Jump to content
PiKei

...και το τέρας - Μιχάλης Μανωλιός

Recommended Posts

Tattoman

λοιπόν μου κεντρίσατε το ενδιαφέρον για τον συγγραφέα...λέω να πάρω το "...και το τέρας" αξίζει να το αγοράσω?

Share this post


Link to post
Share on other sites
Jester

Ναι.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Woot! μπράβο τους Irelanders που ξέρουν να τιμούν το καλό horror devil2.gif

Grats πρόεδρε holiday.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Woot! μπράβο τους Irelanders που ξέρουν να τιμούν το καλό horror devil2.gif

 

ΟΚ, δεν κρατιέμαι, θα το πω:

 

Η ιστορία του διηγήματος περιλαμβάνει και υποβολή του στο Asimov's (στο αμερικάνικο Asimov's) όπου, μετά από κάποιες μικρές προσθήκες που ζητήθηκαν, ήρθε η εξής πολύ κολακευτική απόρριψη της αρχισυντάκτριας Sheila Williams:

 

"[...] but after serious consideration, I've finally decided that it's too much of a horror story to work for Asimov's"

 

Μόλις τότε έμαθα ότι γράφω (και) τρόμο!

 

Thx, Ντίνο!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Μόλις τότε έμαθα ότι γράφω (και) τρόμο!

Για να παραφράσω τον Τέρρυ Πράτσετ: Νόμιζα ότι η "άμυνα" θα σου είχε δώσει κάποιο hint

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Για να παραφράσω τον Τέρρυ Πράτσετ: Νόμιζα ότι η "άμυνα" θα σου είχε δώσει κάποιο hint

 

Χμμ. hmm.gif I think you've got a point. Όλο το ξεχνάω αυτό.whistling.gifΊσως και το "Εξεταστική Περίοδος".

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Για να παραφράσω τον Τέρρυ Πράτσετ: Νόμιζα ότι η "άμυνα" θα σου είχε δώσει κάποιο hint

 

Χμμ. hmm.gif I think you've got a point. Όλο το ξεχνάω αυτό.whistling.gifΊσως και το "Εξεταστική Περίοδος".

Και άλλα μπόλικα χοροροφέρνουν πάρα πολύ για να τα πεις 100% καθαρή ΕΦ. Κυρίως επειδή έχεις σκοτεινά θέματα και πρωταγωνιστές απέναντι σε lose-lose επιλογές. Πχ το "Γαλάζιο Φόρεμα" ή το "Σάρκινο Φρούτο" έχουν ένα κάτι χοροράδικο μέσα τους, η δε "Αίθρα" θα έπαιζε άνετα ως η "παράξενη" ιστορία μιας ανθολογίας τρόμου (παρεπιμπτόντως ο Μάθεσον, που είναι από τους μεγαλύτερους χοροράδες του 20ου αιώνα για ποιο γνωστό βιβλίο του έχει το μυθιστόρημα ΕΦ: "I am Legend" - κυρίως επειδή ο τρόμος δεν είναι μόνο genre αλλά και state of mind)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Big Fat Pig

Πριν κάμποσα χρόνια, προσπάθησα να μυήσω ένα φίλο στη λογοτεχνία της επιστημονικής φαντασίας. Του δάνεισα τα παρακάτω βιβλία:

 

1. Χωρίς επιστροφή, Μ.Μ. Smith

2. Κυλήστε δάκρυα..., P.K. Dick

3. Ο Τζακ Μπάρον & Η Αιωνιότητα, Ν. Spinrad

4. Σάρκινο Φρούτο, Μ. Μανωλιός

 

Το τελευταίο το συνόδευσα με ένα σχόλιο του τύπου: να, πάρε κι αυτό, είναι ο μόνος Έλληνας που γράφει Ε.Φ. που είναι σύγχρονη και με λόγο ύπαρξης. Και είναι και αρκετά καλό.

Δε ξέρω αν τον μύησα, όπως δεν ξέρω και τι απέγιναν τα βιβλία μου (σνιφ) καθώς έχασα επαφή με τον εν λόγω φίλο.

 

Φαντάσου την έκπληξή μου όταν, εισερχόμενος στο forum, ανακάλυψα ότι αυτός ο "ψείρας" τύπος ο mman, ήταν ο ίδιος με τον "διάττοντα αστέρα", όπως υπέθεσα τότε, Μανωλιό. Πόσο να αντέξει κανείς, έλεγα, να γράψει ελληνική ΕΦ σήμερα; Και με χαρά ανακάλυψα (ντρέπομαι λίγο αλλά τα τελευταία χρόνια δεν παρακολουθούσα από κοντά τα ελληνικά εκδοτικά, καθώς είχα πέσει με τα μούτρα στο φρέσκο πράμα από amazon κλπ) ότι κυκλοφόρησε και δεύτερο βιβλίο. Για δε!

 

Ολοκλήρωσα λοιπόν ...και το Τέρας (με κάποια καθυστέρηση γιατί έχω το συνήθειο να διαβάζω σκόρπια τις συλλογές διηγημάτων - διαβάζω από τέσσερις αυτή τη στιγμή) και έγραψα κάποιες σκέψεις που θέλησα να μοιραστώ.

Δε ξέρω κατά πόσο προσπάθησε ο κος Μανωλιός ( devil2.gif ) να "θεματοποιήσει" τη συλλογή, πάντως εγώ βλέπω έναν κεντρικό άξονα (με ένα έντονο διάλειμμα στη μέση) και αυτός είναι οι αποφάσεις. Αδιέξοδα διλήμματα, ύπουλα διλήμματα, μονόδρομοι καμουφλαρισμένοι σαν επιλογές και το αντίστροφο, επιλογές εφιαλτικές, αποφάσεις που δε θες να πάρεις. Ακούγεται κάπως βαρύγδουπο και μπορεί να είναι. Ευτυχώς τα διηγήματα, χωρίς να χάνουν ποτέ τη σοβαρότητά τους, δεν είναι καθόλου βαρύγδουπα. Υπάρχει βέβαια και το καλαμπούρι των Ευχών. Αλλά ακόμα και στα δύο άλλα πιο ανάλαφρα διηγήματα, πάλι οι αποφάσεις είναι ο κύριος άξονας.

 

Επιστήμη και επιστήμονες θα συναντήσουμε σε αφθονία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα χαρακτήριζα την ΕΦ του Μιχάλη, σκληρή. Αντίθετα, συνεχώς εστιάζει στους κοινωνικούς ρόλους των ανθρώπων και τη σημασία τους, σ' ένα κόσμο που βρίσκεται στο όριο (χάρη στην επιστήμη). π.χ. Θα Είσαι Εδώ, Πηγή Έμπνευσης, Αρμελίνα ΙΙ, ...και το τέρας, Η Δόξα και η Λήθη. Υπάρχουν αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν και οι επιλογές είναι πάντα εφιαλτικές, λύση δεν υπάρχει. Κι εδώ, σε αυτό το τελευταίο, φαίνεται πόσο "ψειρισμένα" είναι πολλά (αν όχι όλα) από τα διηγήματα. Αν προσθέσεις και το πόσο καλογραμμένες είναι οι ιστορίες...

 

Εντάξει, δε θα αναλύσω ένα ένα τα διηγήματα, γιατί στα περισσότερα θα αναλωθώ να επαναλαμβάνω τα ίδια (θετικά κυρίως) σχόλια αλλά θέλω να ξεχωρίσω μερικά, το καθένα για τους λόγους του.

 

Την Αίθρα γιατί σκέφτομαι πόσο καλύτερα λειτουργεί τώρα που έχουμε ξεχάσει τον παροξυσμό των media με τη Ντόλυ. Ένιωσα πολύ άβολα όταν το πρωτοδιάβασα, θεωρώ ότι έχει τον πιο πειστικό απ' όλους τους χαρακτήρες και τελικά έχει γίνει από τα αγαπημένα μου.

 

Το Θα Είσαι Εδώ, μάλλον είναι το αγαπημένο μου, τόσο επειδή κατορθώνει να γίνει συγκινητικό (σπαρακτικό θα έλεγα) χωρίς μελοδραματισμούς αλλά κι επειδή εμπίπτει στην ΕΦ λογοτεχνία που κυρίως με ενδιαφέρει, και θεματικά, αλλά κυρίως στο πόσο υπόγεια αξιοποιεί την τεχνολογία προκειμένου να αφηγηθεί την ιστορία. Ευκαιρία για φλυαρία! :) Προσωπική γνώμη: Η εναλλακτική ιστορία ή η μελλοντική αντιστροφή των γεωπολιτικών ρόλων, δεν είναι και τόσο απαραίτητη προκειμένου να ταυτιστούμε ως δυτικοί. Δηλαδή, αν με κάτι δε συμφωνώ εδώ είναι αυτή η αλλαγή των ρόλων. Θέλω να πω, το θύμα θα μπορούσε να είναι κάλλιστα δυτικός στο σημερινό (και αυριανό) επίσης δυτικοκρατούμενο κόσμο. Θα μου πεις, είναι γραμμένο μια δεκαετία πριν. ΟΚ, γι΄ αυτό λέω: προσωπικό βίτσιο. Η ιστορία είναι τόσο καλή που το παραπάνω δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια. Τονίζω επίσης την εξαιρετική πρώτη πρόταση του διηγήματος που με τη μία μας βάζει σε ένα "άλλο" κόσμο. "Η Φαίη καθόταν σ' αυτό που ονόμαζαν κουζίνα". Sneaky! Το ίδιο και με το "λάθος" ποσό στην επιταγή του τέλους, όπως ακριβώς το έχει ήδη σχολιάσει ο Pikei εδώ.

 

 

Το Above Us Only Sky, το ξεχωρίζω αλλά όχι επειδή μου άρεσε. Μάλλον το αντίθετο, κι αυτό για έναν και μόνο λόγο, αν και διατηρώ επιφυλάξεις για το κατά πόσο αυτά που θα του χρεώσω είναι ή όχι προσωπικές προτιμήσεις. (Θεωρώ πως όχι πάντως.) Ήταν σκανδαλωδώς μονόπλευρο. Δικαίωμά του θα πεις. ΟΚ, αλλά είμαστε πολύ-πολύ-πολύ μακριά από το αμερικανικό καλοκαίρι του '67 για να καταπιάνεται με το ζήτημα του ελεύθερου έρωτα και της μονογαμίας με τόση αφέλεια. Κι αυτό, γιατί μας αποκρύπτει τον αντίλογο. Δε θέλω να πιστέψω ότι μας έκανε κήρυγμα. Άποψη φυσικά οφείλει να έχει και να την περνάει αλλά λίγο πιο διακριτικά, είναι η δική μου προτίμηση. Βέβαια, ύπουλα κι έξυπνα θολώνει το τοπίο με το twist της εγκυμοσύνης, οπότε κάπως το σώζει, ενώ το -και πάλι- "φρικτό" και συγκινητικό φινάλε με τις αδιέξοδες επιλογές δίνει τον απαραίτητο mmanίσιο χαρακτήρα. Κι επειδή τα παραείπα χοντρά, οφείλω να ομολογήσω ότι η όλη ιστορία με το σεξ και τη μονογαμία "δένει" χαρακτηριστικά καλά με την κοινωνία του Ντζιμάι.

 

 

Η Δεύτερη Έξοδος, είναι το δεύτερο σκοτεινό σημείο μου, πολύ απλά γιατί δεν είδα τι έγινε στο τέλος. Θα μπορούσα να υποθέσω ότι είναι μια παραλλαγή της Αρμελίνας. Αλλά, είναι όντως;

 

Αρμελίνα ΙΙ. Χωρίς πολλά πολλά, κι αυτό από τα αγαπημένα μου, σπαρακτικό, με μία σατανική κατάσταση που απ' την στιγμή που παρουσιάζεται, δεν υπάρχει καμία ελπίδα διαφυγής. Αυτό το διήγημα, το ζήλεψα πραγματικά. Θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ.

 

Η Δόξα και η Λήθη κλείνει τη συλλογή με τον τρόπο που περίπου άνοιξε, συγκινιτικά. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά γραμμένο, μια διαφορετική απόφαση, ένα δίλημμα πιο υπόγειο, πάλι χωρίς ιδανική λύση, που αυτή τη φορά απογειώνεται χάρη στην έξυπνη δόμηση και την πιο ώριμη συγγραφική έκφραση. Είναι θεωρώ -μαζί με το ομότιτλο διήγημα- η επιτομή των αγωνιών του "τέρατος".

 

Σίγουρα δεν είναι όλα τα διηγήματα το ίδιο καλά ή αποτελεσματικά, όμως όλα (ακόμα κι αυτό που μου άρεσε λιγότερο) είναι συνεπή, έχουν χαρακτήρα, άποψη, και είναι καλογραμμένα. Το γράψιμο του Μιχάλη είναι -πώς να το πω, δε ξέρω κι από τέτοια θεωρητικά- τιθασευμένο με έναν περίεργο τρόπο, που υπηρετεί πολύ καλά τις αγωνίες που προκύπτουν από αυτό το αυριανό -αλλά πολύ κοντά σε όλους μας- σύμπαν που πλάθει. Έχοντας πει αυτό, η αίσθησή μου είναι ότι, εκφραστικά, το γράψιμο είναι κάπως συγκρατημένο. Δεν εννοώ βέβαια ότι πρέπει να φορτωθεί με λογοτεχνισμούς, αλλά ότι θα ήθελα να το δω να "απελευθερώνεται", να γίνεται λίγο πιο "πρόστυχο", να εκθέσει ακόμα περισσότερο τον ψυχισμό του και νομίζω ότι τότε θα δούμε αριστουργήματα.

Ακατανόητο, ε; Ναι, κι εγώ δε ξέρω πώς αλλιώς να το πω.

 

Και καθώς είναι ακόμα επίκαιρο, να ευχηθώ πρωτιά στην Αίθρα και φυσικά ανατυπώσεις για το Τέρας και γιατί όχι και για το Φρούτο (μιας κι είμαστε εδώ και τα λέμε :) )

 

--

edit-ο-κυνήγι ορθογραφικών και άλλων σκουπιδιών

Edited by Big Fat Pig

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

1) Δε ξέρω κατά πόσο προσπάθησε ο κος Μανωλιός ( devil2.gif ) να "θεματοποιήσει" τη συλλογή, πάντως εγώ βλέπω έναν κεντρικό άξονα (με ένα έντονο διάλειμμα στη μέση) και αυτός είναι οι αποφάσεις.

 

2) Η Δεύτερη Έξοδος, είναι το δεύτερο σκοτεινό σημείο μου, πολύ απλά γιατί δεν είδα τι έγινε στο τέλος.

 

3) Αρμελίνα ΙΙ. [...] Θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ.

 

4) Το γράψιμο [...] είναι κάπως συγκρατημένο. Δεν εννοώ βέβαια ότι πρέπει να φορτωθεί με λογοτεχνισμούς, αλλά ότι θα ήθελα να το δω να "απελευθερώνεται", να γίνεται λίγο πιο "πρόστυχο", να εκθέσει ακόμα περισσότερο τον ψυχισμό του

1) Ακριβώς. Αν και δεν το προσπάθησα, βγαίνει αυθόρμητα. Νομίζω ότι πια το έχω συνειδητοποιήσει κι εγώ. Μέχρι που το γράψαμε και στο οπισθόφυλλο.:rolleyes:

 

2) Δες το spoiler tag σ' αυτό το ποστ.

 

3) Ξέρω ότι αυτό είναι ίσως το καλύτερο δυνατό κομπλιμέντο. Κολακευμένος.:blush-anim-cl:

 

4) Κι εγώ θα το ήθελα αυτό, νομίζω όμως ότι με συγκρατεί, κάπως η θεματολογία -αν και κάποιος πραγματικά έμπειρος θα μπορούσε να το ξεπεράσει αυτό. Ελπίζω να το κάνω κι εγώ στο άμεσο μέλλον, ίσως όταν βάλω πολύ πιο προσωπικά πράγματα μέσα στα έργα μου.

 

Μεγάλε Χοντρέ Χοίρε, ευχαριστώ για τον αναλυτικό και πολύ ενδιαφέροντα σχολιασμό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
kitsos

Όπως κάνω πάντα άφησα τον χρόνο να κυλίσει και επέστρεψα σε ένα κείμενο που με έχει κάνει δικό του…

 

Ξαναδιάβασα από το …και το Τέρας το ομώνυμο διήγημα και γεύτηκα για άλλη μια φορά τη γλύκα του. Για άλλη μια φορά, ευχαριστώ mman.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Andkand

Αξιώθηκα λοιπόν και εγώ να διαβάσω το βιβλίο «…και το τέρας» και δηλώνω ενθουσιασμένος!

 

Έγραψα τις απόψειςμου στον Μιχάλη, σε προσωπικό μήνυμα και ανέβασα σχετικό άρθρο στο ιστολόγιό μου.

 

Εν συντομία:

 

Από το βιβλίο ξεχώρισατα «Αρμελίνα II»και «Αίθρα»(που έχουν σαν κυρίαρχο θέμα τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από την κλωνοποίηση του ανθρώπου), το «…και το τέρας» (το οποίο είναι μια παραλλαγή του γνωστού παραμυθιού «Η ωραία και το τέρας» σε εκδοχή επιστημονικής φαντασίας) και το «Above Us Only Sky» (το οποίο περιγράφει τις ιδανικές συνθήκες ζωής σε έναφανταστικό πλανήτη, χωρίς να απουσιάζουν από αυτό τα διλήμματα και οι προβληματισμοί).

 

Ευχαριστώ τονΜιχάλη για το όμορφο ταξίδι που μου πρόσφερε μέσω του βιβλίου του!

 

 

Edited by andlib

Share this post


Link to post
Share on other sites
panwraia

Αξιώθηκα λοιπόν και εγώ να διαβάσω το βιβλίο «…και το τέρας» και δηλώνω ενθουσιασμένος!

 

Έγραψα τις απόψειςμου στον Μιχάλη, σε προσωπικό μήνυμα και ανέβασα σχετικό άρθρο στο ιστολόγιό μου.

 

Εν συντομία:

 

Από το βιβλίο ξεχώρισατα «Αρμελίνα II»και «Αίθρα»(που έχουν σαν κυρίαρχο θέμα τα ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από την κλωνοποίηση του ανθρώπου), το «…και το τέρας» (το οποίο είναι μια παραλλαγή του γνωστού παραμυθιού «Η ωραία και το τέρας» σε εκδοχή επιστημονικής φαντασίας) και το «Above Us Only Sky» (το οποίο περιγράφει τις ιδανικές συνθήκες ζωής σε έναφανταστικό πλανήτη, χωρίς να απουσιάζουν από αυτό τα διλήμματα και οι προβληματισμοί).

 

Ευχαριστώ τον Μιχάλη για το όμορφο ταξίδι που μου πρόσφερε μέσω του βιβλίου του!

 

 

 

 

Περιμένω πως και πώς να κάνω και εγώ αυτό το όμορφο ταξίδι!!! chinese.gif

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ayu

Άργησα αλλά το διάβασα κι εγώ επιτέλους!

Πολύ σύντομα θα είναι τα σχόλιά μου.

Μια πολύ πολύ καλή δουλειά. Δεν ξέρω αν δικαίως ή αδίκως κάνω τη σύγκριση με το Σάρκινο Φρούτο, αλλά μάλλον θα είμαι από τους λίγους που τα δύο βιβλία τους άρεσαν εξίσου, για να μην πω πως κλίνω λιγουλάκι προς το Φρούτο. Ο λόγος είναι ο εξής: ενώ στο Φρούτο υπήρχαν διηγήματα που δεν μου άρεσαν, κι ενώ στο Τέρας μου άρεσαν όλα, εκτίμησα τις ικανότητες του συγγραφέα και τη βελτίωση της τεχνικής του σε σχέση με την προηγούμενη συλλογή, έλειπαν από αυτήν τη δεύτερη δουλειά εκείνα τα διηγήματα που στην πρώτη με σακάτεψαν (με την καλή έννοια! :stretcher: ) διαβάζοντάς τα. Μου έλειψε λίγο η τρέλα και το ρίσκο. Εδώ τα πράγματα ήταν πιο εγκεφαλικά, και καταλαβαίνω ότι αυτό για κάποιους αναγνώστες είναι αρετή κι όχι μειονέκτημα.

Αγαπημένα διηγήματα στο ...και το τέρας είναι η Μια Κίνα και η Δεύτερη Έξοδος, με το Θα Είσαι Εδώ, την Αίθρα και το Τέρας να ακολουθούν κατά πόδας.

 

Περιμένω με αγωνία το επόμενο, κανόνισε! :)

Edited by Ayu

Share this post


Link to post
Share on other sites
nikosal

Το ...τέρας, έχει τρεις αξιολογήσεις. Του λείπουν δυο για να μπει στη λίστα μας...

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Ναταλία (και με καθυστέρηση και Ανδρέα και kitso) ευχαριστώ για τα καλά λόγια. :)

 

Περιμένω με αγωνία το επόμενο, κανόνισε! :)

 

Κάτι γίνεται, αλλά να ξέρεις ότι για την ώρα βγάζω ένα βιβλίο ανά δεκαετία. Αν και έχουν περάσει ήδη τέσσερα από το 2009, χρειάζεται λίγο υπομονή. :)

Edited by mman

Share this post


Link to post
Share on other sites
Raven

Το έβλεπα πολύ καιρό, αλλά νομίζα ότι δε θα μου άρεσε επειδή δε διάβαζα επιστημονική φαντασία. Τώρα που το διάβασα, με βλέπω σιγά-σιγά να διαβάζω κι άλλη επιστημονική φαντασία.

Φοβόμουν κιόλας να το ανοίξω γιατί η μάνα μου έλεγε να μην το διαλύσω και πάθει τίποτα η αφιέρωση... :p

Αλλά έπρεπε να το διαβάσω, δε γινόταν. Είχα και περίεργεια να δω τι ήταν το τέρας του τίτλου και δεν απογοητεύτηκα καθόλου, αφού ήταν ένα από τα καλύτερα διηγήματα.

Άλλα αγαπημένα μου ήταν η Αίθρα (φυσικά), η Πηγή Έμπνευσης ( :cray: ) και... και... ε, και σχεδόν όλα τα υπόλοιπα.

 

Πότε με το καλό κανένα επόμενο;

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Πότε με το καλό κανένα επόμενο;

 

Με το ρυθμό που γράφει, μάλλον αφού βγει η Ελλάδα από την κρίση :shout: .

Share this post


Link to post
Share on other sites
Διγέλαδος

Δύο από τις κυρίες αυτής της συλλογής, οι "Αίθρα" και "Αρμελίνα ΙΙ", μόλις κυκλοφόρησαν σε ηλεκτρονική μορφή από τις ιταλικές εκδόσεις FutureFiction, στα αγγλικά και στα ιταλικά. Για την Αίθρα είναι η δεύτερη έκδοση και στις δύο γλώσσες. Η Αρμελίνα για πρώτη φορά περνάει τα σύνορα υπό τους τίτλους "The Quantum Mommy" στα αγγλικά και "L' altra mamma" στα ιταλικά.

 

attachicon.gifAethra_Altra_Mamma.png

 

Edit, το σημαντικόν: Η μετάφραση στα αγγλικά είναι από τους Θάλεια Μπίστικα ("Αίθρα") και Μανώλη Βαμβούνη ("Αρμελίνα ΙΙ"), ενώ στα ιταλικά από τον Francesco Verso.

Έτσι μπράβο! Πάμε και γι' άλλες μεταφράσεις!

 

Να σου πω, ποιανού η επιλογή ήταν η αλλαγή του τίτλου της Αρμελίνας; Πώς νιώθεις για αυτό; (Εμένα πάντως ως αναγνώστης μου τραβάει το ενδιαφέρον αμέσως ο καινούριος τίτλος)

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Thx!

Το πρότεινε ο εκδοτικός και μου άρεσαν κι εμένα οι τίτλοι, ειδικά ο αγγλικός ("The Quantum Mommy"). 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Count Baltar

Ήδη ειδοποιήθηκαν οι φανταζάδες [=σκιφάδες+χοροράδες+επικφανταζάδες] Ιταλοί φίλοι μου.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Συμφωνω οτι το «The Quantum Mommy» ειναι πολυ καλυτερος τιτλος απο το «Αρμελινα ΙΙ».

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Καλοτάξιδες και στα εξωτερικά :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..