Jump to content

Τι διαβάζετε από τρόμο;


Recommended Posts

Nihilio

Ξεκίνησα το "Ο Ντρέηντιν ερωτευμένος και άλλα διηγήματα" Έχω διαβάσει μόνο το πρώτο, αλλά ελπίζω να μην πάει όλο έτσι, γιατί μου φάνηκε απίστευτα αδιάφορο...

Δεν είναι horror το βιβλίο, είναι μία μη-τυπική fantasy νουβέλα και μία σειρά από σουρεαλιστικές ιστορίες.
Link to post
Share on other sites
  • Replies 479
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • AlienBill

    142

  • Nihilio

    39

  • BladeRunner

    35

  • Δημήτρης

    28

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Διάβασα το "Ζωντανός θρύλος" του Richard Matheson. Η ίδια ιστορία με μεγάλες παραλλαγές έχει βγεί και ταινία με πρωταγωνιστή τον Will Smith. Απορώ με τον εαυτό μου γιατί τόσα χρόνια δεν είχα διαβάσει

Αν δεν υπήρχε το Οξυ στην Ελλάδα θα θεωρούσαμε ακόμη πως πρωτοπορία στον Τρόμο είναι ο Κίνγκ. Προ Οξέως (sic) οι επιλογές ήταν: Κινγκ, Μάχεν, Λαβκραφτ, Ποε. Οι άνθρωποι έβγαλαν βιβλία που ήθελε @ρχίδι

Οι εκδοσεις ΟΞΥ ειναι τελειως αδικο να κρινονται σημερα το 2014, τοσα χρονια μετα την πρωτη εμφανιση τους. Πρεπει να κοιταξει κανεις τί γινοταν το 1995 στο χωρο του Τρομου ( στον ποιον ??) και να κατα

Posted Images

Μιχάλης

Ξεκίνησα το "Η νεράιδα των δοντιών" του Graham Joyce.Μέχρι στιγμής είναι πολύ μυστηριώδες και το απολαμβάνω.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
AlienBill

Ancient images του Ramsey Campbell: Σε αυτή την ιστορία, ένας συλλέκτης σπάνιων ταινιών, παρακολουθεί μια κόπια από μια άγνωστη ταινία με τους Lugosi και Karloff και αμέσως μετά αυτοκτονεί, πέφτοντας από την ταράτσα. Μια φίλη του που είναι μοντέρ και πρωταγωνίστρια της ιστορίας, αναλαμβάνει να διαλευκάνει το μυστήριο. Αν ήταν το πρώτο μυθιστόρημα του Campbell που διάβασα, θα έλεγα ότι ήταν πολύ ωραίο και γεμάτο από ενδιαφέροντες υπαινιγμούς. Τα συναισθήματά μου όμως είναι ανάμικτα, διότι έχοντας διαβάσει πρόσφατα και το creatures of the pool του ιδίου, διαπιστώνω ότι επαναλαμβάνεται σε τομείς που εμένα προσωπικά δεν μου αρέσουν και τόσο. Επί της ουσίας πρόκειται για ιστορίες που αφιερώνουν πολλές σελίδες στο να αναμασούν αδιάφορες καταστάσεις, στις οποίες όμως εμφανίζονται κάποιες ενδείξεις ότι οι πρωταγωνιστές παρακολουθούνται από τρομαχτικά πλάσματα, ενώ οι ίδιοι αδιαφορούν νομίζοντας ότι είναι ίδέα τους. Γύρω στις 20 σελίδες πριν το τέλος, τα πλάσματα κάνουν την εμφάνισή τους,  ενώ μέχρι τότε παρακολουθούμε απλώς μια αδιάφορη έρευνα και εντελώς άσχετους διαλόγους. Επειδή έχω διαβάσει και το "κραυγή από την κόλαση" όπου εκεί ο συγγραφέας ακολουθεί μια κάπως παραλλαγμένη τεχνική (και πολύ καλύτερη), νομίζω ότι τα δύο αυτά έργα θα μπορούσαν να είναι πολύ λιγότερα σε έκταση (π.χ. να είναι νουβέλες). Ή τουλάχιστον αξίζει να διαβαστεί μόνο ένα από τα δύο, εφόσον πρόκειται για την ίδια τεχνική. Η δεύτερη φορά κουράζει.

Edited by alien666
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
AlienBill

Sepulchre του James Herbert: Σε αυτό το βιβλίο έχουμε μια εταιρία που προστατεύει τους πλούσιους από απαγωγές, να παραχωρεί έναν σωματοφύλακα (των πρωταγωνιστή της ιστορίας) για να προστατέψει ένα στέλεχος πολυεθνικής που έχει το χάρισμα να διαισθάνεται που υπάρχουν αποθέματα πολύτιμων ορυκτών πάνω στον πλανήτη και να υποβάλλει στη σκέψη των άλλων διάφορες εικόνες και σκέψεις. Που κολλάει ο τρόμος με όλα αυτά; Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία ξεκινάει φαινομενικά άσχετα με το genre, αλλά όσο εξελίσσεται, οι τρομο-σκηνές γίνονται όλο και περισσότερες, μέχρι που φτάνουμε στο επιβλητικό και "μαύρο" φινάλε, όπου μετατρέπεται σε τρόμου πέρα από κάθε αμφιβολία. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι μέχρι να φτάσουμε ως εκεί, δίνει την αίσθηση ότι πρόκειται για μια κατασκοπική περιπέτεια, στην οποία ο συγγραφέας έχωσε εμβόλιμα κάποιες τρομο-σκηνές για να την πουλήσει ως τρόμου. Κατώτερο από το κορυφαίο "άλλοι" του ιδίου, αλλά πολύ ψυχαγωγικό και ενδιαφέρον παραυτά....

Edited by alien666
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Διαβάζω το Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λοιγός από τον Ατρέα Λιμβρό. Είμαι ενθουσιασμένη και με την μυθοπλασία και με την γραφή. (Περισσότερες πληροφορίες εδώ https://www.goodreads.com/book/show/20940020) 

 

Και το Needful Things του κλασσικού S. King. Σταθερή αξία, ενδιαφέρον concept, μ έχει κερδίσει από την πρώτη σελίδα και αυτό. (https://www.goodreads.com/book/show/10493548-needful-things)

 

 

 

Edited by Oceanborn
  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...
AlienBill

A dark matter του Peter Straub:  Μια παρέα φίλων συγκεντρώνεται σε ένα λιβάδι και κάνει μια παγανιστική τελετή που ανοίγει πύλες σε άλλες διαστάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα μέλος της σκοτώνεται, ένα άλλο εξαφανίζεται, ένα τρίτο τρελαινεται και ένα τέταρτο τυφλώνεται. Είναι η πρώτη ιστορία του Straub που διαβάζω και που μπορώ να την χαρακτηρίσω "τρόμου πέρα από κάθε αμφιβολία". Ο συγγραφέας φαίνεται ότι έχει χώσει μέσα και πολλές ιδέες που είχε για short stories, αλλά δένουν αρμονικά. Το μόνο προβλημα είναι ότι από τη μέση κι έπειτα, απλώς περιγράφεται ξανά και ξανά το περιστατικό που στιγμάτησε την παρέα από πολλές οπτικές γωνίες. Ωστόσο δεν βαρέθηκα. Μου πήρε έναν ολόκληρο μήνα να το διαβάσω ολόκληρο γιατί το διάβασα στα αγγλικά, αλλά νομίζω ότι έχει βγει και μεταφρασμένο από την Bell.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Οοοκ...αν και με τράβηξε πολύ η πλοκή του βιβλίου, στο goodreads έχει βαθμολογία κάτω του 3/5. Θα το σκεφτώ αν θα το διαβάσω. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nihilio

Οοοκ...αν και με τράβηξε πολύ η πλοκή του βιβλίου, στο goodreads έχει βαθμολογία κάτω του 3/5. Θα το σκεφτώ αν θα το διαβάσω. 

Είναι love it or hate it βιβλίο.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

 

Οοοκ...αν και με τράβηξε πολύ η πλοκή του βιβλίου, στο goodreads έχει βαθμολογία κάτω του 3/5. Θα το σκεφτώ αν θα το διαβάσω. 

Είναι love it or hate it βιβλίο.

 

Χμμμ, έτσι εξηγείται... Μάλλον αυτό θα είναι το επόμενο που θα διαβάσω.

Link to post
Share on other sites
AlienBill

They feed on flesh του Bob Lock: Σε αυτό το βιβλίο, το zombie apocalypse ξεκινάει όταν ένας αρχαιολόγος κάνει μια τελετή χρησιμοποιώντας το κεφάλι μιας αιγυπτιακής μούμιας, προκειμένου να αναστήσει τον πεθαμένο γιο του. Από εκεί και πέρα, παρακολουθούμε τις ιστορίες των επιζώντων, όπως και διάφορες καινοτομίες τύπου ο γητευτής των ζόμπι, ζόμπι-αρχηγός, χορτοφάγο ζόμπι, ζόμπι με πολλαπλή προσωπικότητα κλπ. Αυτά τα στοιχεία, ευτυχώς είναι δοσμένα με μια σχετική σοβαρότητα (δεν είναι σάτυρα), πράγμα που το προτιμώ. Αυτό που δεν ήταν του γούστου μου, είναι ότι οι ιστορίες τον επιζόντων δεν συνδέονταν τόσο όσο θα έπρεπε μεταξύ τους. Ήταν σαν να διάβαζα μικρά διηγήματα που αναφέρονται στο ίδιο setting και όχι μυθιστόρημα. Αυτά!

Edited by alien666
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Μιχάλης

Διαβάζω το Skeleton Crew του King.Πρώτη ιστορία είναι η ομίχλη και είμαι κάπου στα μισά.Είναι όμως στα αγγλικά και διαβάζω κάπως αργα.

Edited by Μιχάλης
  • Like 3
Link to post
Share on other sites
Natasha

Διαβάζω (όπως είπα και στο "τι διαβάζετε") το "The Demonologist" του Andrew Pyper. Είμαι στο 1/3 του βιβλίου και φαίνεται ενδιαφέρον, αν και υπάρχουν πράγματα που με ενοχλούν. Από την άλλη, στον τρόμο σηκώνω πολλά πράγματα αλλά τους δαίμονες τους αποφεύγω όσο γίνεται. Αν το τελειώσω θα είναι το πρώτο σχετικό βιβλίο που έχω διαβάσει. Φοβάμαι όμως! Μπρρρρ :sweatdrop:

Edited by Natasha
Link to post
Share on other sites
AlienBill
The remigrants του Joseph wright: Η σύζυγος ενός άντρα ενημερώνεται ότι αυτός καθώς επέστρεφε στο σπίτι τους, το αμάξι του ξέφυγε από το δρόμο και κατέληξε μέσα σε μια λίμνη. Το πτώμα του όμως δεν βρίσκεται πουθενά. Λίγο αργότερα αυτός, επιστρέφει στο σπίτι τους ζωντανός. Η γυναίκα του καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτόν και ότι ίσως τελικά να μην είναι τόσο ζωντανός όπως αρχικά πίστεψε. Η ιστορία μας εισάγει σε ένα σύμπαν όπου οι άνθρωποι αρνούνται να πεθάνουν αφήνοντας μισοτελειωμένες δουλειές. Είναι γραμμένη ώστε να διαβάζεται εύκολα και άνετα, αλλά πάσχει στο στοιχείο των εκπλήξεων-ανατροπών. Ίσως φταίει ότι αυτού του είδους την υπόθεση την έχω δει πολλές φορές (κυρίως στον κινηματογράφο) και έτσι δεν δυσκολεύτηκα καθόλου να προβλέψω τις εξελίξεις πριν αυτές λάβουν χώρα. Σε γενικές γραμμές πάντως ήταν καλή ιστορία. Edited by DinMacXanthi
Link to post
Share on other sites
AlienBill

The dark country του Dennis Etchinson: Μια ανθολογία διηγημάτων τρόμου από τον συγκεκριμένο συγγραφέα, με τα περισσότερα από τα οποία δεν μπόρεσα να συντονιστώ πλήρως. Σίγουρα υπήρξαν κορυφαίες στιγμές, αλλά νομίζω ότι τα περισσότερα υπάγονται στην κατηγορία αυτών που είτε τα μισείς, είτε τα λατρεύεις.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Έχω ξεκινήσει τo Mammoth Book of Ghost Stories by Women, μια ανθολογία διηγημάτων που περιέχει ιστορίες ακόμα κι από τον 19ο αιώνα, αν και οι περισσότερες είναι μοντέρνες. Οι ιστορίες φαντασμάτων είναι το αγαπημένο μου θέμα και το βιβλίο μού έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον, αν και τον τελευταίο καιρό έχω πέσει με τα μούτρα στο 1) γράψιμο και 2)διάβασμα εκτός λογοτεχνίας, οπότε το προχωράω πολύ-πολύ αργά.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
volyros

Το καταραμενο παιχνιδι του Clive Barker για να δουμε τι θα δουμε..

Το καταραμενο παιχνιδι του Clive Barker για να δουμε τι θα δουμε..

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Natasha

Ξεκίνησα να διαβάζω διηγήματα του Thomas Liggoti από τη συλλογή "Εργοστάσιο Εφιαλτών". Τρομερή γραφή, παράδειγμα για το ύφος που λογοτεχνίζει χωρίς να κουράζει (εμένα έστω). Το επόμενο διήγημά του που θα διαβάσω είναι ο Κόκκινος Πύργος, για το οποίο έχω ακούσει τα καλύτερα :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Natasha

To Κερασφόρος του Joe Hill

Δεν έχω ακούσει καλά λόγια, αλλά δεν το δοκίμασα η ίδια. Να μας πεις πώς πήγε :)

Link to post
Share on other sites
Nhrhida

 

To Κερασφόρος του Joe Hill

Περαστικά...

 

 

 Mε έκανες και γέλασα!

 

 

 

Natasha προς το παρόν απογοήτευση νιώθω...Κι από την ευχή του Nihilio δεν περιμένω να φτιάξει στην πορεία.

Edited by Nhrhida
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nihilio

 

 

To Κερασφόρος του Joe Hill

Περαστικά...

 

 

 Mε έκανες και γέλασα!

 

 

 

Natasha προς το παρόν απογοήτευση νιώθω...Κι από την ευχή του Nihilio δεν περιμένω να φτιάξει στην πορεία.

 

To βιβλίο έχει 200 σελίδες που έχουν γραφεί από έναν πολύ καλό συγγραφέα. Το κακό είναι ότι το βιβλίο έχει 450 σελίδες...

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

 

 

 

To Κερασφόρος του Joe Hill

Περαστικά...

 

 

 Mε έκανες και γέλασα!

 

 

 

Natasha προς το παρόν απογοήτευση νιώθω...Κι από την ευχή του Nihilio δεν περιμένω να φτιάξει στην πορεία.

 

To βιβλίο έχει 200 σελίδες που έχουν γραφεί από έναν πολύ καλό συγγραφέα. Το κακό είναι ότι το βιβλίο έχει 450 σελίδες...

 

Εγώ πάλι μόνο καλά λόγια έχω ακούσει για αυτό. Το καλύτερό του μου έχουν πει... Και διάβασα πρόσφατα το " Κουτί σε σχήμα καρδιάς" και μου άρεσε πολύ.

Link to post
Share on other sites
Nhrhida

Μόλις το τελείωσα κι έγραψα  εδώ την γνώμη μου. Τώρα που το σκέφτομαι, θα μπορούσα να τα συνοψίσω όλα στην παραπάνω πρόταση του Nihilio.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • Spark pinned this topic

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..