Leaderboard

Λοιπόν, ποι@ είναι έτοιμ@ να αντιμετωπίσει τις χειρότερες φοβίες του; Γράφετε "ελεύθερα" σύμφωνα με την παρακάτω πλοκή. 1. Κάποιος επισκέπτεται ένα μέρος στο οποίο πηγαίνει συχνά (πχ. καθαριστήριο, αγαπημένη καφετέρια, το μέρος όπου εργάζεται). 2. Εκεί έρχεται αντιμέτωπος με την χειρότερη φοβία του (πχ. κατσαρίδες, ύψη) 3. Για να αντιμετωπίσει τη φοβία/για να επιβιώσει/να γλιτώσει θα ζητήσει τη βοήθεια ενός εχθρού/ατόμου που τον αντιπαθεί. 4. Η φοβία του μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο (θετικό ή αρνητικό). Διορία μέχρι Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, στις 12 τα μεσάνυχτα (δύο ΣΚ δικά σας, δηλαδή). Κανονισμοί για το Πλοτς!

Γρηγορη ιστορια που θυμιζει σεναριο ταινιας απο μονη της. Ωραια η σύνδεση της με τη ταινια του '57.

Όνομα Συγγραφέα:B MOVIES Είδος: Τρόμος μαζί με φαντασίωση Βία; λίγο Σεξ; καθόλου Αριθμός Λέξεων:1000 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: ΣΑ νο16 I WAS A TEENAGE WEREWOLF.pdf

Να μου θυμίζεις στην πίτα να φέρω να σου χαρίσω κάτι παλιές μου πορσελάνινες. 😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈

Η συμμετοχή της sandy1dritsakou.

Από το Παζάρι Βιβλίου, που άνοιξε σήμερα στην πλατεία Κλαυθμώνος: 01. Άλισντερ Γκρέι - Χαμένα κορμιά (Ελληνικά Γράμματα). 4,50€ 02. Γκιτάντζαλι Σρι - Τάφος στην άμμο (Καστανιώτης). 6,50€ 03. Μίροσλαβ Κρίλεζα - Η επιστροφή του Φίλιπ Λατίνοβιτς (Καστανιώτης). 4€ 04. Χουάν Βιγιόρο - Η γη της μεγάλης επαγγελίας (Καστανιώτης). 6€ 05. Χένρικ Ποντόπινταν - Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος (Λέμβος). 8,50€ 06. Ράσελ Μάρτιν - Η κόμη του Μπετόβεν (Γκοβόστης). 4,50€ 07. Αρτούρο Μπαρέα - Ο Αντάρτης: Η Αρχή (Γκοβόστης). 4,50€ 08. Αρτούρο Μπαρέα - Ο Αντάρτης: Η Πορεία (Γκοβόστης). 4,50€ 09. Αρτούρο Μπαρέα - Ο Αντάρτης: Η Φλόγα (Γκοβόστης). 4,50€ 10. Γουίλιαμ Λιούμπεκ - Στις πύλες του Λένινγκραντ (Eurobooks). 6€ 11. Όττο Σκορτσένι - Οι καταδρομικές μου επιχειρήσεις (Eurobooks). 8,50€ 12. Γκότλομπ Χέρμπερτ Μπίντερμαν - Σε θανάσιμη σύγκρουση (Eurobooks). 9,50€ 71,50€ για 12 βιβλία, ήτοι περίπου 5,96€ ανά βιβλίο. Πολύ, πολύ ωραία σοδειά η σημερινή, πάντως μπορεί να υπάρξει και δεύτερος γύρος.

Πολύ δυνατός! Η ιστορία έχει γρήγορη ροή και αμέσως με έβαλες στο τρυπάκι να ψάξω την άγνωστη για μένα ταινία, η οποία φιλοξενείται δωρεάν στο youtube. Συν τοις άλλοις έχω ταυτίσει τον Michael Landon με τηλεοπτική φιγούρα ήρεμου χαρακτήρα (ένεκα της σειράς "το μικρό σπίτι στο λιβάδι"), οπότε θα ήθελα να τον δω να παίζει αιμοβόρικα. Καλή δουλεία.

Μεσα και εγω παιδια εγω εχω φοβια στις κουκλες.

μμμ, υψοφοβια, ο,τι πρεπει για μενα που φοβαμαι και το υψος του σκαμπο

Ωραίο.

Ίσως ήταν πολύ ‘ανάλαφρο’ το σχόλιο μου. Το ‘αρέσει’ και το ‘σημαίνει’ είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Η αισθητική κι η ενσυναίσθηση είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Μπορώ μόνο να επικαλεστώ μια προσωπική εμπειρία. Επί πολλά πολλά χρόνια γράφω ένα μυθιστόρημα. Έχει αλλάξει στόχο, μορφή, θέμα αρκετές φορές. Κάθε φορά, έπρεπε ν’ απορρίψω σχεδόν το σύνολο της προηγούμενης δουλειάς, να κρατήσω κάποια πολύ βασικά πράγματα και να ξεκινήσω από την αρχή. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια υπήρξαν έντονα για μένα, με τεκτονικές αλλαγές στην προσωπική μου ζωή. Έγραφα αρκετά, πολύ συναισθηματικά, διοχετεύοντας αρκετό προσωπικό (σχεδόν ξεκάθαρα ημερολογιακό) υλικό στην ιστορία του μυθιστορήματος. Μαζεύτηκαν κοντά χίλιες πεντακόσιες σελίδες. Τώρα που προσπαθώ να έρθω σε μια νέα ισορροπία και μη μπορώντας να διαχειριστώ όλον αυτόν τον όγκο (κι ακόμη δεν είμαι καν σε θέση να ξαναρχίσω να γράφω), αποφάσισα τουλάχιστον ν’ αρχίσω να σβήνω, μπας κι απομείνει κάτι το οποίο μελλοντικά να μπορώ να χρησιμοποιήσω θεωρώντας ότι θα είναι ενδιαφέρον για τον αναγνώστη. Σβήνω/πετάω/ξεσκαρτάρω ‘υλικό’ τις τελευταίες έξι εβδομάδες. Το διαβάζω, μου έρχονται οι αναμνήσεις της περιόδου που το έγραφα, ταυτίζομαι ακόμα με πολλά από τα συναισθήματα, όλα αυτά που αφορούν τον πυρήνα μου. Αν θέλω όμως κάποια στιγμή να γράψω κάτι που να συγκινήσει κάποιον που δε με ξέρει, να επικοινωνήσω μαζί του, τότε ξέρω ότι πρέπει ν’ ακολουθήσω κάποια ‘αισθητικά’ κριτήρια. Με άλλα λόγια, να του τραβήξω το ενδιαφέρον για να με ακούσει (εφόσον δε με ξέρει). Ως τώρα έχω σβήσει {εννοείται ότι τα έχω κρατήσει για μένα – αλλά τα έχω σβήσει από το φάκελο του project} γύρω στις τετρακόσιες σελίδες. Κι έπονται πολλές ακόμα. Και δεν είναι εύκολο να αποκλείσω όλα αυτά τα darlings, διότι όλα μιλάνε στην ψυχή μου κι όλα με κατηγορούν ότι τα προδίδω. Ναι, ήταν ανάλαφρο το σχόλιο μου. Αλλά πίστεψέ με, μπορώ να καταλάβω καλά τι σημαίνει ο κάθε στίχος του ποιήματός σου για σένα (και να ταυτιστώ κι εγώ), αλλά η άτιμη η λογοτεχνική τέχνη, λειτουργεί με κριτήρια πιο αφαιρετικά, πυρηνικά, διεγερτικά, υπαινικτικά, αποκαλυπτικά κλπ. Να στο πω αλλιώς: εγώ το μύνημα το έλαβα διότι γνωρίζω την εμπειρία και τον κώδικα – απλά προσπάθησα να σε παροτρύνω να το μεταδώσεις με πιο δεκτικό τρόπο σε πιο πολλούς.

Χα, χα, χα, τί τρελή ιστορία! Θεότρελη, με γρήγορους ρυθμούς και αναπάντεχο τέλος. Απολαυστική.

Καινούργιο Πλοτς! Δηλώστε συμμετοχή!

Ok, για αρχή, σβήνεις τις τρεις τελευταίες προτάσεις και διορθώνεις τα ορθογραφικά λάθη. Δεύτερον: τα όνειρα είναι προβολές (δεν έχουν να κάνουν με τι/ποιους παρουσιάζουν – είμαστε οι σκηνοθέτες που δίνουν μορφή/πλοκή στον ψυχισμό μας << η διαισθητική δουλειά που κάνεις πάνω στα κόμικ, γράφοντας και σχεδιάζοντας ταυτόχρονα, ταιριάζει σε αυτό). Είτε πρόκειται για όμορφα όνειρα, είτε για εφιάλτες, ο οργανισμός μας προσπαθεί πάντα, είτε να μας ωθήσει προς υγιείς δράσεις, είτε να επιλύσουμε ζητήματα/τραύματα που εκκρεμούν. Τρίτον: τα όνειρα είναι όντως ‘παγίδα’ στη λογοτεχνία. Γνώμη μου: είτε δεν τα χρησιμοποιείς καθόλου, είτε τα χρησιμοποιείς σχετικά αυτόνομα, αναλυτικά/εκτενώς, με όλες τις λεπτομέρειές τους. Διότι τότε αποκτούν την πλήρη δύναμή τους, τουλάχιστον στους αναγνώστες που μπορούν να υποψιαστούν τι πραγματικά αποκαλύπτει ο ‘ανυποψιάστος’ αφηγητής (που πίσω του κρύβεται ο υποψιασμένος συγγραφέας...). Τα όνειρα τα χρησιμοποιείς σε αντιπαράθεση με την κύρια πλοκή (δεν τα σχολιάζεις, δεν κάνεις πλακίτσα κλπ), προκειμένου να φωτίσεις πλευρές του χαρακτήρα που στο φως της δράσης και της συνείδησης παραμένουν μη αντιληπτές {λειτουργεί κυρίως σε πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις, αλλά όχι μόνο}. Τέταρτον: βρήκα το όνειρο που περιγράφεις πολύ ενδιαφέρον. Δε θα σου πω γιατί, επειδή είναι ερμηνεία μου, η απόλαυσή μου ως αναγνώστη κι εδώ δεν σηκώνει ‘κριτική’ άποψη.

μου βαζετε ιδεες, σκεφτομουν να βαλω οτι η κοπελα στοιχειωσε το μερος. θα προσθεσω και τη σαπιλα, φυλαχτειτε

Διαλέγεις φοβία ελεύθερα...

Κατσαρίδες για μένα το έβαλες;😟

ψηνομαι και για τα δυο

Αλήθεια ψήνεστε για παιχνίδι ή άσκηση; Πως θα πάμε τον επόμενο μήνα; Εγώ παιχνίδι έλεγα και είπα να μαζέψω υποψήφια θύματα - εθελοντές - ηρωικούς συγγραφείς. Ακούω γνώμες και ιδέες.

1. Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke (σελ 99, Γνώση 2012) 2. Αμανίτα Μουσκάρια - Θανάσης Πέτρου, Παύλος Μεθενίτης (σελ 128, Γνώση 2016, 8/10) 3. Ο άρχοντας της ζήλιας - Jo Nesbo (σελ 345, Μεταίχμιο 2021, 8/10) 4. Το κεφάλαιο - Karl Marx (σελ 400, Εκδόσεις ΚΨΜ 2011, 9/10) 5. Η θάλασσα - Μιχάλης Μακρόπουλος (σελ 77, Κίλχη 2020, 8/10) 6. Διηγήματα - Nikolai Gogol (σελ 198, Γνώση 2017, 8/10) 7. Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο - Remarque Erich Maria, Peter Eickmeyer (σελ 176, Γνώση 2016, 9/10)

Η απόδοση σε graphic novel του πασίγνωστου αντιπολεμικού μυθιστορήματος. Το σχέδιο αποδίδει άριστα τη φρίκη και τον παραλογισμό του πολέμου.

Όνομα Συγγραφέα: MadnJim Είδος ποιήματος: Δραματικό Αριθμός Στίχων: 20 Σχόλια: ...

Το τέλος του κόσμου, βγαλμένο από την πένα του Μαρκόπουλου. Το κλίμα της γης άλλαξε, οι πάγοι έλιωσαν. Στη Γροιλανδία ένας θαμμένος μετεωρίτης κάνει την εμφάνιση του. Ένας ιός ξεσπά, σύντομα ο πληθυσμός της γης εξαφανίζεται, λίγοι εξαιτίας κάποιας γονιδιακής μετάλλαξης παραμένουν ζωντανοί. Βρίσκουν καταφύγιο σε μια υπόγεια πόλη που κατασκεύασαν σαν μια σύγχρονη κιβωτό. Την ιστορία διηγείται σε πρώτο πρόσωπο μια κοπέλα, μια ημέρα θα πάρει την μεγάλη απόφαση... 5. Η θάλασσα - Μιχάλης Μακρόπουλος (σελ 77, Κίλχη 2020, 8/10)

Μαλαφρένα Τρία και κάτι χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο της Λε Γκεν, και θα έπρεπε να ντρέπομαι γι' αυτό. Το "Μαλαφρένα" είναι ένα από τα λίγα βιβλία της Λε Γκεν που δεν έχουν το παραμικρό ίχνος Φανταστικού, αν και βέβαια η όλη ιστορία διαδραματίζεται σε μια φανταστική χώρα, την Ορσίνια, που κατά τη δεκαετία του 1820 διοικείται από ένα αυταρχικό καθεστώς, αυτό της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Γεωγραφικά, η Ορσίνια πρέπει να είναι κάπου ανάμεσα στην Αυστρία και την Ουγγαρία, δηλαδή στην κεντρική Ευρώπη, και η όλη κοινωνική/οικονομική/πολιτική δομή θυμίζει χώρα της κεντρικής Ευρώπης των αρχών του 19ου αιώνα. Είναι κυρίως ένα κοινωνικοπολιτικό μυθιστόρημα, με ιδέες και προβληματισμούς που αντανακλούν εκείνα τα χρόνια, τα χρόνια των αυτοκρατοριών, των βασιλιάδων, του αυταρχισμού, των επαναστάσεων, των εξεγέρσεων, των ιδεολόγων, των αντιδραστικών. Ένας τέτοιος είναι και ο βασικός πρωταγωνιστής, και η συγγραφέας μέσω της πλοκής, των διαλόγων, των σκέψεων, των ιδεών, δίνει λίγη τροφή για σκέψη. Η γραφή είναι εξαιρετική, οξυδερκής, λεπτομερής και γεμάτη, με βάθος σε νοήματα και εικόνες, μπορώ να πω ότι το είδος της γραφής, η όλη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, ο τρόπος εξέλιξης της πλοκής μου θύμισαν μυθιστόρημα του 19ου αιώνα και όχι μυθιστόρημα που γράφτηκε στα τέλη της δεκαετίας του '70: Και αυτό το λέω για καλό, όχι για κακό, είναι δηλαδή λίγο παλιομοδίτικο, αλλά με την καλή έννοια. Είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται αργά, θέλει την υπομονή του και την ανάλογη προσοχή, δεν ενδείκνυται για μια βιαστική ανάγνωση. 8.5/10

Λυπάμαι που σου άρεσε μόνο το ένα πέμπτο του ποιήματός μου. Συγχώρα με που δεν θα ανταποκριθώ στην πρόκληση γιατί -μεταξύ άλλων λόγων- κάθε στίχος του σημαίνει κάτι για μένα. Εκτιμώ όμως τον χρόνο που διέθεσες και σ' ευχαριστώ.

Όνομα Συγγραφέα: Κυριακή Δριτσάκου Είδος: Τρόμου Αριθμός Λέξεων: 485 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: Για το συγγραφικό παιχνίδι Plots #10 Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΡΟΜΟΣ.docx

Α, ένα καταθλιπτικό ποίημα. Εντάξει, θα σου βάλω μια άσκηση. Κρατώ τους στίχους που βρήκα πιο ενδιαφέροντες και σε προκαλώ να χτίσεις ξανά το ποίημά σου γύρω τους. Γέρνει κι απόψε το φεγγάρι βαρύ στον ουρανό Τ' άστρα στρέψανε κι αυτά τη λάμψη τους μακριά είν' η πληγή του ανοιχτή μα στέρεψε το αίμα στην καρδιά του έμειναν του θρήνου οι ρυτίδες Τώρα βέβαια που το βλέπω, θα μπορούσαν ακόμη κι αυτοί οι τέσσερις μόνο στίχοι, ν’ αποτελούν ένα ολοκληρωμένο ποίημα 😉.

Από τις εκδόσεις με 142 ευρώ: - Παντελής Γιαννουλάκης: Παράξενες έρευνες Α’- Ε’ (Αόρατο Κολλέγιο) Από Πρωτοπορία με 50 ευρώ: - Τζο Χιλ: Ο βασιλιάς της θλίψης (Bell) - Αύγουστος Κορτώ: Σεξ στις 30 του Φλεβάρη (Πατάκης) - Κουρτ Βόνεγκατ: Το πρωινό των πρωταθλητών (Πατάκης) - Τζ. Ντ. Σάλιντζερ: Η τελευταία συνέντευξη και άλλες συζητήσεις (Πατάκης) Και από ιδιώτες με 55 ευρώ: - Χιου Χάουι: Μηχανική μάθηση (Anubis) - Νιλ Γκέιμαν: Καπνός στον καθρέφτη (Οξύ) - Πάτρικ Ράντεν Κιφ: Καθάρματα (Μεταίχμιο) - Μισέλ Ντανσέλ: Ο εραστής των νεκρών (Βασιλείου) - Γιασουνάρι Καουαμπάτα: Η χώρα του χιονιού (Άγρα)

Τι είναι το πλοτς Είναι ένα παιχνίδι, που σκοπό έχει να αναδείξει την ιδιαίτερη υπογραφή του καθενός συγγραφέα, βάζοντας τους διαγωνιζόμενους να βαδίσουν σε μια ατραπό (για να χρησιμοποιήσω κι μια από τις άλλες υποψήφιες ονομασίες), σε ένα δύσκολο μονοπάτι που έχει ήδη χαραχθεί για λογαριασμό τους. Πλοτς δηλαδή, εκ του plots. Θα δίνεται από τον εκάστοτε διοργανωτή ένα περίγραμμα πλοκής. Το περίγραμμα θα περιγράφει το δρόμο πάνω στον οποίο θα βαδίσουν οι διαγωνιζόμενοι, καθορίζοντας σημαντικά στοιχεία της ιστορίας, των πρωταγωνιστών, της πρόκλησης που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν, των παθών τους κτλ. - χωρίς όμως να τους περιορίζει ως προς το ύφος της ιστορίας (κωμική, περιπετειώδης, σκοτεινή κτλ), ως προς το είδος (φάντασι, ΕΦ, τρόμος...), καθώς και ονόματα, τοποθεσίες κτλ., ενώ το φινάλε θα μένει ανοικτό. Το φύλο των χαρακτήρων είναι στην ευχέρεια του διοργανωτή αν θα καθοριστεί, όχι όμως και η φύση τους, που θα επιλέγεται από τον συγγραφέα (άνθρωπος, ρομπότ, δράκος, νάνος, πρωτόζωο, λειχήνας κτλ). Οι συγγραφείς θα καλούνται να γεμίσουν τα κενά και να κάνουν ένα σλάλομ ανάμεσα στα σημαιάκια που θα τους βάζει ο διοργανωτής, βάζοντας την προσωπική τους σφραγίδα στο διήγημα. Αυτό είναι το ενδιαφέρον του διαγωνισμού, να δούμε πώς μπορεί να χειριστεί ο καθένας και πόσο διαφορετικό τόνο να δώσει σε μια ιστορία σε μεγάλο βαθμό προκαθορισμένη. Ένα πολύ σύντομο παράδειγμα: Ο/Η/Το Α βρίσκεται σε μια άγνωστη ερημιά, χωρίς να ξέρει πώς βρέθηκε εκεί. Ο/Η/Το Β ζει σ' εκείνον τον τόπο. Ο/Η/Το Α αρχίζει να περπατάει, ψάχνοντας να μάθει πού βρίσκεται. Α και Β συναντιούνται. Ας πούμε λοιπόν πως κάποια τυχαία μέλη του sff γράφουν ο καθένας τη δική του ιστορία. Η ομοιότητα με γνωστές ιστορίες της βιβλιοθήκης και τεχνοτροπίες μελών του φόρουμ δεν είναι ακριβώς συμπτωματική Μέλος 1: Ο Κύριος Α. ξύπνησε σε έναν τεράστιο άδειο δρόμο. Η άσφαλτος έκαιγε σαν θράκα. Χτύπησε τον εαυτό του στο μάγουλο για να δει μήπως ήταν όνειρο και τσίριξε από πόνο. Έπρεπε να ξεφύγει. Άρχισε να περπατάει, χωρίς να έχει ιδέα προς τα πού. [...] Μπροστά του πετάχτηκε ένα παράξενο πλάσμα, μεγάλο σαν γουρούνι, με καφετί τρίχωμα και κέρατα. Μόλις τον είδε, γρύλισε κι έτρεξε προς τα πάνω του. Ο Κύριος Α. πισωπάτησε κι έσφιξε τις γροθιές του. Χτύπησε το πλάσμα στη μύτη και το έριξε αναίσθητο. Ύστερα έσπασε το λαιμό του με τα χέρια, το έγδαρε και καταβρόχθισε τη ζουμερή του σάρκα. Είχε πεθάνει της πείνας τόσες ώρες στην ερημιά. Μέλος 2: Η μελαχρινή μάγισσα γύρισε κι αντίκρισε το φως της πέμπτης σελήνης, της Κουίντα, που έβαφε γαλανό το τοπίο γύρω της. Στεκόταν με τα γυμνά της πόδια στο νερό ενός παγωμένου ποταμού. Αναρωτήθηκε αν αυτό ήταν στ' αλήθεια το μέρος που ήθελε να τη στείλει το ξόρκι. Σήκωσε τους ώμους κι αποφάσισε να το διαπιστώσει από μόνη της. [...] Ήταν στ' αλήθεια ο αγαπημένος της εκείνος που στεκόταν κάτω από τη γέρικη ιτιά, με το φεγγάρι να διαγράφει το κορμί του στο μισόφωτο. Τον πλησίασε και, μόλις να βλέμματά τους διασταυρώθηκαν, άρχισαν να περπατούν, όλο και πιο γρήγορα, ο ένας προς το μέρος του άλλου, με βουβές κραυγές να πνίγουν τη χαρά τους. Άπλωσαν τα χέρια τους για να αγκαλιαστούν, μα πέθαναν κι οι δύο πριν προλάβουν να αγγίξουν τα δάχτυλά τους. Μέλος 3: Έξυσε τη γενειάδα του. "Πού στο $#@@#$ βρίσκομαι, μούγκρισε στην άναρθρη γλώσσα του. Άρπαξε ένα ξύλο κι άρχισε να τριγυρίζει, έτοιμος να τσακίσει το κεφάλι οποιουδήποτε έμπαινε στο δρόμο του. [...] Μέσα από τα δέντρα άκουσε μια κραυγή κι ένα λυγερόκορμο ελάφι πετάχτηκε μπροστά του. Ένιωσε να του σηκώνεται. Μέλος 4: Υγρή ομίχλη σερνόταν γύρω του και τυλιγόταν στους σάπιους κορμούς. Το λασπωμένο έδαφος βούλιαζε κάτω από τα πόδια του. Τίποτα δεν κουνιόταν σ' εκείνον τον τόπο. Το μόνο που άκουγε ήταν τα γλοιώδη φύλλα να υποχωρούν στα βήματά του. [...] Το σώμα της ήταν κατάλευκο, στολισμένο με γαλαζοπράσινες ανταύγειες από τη μούχλα που είχε αρχίσει να τη σκεπάζει. Άγγιξε το πρόσωπό του με τα δάχτυλά της, με τη σάρκα να ξεπροβάλλει γυμνή κάτω από σκισμένο δέρμα, και του είπε, "Κανείς δε φεύγει ποτέ από δω. Εκείνοι δε θα μας αφήσουν". Πέρα από τη χονδροειδή απομίμησή μου, νομίζω πιάνετε το νόημα. Οι κανόνες του πλοτς Περίοδος Συγγραφής: Η περίοδος συγγραφής είναι 7 μέρες αλλά δύναται να αλλάξει με συνεννόηση των παικτών. Σας προτείνουμε να μην ξεπερνάει τις 10 μέρες, προς χάριν όσων παρακολουθούν το παιχνίδι. Την τελευταία μέρα, υπάρχει διορία αποστολής των ιστοριών μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα. Όριο Λέξεων: Το ελάχιστο όριο λέξεων είναι 1.500 έως ένα ανώτατο όριο που θα επιλέξουν οι παίκτες. Σας προτείνουμε, ανάλογα με το πλήθος των ιστοριών, οι ιστορίες να μην ξεπερνούν τις 4.500-5.000 λέξεις για τη διευκόλυνση των αναγνωστών. Περίοδος ανάγνωσης και Ψηφοφορίας: Είναι 7 έως 10 μέρες μετά το πέρας της συγγραφής. Την τελευταία μέρα, το Poll κλείνει στις 12 τα μεσάνυχτα. Συχνές Ερωτήσεις Ποιος γράφει το περίγραμμα πλοκής για να ξεκινήσει το παιχνίδι; Ο εισηγητής, είναι αυτός που θα δημιουργήσει ένα νέο topic στα πρότυπα των προηγούμενων plots και γράφει ένα περίγραμμα πλοκής. Συνήθως, υπάρχει συνεννόηση παικτών και εισηγητή. Αν κάποιοι θέλουν να παίξουν και δεν έχουν βρει εισηγητή, μπορούν να ζητήσουν μέσα στο topic Πλοτς! (Πληροφορίες - Συμμετοχές) ή στο topic Δήλωση πρόθεσης συμμετοχής στα Παιχνίδια του SFF.gr. Μπορώ με κάποιο τρόπο να παρακάμψω το περίγραμμα πλοκής του εισηγητή ή να γράψω ένα δικό μου; Όχι. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να γίνει παράκαμψη ή αλλοίωση του περιγράμματος πλοκής. [Για τους Εισηγητές] Πότε μπορώ να δημιουργήσω το poll για την ψηφοφορία; Το Poll μπορεί να δημιουργηθεί αφού λήξει η περίοδος συγγραφής και όλοι οι συγγραφείς έχουν ανεβάσει τις ιστορίες τους. Δεν έχω ολοκληρώσει την ιστορία μου, μπορώ να πάρω λίγες μέρες παράταση; Ο παίκτης που επιθυμεί να πάρει παράταση, θα πρέπει να ενημερώσει τους συμπαίκτες του και να υπάρξει ομόφωνη συμφωνία. Αν θέλω να παίξω με ένα συγκεκριμένο μέλος τι πρέπει να κάνω; Πρώτα, θα πρέπει να συνεννοηθούν μεταξύ τους οι παίκτες για το ποιος θα είναι ο εισηγητής. Αν δεν βρουν εισηγητή, τότε, μπορούν να ζητήσουν μέσα στο topic Πλοτς! (Πληροφορίες - Συμμετοχές) ή στο topic Δήλωση πρόθεσης συμμετοχής στα Παιχνίδια του SFF.gr. Έχω υποβάλει την ιστορία μου και κάποιος μου άφησε ένα σχόλιο, μπορώ να απαντήσω; Προτείνουμε στους παίκτες του παιχνιδιού να μην απαντούν σε σχόλια που αφορούν στις ιστορίες τους, μέχρι το τέλος του παιχνιδιού. Όταν τελειώσει το παιχνίδι, μπορούν να απαντούν κανονικά. Πόσες ιστορίες μπορώ να ψηφίσω; • Αν συμμετέχουν 2 έως 3 ιστορίες, τότε, το κάθε μέλος ψηφίζει μία ιστορία. • Αν συμμετέχουν 4 έως 5 ιστορίες, τότε, το κάθε μέλος ψηφίζει δύο ιστορίες. • Αν συμμετέχουν 6 έως 7 ιστορίες, τότε, το κάθε μέλος ψηφίζει τρεις ιστορίες. • Αν συμμετέχουν 8 έως 9 ιστορίες, τότε, το κάθε μέλος ψηφίζει τέσσερις ιστορίες. • Αν συμμετέχουν 10 έως 11 ιστορίες, τότε, το κάθε μέλος ψηφίζει πέντε ιστορίες. Στο παιχνίδι μπορώ να ψηφίσω την ιστορία μου; Όχι, δεν επιτρέπετε στους συγγραφείς να ψηφίζουν τις ιστορίες τους. Ο λαός απεφάνθη και το όνομα αυτού: πλοτς! Τι είναι λοιπόν το πλοτς; Είναι ένα παιχνίδι, που σκοπό έχει να αναδείξει την ιδιαίτερη υπογραφή του καθενός συγγραφέα, βάζοντας τους διαγωνιζόμενους να βαδίσουν σε μια ατραπό (για να χρησιμοποιήσω κι μια από τις άλλες υποψήφιες ονομασίες), σε ένα δύσκολο μονοπάτι που έχει ήδη χαραχθεί για λογαριασμό τους. Πλοτς δηλαδή, εκ του plots. Θα δίνεται από τον εκάστοτε διοργανωτή ένα περίγραμμα πλοκής. Το περίγραμμα θα περιγράφει το δρόμο πάνω στον οποίο θα βαδίσουν οι διαγωνιζόμενοι, καθορίζοντας σημαντικά στοιχεία της ιστορίας, των πρωταγωνιστών, της πρόκλησης που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν, των παθών τους κτλ - χωρίς όμως να τους περιορίζει ως προς το ύφος της ιστορίας (κωμική, περιπετειώδης, σκοτεινή κτλ), ως προς το είδος (φάντασι, ΕΦ, τρόμος...), καθώς και ονόματα, τοποθεσίες κτλ, ενώ το φινάλε θα μένει ανοικτό. Το φύλο των χαρακτήρων είναι στην ευχέρεια του διργανωτή αν θα καθοριστεί, όχι όμως και η φύση τους, που θα επιλέγεται από τον συγγραφέα (άνθρωπος, ρομπότ, δράκος, νάνος, πρωτόζωο, λειχήνας κτλ). Οι συγγραφείς θα καλούνται να γεμίσουν τα κενά και να κάνουν ένα σλάλομ ανάμεσα στα σημαιάκια που θα τους βάζει ο διοργανωτής, βάζοντας την προσωπική τους σφραγίδα στο διήγημα. Αυτό είναι το ενδιαφέρον του διαγωνισμού, να δούμε πώς μπορεί να χειριστεί ο καθένας και πόσο διαφορετικό τόνο να δώσει σε μια ιστορία σε μεγάλο βαθμό προκαθορισμένη. Ένα πολύ σύντομο παράδειγμα: Ο/Η/Το Α βρίσκεται σε μια άγνωστη ερημιά, χωρίς να ξέρει πώς βρέθηκε εκεί. Ο/Η/Το Β ζει σ' εκείνον τον τόπο. Ο/Η/Το Α αρχίζει να περπατάει, ψάχνοντας να μάθει πού βρίσκεται. Α και Β συναντιούνται. Ας πούμε λοιπόν πως κάποια τυχαία μέλη του sff γράφουν ο καθένας τη δική του ιστορία. Η ομοιότητα με γνωστές ιστορίες της βιβλιοθήκης και τεχνοτροπίες μελών του φόρουμ δεν είναι ακριβώς συμπτωματική Μέλος 1: Ο Κύριος Α. ξύπνησε σε έναν τεράστιο άδειο δρόμο. Η άσφαλτος έκαιγε σαν θράκα. Χτύπησε τον εαυτό του στο μάγουλο για να δει μήπως ήταν όνειρο και τσίριξε από πόνο. Έπρεπε να ξεφύγει. Άρχισε να περπατάει, χωρίς να έχει ιδέα προς τα πού. [...] Μπροστά του πετάχτηκε ένα παράξενο πλάσμα, μεγάλο σαν γουρούνι, με καφετί τρίχωμα και κέρατα. Μόλις τον είδε, γρύλισε κι έτρεξε προς τα πάνω του. Ο Κύριος Α. πισωπάτησε κι έσφιξε τις γροθιές του. Χτύπησε το πλάσμα στη μύτη και το έριξε αναίσθητο. Ύστερα έσπασε το λαιμό του με τα χέρια, το έγδαρε και καταβρόχθισε τη ζουμερή του σάρκα. Είχε πεθάνει της πείνας τόσες ώρες στην ερημιά. Μέλος 2: Η μελαχρινή μάγισσα γύρισε κι αντίκρισε το φως της πέμπτης σελήνης, της Κουίντα, που έβαφε γαλανό το τοπίο γύρω της. Στεκόταν με τα γυμνά της πόδια στο νερό ενός παγωμένου ποταμού. Αναρωτήθηκε αν αυτό ήταν στ' αλήθεια το μέρος που ήθελε να τη στείλει το ξόρκι. Σήκωσε τους ώμους κι αποφάσισε να το διαπιστώσει από μόνη της. [...] Ήταν στ' αλήθεια ο αγαπημένος της εκείνος που στεκόταν κάτω από τη γέρικη ιτιά, με το φεγγάρι να διαγράφει το κορμί του στο μισόφωτο. Τον πλησίασε και, μόλις να βλέμματά τους διασταυρώθηκαν, άρχισαν να περπατούν, όλο και πιο γρήγορα, ο ένας προς το μέρος του άλλου, με βουβές κραυγές να πνίγουν τη χαρά τους. Άπλωσαν τα χέρια τους για να αγκαλιαστούν, μα πέθαναν κι οι δύο πριν προλάβουν να αγγίξουν τα δάχτυλά τους. Μέλος 3: Έξυσε τη γενιάδα του. "Πού στο $#@@#$ βρίσκομαι, μούγκρισε στην άναρθρη γλώσσα του. Άρπαξε ένα ξύλο κι άρχισε να τριγυρίζει, έτοιμος να τσακίσει το κεφάλι οποιουδήποτε έμπαινε στο δρόμο του. [...] Μέσα από τα δέντρα άκουσε μια κραυγή κι ένα λυγερόκορμο ελάφι πετάχτηκε μπροστά του. Ένιωσε να του σηκώνεται. Μέλος 4. Υγρή ομίχλη σερνόταν γύρω του και τυλιγόταν στους σάπιους κορμούς. Το λασπωμένο έδαφος βούλιαζε κάτω από τα πόδια του. Τίποτα δεν κουνιόταν σ' εκείνον τον τόπο. Το μόνο που άκουγε ήταν τα γλοιώδη φύλλα να υποχωρούν στα βήματά του. [...] Το σώμα της ήταν κατάλευκο, στολισμένο με γαλαζοπράσινες ανταύγειες από τη μούχλα που είχε αρχίσει να τη σκεπάζει. Άγγιξε το πρόσωπό του με τα δάχτυλά της, με τη σάρκα να ξεπροβάλλει γυμνή κάτω από σκισμένο δέρμα, και του είπε, "Κανείς δε φεύγει ποτέ από δω. Εκείνοι δε θα μας αφήσουν". Πέρα από τη χονδροειδή απομίμησή μου, νομίζω πιάνετε το νόημα. Κανόνες Όπως στο write off, βρίσκουμε συμπαίκτες και περιμένουμε τη σειρά μας. Συμμετέχοντες: Αρχικά, ας μείνουμε στους 2-5 συν ένας διοργανωτής. Λέξεις: Έως 3000 Προθεσμία: Μία εβδομάδα (με το παραδοσιακό ενδεχόμενο παράτασης μετά από ικεσίες στο διοργανωτή Κάθε διαγωνισμός θα παίρνει αύξοντα αριθμό και θα φιλοξενείται στο δικό του τόπικ. Οι ιστορίες που συμμετέχουν θα μπορούν να ποστάρονται και στη βιβλιοθήκη, με λινκ από το τόπικ του διαγωνισμού προς τα εκεί και αντίστροφα (για να φαίνεται και η προέλευσή τους). Αν ξεχνάω κάτι σημαντικό, συμπληρώστε. Και μετά από την παρουσίαση, ας προκηρύξουμε το διαγωνισμό Πλοτς #1, τον οποίο λαμβάνω την τιμή να διοργανώσω. Οι ενδιαφερόμενοι ας δηλώσουν συμμετοχή εδώ. Credits Η αρχική ιδέα για το παιχνίδι είναι του aScannerDarkly.

Πληροφορίες και κανόνες εδώ : https://community.sff.gr/topic/13417-πλοτς-πληροφορίες-συμμετοχές/

Όνομα Συγγραφέα: Κυριακή Δριτσάκου Είδος: Φαντασίας Βία; Ναι Αριθμός Λέξεων: 800 Αυτοτελής; Ναι ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ.docx

Έχω διαβάσει ενδιαφέροντα διηγήματά σου. Αυτή όμως (συγγνώμη που το λέω ωμά) είναι μια κακή ιστορία. Κλισέ φράσεις και μια συνοπτική, αδιάφορη/’ρομποτική’ πλοκή που δεν καταφέρνει να διεγείρει/πείσει τον αναγνώστη. Δεν υπάρχει συναισθηματική (σταδιακή) ανάπτυξη/αποκάλυψη των χαρακτήρων – δεν υπάρχει καν αληθοφάνεια στη ροή της ιστορίας. Είναι σαν κάποιος να περιγράφει βαριεστημένα σε ένα μπαρ το πρόπλασμα μιας ιδέας που έχει εμπνευστεί και θέλει να αναπτύξει. Να το πω αλλιώς: δεν έχει σημασία το πόσο μεγάλο είναι το σοκ μια αποκάλυψης. Ο συγγραφέας είναι 'υποχρεωμένος' να μας εντάξει σταδιακά σε αυτό. Αλλιώς είναι ντοκιμαντέρ 😉.