Jump to content

Recommended Posts

Αι ντιτ θι ε πουθι κατ!

Κάποιος όντως παίρνει το 1 και μοναδικό Ασιμοφ'ς στη συνοικία μου.Και πάνω που ήμουν χαλαρός,του στυλ "έλα μωρέ,θα το πάρω απο βδομάδα".

 

Μα θα έπρεπε να χαίρεσαι! Έχεις τουλάχιστον ένα γείτονα με παρόμοια ενδιαφέροντα. :lol:

Link to post
Share on other sites
  • Replies 287
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • DinoHajiyorgi

    50

  • trillian

    37

  • Tiessa

    29

  • mman

    22

Top Posters In This Topic

Popular Posts

co·in·ci·dence / kōˈinsədəns; -ˌdens/ : • n. 1. a remarkable concurrence of events or circumstances without apparent causal connection. 2. PLAIN GOLD. :-D

Posted Images

Πέλαγος της Τζόυντιθ Μπέρμαν

 

Δεν μπορώ να πω. Ήταν από τις πιο φανταστικές ε.φ. ιστορίες που έχω διαβάσει τελευταία.

Απίστευτος κόσμος, απ' αυτούς όμως που χρειάζεσαι πραγματικά πολύ χρόνο για να τον καταλάβεις. Στην αρχή ήταν τόσο μπερδεμένα όλα, που τρόμαξα να βγάλω τις πρώτες σελίδες και ομολογώ ότι μέχρι το τέλος υπήρχαν πολλά σημεία που μου ξέφυγαν και δεν κατάλαβα.

Εκπληκτική η κοσμοπλασία: Οργανικά σκάφη, Πύλες στο χωροχρόνο, περιπέτεια με εκδίκηση και διαφυγή. Το φως των Αγγέλων. Όλα μαζί ένα γερό συν.

Στα πλην σίγουρα η δυσκολία κατανόησης. Πιθανόν ο κόσμος που ξετυλίγεται να ήταν υπερβολικά πολύπλοκος για μια νουβέλα.

Πάντως, ευχαρίστως θα διάβαζα περισσότερα γι αυτό το σύμπαν.

 

 

 

 

Link to post
Share on other sites
Δεν μπορώ να πω. Ήταν από τις πιο φανταστικές ε.φ. ιστορίες που έχω διαβάσει τελευταία.

 

Χαίρομαι πάρα πολύ για αυτό το σχόλιο! :D

 

Δε σας κρύβω ότι προβληματίστηκα πολύ με τη συγκεκριμένη νουβέλα... ήταν περίεργη, "βαριά", δύσκολη στην κατανόηση σε σημεία... Ήταν ένα ρίσκο από πολλές απόψεις. Αλλά νομίζω επίσης ότι άξιζε :) H κοσμοπλασία του κόσμου ήταν τόσο ιδιαίτερη, που... απλά έπρεπε να συμπεριληφθεί.

 

(Βάσω, μπορείς να φανταστείς πόσο κόπο χρειάστηκε στην επιμέλεια... Και κάθε φορά που πήγαινα να μετανιώσω την επιλογή, έλεγα "όχι, αξίζει!")

Link to post
Share on other sites

 

(Βάσω, μπορείς να φανταστείς πόσο κόπο χρειάστηκε στην επιμέλεια... Και κάθε φορά που πήγαινα να μετανιώσω την επιλογή, έλεγα "όχι, αξίζει!")

 

Δε λες τίποτα. Το σκέφτηκα πολλές φορές όσο το διάβαζα, ειδικά με όλες εκείνες τις ιδιωματικές εκφράσεις που χρησιμοποιούσαν ότι η μετάφραση και η επιμέλεια μετά θα πρέπει να ήταν Κόλαση...

Link to post
Share on other sites

Πέλαγος της Τζόυντιθ Μπέρμαν

 

Δεν μπορώ να πω. Ήταν από τις πιο φανταστικές ε.φ. ιστορίες που έχω διαβάσει τελευταία.

Απίστευτος κόσμος, απ' αυτούς όμως που χρειάζεσαι πραγματικά πολύ χρόνο για να τον καταλάβεις. Στην αρχή ήταν τόσο μπερδεμένα όλα, που τρόμαξα να βγάλω τις πρώτες σελίδες και ομολογώ ότι μέχρι το τέλος υπήρχαν πολλά σημεία που μου ξέφυγαν και δεν κατάλαβα.

Εκπληκτική η κοσμοπλασία: Οργανικά σκάφη, Πύλες στο χωροχρόνο, περιπέτεια με εκδίκηση και διαφυγή. Το φως των Αγγέλων. Όλα μαζί ένα γερό συν.

Στα πλην σίγουρα η δυσκολία κατανόησης. Πιθανόν ο κόσμος που ξετυλίγεται να ήταν υπερβολικά πολύπλοκος για μια νουβέλα.

Πάντως, ευχαρίστως θα διάβαζα περισσότερα γι αυτό το σύμπαν.

 

 

 

 

 

 

Θα προσυπογράψω όλα όσα είπε η Tiessa, από την πρώτη μέρχι την τελευταία γραμμή. Γενικά, αυτό το τεύχος, μου φάνηκε πιο αδύναμο από το προηγούμενο, αλλά το "Πέλαγος" σε αποζημιώνει, αν σου αρέσει η σκληρή ΕΦ. Έχει όμως τη γνωστή αδυναμία μιας space opera νουβέλας. Αφήνει τόσα παρακλάδια να ακολουθήσεις και τόσα κενά που θέλεις να γεμίσουν, που στο τέλος αισθάνεσαι ανικανοποίητος, παρόλο που διάβασες κάτι πολύ ωραίο. Και πράγματι, "Κάτω από την ηλιόλουστη Θάλασσα" θα ζοριστείτε για να βγείτε στην επιφάνεια.

Edited by khar
Link to post
Share on other sites
Naroualis

Πάμε Τεύχος, 6 (δε μπορεί, κάποια στιγμή θα σας φτάσω!)!

 

 

 

Αστρική Αύρα: Το χρυσό μετάλλιο του τεύχους. Η δύναμη με την οποία παρουσιάζει τους Διαβιβαστές είναι τρομερή. Οι δε περιγραφές της «κατάστασης» συγκλονιστικές.

 

 

 

Επιτόπιες μελέτες, R. Neube: Το αργυρό μετάλλιο του τεύχους. Δεν είναι μόνο οι λουκουμάδες που είναι γλυκύτατοι, αλλά και το πώς και το γιατί του θέματος, η παρουσίασή τους και ο τρόπος με τον οποίο δρα ο παρείσακτος. Καταπληκτική η τελευταία ατάκα, εξαιρετικά εύστοχη και με σωστό δραματικό εφφέ.

 

 

Η διάσωση του Απόλλων 8, Kristine Kathryn Rusch: Εντάξει, κανένα σοβαρό ελάττωμα, εκτός από μια απορρύθμιση. Σε κοινά ελληνικά δεν είχε ρυθμό κι αυτό φάνηκε και στον τρόπο που έχτιζε γύρω από την τελική του ατάκα. Επίσης, εξόφθαλμα «από μηχανής θεός» ο τρόπος που βρήκε τους δύο τελευταίους.

 

Παλίρροια, Elizabeth Bear: Ωραία γλώσσα, ωραία οι χαρακτήρες, ασαφέστατο ως προς την τοποθέτησή του στο χώρο και το χρόνο. Δεν το ευχαριστήθηκα γιατί δεν ήξερα για ποιο πράγμα ακριβώς μιλούσαμε.

 

 

Αράχνες, Sue Burke: Αδύναμο σαν αποτέλεσμα και χωρίς άλλη νοστιμιά.

 

 

Ένας Πύραυλος στο διαπλανητικό διάστημα, Willian Barton: Μόνο ένα πράγμα θα μπορούσα να πω γι’ αυτό το κείμενο. Στην πυρά! Σελίδες επί σελίδων με τεχνομπάμπλ, ονόματα συσκευών και μάρκες διαστημοπλοίων, κι από τηγανίτα τίποτα. Η αναφορά στο ότι η μία από τις κυράδες ήταν γεωλόγος δεν το έσωσε καθόλου. Η ιδέα της ύπαρξης πετρελαίου σε αστεροειδείς και κομήτες που θα μπορούσε να κάνει τα πράγματα ενδιαφέροντα, χάνεται διότι πιάνει τρεις γραμμές και μόνο. Για να μη μιλήσω για το πόσο περιπετειώδες είναι το όλο θέμα. Να πω την αμαρτία μου, όταν το τελείωσα έκανε τις εξής σκέψεις: ο Μπάρτον είναι παντρεμένος; Έχουν με τη γυναίκα του φίλους ένα άλλο ζευγάρι; Θέλησε να γράψει κάτι που θα είχε ως ήρωες τους τέσσερίς τους; Έψαξε στα κιτάπια του, βρήκε και μια ιδέα (την οποία την έκαψε) και την κοτσάρισε καταμεσής; Χάρηκαν πολύ οι φίλοι του κι η γυναίκα του που είδαν τους εαυτούς τους σε αυτήν την ανούσια ιστορία;

Edited by Naroualis
Link to post
Share on other sites

Το 10ο τεύχος, που κυκλοφορεί στις 10 Δεκεμβρίου περιλαμβάνει τα διηγήματα:

 

Η Όμορφη Κόρη του Κυνηγού Φαντασμάτων του Cristopher Barzak

Θα Ανταμωθούμε σαν Ξένοι της Kate Wilhelm

Καθώς και τα σύντομα διηγήματα:

Στρατιώτης της Μοναδικότητας του Robert R. Chase

Burgerdroid της Felicity Shoulders

Νυφοπάζαρο του Will McIntosh

Αυτό που Πρόκειται να Δείτε του Jack Skillingstead

Δύο Αγόρια του Steven Popkes

Κατεδαφιστέο του Benjamin Crowell

 

Και... μία δύσκολη αλλά αναγκαία ανακοίνωση:

Η Ελληνική Έκδοση του Asimov's ολοκληρώνει τον κύκλο της σε αυτό το 10ο τεύχος, καθώς το περιοδικό διακόπτει την κυκλοφορία του. Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα όλους εσάς εδώ για την υποστήριξή σας αυτούς τους δώδεκα μήνες και να παρακαλέσω όλους όσους έχουν γραφτεί συνδρομητές να επικοινωνήσουν για τη ρύθμιση τυχόν υπολοίπου (περισσότερες πληροφορίες ως προς αυτό θα βρείτε και στις σελίδες του τεύχους.)

 

Θέλω να πιστεύω ότι σε αυτά τα δέκα τεύχη καταφέραμε να μεταφέρουμε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της σύγχρονης ε.φ. (τουλάχιστον όπως αυτή εμφανίζεται στο πρωτότυπο Asimov's) κι ελπίζω να συμπεριλάβαμε διηγήματα που θα κρίνετε ως αξιομνημόνευτα (ο καθένας βέβαια ανάλογα με τις προσωπικές του προτιμήσεις.)

 

Στο τελευταίο τεύχος θα βρείτε επίσης και ένα ερωτηματολόγιο, όπου ζητάμε τις απόψεις των αναγνωστών για συγγραφείς που λείπουν από την ελληνική βιβλιογραφία, και θα ήθελαν να δουν μεταφρασμένους στη γλώσσα μας - όπως πάντα, η συνεισφορά σας είναι πολύ σημαντική.

 

Εν κατακλείδι... Ελπίζω να ανταποκριθήκαμε στις προσδοκίες σας όσο περισσότερο μπορούσαμε, και ένα πραγματικά ειλικρινές ευχαριστώ σε όλους εσάς για την υποστήριξή σας smile.gif

post-297-126026313873_thumb.jpg

Edited by trillian
Link to post
Share on other sites

Κρίμα... ήταν μια ωραία αναλαμπή στον Ελληνικό χώρο.... προσωπικά θα μου λείψετε... :(

 

ΥΓ: Δεν υπάρχει περίπτωση για "2ο κύκλο";;

Link to post
Share on other sites

Χμ...Περα απο την διακοπη του Asimov θα ηθελα να παρατηρησω μια στροφη που παρατηρω σιγα σιγα να συμβαινει στις εκδοσεις anubis τα τελευταια δυο χρονια. Απο τις πολλες και καλες εκδοσεις βιβλιων φαντασυ σταδιακα ο οικος αρχισε να ριχνει το βαρος στον χωρο τον κομιξ και τελευται στα μανγκα. Λιγοι ειναι στην Ελλαδα οι εκδοτικοι οικοι που εχουν σχεση με το φανταζυ, ελπιζω να μην γινουν ακομα λιγοτεροι...

Link to post
Share on other sites

Πολύ δυσάρεστα νέα. Ειδικά για εμάς που δυσκολευόμαστε με την ανάγνωση λογοτεχνίας στα αγγλικά. συτγχαρητήρια, πάντως, για την προσπάθεια.

Link to post
Share on other sites

Α, τι κρίμα... Γιατί να ζούμε σε αυτή τη χώρα ρε γαμώτο...

Link to post
Share on other sites

Κρίμα, πραγματικά. Εκτός από τα πολλά και ωραία διηγήματα που μας πρόσφερε -γιατί παρά την ενίοτε γκρίνια μας, τα περισσότερα έργα ήταν αξιόλογα- εγώ το έβλεπα και λίγο σαν παιχνίδι: να προλάβουμε να διαβάσουμε, να πούμε τη γνώμη μας, να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε. Η ανάγνωση του Asimov's είχε επιπλέον κι ένα παράγοντα συντροφικότητας για όλους.

Και δεδομένου ότι η Αλεξάνδρα/Trillian έκανε επιλογές, σ' ένα βάθος δυο χρόνων και κάτι περίπου, και όχι απλή μετάφραση ενός ολόκληρου τεύχους τη φορά, είχαμε την ευκαιρία ν' απολαύσουμε εκ του ασφαλούς κάτι παραπάνω από το μέσο όρο του ξένου περιοδικού, βάζοντας έτσι ψηλά τον πήχη.

Τις ευχαριστίες μου σ' αυτή και σε όλους δούλεψαν για το περιοδικό λοιπόν - να είστε όλοι σίγουροι ότι αν ξαναγίνει κάτι ανάλογο, θα είμαι και πάλι φαν.

Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Α, τι κρίμα... Γιατί να ζούμε σε αυτή τη χώρα ρε γαμώτο...

 

Συμφωνώ, αν και...που ήσαστε τόσον καιρό κύριε; Μόνο στην κηδεία ήρθατε να κλαύσετε βλέπω.

 

Νομίζω σε μια προβληματική χώρα σαν την Ελλάδα (προβληματική κυρίως γιατί ο έλληνας δεν διαβάζει) το σχήμα και περιεχόμενο του Asimov's δυσκόλευε αρκετά τη θέση του. Ήταν σαν ένα μικρό βιβλιαράκι που ζητούσε τον αναγνώστη να βυθιστεί στα πυκνογραμμένα κείμενα του.

 

Είχε ανάγκη φυσικά και από διαφήμιση. Η διαφήμιση δυστυχώς κάνει θαύματα. Θα το αγόραζαν και μπορεί πάλι να μην το διάβαζαν, αλλά θα το αγόραζαν.

Link to post
Share on other sites
Naroualis

Διάβασα την είδηση περίπου τη στιγμή που την ανέβασες Τριλ, και δαγκώθηκα. Αναρωτιέμαι αν το 10 είναι μαγικός αριθμός για τα ελληνικά έντυπα του φανταστικού. Τι να πω, τουλάχιστον προσπαθησες, κι επειδή είχα δει τη λάμψη στα μάτια σου όταν μας το πρωτοείπες, ευχόμουν αν μη τι άλλο για χάρη σου να πανε καλά τα πράγματα.

 

Καλά να είμαστε και θα δούμε κι άλλες τέτοιες μέρες. Είμαι αισιόδοξη.

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Πραγματικά αυτό είνα κρίμα (και αυτό το λέει άτομο που είχε παρει μερικά τεύχη αλλά πιάνουν σκόνη στη βιβλιοθήκη του περιμένοντας τη σειρά τους να διαβαστουν). Άξιζε σαν προσπάθεια και ήταν μια καλή ευκαιρία να δούμε και Έλληνες δημοσιευμένους αλλά δεν άντεξε.

Ελπίζω σε έναν δεύτερο, πιο πετυχημένο κύκλο.

Link to post
Share on other sites
Martin Ocelotl

Είμαστε προϊόντα αυτής της χώρας όσο είναι κι αυτή η χώρα προϊόν μας.

 

Τείνω να πιστεύω πως η Ελληνική πραγματικότητα πρέπει να προσεγγίζεται ανά περίσταση χωρίς να αντλεί υποχρεωτικά από αλλοδαπές εκδοχές της επιτυχίας. Δεν μπορώ εύκολα να φανταστώ γιατί τα πάμπολλα (για το μέγεθος της αγοράς) ψευδό-επιστημονικά, συνομοσιολογικά και κάθε απόχρωσης μεταφυσικά περιοδικά ευημερούν, ενώ περιέχουν φαντασία σαφώς υποδεέστερη από αυτή που βρίσκει κανείς εδώ...

Από την άλλη οι επαναλαμβανόμενες αποτυχίες επιβίωσης προσπαθειών περιοδικού τύπου (που ενδεχομένως έχουν σημειώσει επιτυχία στο εξωτερικό) είναι τουλάχιστον απογοητευτική.

Αν τώρα κρίνει κανείς απο τις πωλήσεις της εισαγόμενης βιβλιοπαραγωγής, συμπεραίνει οτι η SF&F αγορά δεν είναι ισχνή (τουλάχιστον βλέποντας τις πωλήσεις του Νταν Μπράουν, του Μπάρκερ, του Κινγκ, και της σειράς Χάρι Ποτερ).

Μοιάζει σαν οι εκδοτικές προσπάθειες να εκτιμούν λάθος τα φαινομενικά αντικρουόμενα δεδομένα κατ' επανάληψη.

Είναι σίγουρο ότι οι εκδότες δεν δείχνουν να μπορούν ή να ενδιαφέρονται να χτίσουν τον απαραίτητο Μύθο (όταν δεν μπορούν να τον εισάγουν έτοιμο) γύρω από τα προϊόντα τους, με άμεσο αποτέλεσμα την απόρριψή τους από τους διαφημιζόμενους όσο και το αγοραστικό κοινό.

Πιστεύω πως αν δεν προσέξουν τις ιδιαιτερότητες της αγοράς που αντλούν πόρους, σύντομα αυτή (η αγορά) θα συρρικνωθεί περαιτέρω, αποκλείοντας τους Έλληνες συγγραφείς από την δημοσίευση των έργων τους και την δημόσια επικοινωνία.

Αν δεν σταματήσουν να λειτουργούν με τρόπους αυτοκαταστροφικούς, δυστυχώς θα γινόμαστε μάρτυρες όλο και συχνότερων θανάτων αυτού του είδους.

Λυπάμαι μόνο που ένας τέτοιος θάνατος στάθηκε αφορμή να ειπωθούν τα προηγούμενα. Αλλά μόνο μετά από αυτόν μπορεί να προκύψει ανάσταση...

Link to post
Share on other sites

Ευχαριστούμε για την ιστορική και ηρωική, όπως την αντιλήφθηκα εγώ, προσπάθεια. Όσο κράτησε, ήταν υπέροχο. Ένιωθα (σίγουρα αδικαιολόγητα αλλά αυτή την αίσθηση μου έδινε το περιοδικό) αναγνώστης μιας προηγμένης, από πλευράς Ε.Φ., χώρας (ειρωνεία, ε; ). Δεν μπαίνω στη διαδικασία να εξετάσω τα αίτια της διακοπής, ή άλλα φαινόμενα (άνθηση παραφυσικού τύπου κλπ.) γιατί μου έχουν πει ότι η κατάθλιψη κάνει κακό στην υγεία...

Αλεξάνδρα, γερά!thmbup.gif

Edited by mman
Link to post
Share on other sites

Σαφώς υπάρχει η Ελληνική πραγματικότητα με τις ιδιαιτερότητες και δυσκολίες της Ελληνικής αγοράς αλλά μην τα ρίχνουμε όλα εκεί... Η αλήθεια είναι ότι και διεθνώς τα περιοδικά ΕΦ δεν περνάνε και την καλύτερη περίοδό τους, όπως και όλος ο έντυπος τύπος (sic) γενικότερα. Δείτε αυτό το άρθρο πχ που γράφτηκε ένα χρόνο πριν και μιλάει για την πτώση στις πωλήσεις των μεγάλων ΕΦ περιοδικών όπως Asimov's, Analog, Locus κλπ. Καλώς ή κακώς, το μέλλον είναι δικτυακό. Με ένα γρήγορο γκουγκλάρισμα είδα ότι τουλάχιστον 2 από τα διηγήματα του νέου τεύχους τα διαθέτουν δωρεάν οι συγγραφείς τους από τα site τους και τα υπόλοιπα λογικά θα βρεθούν στο internet (νόμιμα μιλάμε πάντα) σε κάποιους μήνες. Ο περισσότερος κόσμος πιστεύω προτιμά να σώσει το "χαρτζιλίκι" του για να πάρει 1, 2, 3 paperback παρά για ένα περιοδικό που σε ενάμιση χρόνο όλες οι ιστορίες του θα είναι ελεύθερες στο ίντερνετ.

 

Τα παραπάνω δεν αναιρούν την πολύ καλή προσπάθεια που έγινε με το ελληνικό Asimov's που σίγουρα έσπειρε καρπούς που θα φανούν στο μέλλον (όπως είχε κάνει στο παρελθόν ο Απαγορευμένος Πλανήτης ο οποίος με συντρόφευε τα πρώτα χρόνια μου επαφής με την ΕΦ).

Link to post
Share on other sites

Οκέι, δέκα βγήκανε, αυτά τα δέκα είναι όλα κέρδος, δεν μας τα χρώσταγε εδώ που τα λέμε και κανείς...

 

Όσο για την επόμενη φορά, προτείνω σοβαρά αντί να γράφουμε μόνο εδώ για τα διηγήματα και την μιζέρια που δέρνει την χώρα, την ζωή και την επιστημονική φαντασία, να βγαίνουμε στην πόλη κρατώντας το τεύχος (όπως οι μάρτυρες του Ιεχωβά την Σκοπιά) και να σπρώχνουμε την έκδοση όπου και όπως μπορούμε, μέχρι να γίνει βιώσιμη (ή να κάνει ντόρο, πράγμα που τελικά οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα).

 

Φανατικά; Φανατικά!

 

Δεν χρειαζόμαστε κηδείες, γιορτές χρειαζόμαστε... κι έχουνε και μεγαλύτερη φάση.

 

:first: Trillian multithx σε σένα, κι άλλα τόσα bigthx σε όσους και όσες ενεπλάκησαν για την δουλειά που έγινε. :thmbup:

Link to post
Share on other sites

Λυπάμαι κι εγώ για το σταμάτημα του περιοδικού. Είμαι σίγουρος ότι θα με συντροφεύει τα επόμενα χρόνια (όσο δηλαδή θα μου πάρει για να τα διαβάσω όλα).

Εύγε, Αλεξάνδρα, και ας είναι το σταμάτημα αυτού του project, η αρχή για ένα καινούριο!

Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

Εγώ έχω μέχρι στιγμής καταφέρει να αγοράσω τα μισά μόνο τεύχη, όλα ετεροχρονισμένα. (Σε περίπτερο δεν τα βρήκα ποτέ, οπότε τα έπαιρνα από την Πρωτοπορία όποτε βρισκόμουν εκεί). Μου αρέσουν πάρα πολύ οι συλλογές διηγημάτων, και το περιοδικό ήταν αυτό, και η ανάγνωσή του ήταν πάντα μια ευχάριστη ιεροτελεστία. Το θέμα είναι το εξής: με το που διάβασα για την κυκλοφορία του, ήμουν σίγουρος ότι δε θα κρατήσει πολύ. Είπα μάλιστα να κοιτάξω να παίρνω τα τεύχη πριν σταματήσει. Ελπίζω να επαναληφθεί αυτό ή κάποιο ανάλογο εγχείρημα, γιατί μου έδινε ένα παράθυρο στη σύγχρονη ΕΦ, την οποία ελάχιστα γνωρίζω, γιατί δεν έχω πολλές ευκαιρίες να την παρακολουθήσω. (Εδώ θα διαφωνήσω με τον tauntaun13: να κατεβάζεις διηγήματα από το ίντερνετ δεν μπορεί να πάρει τη θέση τέτοιων συλλογών. Να δείτε πόσα βραβευμένα με Nebula διηγήματα -τα κατέβασα μια φορά που κοίταζα την ιστορία των βραβείων- έχω στο pc μου και δεν τους έχω ρίξει ματιά. ενώ αν έπεφτε στα χέρια μου μια τέτοιου τύπου συλλογή σίγουρα δε θα την άφηνα)

Link to post
Share on other sites
synodoiporos

Ομολογώ πως δεν μπαίνω πια συχνά στο sff, καθώς τον τελευταίο καιρό έχω περιορίσει πολύ τον χρόνο μου στο internet και την ενεργό συμμετοχή μου στα forums, αλλά μόλις έμαθα κι εγώ αυτήν την δυσάρεστη είδηση ένιωσα την ανάγκη να ξαναμπώ σε αυτό το topic και να εκφράσω και την δική μου θλίψη.

 

Υπήρξα ένας σταθερός κι αδιάλειπτος αναγνώστης του Asimov’s, ίσως επειδή είμαι λάτρης των διηγημάτων του Φανταστικού, και θα μπορούσα να πω ότι μου άνοιξε καινούριους ορίζοντες στο συγκεκριμένο είδος και μου χάρισε ορισμένες πολύ ευχάριστες αναγνωστικές στιγμές. Ήταν ένα περιοδικό που έλειπε πράγματι από την ελληνική εκδοτική πραγματικότητα, αλλά ταυτόχρονα κι ένα έντυπο απαραίτητο για την καλλιέργεια της αντίστοιχης αναγνωστικής και παραγωγικής κουλτούρας.

 

Κρίμα, λοιπόν, που αναγκάζεται να τερματίσει την κυκλοφορία του. Φαίνεται πως υπήρξα προφητικός σε εκείνο το πρώτο post όταν έγραφα : ''Ας ελπίσουμε να ευοδωθεί η όλη προσπάθεια, και η Ελληνική Έκδοση του Asimov's science fiction να μην μείνει στην ιστορία ως ένα ακόμη περιοδικό που κυκλοφόρησε μόλις μερικά τεύχη...''. Φαίνεται πως δεν ήταν τόσο δύσκολο να φανταστεί κανείς την εξέλιξη των πραγμάτων και τις δυνατότητές μας στην στήριξη μιας τέτοιας προσπάθειας. Ο τερματισμός της ελληνικής έκδοσης του Asimov’s μας κρατά αρκετά ακόμη πίσω στο συγκεκριμένο είδος κι εναποθέτει όλες τις ελπίδες μας ξανά για το μέλλον…

 

Ήταν όμορφο όσο κράτησε κι ελπίζουμε να το ξαναδούμε…

Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

Παρόλο που δεν μου κάνει το ίδιο κέφι με τις άλλες φορές, αφού τελείωσα το τεύχος του Δεκεμβρίου, θα πω δυο λογάκια και γι αυτό.

Ήταν καλά που περιείχε περισσότερα, μικρότερα διηγήματα - όχι ότι έχω τίποτα με τις νουβέλες, αλλά είχαμε μεγαλύτερη ποικιλία.

Τα περισσότερα διηγήματα μού άρεσαν κι έτσι πέφτει η αυλαία με μια ευχάριστη ανάμνηση.

 

Λιγότερο καλό του τεύχους για μένα:

Αυτό που πρόκειται να δείτε, του Jack Skallingstead. Έχω μια αλλεργία στις αλλαγές παραγματικότας.

Περισσότερο καλά:

Νυφοπάζαρο του Will McIntosh, Δυο Αγόρια του Steven Porkes και Θα αναμωθούμε σαν ξένοι της Kate Wilhelm.

 

So long, λοιπόν, and thanks for all the stories.

Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Διάβασα κι εγώ παλιά τεύχη που δεν είχα διαβάσει... αν και δεν έχει νόημα "να κλωτσάς ένα πτώμα", for the record, to #8 (αν εξαιρέσουμε την Ελληνική συμμετοχή) με βρήκε παγερά αδιάφορο και τα διηγήματά του πολύ απρόσωπα και "ψυχρά". Σε αντίθεση το #9 με κράτησε "κοντά του" και μερικά από τα περιεχόμενά του μου κίνησαν το ενδιαφέρον :) Άλλο ένα έμεινε μόνο :(

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..