμό; Μήπως να τον απορρίψουμε κι εκείνον; Τι να πω τώρα... :ranting:

Edited by Elsanor
Link to post
Share on other sites

Τι γίνεται εδώ? Μήπως θα έπρεπε να ανοίξουμε ένα τόπικ για την τέχνη;

 

Πάντως συμφωνώ πως δεν υπάρχει όμορφο ή άσχημο ποιήμα/έργο κτλ. Υπάρχει απλά μ' αρέσει - δε μ' αρέσει. Είναι όμορφος ο Σοστάκοβιτς? (για να χρησιμοποιήσω το παράδειγμα του βέλκιον). Είναι πανάσχημος! Τρομακτικός, χαώδης, δυσαρμονικός και επιθετικός. Αλλά έτσι είναι η ζωή, έτσι είναι ο κόσμος, έχει τα πάντα μέσα του...

 

...

Edited by Throgos
Link to post
Share on other sites

Αυτό μας έλειπε... θα σε κάνω report κι εσένα ρε! Για ρατσιστικά σχόλια!

 

(Εννοούσα το Nihilio... Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα συμπαθέστατα Alien) :bangin:

Edited by tec-goblin
Link to post
Share on other sites

Το ποίημα σου υμέο είναι πάρα πολύ ωραίο. Είναι πολύ ωραίο γιατί έχει δύναμη. Γιατί έχει συναίσθημα. Αληθινό συναίσθημα, if you know what i mean. Και δε βρίσκω "τεχνικες" ανωμαλίες, γιατί ακόμα και τα "τεχνικά" του υπηρετούν το θέμα του. Και η αληθινή ποίηση βγαίνει όταν δε σκέφτεσαι για δομές, μορφές, πρέπει και τα παρόμοια. Από άτομα που γράφουν ποίηση, θα περίμενα άλλου ύφους κριτική, ακόμα και με το ίδιο νόημα/περιεχόμενο. Όταν κάτι γραπτό έχει νόημα, το αν είναι όμορφο ή όχι, όχι απλά είναι άνευ σημασίας σαν ερώτημα, αλλά...ύβρις?βεβηλο?θα έμπαινα στον πειρασμό να βάλω και υποκρισία, αλλά δε θέλω να παρεξηγηθώ με κανέναν.

 

Όταν κάποιος φωνάζει δίπλα σου, δε μπορεις να του πεις οτι δε φωνάζει εύηχα.

Link to post
Share on other sites

Το ποίημα μου άρεσε. Μπορεί να μην είχε δομή ή λυρισμό, αλλά, όπως σωστά είπε ο Υμέο και τόσοι άλλοι, δεν τα χρειαζόταν. Μια χαρά είναι και χωρίς αυτά.

 

Είναι ωμό, και ειλικρινές. Και έχει κάτι να πεί.

 

Τώρα, οι απαντήσεις μερικών, θυμίζουν κομπλεξικούς Τορεαδόρ σε συνδυασμό με τους γέρους του Muppet Show, χωρίς το καυστικό humor. :thumbdown:

 

Άκου 'κει "σίγουρα δεν είναι όμορφο"...!

Link to post
Share on other sites

Προφανώς και ο καθένας μιλάει για την προσωπική του άποψη, σε τελική ανάλυση, και δεν μπορεί κανείς να πείσει κάποιον που δε θέλει να πειστεί για τίποτα.

 

Το ποίημα δεν είναι κακό, δεν είναι λάθος, και μάλλον είναι ποίημα. Πάντως μια φορά, για μένα -προφανώς- όμορφο ποίημα δεν είναι. Υπάρχουν όμορφοι τρόποι να πεις άσχημα πράγματα, υπάρχουν όμορφοι τρόποι να δώσεις την απελπισία η ακόμη τη φρίκη. Και αν εγώ δεν έχω δικαίωμα να πω πως ο φρικτός τρόπος να αποδώσεις τη φρίκη δεν είναι θεμιτός (που δεν το είπα εξ άλλου), ούτε κι εσύ έχεις το δικαίωμα να πεις ότι ο όμορφος δεν είναι. Ούτε και για την ειλικρίνεια ισχύει αυτό: Ο καθένας ό,τι θέλει λέει. Μην πίπτετε λοιπόν επάνω μου ωσάν τα κοράκια, όπως κι αν τη λέει κανείς, δεν μπορεί να πει παρά την άποψή του - κι εγώ, κι εσύ, και όλοι.

 

[Αν θέλετε την άποψή μου, λιγότερο θεμητό είναι να σχολιάζεις την άποψη κάποιου παρά το ποίημά του. Εξ άλλου, τα ποιήματα δεν νομίζω είναι εδώ μόνο για θετική κριτική - είναι;]

 

 

Και, τέλος πάντων

οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

 

Υ.Γ.: Βάρδε, ξέχασες να κλείσεις το τόπικ; :hmm:

Edited by Orpheus
Link to post
Share on other sites
ymeο gamawa

παντως πιστευω οτι αξιζει να αναφερω οτι οι ανωτερω ποιητικη (my ass) προσπαθεια (my ass) ειναι βασισμενη σε πραγματικους εφιαλτες μου. και επισης εχω να πω οτι, περα απο οποιαδηποτε πλακα, η πρωτη κριτικη του Βελκιον ηταν ON THE FUCKING SPOT!!!

 

Πρωτη φορα διαβαζει καποιος την ψυχη μου κανοντας πλακα! ειμαι σιγουρος οτι ο Βελκιον εχει τετραψηφιο IQ... σαν κι εμενα!!!! φραφο αγοραρε!

Link to post
Share on other sites

Μα - Nih - ο πτωχός δεν κατηγόρησα το ποίημα ότι είναι κακό, άτεχνο, ή οτιδήποτε τέτοιο! Εγώ απλώς είπα ότι δεν είναι όμορφο... Και αυτό είναι θεμιτό, και 'πάω πάσσο' σημαίνει ότι όταν στην τέχνη γίνεται κάτι με κάποιο [εκφραστικό] σκοπό (ή για κάποιο εσώτερο λόγο, οπότε και πάλι με το σκοπό της έκφρασης), είναι 'θεμιτό', αφού βοηθά την έκφραση. Εγώ, ο πτωχός, είπα απλώς πως δεν είναι όμορφο, και οργίασον τα όρνια να με σκαλίσωσιν με τους όνυχάς των!

Στην τέχνη, είμαι κυρίως υπέρ της έκφρασης, και των συναισθημάτων (και ελπίζω πως όσοι έρθετε σήμερα θα το διαπιστώσετε αυτό), και αν δε μ'αρέσει κάτι είναι δικό μου θέμα.

 

Περί δομής, ym, επίτρεψέ μου να δαφωνήσω κάθετα. Εξ άλλου, το ποίημά σου πιστεύω ότι έχει δομή, και, εξ άλλου, αυτό που λέει εδώ ο Velk (βλ. quote) είναι ακριβώς θετικό σχόλιο για τη δομή του ποιήματος - και δε μιλάω για την εσκεμμένη του δομή. Ωραίος ο μηδενισμός, μπορώ να σου δώσω όσον θέλεις (μπορεί και να το απέδειξα στο προηγούμενο post μου), αλλά κάπου πρέπει να τραβήξουμε και μια γραμμή μεταξύ του 'ουτοπικού' και του ρεαλιστικού μηδενισμού. Όλα έχουν δομή, είτε το θες είτε όχι. Κι αν είναι άδμητο, κάτι συνήθως δεν πάει καλά. Και από όσο είδα, το ποίημα σου δεν είναι.

εχω μεσα μου πραγματα αφροντιστα

παραφυλανε

θελουν να δαγκωσουν τα χερια μου

να τα δαγκωσουν

 

Εδώ πιστεύω ότι έχουμε ένα προοίμιο του πάθους που θα ακολουθήσει! Βασικό σημείο στην νοηματική συνέχεια του ποίηματος. Θέλουν να δαγκώσουν τα χέρια μου, απλώς απίστευτο!

 

[...]

 

περιμενουν διπλα απο τις καταπακτες

που δεν ανοιγω

για να μου δαγκωσουν τα χερια

 

Επανάληψη του leitmotiv της εισαγωγής. Σχεδόν ακούω την μουσική πίσω από αυτούς τους στίχους. Τα ίδια συναισθήματα ξαναγεννιούντια μέσα μου, αλλά αυτή την φορά μέσα από το συναισθηματικό πρίσμα της προηγούμενης παραγράφου. Σε ευχαριστώ Ύμεο.

 

[...]

 

καθε βραδυ, πεινασμενα, βρωμερα, εντομα, γατοσκυλα

ερεθισμενα, μισοτυφλα, ωχρα, ηλιθια κτηνη, μεσα μου

καθε βραδυ μεσα στα ερημα σπιτια και διπλα στις κλειστες καταπακτες

περιμενετε

να μου δαγκωσετε το προσωπο

και τα χερια

και την πλατη

 

Όλη η ορχήστρα παίζει "αντίστιξη". Εν διαστάσει προς την αρμονία του μέχρι τώρα κειμένου σου, στην οποία υπάρχει απλά μία μελωδία και οι υποκείμενες αρμονικές της ακολουθίες, συνεχίζεις σαν ένας άξιος Bela Bartok, ένας Sostakovich... Είναι απίστευτο πως το ποίημα σου γεννάει μουσική... Είναι μαγικό.

Και, Rikks, έλεος! Λίγο σεβασμό σ'αυτούς απ'τους οποίους τον απαιτείς.

 

*

 

Οι Μούσες μαζί σας,

-Ορφέας

 

Y.Γ.: Nih, δεν θέλω να κλείσει, απλώς μου φάνηκε πως κάτι τέτοιο υπονοούσε ο Bard μας.

Edited by Orpheus
Link to post
Share on other sites
ymeο gamawa

wait... το ποιημα μου δεν ειναι αδμητο? η δεν ειναι δομημενο?

δηλαδη εχει δομη?

γιατι τα διπλα αρνητικα με μπλοκαρουν! επισης ποιος ειναι ο Rikks?

Link to post
Share on other sites
Βάρδος
Υ.Γ.: Βάρδε, ξέχασες να κλείσεις το τόπικ;  :hmm:

 

Λες να το "ξέχασα", αγαπητέ Ορφέα; :)

 

Δεν έχει νόημα να κλείσει. Δεν ειπώθηκε κάτι κακό, αλλά κάπου το ζήτημα παρατραβήχτηκε και ίσως κάποιοι προσβλήθηκαν. Αυτό είναι όλο. Επιπλέον, ήθελα να γράψω κι εγώ ένα ποίημα. Α, στο διάβολο πια! δε μ'αφήνετε να εκφραστώ, τσογλαναράδες! :D :D :winner_first_h4h:

 

Εγώ με την ποίηση, γενικά, δεν έχω καλές σχέσεις και δεν μπορώ να κρίνω ποιήματα. Κι εδώ που τα λέμε, τι σκατά να κρίνεις στα ποιήματα; Ο άλλος σού λέει γράψω χωρίς μέτρο, χωρίς ρυθμό, χωρίς ομοιοκαταληξία, γράφω ακόμα και χωρίς σημεία στίξης άμα λάχει. Έχω ποιητικά αδεία. Είμαι καλλιτέχνης!

 

Μπορεί και να είναι. Ή μπορεί να είναι αεριζόμενος αγωγός. Εγώ δεν ξέρω ποιος είναι ποιος, πλέον. Πάντως, εκείνο που μπορώ να διακρίνω είναι τους ανθρώπους που ξέρουν να χρησιμοποιούν το λόγο. Κι από πού το καταλαβαίνεις; Από τις λέξεις που χρησιμοποιεί, από τον τρόπο που τις τοποθετεί, από το πώς χρησιμοποιεί τη στίξη. Πχ, ο Καβάφης είναι από τους ποιητές που μ'αρέσουν, γιατί σου δίνει την αίσθηση ότι δεν είναι αεριζόμενος αγωγός: έχει περιεχόμενο.

 

Τώρα, το ποίημα του Ύμεο, για να είμαι απολύτως ειλικρινής, νομίζω ότι το γούσταρα. Δε μου δίνει την αίσθηση ανθρώπου που ξέρει να γράφει (για να συνεχίσω να είμαι ειλικρινής), αλλά είχε μια αυθόρμητη καφρίλα, και νομίζω κι ότι καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάει. Επομένως, ναι, το γούσταρα. Είναι από τα πράγματα που τα διαβάζεις και λες ότι έχουν φάση. :thmbup:

Link to post
Share on other sites
Guest
This topic is now closed to further replies.
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..