Τι διαβάζετε;

[gregacm]

Ξεκινησα Το Παιχνιδι του Ριπλεϋ της Πατριτσια Χαϊσμιθ!

[BladeRunner]

Πριν λίγες ώρες το αγόρασα και τώρα το αρχίζω. Μιλάω για τον ολοκαίνουργιο Θεραπευτή, του Άντι Τουομάινεν.

[Adicto]

Άννα, δοκίμασε και τον Ζέμπαλντ.

[BladeRunner]

Άρχισα το Καμένα λεφτά, του Ρικάρντο Πίλια. 

[BladeRunner]

Είμαι στα μισά του Ροζάννα, των Σγιεβάλ/Βαλέε.

[alanon]

εχω φτασει στη μεση του "το τέλος του μιστερ υ" της σκαρλετ τομας και ειναι πολυ πολυ καλο

[BladeRunner]

Άρχισα το Τελευταίο φιλί, του Τζέιμς Κράμλεϊ. 

[Δημήτρης]

Διάβασα το ''Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν'' του Τομ Ρόμπινς. Το είχα διαβάσει για πρώτη φορά το 2002 στο στρατό στο κέντρο και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στις πρόβες ορκομωσίας το σκεφτόμουν, με αποτέλεσμα να χασκογελάω και να μην μπορώ να εκτελέσω τα παραγγέλματα.

 

Το λοιπόν είναι ότι η Σίσσυ Χάνσκοου είναι μία όμορφη τύπισσα που έχει το μειονέκτημα να τυραννιέται από μία παράξενη αναπηρία: Έχει τεράστιους αντίχειρες. Μειονέκτημα που αυτή ωστόσο κατάφερε να μετατρέψει σε πλεονέκτημα ανάγοντας τον εαυτό της σε θρύλο του ωτοστόπ. Χάρη στην ομορφιά της κατάφερε να δουλέψει σαν μοντέλο στις διαφημίσεις προϊόντων της Κόμισσας, ενός εκκεντρικού εκατομμυριούχου. Κρύβοντας πάντοτε τα χέρια της εννοείται Ο τελευταίος, ιδιοκτήτης ενός ράντσου που κατοικείται από ατίθασες καουμπόισσες, την στέλνει εκεί για δουλειά σε συνδυαμό με την έλευση ενός σπάνιου σμήνους γερανών που έχει αποδημήσει σε μία κοντίνη λίμνη. Κάπου εκεί τριγυρίζει και ο Τσινκ, ένας μισότρελος Αμερικανο- Ιάπωνας, μέλος μίας Ινδιάνικης αίρεσης ρολογιών.

 

Τι συμπέρασμα να βγάλει κανείς απ' όλα αυτά; Ίσως αυτό που αφήνεται να εννοηθεί. Ότι δηλαδή έχουμε να κάνουμε με ένα τρελό, παρανοϊκό βιβλίο με ξέφρενες και παλαβιάρικες καταστάσεις. Not exactly my style, αλλά το γράψιμο του Ρόμπινς είναι ποιοτικό και με ξεκουράζει. Έχω άλλα τρία- τέσσερα βιβλία του στα αδιάβαστα, τα οποία και θα διαβάσω όποτε θέλω να πιάσω ένα ξεκούραστο ανάγνωσμα. Το συγκεκριμένο μάλιστα έχει λάβει και τα διθυραμβικά σχόλια του... Τόμας Πύνσον!!! Νομίζω ότι αυτό είναι υπεραρκετό για να εξάψει την περιέργεια κάποιου που θα θελήσει να το διαβάσει.

Edited July 12, 2013 by Δημήτρης

[BladeRunner]

 

 

Τι συμπέρασμα να βγάλει κανείς απ' όλα αυτά; Ίσως αυτό που αφήνεται να εννοηθεί. Ότι δηλαδή έχουμε να κάνουμε με ένα τρελό, παρανοϊκό βιβλίο με ξέφρενες και παλαβιάρικες καταστάσεις. Not exactly my style, αλλά το γράψιμο του Ρόμπινς είναι ποιοτικό και με ξεκουράζει. Έχω άλλα τρία- τέσσερα βιβλία του στα αδιάβαστα, τα οποία και θα διαβάσω όποτε θέλω να πιάσω ένα ξεκούραστο ανάγνωσμα. Το συγκεκριμένο μάλιστα έχει λάβει και τα διθυραμβικά σχόλια του... Τόμας Πύνσον!!! Νομίζω ότι αυτό είναι υπεραρκετό για να εξάψει την περιέργεια κάποιου που θα θελήσει να το διαβάσει.

 

Αυτό το τελευταίο με τον Pynchon (και) για μένα το είπες; Το έχω από τις εκδόσεις Aquarius το βιβλίο και μάλλον θα το πάρω μαζί μου όταν πάω διακοπές, είναι σε σχήμα τσέπης και βολεύει...

[BladeRunner]

Άρχισα το Το παράξενο βιβλιοπωλείο του κυρίου Πενάμπρα, του Ρόμπιν Σλόαν. Πολύ καλογραμμένο...

[Airbourne]

Πολύ ωραία και ήθελα να το αγοράσω αυτό...Περιμένω review σου...

 

Άρχισα το Το παράξενο βιβλιοπωλείο του κυρίου Πενάμπρα, του Ρόμπιν Σλόαν. Πολύ καλογραμμένο...

[BladeRunner]

 

Πολύ ωραία και ήθελα να το αγοράσω αυτό...Περιμένω review σου...

 

Άρχισα το Το παράξενο βιβλιοπωλείο του κυρίου Πενάμπρα, του Ρόμπιν Σλόαν. Πολύ καλογραμμένο...

 

 

Λογικά την Δευτέρα θα το έχω τελειώσει. Πάντως διαβάζεται γρήγορα το άτιμο...

[Δημήτρης]

 

 

 

Τι συμπέρασμα να βγάλει κανείς απ' όλα αυτά; Ίσως αυτό που αφήνεται να εννοηθεί. Ότι δηλαδή έχουμε να κάνουμε με ένα τρελό, παρανοϊκό βιβλίο με ξέφρενες και παλαβιάρικες καταστάσεις. Not exactly my style, αλλά το γράψιμο του Ρόμπινς είναι ποιοτικό και με ξεκουράζει. Έχω άλλα τρία- τέσσερα βιβλία του στα αδιάβαστα, τα οποία και θα διαβάσω όποτε θέλω να πιάσω ένα ξεκούραστο ανάγνωσμα. Το συγκεκριμένο μάλιστα έχει λάβει και τα διθυραμβικά σχόλια του... Τόμας Πύνσον!!! Νομίζω ότι αυτό είναι υπεραρκετό για να εξάψει την περιέργεια κάποιου που θα θελήσει να το διαβάσει.

 

Αυτό το τελευταίο με τον Pynchon (και) για μένα το είπες; Το έχω από τις εκδόσεις Aquarius το βιβλίο και μάλλον θα το πάρω μαζί μου όταν πάω διακοπές, είναι σε σχήμα τσέπης και βολεύει...

 

 

Χεχε και για σένα, αλλά όχι μόνο για σένα. Όταν κάνει μία δήλωση ο Πύνσον νομίζω ότι αυτό συνιστά κοσμογονικό γεγονός. Δεν γινόταν λοιπόν να μην το αναφέρω. Διάβασε το, καλό είναι.

 

Ήρθε και η ώρα για τον πρώτο μου Χέμινγουεϊ με το ''Για Ποιον Χτυπά η Καμπάνα''.

Edited July 13, 2013 by Δημήτρης

[Anwrimos23]

Διαβάζω την ανθολογία Οι Στάχτες της Ψυχής μας από τις εκδόσεις Οξύ. Παρουσιάζει ενδιαφέρον αν και όσα διηγήματα έχω διαβάσει μέχρι τώρα μόνο τρόμου δεν θα τα έλεγα.

 

 

ακριβώς αυτό είχα πει και εγώ σε ένα παλιότερο ποστ... τρομεροί συγγραφείς (τουλάχιστον αυτοί που γνώριζα). Διακυμάνσεις από πολύ καλές εώς και αδιάφορες ιστορίες... Αλλά όχι τρόμος. Παραπλανητική η συλλογή. Κάπως dark, κάπως ανατριχίλα, αλλά όχι τρόμος. Σου μένει μια αίσθηση ανικανοποίητου τελειώνοντας το βιβλίο. Ναι ok καλό ήταν, αλλά δεν ήταν τρόμος ;)

Edited July 13, 2013 by Anwrimos23

[Cassandra Gotha]

 

 

Εγώ ξεκίνησα τον Αγγελοπλάστη, του Στέφαν Μπράις. Δεν ξέρω αν έκανα καλά που το αγόρασα, θα δείξει. Είναι ένα θέμα που δεν μου αρέσει καθόλου, (τα κουτσομπολιά σε μια επαρχιακή γειτονιά, το πώς ένας νεοφερμένος γίνεται στόχος τερατολογιών)

 

Αυτό ακόμα το παλεύω. Θα το τελειώσω βέβαια, αλλά δεν κυλάει καθόλου. Πήγε να γίνει κάπως ενδιαφέρον στην αρχή του δεύτερου μέρους αλλά το χάλασε κι αυτό με τα πολλά μπρος-πίσω στο χρόνο. Τελικά, τι πρέπει να με ενδιαφέρει, το παρόν ή το παρελθόν; Την ιστορία που πιάσαμε στο πρώτο μέρος την έχουμε αφήσει στη μέση και τώρα ασχολούμαστε με το πώς έγιναν όλα, άλλη ιστορία δηλαδή.

 

Έχει μπλέξει γενετική, θρησκεία, ψυχολογία, χωρίς να τα αναπτύσσει επαρκώς ή να τα δένει μεταξύ τους όλα αυτά. Ο συγγραφέας δείχνει την απειρία του και δεν καταλαβαίνω γιατί είναι, όπως λέει στο εξώφυλλο, το πιο σημαντικό σύγχρονο Ολλανδικό μυθιστόρημα. Τα υπόλοιπα πόσο πιο χάλια μπορεί να είναι;

 

Αν αλλάξω γνώμη όταν το τελειώσω, θα γράψω, αλλά δεν το νομίζω.

[BladeRunner]

Άρχισα το Ξεπάστρεμα, του Τζιμ Τόμσον.

[gregacm]

Ξεκίνησα το Ο Υπεροχος Γκατσμπυ, του Φιτζεραλντ!

[jjohn]

Διάβασα χθες βράδυ τα δύο πρώτα κεφάλαια του  Hounded από τον Kevin Hearne.

Σήμερα το απογευματάκι ή το βραδάκι  Αύριο θα το αρχίσω κανονικά!

Edited July 18, 2013 by jjohn

[nquees]

Ξεκίνησα το metro 2033 του Glukhovsky.

Είχε μια έξυπνη σκέψη να χρησιμοποιήσει ένα έτοιμο συμπαν για την ιστορία του ( το μετρο) χωρίς να επινοεί καινούργιους πολύπλοκους κόσμους με ιδιαίτερους χάρτες,αλλά έχω πνιγεί στα ρωσικά ονόματα σταθμών που χρησιμοποιεί (πολεζαγιεφσκαγια,τσκαλοφσκαγια,νοβοκουζνιετσκαγια κ.τ.λ).Πάντως έχει ενδιαφέρον.

[Δημήτρης]

Διάβασα το ''Για ποιον Χτυπά η Καμπάνα'' το οποίο συνιστά και τον πρώτο μου Χέμινγουεϊ. Δεν μου άρεσε καθόλου. Η υπόθεση τοποθετείται στην Ισπανία του Εμφυλίου Πολέμου όπου και παρακολουθούμε τέσσερις μέρες από την ζωή του Ρόμπερτ Τζόρνταν, ενός τύπου ο οποίος έχει την αποστολή να ανατινάξει μία γέφυρα στρατηγικής σημασίας. Νόμιζα ότι όλο το βιβλίο θα είχε να κάνει με συρράξεις με τους φασίστες, αντί για αυτό όμως αναλώνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με την συμβίωση του Ρόμπερτ Τζόρνταν με τους αντάρτες στο βουνό. Ίσως να φταίω και εγώ για την όλη κατάσταση μιας και έτρεφα προσδοκίες διαφορετικές από αυτό που τελικά συνάντησα. Και ύστερα από τόσα χρόνια ανάγνωσης, ακόμη δεν το έχω καταφέρει αυτό. Να διαβάζω δηλαδή χωρίς να περιμένω πολλά, έτσι ώστε να μην απογοητεύομαι όταν αυτά τελικά δεν έρχονται. Ξεχώρισα μόνο το σκηνικό με τις εκτελέσεις των φασιστών στο χωριό, όπως επίσης και τις σκέψεις του πρωταγωνιστή για τον πόλεμο και τον φόνο.

 

Μάπα το καρπούζι λοιπόν, αλλά μονάχα το συγκεκριμένο. Δεν πρόκειται να βγάλω συμπέρασμα μόνο και μόνο από ένα βιβλίο, κάτι τέτοιο θα ήταν ηλίθιο και άδικο. Αντιθέτως θα αναζητήσω και άλλα βιβλία του Χέμινγουεϊ έτσι ώστε να σχηματίσω μία καλύτερη εικόνα αυτού του πολύ σημαντικού συγγραφέα.

Edited July 19, 2013 by Δημήτρης

[BladeRunner]

Επιτέλους άρχισα το Πάρκερ: Ανάφλεξη, του Ρίτσαρντ Σταρκ (ψευδώνυμο του Ντόναλντ Γουέστλεϊκ φυσικά).

[BladeRunner]

Μετά την πολύ καλή Ανάφλεξη του Σταρκ, έπιασα το Ο άνθρωπος μηχανή, του Μαξ Μπάρι.

[Nostalgist]

τελειώνω σιγά σιγά το "εγώ και ο καμίνσκυ" και λέω να πιάσω κάτι πιο βαρύ μετά και λιγότερο λογοτεχνικό (λυκόφως των ειδώλων από νιτσε seems legit)

[Naroualis]

τελειώνω σιγά σιγά το "εγώ και ο καμίνσκυ" και λέω να πιάσω κάτι πιο βαρύ μετά και λιγότερο λογοτεχνικό (λυκόφως των ειδώλων από νιτσε seems legit)

 

 

Πώς σου φάνηκε αυτό; Το έχω στη στοίβα με τα mainstream, κι ο Κέλμαν είναι από τους καλούς μεινστριμάδες που έχω διαβάσει.

[jjohn]

Χθες, ξεκίνησα το 'The Night Sessions' του Ken MacLeod που ήταν ένα από τα δύο βιβλία του περσινού καλοκαιριού δεν είχα διαβάσει(το άλλο είναι το 'Sleepless' από τον Charlie Houston και το οποίο δεν πρόκειται να ξαναπιάσω στα χέρια μου ποτέ. Δεν είχα καταλάβει  πραγματικά τίποτα!).  Πριν λίγο που το άφησα, ήμουνα στην 210κάτι από τις 360κάτι, οπότε αύριο, θαρρώ,  θα το τελείωσω! Καλό είναι μέχρι στιγμής πάντως...

Edited July 21, 2013 by jjohn