Τι διαβάζετε;

[Δημήτρης]

Τελειώνω το "το Αυτό" (υπέροχο!) και σειρά έχει το "Κριστίν" και πάλι του Κινγκ.

 

Από τα πολύ αγαπημένα μου και τα δύο. Για ''Το Αυτό'' ok, λίγο- πολύ το ήξερα ότι θα μου άρεζε. Με το ''Κριστίν'' όμως ίσχυε το ακριβώς αντίθετο, μιας και δεν με πολυτραβούσε το θέμα του. Αποδείχθηκε όμως πολύ ευχάριστη έκπληξη. Από τα πλέον καλογραμμένα και με μία ωραία αίσθηση νοσταλγίας για τα παλιά. (Έστω και αν δεν τα ζήσαμε εμείς οι νεώτεροι ) Είμαι περίεργος να δω πως θα σου φανεί.

Edited January 2, 2013 by Δημήτρης

[Nhrhida]

Να σου πω την αλήθεια κι εγώ είμαι πολύ περίεργη πως θα μου φανεί το συγκεκριμένο διότι για κάποιον ασαφή λόγο έχω την εντύπωση πως δεν θα είναι όσο καλό θα ήθελα. Χμμμμμ ίσως από την ταινία που είχα δει κάποτε;

Αλλά το Αυτό πραγματικά είναι για τη δεκάδα με τα καλύτερα του!

[Δημήτρης]

Να σου πω την αλήθεια κι εγώ είμαι πολύ περίεργη πως θα μου φανεί το συγκεκριμένο διότι για κάποιον ασαφή λόγο έχω την εντύπωση πως δεν θα είναι όσο καλό θα ήθελα. Χμμμμμ ίσως από την ταινία που είχα δει κάποτε;

Αλλά το Αυτό πραγματικά είναι για τη δεκάδα με τα καλύτερα του!

 

Το ότι έχεις δει την ταινία, όντως μπορεί να παίζει ρόλο για αυτό που αισθάνεσαι. Και αυτό είναι κάτι που προσπαθώ πάντα να αποφεύγω όποτε μπορώ. Να βλέπω δηλαδή πρώτα την ταινία, και να πιάνω μετά το βιβλίο. Μου είναι μετά πολύ δύσκολο να κάτσω και να διαβάσω, καταντάει σχεδόν αγγαρεία. Ας ελπίσουμε πάντως ότι δεν θα συμβεί, και θα σου αρέσει.

 

Εγώ τα έβαλα και τα δύο με το ''Κριστίν'' μάλιστα μία θέση πιο πάνω

Edited January 2, 2013 by Δημήτρης

[Nhrhida]

Προτιμώ εννοείται να διαβάζω τα βιβλία πρώτα για να μην ξέρω τι θα γίνει, αλλά και πάλι τα απολαμβάνω πχ το Αυτό με είχε κατατρομάξει ως ταινία όταν ήμουν πιτσιρίκι. Ε, τώρα ενώ ξέρω τη βασική εξέλιξη δε με πειράζει γιατί είναι τε λει ο! (αν εξαιρέσεις βέβαια κάτι ηλίθια λάθη στη μετάφραση)

[Spyrex]

Σήμερα θα ξεκινήσω τον "Φρανκενστάιν" της Μαίρη Σέλεϊ.

[Nestor]

Ξεκινώ σήμερα το Guards Guards του Prachett και ελπίζω να το τελειώσω εώς ότου έρθουν τα επόμενα.

[Δημήτρης]

Ξεκίνησα το ''Αδύνατος'' του Στήβεν Κινγκ.

[Adicto]

Ανδρέας Εμπειρίκος, Ζεμφύρα ή Το μυστικόν της Πασιφάης. Έ-Ρ-Ω-Τ-Α-Σ με τη γλώσσα του Εμπειρίκου! Και πόσες λέξεις που δεν είχα ματαδεί! υπετενθόρινζαν, αλγολαγνεία, γοργόσκιρτα, φιλομειδής... Ποίηση σκέτη!

 

"Α! Είναι αλήθεια εξαισία!" εψιθύρισεν πάλι ο πλανόδιος ποιητής, και πορευόμενος με βήμα ταχύ προς το ιπποδρόμιον, έβλεπε τον εαυτόν του εις επιτυχείς ερωτικάς περιπετείας με την πυρρότριχαν Ουγγαρέζαν, οτέ μεν εν Παρισίοις, οτέ δε εν Βουδαπέστη, και τέλος εις τας υδατοπτώσεις του Νιαγάρα, με τον εαυτόν του ενδεδυμένον ως Bill Cody, εκείνην δε με το ζινζολινόχρουν φόρεμά της, ενώ κάπου κοντά τρεις νέγροι με banjos τραγουδούσαν κορυβαντιώντες "Oh Suzanna! Oh dont you cry for me- I come from Alabama, with a banjo on my knee".

 

[BladeRunner]

Είμαι στα μισά της νουβέλας Στη δίνη του χρόνου, της Κέιτ Βίλχελμ.

[WolfBack]

Ξεκίνησα το ''Αδύνατος'' του Στήβεν Κινγκ.

Ένα πολύ καλό βιβλίο...

Απ'τις λίγες περιπτώσεις που η ταινία και το βιβλίο είναι εξίσου καλά.

[Mr. R.Carter]

Ματοβαμμένος Μεσημβρινός , Κόρμακ ΜακΚάρθι, Εκδόσεις Σ.Ι.Ζαχαρόπουλος

[Δημήτρης]

Ξεκίνησα το ''Αδύνατος'' του Στήβεν Κινγκ.

Ένα πολύ καλό βιβλίο...

Απ'τις λίγες περιπτώσεις που η ταινία και το βιβλίο είναι εξίσου καλά.

 

Το είχα διαβάσει πριν από δέκα χρόνια περίπου, και το ξαναπιάνω τώρα με αφορμή την ταινία που έβαλε πριν από λίγο καιρό η τηλεόραση. Την έγραψα, θα διαβάσω το βιβλίο, και μετά θα κάτσω να την δω. Ναι, είναι ωραίο βιβλίο. Χωρίς να είναι από τα κορυφαία του, είναι καλό.

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει την συλλογή διηγημάτων του Ντμίτρι Μπιλένκιν με τον τίτλο Η Αρχή της Αβεβαιότητας.

[Δημήτρης]

Ξεκίνησα το ''Ψυχώ'' του Ρόμπερτ Μπλοχ.

[BladeRunner]

Άρχισα το Το μυστηριώδες πακέτο, του Ντέσμοντ Μπάγκλεϊ.

[BladeRunner]

Άρχισα το Το Κόκκινο Γαρύφαλλο, της Βαρώνης Όρκζι.

[BladeRunner]

Άρχισα το Το αγόρι που κλώτσαγε γουρούνια, του Τομ Μπέικερ. Σε μια ώρα το πολύ θα το έχω τελειώσει.

[gregacm]

Ξεκινησα την Πλημμυρα του Μπαλλαρντ!

[Δημήτρης]

Ξεκίνησα ένα omnibus του Βίκτωρ Ουγκώ που έχω στην σειρά Άπαντα Κλασσικών Συγγραφέων. Περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα έργα ''Η Παναγία των Παρισίων'', ''Η Τελευταία Ημέρα ενός Κατάδικου'' και ''Ο Κλωντ Γκε''.

[stelios026]

Ξεκίνησα το Ubik του Philip K. Dick. Έχοντας διαβάσει το ''Ηλεκτρικό πρόβατο'', και έχοντας ακούσει όλα τα θετικά σχόλια για το βιβλίο, περιμένω (και ελπίζω) να εντυπωσιαστώ...

[BladeRunner]

Άρχισα το Ο φρενίατρος, του Μασάντου Ντε Ασίς.

[Amandel]

Ξεκίνησα να διαβάζω το ''Η μεγάλη Περιπέτεια'' του Τζόν Ταίην που πήρα από το Βουκ Κρόσσινγκ του μήτινγκ.

[Witch King of Angmar]

Τελείωσα τους Κλήρους του Θανάτου επιβεβαιώνοντας την θεωρία που είχα φτιάξει στο μυαλό μου πως ο Χάρι είναι πρόγονος του Σλίθεριν όπως και ο Βόλντερμοντ. Τώρα διαβάζω το Talon of the silver hawk και είναι το πρώτο βιβλίο του Feist που έπεσε στα χέρια μου.Η περιγραφή του κόσμου δεν με έχει κουράσει καθόλου, αντίθετα με αποροφάει κοντεύοντας αρκετές φορές να χάσω την στάση που πρέπει να κατέβω στον ηλεκτρικό.

[wordsmith]

Η περιγραφή του κόσμου δεν με έχει κουράσει καθόλου, αντίθετα με αποροφάει κοντεύοντας αρκετές φορές να χάσω την στάση που πρέπει να κατέβω στον ηλεκτρικό.

 

Νομίζω πως αυτό πρέπει να ανακηρυχθεί το δεύτερο καλύτερο συγγραφικό κομπλιμάν του sff.gr, μετά το "θα το αγόραζα".

[Tiessa]

Διάβασα πρόσφατα τα:

 

- Η Γκρίζα Χώρα και άλλες ιστορίες από τον μακρινό Βορρά, του Θωμά Μαστακούρη.

Κλασικό έργο στο στυλ των διηγημάτων του βορρά, όπως τα έχουμε συνηθίσει από τις Ωρόρες. Στην πραγματικότητα κάποια αποτελούν επέκταση και συρραφή των ιστοριών που έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα τεύχη. Δεν ξέρω αν είναι όλα, επειδή δεν έχω διαβάσει όλους τους τόμους της σειράς, πάντως το ίδιο το "Η Γκρίζα Χώρα" είναι ένα έργο σε τρεις πράξεις. Αυτό και οι "Απρόσκλητοι Επισκέπτες" είναι τα καλύτερα της συλλογής (πράγμα καλό επειδή αποτελούν και τον κύριο όγκο του βιβλίου). Γενικά το βιβλίο είναι περιποιημένο κι έχει ωραίο εξώφυλλο. Για όσους δεν είναι γνώστες της μυθολογίας του βορρά υπάρχουν και αρκετές σημειώσεις στο τέλος κάθε κεφαλαίου/διηγήματος που διευκολύνουν την ανάγνωση.

 

- Dandelion Wine, Ray Bradbury

Το βιβλίο περιγράφει το καλοκαίρι δυο παιδιών δώδεκα και δέκα χρονών στην κλασική αμερικάνικη κωμόπολη του Μπράντμπερυ, την Green Town, το 1928.

Συνήθως τέτοια αναγνώσματα, χωρίς πλοκή και χωρίς κορύφωση, με πολύ χαλαρή σύνδεση των ιστοριών μεταξύ τους, δεν είναι από τα αγαπημένα μου. Ωστόσο, εδώ δεν είχαμε να κάνουμε με μια απλή αφήγηση. Εδώ ήταν τόσο ποιητικό το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, που δεν ήθελα να σταματήσω να το διαβάζω, κι ας μην είχε σασπένς και εκπλήξεις.

Απλά πανέμορφο, έτσι γιατί ήταν πανέμορφο!