Leaderboard

Λοιπόν, ποι@ είναι έτοιμ@ να αντιμετωπίσει τις χειρότερες φοβίες του; Γράφετε "ελεύθερα" σύμφωνα με την παρακάτω πλοκή. 1. Κάποιος επισκέπτεται ένα μέρος στο οποίο πηγαίνει συχνά (πχ. καθαριστήριο, αγαπημένη καφετέρια, το μέρος όπου εργάζεται). 2. Εκεί έρχεται αντιμέτωπος με την χειρότερη φοβία του (πχ. κατσαρίδες, ύψη) 3. Για να αντιμετωπίσει τη φοβία/για να επιβιώσει/να γλιτώσει θα ζητήσει τη βοήθεια ενός εχθρού/ατόμου που τον αντιπαθεί. 4. Η φοβία του μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο (θετικό ή αρνητικό). Διορία μέχρι Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου, στις 12 τα μεσάνυχτα (δύο ΣΚ δικά σας, δηλαδή). Κανονισμοί για το Πλοτς!

Πάμε προς το τέλος της πρώτης μέρας της νέας χρονιάς. Τι σχέδια έχετε γι' αυτήν; Τι συγγραφικούς στόχους βάζετε; Προσωπικά τα σχέδιά μου για το συγγραφικό μου έργο περιλαμβάνουν τα εξής: 1. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας φαντασίας που γράφω. 2. Την έκδοση του δεύτερου βιβλίου των Χρονικών της Έρεμορ. 3. Την έκδοση του τρίτου βιβλίου της εν λόγω σειράς. 4. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας της Ανεξάρτητης Μεραρχίας. 5. Την έκδοση της Επιχείρησης Ιωνία στα Γαλλικά. 6. Ένα Βιβλιοπαιχνίδι. 7. Μια περιπέτεια εποχής – τέλη δεκάτου ενάτου αιώνα ή ίσως λίγο πιο νωρίς στο Μαρόκο. 8. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα στο Βυζάντιο. 9. Την ολοκλήρωση μιας περιπέτειας που γράφω. 10. Μια περιπέτεια σε έναν εξαιρετικά βαρύ χειμώνα. 11. Τέσσερεις – πέντε μικρές ιστορίες, γύρω στις 20 – 25 σελίδες η κάθε μια. 12. Μερικά ποιητικά έργα. 13. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα. 14. Μια συλλογή από κείμενα. 15. Το ιστολόγιο που γράφω. Εντάξει νομίζω ότι είναι καλοί στόχοι... για αρχή!

Ο στόχος είναι ίδιος με τον περσινό: να τελειώσω το μυθιστόρημα που ξεκίνησα τον Ιανουάριο του 2025.

1. 5 εκδόσεις Ελλάδα ή εξωτερικό. 2. Να γράψω 2ο βιβλίο. 3. 10 διηγήματα ή φλασάκια. 4. 10.000 κέρδη από συγγραφή (μέχρι πέρσι είχα βάλει στόχο 1000. Έβγαλα 5. Σκέφτηκα πως φταίνε οι χαμηλοί μου στόχοι κι είπα να τους αυξήσω).

Το Δάκρυ Του Ουρανού, πρώτο βιβλίο των Χρονικών Της Έρεμορ, από την draft2digital. Λίγα λόγια από το συνοδευτικό του βιβλίου: Εδώ το λινκ https://books2read.com/u/mdkrly (με επιλογές πλατφόρμας αγοράς) και το εξώφυλλο:

Γρηγορη ιστορια που θυμιζει σεναριο ταινιας απο μονη της. Ωραια η σύνδεση της με τη ταινια του '57.

Όνομα Συγγραφέα:B MOVIES Είδος: Τρόμος μαζί με φαντασίωση Βία; λίγο Σεξ; καθόλου Αριθμός Λέξεων:1000 Αυτοτελής; Ναι Σχόλια: ΣΑ νο16 I WAS A TEENAGE WEREWOLF.pdf

1. Έκδοση στην Ελλάδα (θεωρητικά θα γίνει 15 Φεβρουαρίου αλλά μέχρι να το δω δεν παίρνω κι όρκο) 2. Να καταφέρω να γράψω μεγάλη φόρμα 3. Να βγάλω τα πρώτα μου 500 ευρώ από τη συγγραφή. Μέχρι στιγμής έχω βγάλει 4 ευρώ, τα έβαλα στην τράπεζα

Να μου θυμίζεις στην πίτα να φέρω να σου χαρίσω κάτι παλιές μου πορσελάνινες. 😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈😈

Η συμμετοχή της sandy1dritsakou.

Από το Παζάρι Βιβλίου, που άνοιξε σήμερα στην πλατεία Κλαυθμώνος: 01. Άλισντερ Γκρέι - Χαμένα κορμιά (Ελληνικά Γράμματα). 4,50€ 02. Γκιτάντζαλι Σρι - Τάφος στην άμμο (Καστανιώτης). 6,50€ 03. Μίροσλαβ Κρίλεζα - Η επιστροφή του Φίλιπ Λατίνοβιτς (Καστανιώτης). 4€ 04. Χουάν Βιγιόρο - Η γη της μεγάλης επαγγελίας (Καστανιώτης). 6€ 05. Χένρικ Ποντόπινταν - Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος (Λέμβος). 8,50€ 06. Ράσελ Μάρτιν - Η κόμη του Μπετόβεν (Γκοβόστης). 4,50€ 07. Αρτούρο Μπαρέα - Ο Αντάρτης: Η Αρχή (Γκοβόστης). 4,50€ 08. Αρτούρο Μπαρέα - Ο Αντάρτης: Η Πορεία (Γκοβόστης). 4,50€ 09. Αρτούρο Μπαρέα - Ο Αντάρτης: Η Φλόγα (Γκοβόστης). 4,50€ 10. Γουίλιαμ Λιούμπεκ - Στις πύλες του Λένινγκραντ (Eurobooks). 6€ 11. Όττο Σκορτσένι - Οι καταδρομικές μου επιχειρήσεις (Eurobooks). 8,50€ 12. Γκότλομπ Χέρμπερτ Μπίντερμαν - Σε θανάσιμη σύγκρουση (Eurobooks). 9,50€ 71,50€ για 12 βιβλία, ήτοι περίπου 5,96€ ανά βιβλίο. Πολύ, πολύ ωραία σοδειά η σημερινή, πάντως μπορεί να υπάρξει και δεύτερος γύρος.

Πολύ δυνατός! Η ιστορία έχει γρήγορη ροή και αμέσως με έβαλες στο τρυπάκι να ψάξω την άγνωστη για μένα ταινία, η οποία φιλοξενείται δωρεάν στο youtube. Συν τοις άλλοις έχω ταυτίσει τον Michael Landon με τηλεοπτική φιγούρα ήρεμου χαρακτήρα (ένεκα της σειράς "το μικρό σπίτι στο λιβάδι"), οπότε θα ήθελα να τον δω να παίζει αιμοβόρικα. Καλή δουλεία.

Μεσα και εγω παιδια εγω εχω φοβια στις κουκλες.

μμμ, υψοφοβια, ο,τι πρεπει για μενα που φοβαμαι και το υψος του σκαμπο

Ωραίο.

Στις θάλασσες των πειρατών - Michael Crichton Καταπληκτικό βιβλίο που όπως καταλαβαίνει κανείς από το εξώφυλλο και τον τίτλο έχει κεντρικό θέμα τους πειρατές. Βρισκόμαστε στο 17ο αιώνα και η ειρήνη ανάμεσα στις βρετανικές και ισπανικές αποικίες στη θάλασσα της Καραϊβικής θα δοκιμαστεί όταν ο «αχόρταγος» κυβερνήτης της βρετανικής Τζαμάικα ανακαλύψει την ύπαρξη ενός ισπανικού εμπορικού πλοίου πλούσιο σε χρυσάφι προσαραγμένο σε ένα κοντινό λιμάνι, φαινομενικά απροστάτευτο. Βρήκα τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων εξαιρετική και από την αρχή ως το τέλος η δράση και η ένταση είναι αμείωτη. Φοβερές εικόνες που θα θυμάμαι για καιρό. Διαμαντάκι!

χμ...εδώ κάπως προβληματίστηκα. Είχα ελπίσει ότι θα είχαμε Κράμπους με κέρατα, οπλές, μεγάλη διχαλωτή γλώσσα και όλα τα σχετικά. Βέβαια έχεις αλλάξει πολλά στην χριστουγεννιάτικη "μυθοπλασία", δηλαδή με τον Άγιο Βασίλη aka Νικόλαο, την ανάποδη γη κ.λπ. Μου άρεσε η ιδέα πως αυτοί ήταν οι μάγοι με τα δώρα. Βασικά πιστεύω πως ήταν το πιο δυνατό χαρτί σου αυτή η ιδέα. Πέραν αυτού, και πέραν της προσδοκίας μου για έναν πιο "πιπεράτο" Κράμπους έχω κάποια ένσταση ως προς το δώρο, γιατί σε αυτή την ιστορία το δώρο μοιάζει να λειτουργεί ως αφορμή περισσότερο και λιγότερο ως κεντρικός άξονας. Φυσικά, δεν είναι ότι υπήρχε κάποιος σχετικός κανόνας, δεν θα σε καταγράψω στη Βίβλο των κακών μαθητών / συγγραφέων του φόρουμ. Αλλά το θέμα της άσκησης ήταν να λαμβάνεται κάποιο δώρο με κάπως, ας πούμε, αμφιλεγόμενο αποτέλεσμα. Εδώ το δώρο δεν αποδίδεται καν. Θα το δώσουν βέβαια και είναι αφορμή να γνωρίσουμε τους χαρακτήρες σου, αλλά δεν αποδίδεται για να έχει τον όποιο αντίκτυπο, αμφιλεγόμενο ή όχι. Δεν με χάλασε η ιστορία σου, σε καμία περίπτωση. Θέλω όμως να μάθω ποιος ο κυριούλης στον έβδομο, αν υπήρχε έβδομος, ποιος ο τρίτος μάγος και που τριγυρίζει και τι λιβάνι ακριβώς καπνίζει ο Κράμπους. Το τελευταίο ειδικά πολύ με προβλημάτισε. Επίσης, στα θετικά: δείχνει να έχεις μελετήσει το θέμα "Χριστούγεννα". Λίγοι ξέρουν ποιος είναι ο εμπνευστής του ελαφακίου Ρούντολφ. Εγώ δεν το ήξερα. Ή ότι ο κόκκινος Σάντα είναι ο Άγιος Νικόλας, όχι ο Ιεράρχης Βασίλειος. Καλά, αυτό το ήξερα.

@Αθανάσιος

@Αθανάσιος

Καλησπέρα σας, επηρεασμένος από τη περιγραφή της Ειρήνης και το γιορτινό πνεύμα, ανεβάζω τη δικιά μου συμμετοχή στην άσκηση (σε 2 γραμματοσειρές, 14άρα και 20άρα). Και... Καλή μας Χρονιά! Ο Κράμπους και το αγόρι με τη κόκκινη μύτη - 14.pdf Ο Κράμπους και το αγόρι με τη κόκκινη μύτη - 20.pdf

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Κυριακή Δριτσάκου ΛΕΞΕΙΣ Περίπου 200 Horror, εκτός συναγωνισμού, θα ήθελα γνώμες Ο ΑΕΡΑΣ.docx

Τέλος χρόνου! Χμ σαν να γράφαμε διαγώνισμα ακούστηκε αυτό. Λοιπόν, ο χρόνος τελείωσε μιας και φαντάζομαι ότι δεν γράφει κανείς (άλλος) πια στις τρεις ώρες που μείνανε από το 2025. Λοιπόν το 2025 είχε αυτά: 1. Η ολοκλήρωση του 1100 έργου μου το οποίο ευελπιστώ να είναι μια ιστορία που θα εκδοθεί σε συνέχειες. (ολοκληρώθηκε) 2. Μετάφραση του ως άνω έργου στα Αγγλικά (ναι το επιχειρώ και αυτό μόνος μου) (ολοκληρώθηκε) 3. Ένα μυθιστόρημα εποχής που θα εξελίσσεται στο 1260 περίπου και θα έχει να κάνει με μια Βυζαντινή διπλωματική αποστολή και την εισβολή των Μογγόλων στην Ευρώπη. (αυτό έσπασε σε δύο ιστορίες, μια μικρή ιστορία που γράφηκε και ένα μυθιστόρημα που θα ακολουθήσει) 4. Μια περιπέτεια δράσης, συνέχεια στη σειρά του Επιχείρηση Ιωνία. 5. Μια καινούρια περιπέτεια φάντασι. (γράφεται) 6. Μια σειρά από ποιητικά έργα. (έχουν γραφεί πολλά και φέτος) 7. Μερικά διηγήματα (μικρές ιστορίες ίσως να είναι πιο ακριβές μιας και είναι κάπου 25 σελίδες το καθένα) (πέντε στο σύνολο φέτος) 8. Μια περιπέτεια που θα έχει να κάνει με την Ανεξάρτητη Μεραρχία και τον άθλο της τον Αύγουστο του 1922 (γράφεται) 9. Το ιστολόγιο, μιας και είναι αρκετή δουλειά και αυτό (16098 λέξεις αυτή τη στιγμή) 10. Ένα βιβλιοπαιχνίδι. Προστέθηκαν ακόμα: 11. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα (ολοκληρώθηκε) 12. Η μετάφραση στα Αγγλικά του Επιχείρηση Συρία (ολοκληρώθηκε) 13. Μια περιπέτεια φάντασι (ολοκληρώθηκε) 14. Η επανέκδοση των Χρονικών της Έρεμορ σε τρεις τόμους όπως γράφηκαν αρχικά. (εκδόθηκε ο πρώτος τόμος) 15. Μια περιπέτεια (γράφεται) Φυσικά δεν σταματάμε. Από αύριο έχουμε νέα σχέδια και στόχους. Αλλά θα είναι σε άλλο θέμα. Εσεις πως τα πήγατε, ποια είναι η αποτίμησή σας για το έργο σας το 2025;

Ο Ναός της Τύχης και άλλα κείμενα - Maurice Maeterlinck, σελ. 130 (5/10) Νεκρή Φύση - Louise Penny, σελ. 472 (10/10) Ο εξαποδώ και άλλες υπερφυσικές ιστορίες - Guy de Maupassant, σελ. 72 (9/10) Nightflyers - George R. R. Martin, σελ. 165 (7/10) Ελσίνκι - Θεόδωρος Γρηγοριάδης, σελ. 240 (8/10) Ανοιξιάτικα Νερά - Ivan Turgenev, σελ. 192 (10/10) Ο μαύρος εφιάλτης - John Dickson Carr, σελ. 180 (6/10) Oh, Canada - Russell Banks, σελ. 384 (7/10) Περιμένοντας τον Γκοντό - Samuel Beckett, σελ. 126 (7/10) Με άφηνα στο "διαβάστηκε" - Άννα Κουμπούλη, Αθηνά Σπανού, σελ. 120 (8/10) Έλρικ του Μελνιμπονέ - Michael Moorcock, σελ. 206 (10/10) Μόνο ο χρόνος θα δείξει - Jeffrey Archer, σελ. 432 (8/10) Φανταστική νύχτα - Stefan Zweig, σελ. 129 (8/10) Το κάστρο του Μαργαριταριού - Michael Moorcock, σελ. 269 (8/10) Μήδεια - Ευριπίδης, σελ. 121 (8/10) Ο πολωνός - J. M. Coetzee, σελ. 168 (10/10) Όμορφα κορίτσια - Karin Slaughter, σελ. 680 (6/10) The Firm - John Grisham, σελ. 490 (9/10) Το μικρό εξάγωνο δωμάτιο - Yoko Ogawa, σελ. 112 (6/10) Ο τρίτος άνθρωπος - Graham Greene, σελ. 144 (8/10) Ξέρει η πάπια πού είναι η λίμνη - Χ. Α. Χωμενίδης, σελ. 368 (8/10) Κάιν - Jose Saramago, σελ. 153 (8/10) Τρελαντώνης - Πηνελόπη Δέλτα, σελ. 272 (7/10) Σιντάρτα - Hermann Hesse, σελ. 124 (8/10) Δικαίωμα στη ζωή - Jack Ketchum, σελ. 182 (7/10) Ιστορίες του λυκόφωτος - Stephen King, σελ. 464 (8/10) Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου - Camilla Lackberg, σελ. 184 (7/10) Η απίστευτη και θλιβερή ιστορία της αθώας Ερέντιρα και της άσπλαχνης γιαγιάς της - Gabriel Garcia Marquez, σελ. 78 (6/10) Η Σέχτα - Camilla Lackberg/ Henrik Fexeus, σελ. 904 (7/10) Το ζώο που ξεψυχά - Philip Roth, σελ. 149 (8/10) Ελευθερία - Angela Merkel, σελ. 752 (6/10) Εξύψωση - Stephen King, σελ. 176 (9/10) Ταξιδιώτης στις θάλασσες της μοίρας - Michael Moorcock, σελ. 334 (7/10) Ο βιασμός - Joyce Carol Oates, σελ. 192 (7/10) 123ο χιλιόμετρο - Andrea Camilleri, σελ. 200 (7/10) Ο κηπουρός και ο θάνατος - Georgi Gospodinov, σελ. 232 (8/10) Αλλόκοτες συναντήσεις με φαντάσματα - Hugo von Hofmannsthal, Thomas Mann, Arthur Schnitzler, σελ. 144 (6/10) Μας καταβροχθίζει η φωτιά - Jaume Cabré, σελ. 176 (8/10) Δεν θ' αργήσω - Βασιλική Πέτσα, σελ. 144 (8/10) Δεν θ' αργήσω - Βασιλική Πέτσα Ωραίο βιβλιαράκι αυτό, και δεν του φαινόταν στην αρχή. Πολύ ωραίο το γράψιμο της Βασιλικής Πέτσα. Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά από ένα σημείο και μετά δέθηκα αρκετά με τον κεντρικό χαρακτήρα. Ωραία ευχάριστη έκπληξη το βιβλίο αυτό με το οποίο και θα κλείσει η χρονιά, καθώς δεν προλαβαίνω να τελειώσω το επόμενο που έχω πιάσει. Με bold τα δύο βιβλία που ξεχώρισα φέτος.

Αμφότερα ''παγωμένα'' -το πρώτο περισσότερο-, τώρα ήταν λοιπόν το κατάλληλο timing. Πότε δηλαδή, μέσα στον Δεκαπενταύγουστο; - Άλφρεντ Λάνσινγκ: ''Καρτερία- Το απίστευτο ταξίδι του Σάκλετον στην Ανταρκτική'': Ήμουν προετοιμασμένος για τα καλύτερα, με ιντριγκάρει πάααααρα πολύ το όλο τιτάνιο. Μία μικρή ομάδα να εισχωρεί σ' ένα τέτοιο περιβάλλον, κατεξοχήν εχθρικό για τον άνθρωπο. Όχι όμως και σε τέτοιο υπερθετικό βαθμό. Ω ρε π...τη μου, τι ήταν αυτό; Είναι μέρες που το τελείωσα και ακόμη προσπαθώ να συνέλθω από το αστροπελέκι που με χτύπησε. Στις αρχές του περασμένου αιώνα, η κατάκτηση των Πόλων θεωρούταν ζήτημα τιμής για πολλούς εξευρενητές. Ένας από αυτούς ήταν και ο Έρνεστ Σάκλετον. Που θα χάσει όμως την πρωτιά για την Ανταρκτική από τον Ρόαλντ Άμουνδσεν, ενός άλλου μεγάλου πρωτοπόρου της εποχής. Επικεντρωμένος λοιπόν στον μοναδικό στόχο που του απέμενε, να διασχίσει την ήπειρο από άκρη σε άκρη, θα ξεκινήσει τον Αύγουστο του 1914. Το ιστιοφόρο του όμως ''Καρτερία'' θα εκλωβιστεί στους πάγους. Και αυτό που μέχρι τότε ήταν μάχη για δόξα και φήμη, θα μετατραπεί σε μάχη για επιβίωση. Η μοίρα των αντρών του έπεσε στις πλάτες του, το βάρος για οποιοδήποτε άλλον θα ήταν ασήκωτο. Όχι όμως και για τον ίδιο, ο ατρόμητος εξευρευνητής, ηγέτης καλύτερα, δεν δίσταζε μπροστά σε κανέναν και τίποτα. Και μαζί με λίγους άλλους άξιους συντρόφους του, ξεκίνησαν να βρουν βοήθεια για τους ναυαγούς που έμειναν πίσω. Καλύπτοντας την ιλλιγιώδη απόσταση μέχρι το πλησιέστερο σημείο πολιτισμού, κάτω από συνθήκες ορισμό τις λέξεις τραγικές. Το βιβλίο βασίστηκε σε ημερολόγια που διάβασε ο συγγραφέας, ανθρώπων που πήραν μέρος στην αποστολή. Και ακόμη πιο σημαντικό, ταξίδεψε για να μιλήσει με όσους ζούσαν ακόμη. Και ύστερα από πολύ έρευνα, κατάφερε να γράψει το απίστευτο αυτό ταξιδιωτικό χρονικό. Δεν είναι όμως μόνο τέτοιο, αποτελεί παράλληλα και ύμνο προς την ακατάβλητη ανθρώπινη θέληση. Όταν η καρδιά έχει βουλιάξει στην απελπισία και τα πάντα δείχνουν να είναι χαμένα. Αναντίρρητα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει στη ζωή μου, θα το ξαναδιαβάσω σίγουρα. Προτείνεται με κλειστά τα μάτια, κατά προτίμηση κατά την διάρκεια του χειμώνα για να υπάρχει και το κατάλληλο mood. - Φάρλεϋ Μόατ: ''Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε'': Ο συγγραφέας υπήρξε δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου του Καναδά. Φυσιοδίφης όμως όσο και πνεύμα ανήσυχο, ασφυκτιούσε στο ζωντανό θάνατο του γραφείου. Του έκατσε λοιπόν η φάση κουτί όταν έφτασε η αποστολή του, να ταξιδέψει στο Τσόρτσιλ του κόλπου Χάντσον. Και ακόμη πιο πέρα, στις χιονισμένες εσχατιές των Άγονων Τόπων. Να μελετήσει τις συνήθειες και τους αριθμούς των αιμοβόρων λύκων, που πλέον απειλούσαν την εθνική ασφάλεια. Ε τι να κάνει λοιπόν και ο έρμος, συγκεντρώνει τον ανεπαρκή του εξοπλισμό και ύστερα από πολλές αντιξοότητες, καταφθάνει στον προορισμό του. Στη μέση του πουθενά, ξεχασμένος από Θεό και ανθρώπους. Για να διαπιστώσει όμως ότι τα πράγματα απείχαν παρασάγγας, από όλα όσα θεωρούσε μέχρι τότε ως δεδομένα. Τα σαρκοφάγα αρπακτικά που σκότωναν ακόμη και όταν δεν πεινούσαν, δεν ήταν καθόλου τέτοια. Παρά μόνο φιλήσυχα, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η επιβίωση της οικογένειας τους. Και ως προς αυτό σπανίως ελάφια, ως επι το πλείστο...τρωκτικά! Η επιστημονική του κατάρτηση θα τον κάνει -αρχικά τουλάχιστον-, να μην μπορεί να πιστέψει αυτά που βλέπει. Από απόσταση, με τηλεσκόπιο και κυάλια. Με την βοήθεια όμως νεαποκτηθέντων φίλων, θα παραμερίσει τις παρωπίδες και θα κοιτάξει κατάματα την αλήθεια. Ότι ουσιαστικά τα μόνα αιμοβόρα της όλης ιστορίας είναι η κυβέρνηση του, αυτοί που τον έστειλαν εκεί. Συγλονιστικό όσο και συγκινητικό μέσα στην απλότητα του, μιλάει για ένα ξεχασμένο κόσμο. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο γιατί ο άνθρωπος επέλεξε συνειδητά να του γυρίσει την πλάτη. Το δε μαύρο, αυτοσαρκαστικό χιούμορ, προσδίδει μία ξεχωριστή πινελιά. Έχει γίνει και ομότιτλη ταινία, θα την δω τώρα στα κοντά.

Υγεία σε όλο τον κόσμο για την καινούργια χρονιά. Καλή ψυχολογία και καλά διαβάσματα 1) Ωρόρα: Ιστορίες με θεούς και δαίμονες 3 (σελ 235)

Χα, χα, χα, τί τρελή ιστορία! Θεότρελη, με γρήγορους ρυθμούς και αναπάντεχο τέλος. Απολαυστική.

Ok, για αρχή, σβήνεις τις τρεις τελευταίες προτάσεις και διορθώνεις τα ορθογραφικά λάθη. Δεύτερον: τα όνειρα είναι προβολές (δεν έχουν να κάνουν με τι/ποιους παρουσιάζουν – είμαστε οι σκηνοθέτες που δίνουν μορφή/πλοκή στον ψυχισμό μας << η διαισθητική δουλειά που κάνεις πάνω στα κόμικ, γράφοντας και σχεδιάζοντας ταυτόχρονα, ταιριάζει σε αυτό). Είτε πρόκειται για όμορφα όνειρα, είτε για εφιάλτες, ο οργανισμός μας προσπαθεί πάντα, είτε να μας ωθήσει προς υγιείς δράσεις, είτε να επιλύσουμε ζητήματα/τραύματα που εκκρεμούν. Τρίτον: τα όνειρα είναι όντως ‘παγίδα’ στη λογοτεχνία. Γνώμη μου: είτε δεν τα χρησιμοποιείς καθόλου, είτε τα χρησιμοποιείς σχετικά αυτόνομα, αναλυτικά/εκτενώς, με όλες τις λεπτομέρειές τους. Διότι τότε αποκτούν την πλήρη δύναμή τους, τουλάχιστον στους αναγνώστες που μπορούν να υποψιαστούν τι πραγματικά αποκαλύπτει ο ‘ανυποψιάστος’ αφηγητής (που πίσω του κρύβεται ο υποψιασμένος συγγραφέας...). Τα όνειρα τα χρησιμοποιείς σε αντιπαράθεση με την κύρια πλοκή (δεν τα σχολιάζεις, δεν κάνεις πλακίτσα κλπ), προκειμένου να φωτίσεις πλευρές του χαρακτήρα που στο φως της δράσης και της συνείδησης παραμένουν μη αντιληπτές {λειτουργεί κυρίως σε πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις, αλλά όχι μόνο}. Τέταρτον: βρήκα το όνειρο που περιγράφεις πολύ ενδιαφέρον. Δε θα σου πω γιατί, επειδή είναι ερμηνεία μου, η απόλαυσή μου ως αναγνώστη κι εδώ δεν σηκώνει ‘κριτική’ άποψη.

Αλήθεια ψήνεστε για παιχνίδι ή άσκηση; Πως θα πάμε τον επόμενο μήνα; Εγώ παιχνίδι έλεγα και είπα να μαζέψω υποψήφια θύματα - εθελοντές - ηρωικούς συγγραφείς. Ακούω γνώμες και ιδέες.

Είναι πολύ ωραία περιπέτεια αν και για Κράιτον κάπως σύντομη. Δεν ξέρω αν ήταν πρώτο draft και είχε σκοπό να την εμπλουτίσει και δεν πρόλαβε. Είναι το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε μετά το θάνατό του.

Ο Μεγάλος Ρέι Ο Μεγάλος Ρέι, ο παράφορος, μεγαλόσωμος, νοσηρά παχύσαρκος, καταπιεστικός και ουσιαστικά κακοποιητικός πατέρας του Ντάνι, του αφηγητή αυτού του βιβλίου, βρίσκεται νεκρός στο διαμέρισμά του, όπου έμενε μόνος τα τελευταία χρόνια. Στις εκατοντάδες εγγραφές που συντάχθηκαν άτακτα και εν θερμώ, ο Ντάνι μιλάει για τον πατέρα του, για τις σχέσεις του μαζί του, για τα σωματικά και ψυχικά τραύματα που του προκάλεσε ο πατέρας του στα παιδικά, εφηβικά και μετέπειτα χρόνια, κινείται μεταξύ παρόντος και παρελθόντος, απώλειας και ανακούφισης, διάθεσης για συγχώρεση και ανάγκης για θυμό. Στενάχωρο και αρκετά ψυχοπλακωτικό βιβλίο, όμως εξαίσια γραμμένο και αφοπλιστικά ειλικρινές, με σκοτεινό χιούμορ εδώ κι εκεί. Πάντως έχω την εντύπωση ότι είναι ένα πολύ προσωπικό έργο, ίσως ο ίδιος ο συγγραφέας να είχε και να έχασε έναν τέτοιον πατέρα, ποιος ξέρει. Έχει την ίδια ηλικία με τον πρωταγωνιστή, είναι και οι δυο από το Λάνσινγκ του Μίσιγκαν, οπότε δεν είναι και απίθανο... Αξίζει μια ανάγνωση, αλλά δεν ενδείκνυται για να περάσει ευχάριστα η ώρα. -Ιανουάριος 01. Ρ. Φ. Κουάνγκ - Βαβέλ (σελ. 800). 5/10 02. Πάτρικ Αλεξάντερ - Όσο υπάρχουν ήρωες (σελ. 343). 7.5/10 03. Τιμ Γουίντον - Οι καβαλάρηδες (σελ. 381). 9/10 04. Κλίφορντ Ίρβινγκ - Η απάτη (σελ. 507). 9/10 05. Μάικλ Κίμπολ - Ο Μεγάλος Ρέι (σελ. 233). 8/10

Κλίφορντ Ίρβινγκ - Η απάτη (The Hoax, 1981) Παραδόξως, δεν είναι η πρώτη επαφή με τον Κλίφορντ Ίρβινγκ, μιας και τον (μακρινό) Μάιο του 2015 είχα διαβάσει και απολαύσει το "Παιχνίδια θανάτου", πρώτο βιβλίο μιας κατασκοπευτικής διλογίας που έγραψε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Χέρμπερτ Μπούρκχολτζ ("Αδρανής κατάσκοπος" το δεύτερο βιβλίο της σειράς). Λοιπόν, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ακριβώς με μυθιστόρημα, αλλά με μια αληθινή ιστορία απάτης και εξαπάτησης, που είναι όμως γραμμένη με μυθιστορηματικό τρόπο. Όλοι γνωρίζουν τον Χάουαρντ Χιουζ σαν προσωπικότητα και οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι ήταν ένας πολύ παράξενος και υπέρ του δέοντος απλησίαστος άνθρωπος, που απέφευγε τα φώτα της δημοσιότητας όσο αυτό ήταν εφικτό, και σίγουρα απέφευγε τις συνεντεύξεις και τις επαφές με επίδοξους βιογράφους του. Να, όμως, που ο Κλίφορντ Ίρβινγκ, ένας σχετικά καλός συγγραφέας στις αρχές της δεκαετίας του '70, καταφέρνει το ακατόρθωτο: Να έρθει σε επαφή με τον Χάουαρντ Χιουζ, να τον συναντήσει κάμποσες φορές, να μιλήσει με τις ώρες μαζί του, και να μαζέψει υλικό για μια επίσημη βιογραφία/αυτοβιογραφία πολλών εκατοντάδων σελίδων. Πώς είπατε; Δεν υπάρχει τέτοια βιογραφία εκεί έξω; Ε, πώς να υπάρχει, αφού όλα ήταν μια ξεκάθαρη απάτη; Ο Ίρβινγκ κορόιδεψε τους μέχρι τότε εκδότες του (ΜακΓκρω-Χιλ), το περιοδικό Time, πολλούς φίλους και γνωστούς του, τσίμπησε προκαταβολές και πληρωμές (τις οποίες όμως τις έβαλε στην άκρη), και για έναν χρόνο, μαζί με έναν φίλο και συνεργάτη, έγραφε την αυτοβιογραφία του Χιουζ, χωρίς ο Χιουζ να γνωρίζει το παραμικρό. Πλαστογράφησε γράμματα και υπογραφές, άνοιξε ψεύτικους λογαριασμούς στην Ελβετία (έμπλεξε και την τότε γυναίκα του σε όλο αυτό, την οποία κεράτωνε κιόλας!), ταξίδευε από δω και από κει για να μαζέψει υλικό και για να... συναντήσει τον Χιουζ, αντικειμενικά δούλεψε πολύ για το βιβλίο αυτό, το μόνο πρόβλημα ήταν ότι θα ήταν ένα βιβλίο γεμάτο με κάποιες αλήθειες, αλλά και με ένα σωρό περιστατικά βγαλμένα από τη φαντασία του, με τον μονόχνωτο Χιουζ να μην έχει την παραμικρή ιδέα. Φοβερό βιβλίο (για την Απάτη εννοώ), εξαιρετικά καλογραμμένο και εθιστικό, με τον τρόπο του αστείο και συνάμα συναρπαστικό, που αναδεικνύει την τρέλα που επικρατεί στον χώρο των εκδόσεων και των συγγραφέων. Πολύ το απόλαυσα το βιβλίο, με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος αιχμάλωτό του, και μπορώ να πω ότι συμπάθησα τον αφηγητή Ίρβινγκ, αν και πρόκειται για έναν τύπο που άνετα θα γρονθοκοπούσε κανείς (αλλά μετά μπορεί να τον κέρναγε ένα ουίσκι στο τοπικό μπαρ, γιατί αντικειμενικά είναι γαμάτος τύπος). Η πλάκα είναι, ότι η μέχρι τότε συγγραφική του καριέρα δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, μετά τη φυλάκιση και αποφυλάκισή του όμως έγραψε τα πιο γνωστά και πολυδιαβασμένα βιβλία του (βλέπε το "Trial", ένα από τα κορυφαία δικαστικά θρίλερ εκεί έξω, ή το "Tom Mix and Pancho Villa", ένα ιστορικό γουέστερν με ιδιαίτερη φήμη), οπότε η όλη απάτη και η όλη φασαρία γύρω από το όνομά του, συγγραφικά μόνο καλό του έκανε. Και χαλάλι οι δεκαεπτά μήνες σε ομοσπονδιακές φυλακές. Κρίμα που δεν έχουν μεταφραστεί πολλά βιβλία του, και κρίμα που δεν έγραψε μια αυτοβιογραφία, γιατί με βάση αυτά που διάβασα αριστερά και δεξιά, ο τύπος είχε μια απίστευτη ζωή (έκανε έξι γάμους, ταξίδεψε σε Ευρώπη, Νότια Αμερική, Αφρική και Ασία, έζησε σε πλωτό σπίτι στο Κασμίρ, μετακόμισε οικογενειακώς στην Ίμπιζα, και ούτω καθεξής. Κάποια στιγμή στο μέλλον θα δω και την ομότιτλη ταινία με τον Ρίτσαρντ Γκιρ, αν και δεν πιστεύω ότι η εμπειρία θα είναι η ίδια. 9/10

το διαβασα και στον Μποζινακη το ηθελε λιγο πιο μεγαλο και να εξηγω καποια πραγματα λεει, αλλα χαιρομαι που σας αρεσε

@Ιρμάντα Οπως λέει και η ιστορια... οι κανονες σπανε.. εστω καθε τοσο. Οπως εκτυλίχθηκε η ιστορια κατεληξα τελικα πως θελω να παρουσιασω κατι εντελώς διαφορετικό απο το γνωστο Xmas folklore. Αμολυντο απο τις εικονες που εχουν εδραιωθεί τον τελευταιο αιώνα με τον κοκκινο Santa. Μια διαφορετικη "λογικη" για το πως δουλευουν ολα και ολοι τις ημερες εκεινες δείχνοντας εν τέλει πως ο Κραμπους ισως ειναι παρεξηγημενος. Μερικές διευκρινήσεις σε αυτά που ρωτάς: Με το λιβανι θελω να αφησω στοιχεια πως ο Κραμπους παλαιότερα ηταν ο Γκασπαρ, ενας απο τους 3 μάγους ο οποιος έφερε σα δωρο... λιβάνι. Ειναι το στοιχείο του. Όσο για τον έβδομο όροφο, ειναι αναφορα στον έβδομο ουρανο που κατα κάποιους ειναι ο παραδεισος. Έκανα κάποιες προσμείξεις Αυτά! Ευχαριστώ.

ΑΡΡΩΣΤΑΚΙ ALERT τι πήγες κι έγραψες μαρή τρελή εντάξει ταυτίστηκα εντάξει ενθουσιάστηκα εντάξει χαίρομαι που δεν το έπαθαν όλοι οι άντρες. Ναι. Αυτά. Κάνε μία συλλογή με τέτοια βινιετάκια. Πολύ θα το χαρεί ο γυναικείος πληθυσμός.

@Roubiliana

Μου άρεσε πολυ. Εξυπνο και ολοκληρωμενο σε μονο τοσες λιγες λεξεις.

Ωω ανατριχιαστικο! Ειχα την ίδια αντίδραση με την @Ιρμάντα. Που πήγε το παιδι;! Δωσ'το πίσω! Και η αδιαφορία των γονιών να το κάνει χειρότερο.

Επιτέλους, Κράμπους! (Ακόμη δεν το διάβασα, ίσως για αυτό χαίρομαι...)

Οι καβαλάρηδες. Η πρώτη ευχάριστη έκπληξη της φετινής αναγνωστικής χρονιάς, νωρίς-νωρίς κιόλας. Με βάση κάποιες κριτικές, την περίληψη στο οπισθόφυλλο αλλά και ένα πρόχειρο ξεφύλλισμα πριν το πιάσω στα χέρια μου, περίμενα ότι θα διάβαζα ένα αξιόλογο βιβλίο, αλλά όχι ένα τόσο καλογραμμένο, καθηλωτικό και δυνατό μυθιστόρημα, με μια χειμαρρώδη αφήγηση που προσωπικά με εντυπωσίασε. Ο Φρεντ Σκάλι και η γυναίκα του Τζένιφερ, αποφασίζουν να αφήσουν πίσω τους την Αυστραλία και να πάνε να ζήσουν σε ένα εγκαταλειμμένο αγρόκτημα στην επαρχία της Ιρλανδίας. Ο Σκάλι θα φροντίσει να κάνει κατοικήσιμο το σπίτι και το αγρόκτημα, ενώ η Τζένιφερ και η επτάχρονη κόρη τους Μπίλι θα ολοκληρώσουν διάφορα πράγματα πίσω στην Αυστραλία (πώληση σπιτιού, κλείσιμο τραπεζικών λογαριασμών κ.λπ.), και θα επιστρέψουν στην Ιρλανδία οριστικά. Ωραία, ο Σκάλι είναι εργατικός, έχει δουλέψει σε οικοδομές, ξέρει τι κάνει, θα φτιάξει το σπίτι σαν καινούργιο, μόνο που όταν πάει στο αεροδρόμιο για να παραλάβει τη γυναίκα και την κόρη του, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια δυσάρεστη έκπληξη: Στο αεροπλάνο ήταν μόνο η κόρη του, η γυναίκα του άφαντη! Έτσι, μετά από άκαρπες προσπάθειες αναζήτησης μέσω τηλεφώνου, θα ταξιδέψει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, σε όλα τα μέρη που ταξίδεψαν μαζί τα τελευταία χρόνια, σε Ελλάδα, Γαλλία, Ολλανδία κ.λπ., με την κόρη του μαζί, σε ένα μάταιο ταξίδι, σε μια πραγματική οδύσσεια, χάνοντας σιγά-σιγά τις ελπίδες του, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό. Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβει ότι το μόνο πρόσωπο που τον αγαπάει πραγματικά και του συμπαραστέκεται, είναι η κόρη του. Πολύ ωραίο βιβλίο, με πολλές και διάφορες δυνατές σκηνές και έντονα συναισθήματα, σε σημεία γίνεται και αρκετά σκοτεινό και επικίνδυνο, μιας και ο Σκάλι μέσα στην αγωνία του κάνει πολλές κουταμάρες, πολλά λάθη που βάζουν σε κίνδυνο ακόμα και την κόρη του. Φοβερά σκηνικά (βλέπε Ιρλανδία, Ύδρα, Ιταλία, Παρίσι, Άμστερνταμ), για μένα υπέροχος τρόπος γραφής, εξαίσια ατμόσφαιρα, σίγουρα σαν βιβλίο δεν είναι για όλα τα γούστα (επιπρόσθετα ο Σκάλι έχει τόσα ελαττώματα, που γίνεται εκνευριστικός σε ορισμένα σημεία), προσωπικά όμως με κέρδισε από την πρώτη κιόλας σελίδα. Κατά τα φαινόμενα, τέλη του 2026 θα προβληθεί και η ταινία που θα βασίζεται στο βιβλίο, σε σκηνοθεσία Έντουαρντ Μπέργκερ (βλέπε "Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο", "Κονκλάβιο" και "Η μπαλάντα ενός μικρού παίκτη"), με τον Μπραντ Πιτ να υποδύεται τον ρόλο του Φρεντ Σκάλι. Ανυπομονώ! -Ιανουάριος 01. Ρ. Φ. Κουάνγκ - Βαβέλ (σελ. 800). 5/10 02. Πάτρικ Αλεξάντερ - Όσο υπάρχουν ήρωες (σελ. 343). 7.5/10 03. Τιμ Γουίντον - Οι καβαλάρηδες (σελ. 381). 9/10

Ωραία, ανατριχιαστική ιστορία.

Μόνο η Ειρήνη με εμπνέει έτσι. trigger warning, body horror. SWINGING MERRY CHRISTMAS.pdfSWINGING MERRY CHRISTMAS.docxΤο pdf είναι 20άρα γραμματοσειρά.

Τα Χριστούγεννα Του Ηρακλή Πουαρό Ο Σίμεον Λι έχει καλέσει για τα Χριστούγεννα στο σπίτι του όλα τα παιδιά του, του τέσσερεις γιους του με τις συζύγους τους και την εγγονή του, μιας και η κόρη του έχει πεθάνει. Όμως ο γέρο – Λι δεν είναι ο καλοσυνάτος πάτερ φαμίλιας, είναι ένας σκληρός γέρος, ένας αληθινός τύραννος που του αρέσει να βάζει τους άλλους σε δύσκολη θέση. Την παραμονή των Χριστουγέννων δολοφονείται και όλοι όσοι βρίσκονται στο σπίτι έχουν λόγο να τον έχουν σκοτώσει αλλά μόνο ένας το έκανε. Ποιος; Αυτό καλείται να ανακαλύψει ο Ηρακλής Πουαρό με τη βοήθεια αντικρουόμενων στοιχείων αλλά πρωτίστως των μικρών γκρι κυττάρων του. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα στο κλασσικό στυλ της Αγκάθα Κρίστι, ένα αρχοντικό, πολλοί καλεσμένοι και ένας φόνος. Όπως πάντα οι υποψίες κάνουν τον γύρο αλλά η αποκάλυψη του δολοφόνου είναι όπως πάντα αναπάντεχη και από μόνη της μια ανατροπή.

Τειχομαχια, Θ.Δ. Φραγκόπουλος (238)

Ταύτιση του αναγνώστη με τον ήρωα ενός βιβλίου. Τρόποι και βαθμός ταύτισης, αποτέλεσμα της ταύτισης. Ο συγγραφέας ταυτίζεται με τον ήρωά του; Είναι βέβαιο. Εκείνο που είναι διαφορετικό στην περίπτωση του συγγραφέα, είναι πως μπορεί να ελέγξει και να κατευθύνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία ενός ήρωα, την εξέλιξη, τις δοκιμασίες και τις συγκινήσεις και άρα το αποτέλεσμα της δικής του ταύτισης είναι ελεγχόμενο. Ίσως ακόμη και ηθελημένο. Σε κάθε περίπτωση, ο συγγραφέας αναζητά να φτιάξει ήρωες και ιστορίες που θα συγκινήσουν κατά κύριο λόγο τους αναγνώστες του και όχι απαραίτητα τον ίδιο. Ωστόσο είναι βέβαιο πως το πρώτο δεν επιτυγχάνεται χωρίς να ισχύει και το δεύτερο. Ένας αδιάφορος για τον συγγραφέα ήρωας είναι ένας ήρωας σίγουρα αδιάφορος και για τον αναγνώστη. Ή ένας ήρωας για τον οποίο ο συγγραφέας μπορεί τελικά να μην μπει καν στον κόπο να ολοκληρώσει την ιστορία του. Πώς διαχωρίζονται όμως οι ήρωες / χαρακτήρες που πλάθουμε, σύμφωνα με τον βαθμό ταύτισης; Θα εξετάσουμε τέσσερις βασικούς βαθμούς /τύπους που είναι σίγουρο πως, συνειδητά ή ασυνείδητα, έχουμε κατασκευάσει στις ιστορίες μας και έχουμε θαυμάσει στις ιστορίες άλλων. Ήρωας του συνειρμού. Ο υψηλότερος βαθμός ταύτισης παρέχεται από τον ήρωα που, συνειρμικά, θυμίζει στον αναγνώστη καταστάσεις που ο ίδιος βίωσε, προβλήματα που αντιμετώπισε, τις δικές του προσωπικές αποτυχίες, χαμένες ευκαιρίες, τα διλλήματά του και τα what-ifs του. Μην ξεγελιέστε, μπορεί να ταυτιστούμε με ένα μην ανθρώπινο ον εξίσου αποτελεσματικά όσο και με ένα ανθρώπινο, αρκεί τα αισθήματα να είναι οικεία. Ο ήρωας του συνειρμού αναγκάζει ή παρασύρει τον αναγνώστη να βρεθεί στη θέση του. Το αποτέλεσμα αυτού του είδους της ταύτισης είναι ένα είδος «επιτρεπτής παρεκτροπής», ο κίνδυνος εκ του ασφαλούς, η αμαρτία χωρίς καταλογισμό, η παρασπονδία χωρίς συνέπειες, η ηδονοβλεπτική χαρά της κλειδαρότρυπας. Ένας ηλικιωμένος κύριος μπορεί να διαβάσει για έναν άλλον ηλικιωμένο κύριο που εγκατέλειψε σύζυγο, παιδιά και εγγόνια για να ζήσει την περιπέτεια με την νεαρή μπαλαρίνα. Θα νιώσει ανανεωμένος, σαν να γνώρισε προσωπικά την μπαλαρίνα. Στο τέλος, όταν η μπαλαρίνα θα εγκαταλείψει τον ήρωα της ταύτισης, ο ηλικιωμένος αναγνώστης θα ανακουφιστεί, κρυφογελώντας στον ίδιο του τον εαυτό, καθώς ο ίδιος ποτέ δεν παρασύρθηκε. Το βιβλίο λοιπόν έχει γίνει ο ασφαλής χώρος όπου μπορούμε να αισθανθούμε έναν μεγάλο έρωτα χωρίς να βρεθεί η δική μας καρδιά στην αρένα. Μπορούμε να είμαστε γαλαντόμοι και γενναιόδωροι χωρίς να ξοδευτούμε, μπορούμε να είμαστε γενναίοι χωρίς να κρατήσουμε ποτέ μας σπαθί. Μπορούμε να κάνουμε το ταξίδι που πάντα ονειρευόμαστε, να παντρευτούμε τον άνθρωπο που θα είχαμε επιλέξει αν ήταν οι συνθήκες αλλιώς. Ο ήρωας του συνειρμού είναι η ευκαιρία μας να ακολουθήσουμε το όνειρο, τον πειρασμό – ή να διαβάσουμε για κάποιους που τολμούν να το κάνουν. Ο αναγνώστης ταυτίζεται με τον ήρωα του συνειρμού περισσότερο και ευκολότερα από κάθε άλλον τύπο ήρωα, πονάει με τις λύπες και θριαμβεύει με τα κατορθώματα. Και φτάνει στο τελευταίο κεφάλαιο με τη γλυκόπικρη αίσθηση του αποχαιρετισμού από έναν καλό και πιστό φίλο. Υπερήρωας – ήρωας του θαυμασμού. Η λέξη «υπερήρωας» νομίζω εξηγεί σε γενικές γραμμές τις ιδιότητες του προσώπου αυτού. Είναι πλάσμα ξεχωριστό, με ικανότητες που διαφέρουν κατά πολύ από το μέσο όρο. Είτε προικισμένος μάγος, είτε ιδιοφυής καλλιτέχνης, είτε πλάσμα απαράμιλλης γοητείας, είτε ον με ιδιαίτερη καταγωγή, είναι ένας ήρωας που μπορούμε να θαυμάσουμε αλλά όχι να ταυτιστούμε. Τουλάχιστον δεν ταυτιζόμαστε με την ποιότητα που τον καθιστά υπερήρωα. Ο υπερήρωας εύκολα μπορεί να γίνει μονοδιάστατος, καθώς ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα σε τέτοιο βαθμό, που το μόνο πια που μας ενδιαφέρει είναι η μεγαλοσύνη του. Το αποτέλεσμα αυτής της μορφής ταύτισης, το αίσθημα που γεννάται στον αναγνώστη μας είναι ο θαυμασμός. Ο υπερήρωας συνήθως είναι ένα πρότυπο δημιουργικό, ωθεί δηλαδή τον δέκτη / αναγνώστη να αναζητήσει την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Ο ήρωας της κάθαρσης. Το δημοφιλέστερο είδος ήρωα. Ο ήρωας που στην πορεία του θα βρεθεί σε κάθε πιθανή σχέση ταύτισης με τον αναγνώστη, από την πλησιέστερη δυνατή του ήρωα του συνειρμού μέχρι την πλέον αποστασιοποιημένη περίπτωση του υπερήρωα. Ο ήρωας αυτός είναι ο χαρακτήρας που θα μπλέξει σε κάθε είδος περιπέτεια και θα βρεθεί σε θέση ισχύος, σε θέση αδύναμη, σε θέση πλεονεκτική, σε θέση απόγνωσης. Θα ξεκινήσει φτωχός και χωρίς μέλλον και θα κτίσει μόνος το βασίλειό του, για να το ξαναχάσει και να καταλήξει απόκληρος και εξόριστος. Η ζωή του είναι ένας ακατάπαυστος ανελκυστήρας αισθημάτων, ευκαιριών, δυσχερειών, απίθανων συμπτώσεων και αναμετρήσεων. Ένας χαρακτήρας σε μυθιστόρημα μύησης εκτελεί αυτή την πορεία, οποιοσδήποτε χαρακτήρας που ξεκινά από το σημείο Α και φτάνει στο σημείο Β, έχοντας υποστεί ζυμώσεις στο μεταξύ, ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Ο ήρωας της κάθαρσης είναι ο ήρωας που δεν γεννιέται, πλάθεται. Συνήθως με κόπο από το δημιουργό του, κόπο που μεταφράζεται σε μπόλικες σελίδες χορταστικής περιπέτειας για τον αναγνώστη. Είναι ο χαρακτήρας που θα μας φιλέψει τα πιο αγνά και αμόλυντα αισθήματα αγωνίας για τη μοίρα του. Ο ήρωας της κάθαρσης θα λύσει τα θέματά του. Θα ανέβει σε ύψη δυσθεώρητα και θα ξανακατέβει στα μέτρα του αναγνώστη, ίσως πολλές φορές, κεφάλαιο το κεφάλαιο. Το αποτέλεσμα αυτού του είδους ταύτισης είναι μια μίξη των δύο περιπτώσεων που εξετάσαμε πριν: ένας οικείος ήρωας, με τον οποίο ταυτίζεται ο μέσος αναγνώστης και συνάμα αυτό στο οποίο ο μέσος αναγνώστης προσβλέπει, αυτό στο οποίο στοχεύει ή που θα ήθελε να είναι. Αισθανόμαστε κάθε απόχρωση ταύτισης και απόλαυσης της «επιτρεπτής παρεκτροπής» και παράλληλα το θαυμασμό, την επιθυμία για την εξέλιξη και την προσωπική μας βελτίωση. Καταβροχθίζουμε τις αμαρτωλές του περιπέτειες με ηδονοβλεπτική χαρά και συγκινούμαστε στους θριάμβους του. Εξάλλου, αν ένας ήρωας που μας θυμίζει τον εαυτό μας σε τόσα πολλά σημεία μπορεί να τα καταφέρει, τότε ίσως μπορούμε και εμείς. Ήρωας της ειρωνείας – αντιήρωας. Ο ήρωας της ειρωνείας είναι ένας ήρωας με τον οποίο θα ταυτιστούμε, πιθανώς, αν έχουμε ανάλογες έξεις ή βιώματα ή αν έχουμε συναντήσει ή συνδιαλλαγεί τέτοιου είδους ανθρώπους. Είναι ο αυτοκαταστροφικός ή ετεροκαταστροφικός χαρακτήρας, που θα βουλιάξει στους εθισμούς και τις κακές επιρροές και θα χάσει τον εαυτό του. Είναι αυτός που θα παρασύρει και άλλους στην ίδια πορεία, που θα αποτελέσει το κακό παράδειγμα, τον σκοτεινό μέντορα, τον διαφθορέα. Μπορεί να είναι είτε ετεροκαταστροφικός, ένα πλάσμα που βλάπτει τον περίγυρό του, είτε αυτοκαταστροφικός, ένας αυτοκτονικός χαρακτήρας που δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι από τζόγο ή ουσίες ή ακολασίες ή οτιδήποτε άλλο. Συχνά είναι συνδυασμός και των δυο αυτών ιδιοτήτων: καταστρέφει και καταστρέφεται. Μπορεί να είναι απλώς ένας μοχθηρός μηχανορράφος ή ένα φθονερό πρόσωπο που δρα από το παρασκήνιο, σαν τον Φιδόγλωσσο ή τον Ιάγο, σπέρνοντας το ψεύδος και τη συκοφαντία. Ο ήρωας αυτός βλάπτει ή βλάπτεται από έξη, από φθόνο, από μισαλλοδοξία, από ανασφάλεια, από ένα πλήθος θεμάτων που δεν διαχειρίστηκε. Συνήθως προκαλεί αποστροφή ή στην καλύτερη περίπτωση την λύπησή μας. Σε κάθε περίπτωση, είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Θα διαπιστώσατε σίγουρα πως οι παραπάνω ήρωες σπάνια υπάρχουν αμιγώς. Ένας ήρωας κάθαρσης είναι πιθανότερο να εμπεριέχει περισσότερα χαρακτηριστικά από ότι οι υπόλοιποι. Ένας ήρωας κάθαρσης μπορεί να έχει περάσει ακόμη και από αυτοκαταστροφικά στάδια, μπορεί να έχει υπάρξει ο κακός της ιστορίας – όπως το Γκόλουμ ή ο καθηγητής Σνέηπ. Για το λόγο αυτό θεωρείται μέσα στην κατάταξή μας από τους πληρέστερους χαρακτήρες. Η πορεία του είναι ακραία και με μεγάλες παλινδρομήσεις και για αυτό το λόγο μοιάζει φυσιολογικότερη. Καλύπτει ένα μεγαλύτερο εύρος αισθημάτων, διαθέσεων, μεταπτώσεων και εμπειριών: εξάλλου, κανενός η ζωή δεν είναι καθαρά μονοδιάστατη. -art by Olga Cornacchia-

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Κυριακή Δριτσάκου ΕΙΔΟΣ Weird fiction, dark fairy tale ΛΕΞΕΙΣ 600 ΤΟ ΔΩΡΟ1.docx

Να εδώ το κοριτσάκι μόνο συμμετείχε στην Συγγραφική Άσκηση, ενώ το αγοράκι...