Τι διαβάζετε;

[BladeRunner]

Έχω διαβάσει περίπου 100 σελίδες από το Κάτω από το δέρμα, του Μισέλ Φέιμπερ. Ενδιαφέρον φαίνεται...

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το Άλογο του πολέμου, του Μάικλ Μορπούργκο.

[gregacm]

Καλοκαιρακι, αναλαφρη διαθεση και αναγνωση της αυτοβιογραφιας του Ντενις Ροντμαν Οσο Κακος Θελω!

[Airbourne]

Τελείωσα το Στοίχειωμα του Μάθεσον, πολύ καλό είναι η αλήθεια. Τώρα είμαι μεταξύ της Ταχύτητας του Κούντζ και στο Πράσινο μίλι του Κίνγκ. Ίσως τα διαβάσω ταυτόχρονα...

[BladeRunner]

Άρχισα το Κωδικός Μέρκιουρυ, του Ράιν Ντάγκλας Πίρσον.

[Cassandra Gotha]

Τελείωσα το Στοίχειωμα του Μάθεσον, πολύ καλό είναι η αλήθεια. Τώρα είμαι μεταξύ της Ταχύτητας του Κούντζ και στο Πράσινο μίλι του Κίνγκ. Ίσως τα διαβάσω ταυτόχρονα...

Το Ιμάτζικα το άφησες τελικά;

[Airbourne]

 

Τελείωσα το Στοίχειωμα του Μάθεσον, πολύ καλό είναι η αλήθεια. Τώρα είμαι μεταξύ της Ταχύτητας του Κούντζ και στο Πράσινο μίλι του Κίνγκ. Ίσως τα διαβάσω ταυτόχρονα...

Το Ιμάτζικα το άφησες τελικά;

 

 

Θέλω άλλες 123 σελίδες...εντός ημέρας τελειώνει και αυτό!

[melkiades]

Ξεκίνησα το Ξέσμασμα της βίας του Jan Guillou και το Σκοτεινό φάσμα του Masterton.

[Μάρβιν ΑΑΠ]

Μπατζικαλούπι, Το κουρδιστό κορίτσι, τελευταίες σελίδες. Κοκκίνησε το μάγουλο από τα τυπογραφικά.

[BladeRunner]

Άρχισα τους Αγώνες πείνας, της Σούζαν Κόλινς. 

[wordsmith]

Μπατζικαλούπι, Το κουρδιστό κορίτσι, τελευταίες σελίδες. Κοκκίνησε το μάγουλο από τα τυπογραφικά.

 

Αν το έχεις τελειώσει απόψε το βράδυ, μπορείς να το φέρεις στο μιτίγκιο να μου το δανείσεις; Μερσί.

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το Ο Μπόρχες και οι αιώνιοι ουραγκοτάγκοι, του Λουίς Φερνάντο Βερίσιμο. Σε κάνα δίωρο το πολύ θα το έχω τελειώσει.

[Δημήτρης]

Διάβασα τον πρώτο τόμο από τις ανθολογίες Θρύλοι της Ανούμπις ύστερα από μία πενταετία. Λίγα λόγια τις ιστορίες:

 

- Στίβεν Κινγκ: ''Οι Μικρές Αδελφές της Ελούρια'': Ένα πολύ καλό δείγμα γραφής του Κινγκ για όποιον δεν έχει διαβάσει την οχταλογία του Μαύρου Πύργου. Πιστεύω ότι αποδίδει με αρκετά πιστό τρόπο το ύφος και την ατμόσφαιρα της σειράς. Λαμβάνει χώρα ενώ ο Ρόλαντ κυνηγάει ακόμη τον μαυροντυμένο άντρα.

 

- Ούρσουλα Λε Γκεν: ''Ντράγκονφλαϊ'': Η μόνη ιστορία που δεν θυμόμουν καθόλου τι συνέβαινε, και μάλλον δικαίως θα έλεγα. Καλογραμμένη αλλά χωρίς ουσιαστική πλοκή. Υποθέτω πάντως ότι το να σκαρφιστεί κανείς μία ιστορία βασισμένη πάνω σε ολόκληρο κόσμο που έχει πλάσει, δεν είναι και το ευκολότερο εγχείρημα που υπάρχει. Γι' αυτό λοιπόν και δεν θα βγάλω βιαστικό συμπέρασμα, παρά μόνο θα κάτσω να διαβάσω όλη την Γεωθάλασσα. Έχω τα πέντε βιβλία, πρέπει κάποια στιγμή να αγοράσω και το τελευταίο.

 

- Τζωρτζ Μάρτιν: ''Ο Περιπλανώμενος Ιππότης'': Όταν είχα ξεκινήσει το βιβλίο, είχα αποφασίσει να μην κοιτάξω καθόλου στο Ίντερνετ πληροφορίες για το ASoFaI. Ήθελα να μην ξέρω το παραμικρό από το τι συμβαίνει για να μπορέσω να την απολαύσω με όλη μου την άνεση. Και πολύ καλά έκανα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι όταν την τελείωσα, ατένιζα στο κενό προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω αυτά που είχα διαβάσει. Από τις καλύτερες φάντασυ ιστορίες ever, ανυπομονώ να ολοκληρωθεί η συγγραφή- μετάφραση της σειράς έτσι ώστε να τιναχτούν τα μυαλά μου στον αέρα. Τρομερό και το κόμικ από το περιοδικό Fantasy Heroes που κυκλοφορούσε πριν από λίγα χρόνια.

 

- Τέρι Πράτσετ: ''Η Θάλασσα και τα Ψαράκια'': Η ευχάριστη έκπληξη της ανθολογίας. Το χιουμοριστικό φάντασυ δεν είναι το φόρτε μου, γι' αυτό και είχα μία μικρή επιφύλαξη. Ήταν όμως πολύ ευχάριστη, έξυπνη και ωραία. Πρωταγωνιστεί η γιαγιά Ουέδεργουαξ, ένας από τους βασικούς χαρακτήρες του Δισκόκοσμου όπως αναφέρεται στον πρόλογο. 

 

- Τέρρυ Γκούντκαϊντ: ''Χρέος Οστών'': Την πρώτη φορά μου είχε φανεί πολύ αφελής και ηλίθια, γιατί έχει λύση από μηχανής θεός. Τώρα όμως μου άρεσε. Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πόσο διαφορετικό μπορεί να μας φανεί κάτι μέσα από το πέρασμα των χρόνων. Έστω και έτσι όμως δεν νομίζω να κάτσω ποτέ να διαβάσω Το Ξίφος της Αλήθειας.

Edited July 1, 2013 by Δημήτρης

[tsathoggua]

Διαβάζω την ανθολογία Οι Στάχτες της Ψυχής μας από τις εκδόσεις Οξύ. Παρουσιάζει ενδιαφέρον αν και όσα διηγήματα έχω διαβάσει μέχρι τώρα μόνο τρόμου δεν θα τα έλεγα.

[aScannerDarkly]

Διαβάζω την ανθολογία Οι Στάχτες της Ψυχής μας από τις εκδόσεις Οξύ. Παρουσιάζει ενδιαφέρον αν και όσα διηγήματα έχω διαβάσει μέχρι τώρα μόνο τρόμου δεν θα τα έλεγα.

 

Ναι, αυτή είναι μια απορία που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη συλλογή σε πολλούς. Τα περισσότερα διηγήματα χρειάζονται εξαιρετικά καλή θέληση για να θεωρηθούν τρόμος.

[Μιχάλης]

Διαβάζω τον Εξορκιστή του William Peter Blatty.Μέχρι στιγμής είναι πολύ καλό!!!

[BladeRunner]

Συνεχίζω με το Σέιν, ο άνθρωπος της χαμένης κοιλάδας, του Τζακ Σέφερ. Κλασικό γουέστερν, έχει γίνει και ταινία.

[Δημήτρης]

Άρχισα το ''Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν'' του Τομ Ρόμπινς.

[BladeRunner]

Άρχισα το Αφήστε τα πτώματα να μαυρίσουν στον ήλιο, των Μανσέτ/Μαστίντ.

[Airbourne]

Τελείωσα το Πράσινο Μίλι και το Ιμάντζικα, θα κάνω σχόλια κάποια στιγμή και για τα δύο. Τώρα έχω ξεκινήσει το Τιγκάνα και έχω σε αναμονή το Υπερίων. Μετά απο προσεχτική ανάγνωση πολλών σχολίων σε παρελθοντικό χρόνο του φόρουμ, θα εφοδιαστώ και με τις ιστορίες του Έλρικ ελπίζω να μη με απογοητεύσει αν και πιστεύω ότι θα μου αρέσει πολύ...

Edited July 4, 2013 by Airbourne

[heiron]

Aν είσαι νεαρός και γουστάρεις τραγικό ήρωα να σφάζει δαίμονες, εχθρούς, μάγους, φίλους, συγγενείς και τα πάντα όλα θα σου αρέσει ο Έλρικ.

 

Εγώ διαβάζω το

 

Αιρετικοί του Ντιούν

(Ντιούν 5)

του Φρανκ Χέρμπερτ

 

Έτσι, για να επιστρέψω μετά από καιρό στο θαυμαστό αυτό σύμπαν...

http://www.youtube.com/watch?v=Cg06ZBdHb5M

 

 

[Airbourne]

Κοίτα όπως το πάρει κανείς νομίζω ότι νεαρός δεν είμαι πιά..αλλά παραμένω στη καρδιά και στο μυαλό, ώ, ναι.. Αλλά το είπες ωραία: γουστάρω τραγικό ήρωα να σφάζει δαίμονες, εχθρούς, μάγους, φίλους, συγγενείς.. Νομίζω όλο αυτό σου προκαλεί μια εκτόνωση..ε; 

[Cassandra Gotha]

Πάρε Έλρικ.

 

Εγώ ξεκίνησα τον Αγγελοπλάστη, του Στέφαν Μπράις. Δεν ξέρω αν έκανα καλά που το αγόρασα, θα δείξει. Είναι ένα θέμα που δεν μου αρέσει καθόλου, (τα κουτσομπολιά σε μια επαρχιακή γειτονιά, το πώς ένας νεοφερμένος γίνεται στόχος τερατολογιών) αλλά το συγκεκριμένο μου φάνηκε ενδιαφέρον. Ίσως και να έκανα βλακεία, αλλά το πήρα πιο πολύ επειδή ψάχνω γενικά Ευρωπαίους (όχι άλλους αγγλόφωνους) συγγραφείς, καινούργιους πιο πολύ.

 

Πάντως μέχρι στιγμής κυλάει με ένα μικρό ενδιαφέρον αλλά εύκολα και χωρίς να έχει γίνει κάτι που να με κάνει να σιχαθώ τη ζωή μου (ή έστω να τσαντιστώ), όπως όταν διάβαζα Ζορμπά ας πούμε, που ήθελα να μπω μέσα στο βιβλίο και να μοιράζω κλωτσιές.

Edited July 5, 2013 by Cassandra Gotha

[wordsmith]

ψάχνω γενικά Ευρωπαίους (όχι άλλους αγγλόφωνους) συγγραφείς, καινούργιους πιο πολύ.

 

Να προτείνω τους αγαπημένους μου Stefano Benni και Ερίκ Εμμανουέλ Σμιτ; Δεν ξέρω πώς το εννοείς το "καινούριοι", αλλά τουλάχιστον αυτοί ζουν ακόμη και γράφουν, ο ένας είναι 66 χρ και ο άλλος 50-κάτι.

 

-Πνεύματα

-Το τελευταίο δάκρυ

-Ηλίανθος

του S.B. και

 

-Η άλλη εκδοχή

-Το ωραιότερο βιβλίο του κόσμου

-Όταν ήμουν έργο τέχνης

-Αγαπητέ Θεέ

του Ε.Ε.Σ.

[Cassandra Gotha]

Ναι, εντάξει, λάθος διατύπωση. "Σύγχρονοι" ήθελα να πω.

 

Ευχαριστώ. Σημειώνονται.