Leaderboard

Ένα διήγημα, το 4ο που εκδίδεται φέτος, με τις αμαρτίες της καφεμαντείας και σεξ με ιερέα. "Στου καφέ το κατακάθι". Και φυσικά με φανταστικό στοιχείο.

Καλημέρα, και η δική μου συμβολή. Κάστρο και διάστημα. η ραπυνζέλ.docx

Έρχονται τα Χριστούγεννα, λέει... Εποχή μαγική, χαράς, δώρων, λέει...για μαζευτείτε. Έχει ιδέες η κουκουβάγια! Άσκηση Το Δώρο - ένα δώρο χριστουγεννιάτικο, πρωτοχρονιάτικο, εορταστικό, που ενώ φαίνεται πως είναι αυτό που ζητήσαμε στην πραγματικότητα αποδεικνύεται το εντελώς αντίθετο. Κάθε παιδάκι κάτι περιμένει. Κάθε ενήλικας επίσης. Η ευχή μας πραγματοποιείται στη μαγεία των Χριστουγέννων, ή η πραγματοποίηση της ευχής καταλήγει στο μεγαλύτερο δυνατό εφιάλτη; Όπως καταλάβατε το θέμα είναι απλό. Φανταστείτε ένα παιδί, έναν ενήλικα, έναν άντρα που κερδίζει τη δουλειά των ονείρων του, μία γυναίκα που ο αγαπημένος της επιστρέφει, έναν μάγος που αποκτά ένα νέο μαγικό ραβδί, ένα ξωτικό που του χαρίζουν νέο μονόκερο, έναν χαρτοπαίκτη που σηκώνει το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι. Το νέο τρενάκι, το καινούριο κουκλόσπιτο, το καινούριο επιτραπέζιο, το νέο ζευγάρι πατίνια. Πόσο θα κρατήσει αυτή η χαρά από το όνειρο που έγινε πραγματικότητα; Πόσο θα πάρει μέχρι να καταλάβουν πως το Δώρο δεν τους δόθηκε ως ευλογία, αλλά ως κατάρα; Φανταστείτε λοιπόν ένα Δώρο, ακριβώς αυτό που ζητήθηκε, που να φέρνει δυστχυχία, λόγω κακής αρχικής πρόθεσης, λόγω κακής χρήσης ενδεχομένως, λόγω σκέτης κακοτυχίας - ίσως. Δουλέψτε με όποια υλικά του φανταστικού επιθυμείτε. Μόνο να θυμάστε πως το Δώρο πρέπει να πάει στραβά. Ίσως ο Κράμπους ανέλαβε φέτος στη θέση του Άγιου Βασίλη.... Μέχρι 20/ 01/ 26 η διορία σας....οπότε θα ανοίξουν και τα δικά σας τα Δώρα.... Ανεβάζετε εδώ Στο μεταξύ, καλές γιορτές και ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους!!!!

Το Δάκρυ Του Ουρανού, πρώτο βιβλίο των Χρονικών Της Έρεμορ, από την draft2digital. Λίγα λόγια από το συνοδευτικό του βιβλίου: Εδώ το λινκ https://books2read.com/u/mdkrly (με επιλογές πλατφόρμας αγοράς) και το εξώφυλλο:

Να εδώ το κοριτσάκι μόνο συμμετείχε στην Συγγραφική Άσκηση, ενώ το αγοράκι...

Εγώ έχω ακόμη Λευτέρη και Nick. V ...

Θα ήθελα να τονίσω σε αυτο το σημείο οτι αυτο το κείμενο είναι προιον μυθοπλασίας και οτι ο δημιουργός του δεν είχε πρόθεση να ταυτίσει τους ήρωες με αληθινά πρόσωπα, καταστάσεις και γεγονότα. Αυτο το κείμενο δημιουργήθηκε καθαρά για να διασκεδάσει τους αναγνώστες χωρις να θέλει να τους προβληματίσει η να περάσει κάποια πολιτική θέση η ιδεολογία. Καλη διασκέδαση. ΚΟΚΤΕΙΛ ΠΥΡΗΝΙΚΑ.pdf

Καλησπέρα ! Διάλεξα το ζευγάρι Διακτινισμός - Ξωτικό. Ξωτικό.docx Ξωτικό.pdf

Γεια σας καλά μου! Δημοσιεύουμε τις ιστορίες για την ΣΑ #16 που βρίσκεται στο ποστ εδώ Έχετε χρόνο ως 20 Γενάρη 2026, αλλιώς θα στείλω τον Κράμπους και ξέρετε τι θα σας κάνει. Ο Κράμπους. Σας αγαπώ όλ@, σας περιμένω, αναμείνατε και νεότερα για την επόμενη φορουμομάζωξη!!!

Πάμε προς το τέλος της πρώτης μέρας της νέας χρονιάς. Τι σχέδια έχετε γι' αυτήν; Τι συγγραφικούς στόχους βάζετε; Προσωπικά τα σχέδιά μου για το συγγραφικό μου έργο περιλαμβάνουν τα εξής: 1. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας φαντασίας που γράφω. 2. Την έκδοση του δεύτερου βιβλίου των Χρονικών της Έρεμορ. 3. Την έκδοση του τρίτου βιβλίου της εν λόγω σειράς. 4. Την ολοκλήρωση της περιπέτειας της Ανεξάρτητης Μεραρχίας. 5. Την έκδοση της Επιχείρησης Ιωνία στα Γαλλικά. 6. Ένα Βιβλιοπαιχνίδι. 7. Μια περιπέτεια εποχής – τέλη δεκάτου ενάτου αιώνα ή ίσως λίγο πιο νωρίς στο Μαρόκο. 8. Ένα ιστορικό μυθιστόρημα στο Βυζάντιο. 9. Την ολοκλήρωση μιας περιπέτειας που γράφω. 10. Μια περιπέτεια σε έναν εξαιρετικά βαρύ χειμώνα. 11. Τέσσερεις – πέντε μικρές ιστορίες, γύρω στις 20 – 25 σελίδες η κάθε μια. 12. Μερικά ποιητικά έργα. 13. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα. 14. Μια συλλογή από κείμενα. 15. Το ιστολόγιο που γράφω. Εντάξει νομίζω ότι είναι καλοί στόχοι... για αρχή!

1. Έκδοση στην Ελλάδα (θεωρητικά θα γίνει 15 Φεβρουαρίου αλλά μέχρι να το δω δεν παίρνω κι όρκο) 2. Να καταφέρω να γράψω μεγάλη φόρμα 3. Να βγάλω τα πρώτα μου 500 ευρώ από τη συγγραφή. Μέχρι στιγμής έχω βγάλει 4 ευρώ, τα έβαλα στην τράπεζα

Ο στόχος είναι ίδιος με τον περσινό: να τελειώσω το μυθιστόρημα που ξεκίνησα τον Ιανουάριο του 2025.

1. 5 εκδόσεις Ελλάδα ή εξωτερικό. 2. Να γράψω 2ο βιβλίο. 3. 10 διηγήματα ή φλασάκια. 4. 10.000 κέρδη από συγγραφή (μέχρι πέρσι είχα βάλει στόχο 1000. Έβγαλα 5. Σκέφτηκα πως φταίνε οι χαμηλοί μου στόχοι κι είπα να τους αυξήσω).

Μέσα στο spoiler είναι ολόκληρη η λίστα με τα 102 βιβλία που διάβασα φέτος. Παρακάτω έχουμε τα κλασικά και καθιερωμένα στατιστικά στοιχεία, καθώς και μια λίστα με τα 20 καλύτερα βιβλία: *Συνολικός αριθμός βιβλίων: 102 (πέρυσι 160) *Συνολικός αριθμός σελίδων: 40.013 (πέρυσι 40.630) *Σελίδες/βιβλίο: 392,28 (πέρυσι 253,94) *Σελίδες/ημέρα: 109,62 (πέρυσι 111,01) *Βιβλία του Φανταστικού: 18 *Βιβλία που κυκλοφόρησαν το 2024 και διάβασα μέσα στη χρονιά: 43 *Βιβλία ανδρών: 83 *Βιβλία γυναικών: 19 *Βιβλία Ελλήνων συγγραφέων: 3 Δύσκολη δουλειά η λίστα με τα 20 καλύτερα, αρκετά ωραία θα μείνουν απ' έξω, αλλά έτσι είναι η ζωή: (τα δέκα πρώτα είναι τα πραγματικά κορυφαία) 01. Αλέξανδρος Δουμάς - Ο Κόμης Μόντε Κρίστο 02. Άρθουρ Κέσλερ - Το μηδέν και το άπειρο 03. Έντουαρντ Γουίτμορ - Το Κουαρτέτο της Ιερουσαλήμ* 04. Μάνες Σπέρμπερ - Δάκρυ στον ωκεανό* 05. Μπορίς Παστερνάκ - Δόκτωρ Ζιβάγκο 06. Σούζαν Σόνταγκ - Ο εραστής του ηφαιστείου 07. Κλερ Νορθ - Η Αίθουσα του Παιχνιδιού 08. Έρνστ Γιούνγκερ - Καταιγίδα από ατσάλι 09. Λίου Τσισίν - Περιπλανώμενη Γη 10. Τόμας Λιγκότι - Teatro Grottesco 11. Πάτρικ Ράντεν Κιφ - Μην πεις λέξη 12. Ρενέ Μπαρζαβέλ - Οι εραστές του πάγου 13. Λουίς Λ' Αμούρ - Στον ήχο των τυμπάνων 14. Ζαν-Μπατίστ Αντρεά - Να την προσέχει 15. Άλφρεντ Ντέμπλιν - Βερολίνο Αλεξάντερπλατς 16. Τζέιμς Χογκ - Οι εξομολογήσεις ενός δικαιωμένου αμαρτωλού 17. Τόμας Μόλεν - Darktown 18. Βιετ Θαν Νγκουιέν - Ο προσηλωμένος 19. Μπρούνο Γιασιένσκι - Θα κάψω το Παρίσι 20. Ρόμπερτ Πεν Γουόρεν - Ένας τόπος για να επιστρέφεις *Με τα "δυο" βιβλία που είναι με αστερίσκο ίσως κλέβω λίγο, με την έννοια ότι πρόκειται για μια τετραλογία και μια τριλογία αντίστοιχα, όμως στα μάτια μου είναι δυο πολύ μεγάλα βιβλία που το καθένα χωρίζεται στα τέσσερα και τα τρία μέρη αντίστοιχα, δεν μπορώ δηλαδή να τα δω ξεχωριστά, αλλά όλα μαζί, σαν ενιαίο σύνολο. Λίστα με τα πιο αδύναμα βιβλία δεν θα υπάρξει φέτος, γιατί τα τέσσερα-πέντε που δεν μου άρεσαν και τόσο δεν μπορώ να τα βάλω σε λίστα με τα χειρότερα, αφού δεν ήταν πραγματικά άσχημα. Και του χρόνου!

1) Ωρόρα: Ιστορίες με κοσμικές καταστροφές (σελ 238) 2) Joe Abercrombie: Το κάλεσμα του ξίφους (σελ 670) 3) Joe Abercrombie: Πριν την αγχόνη (σελ 719) 4) Joe Abercrombie: Το τελευταίο επιχείρημα (σελ 806) 5) Dean Koontz: Νύχτες τρόμου (σελ 505) 6) Ωρόρα: Ιστορίες με αγγέλους και διαβόλους (σελ 240) 7) Graham Masterton: Το τζιν (σελ 233) 8 Wilbur Smith: Το μάτι του τίγρη (σελ 408) 9) Collin Bennet: Η δύναμη του υπνωτισμού (σελ 173) 10) Len Deighton: Απόρρητος φάκελος Ίπκρες (σελ 343) 11) Hans- Christian Huf: Quo Vadis- Οι δύσκολες στιγμές της ανθρωπότητας (σελ 350) 12) Ωρόρα: Ιστορίες ανθρώπινης μοναξιάς (σελ 240) 13) Agatha Christie: Ξενοδοχείο Μετροπόλιταν (σελ 156) 14) Αύγουστος Κορτώ: Επειδή είναι η καρδιά μου (σελ 237) 15) Ursula Le Guin: Η λέξη για τον κόσμο είναι δάσος (σελ 167) 16) Louis L' Amour: Το πιο γρήγορο πιστόλι (σελ 183) 17) Ωρόρα: Ιστορίες από το περιοδικό Weird tales (σελ 240) 18) Joe Abercrombie: Μία στάλα μίσος (σελ 672) 19) Joe Abercrombie: Το κακό με την ειρήνη (σελ 736) 20) Joe Abercrombie: Η σοφία του πλήθους (σελ 736) 21) Whitley Strieber: Επικοινωνία (σελ 517) 22) Thomas Edward Lawrence: Επτά στύλοι της σοφίας (σελ 857) 23) Ωρόρα: Ιστορίες από τον κόκκινο πλανήτη (σελ 240) 24) James Church: Ένα πτώμα στο Κόρυο (σελ 352) 25) Maxwell Kenton: Kάντυ (σελ 175) 26) Raymond Carver: Ελέφαντας (σελ 154) 27) Laurent Binet: HHhH (σελ 381) 28) John M. Ford: Το κάλεσμα του δράκου (σελ 518) 29) Ωρόρα: Ιστορίες Γαλλικής επιστημονικής φαντασίας (σελ 240) 30) Louis L' Amour: Η ώρα των λύκων (σελ 169) 31) Vasco da Gama: Το πρώτο ταξίδι στις Ινδίες (σελ 105) 32) Συλλογικό έργο: 50 ημέρες που άλλαξαν τον κόσμο (σελ 318) 33) Αύγουστος Κορτώ: Μικρό χρονικό τρέλας (σελ 246) 34) Γιώργος Πολ. Παπαδάκης: Οι δρόμοι του φανταστικού (σελ 279) 35) Ωρόρα: Ιστορίες από το περιοδικό Weird tales 2 (σελ 240) 36) Laurence Rees: Οι Ναζί (σελ 376) 37) Γιώργος Μπαλάνος: Οι κόσμοι της φωτιάς (σελ 200) 38) Patricia Highsmith: Ο ταλαντούχος κ. Ρίπλεϊ (σελ 280) 39) Jules Verne: Τα τέρατα των θαλασσών (σελ 238) 40) Robert Harris: Fatherland (σελ 476) 41) Ωρόρα: Ιστορίες με τρελούς επιστήμονες 2 (σελ 240) 42) Marquis de Sade: Πάνω στην άμεση δημοκρατία και την απάτη των ''εκπροσωπήσεων'' (σελ 64) 43) Howard Phillips Lovecraft: Ο τύμβος (σελ 192) 44) Robert Erwin Howard: Η βασίλισσα της μαύρης ακτής (σελ 196) 45) Wilbur Smith: Το αρπακτικό (σελ 459) 46) Stephen King: Η αφιέρωση (σελ 216) 47) Ωρόρα: Ιστορίες με βάρβαρους ήρωες 2 (σελ 239) 48) James Graham Ballard: High-rise (σελ 255) 49) Stephen King: Καρδιές στην Ατλαντίδα (σελ 628) 50) Robert McCammon: Βάαλ- Ο άρχοντας των δαιμόνων (σελ 276) 51) James Clavell: Τάι-Παν Α' (σελ 376) 52) James Clavell: Τάι-Παν Β' (σελ 317) 53) Ωρόρα: Ιστορίες με το χρόνο και το θάνατο (σελ 240) 54) Stephen King: Εξύψωση (σελ 165) 55) Stephen King: Μπίλι Σάμερς (σελ 574) 56) James Hilton: Χαμένος ορίζοντας (σελ 270) 57) Charles Pinot Duclos: Οι εξομολογήσεις του Κόμη ντε... (σελ 142) 58) Heather Morris: Ο δερματοστίκτης του Άουσβιτς (σελ 362) 59) Ωρόρα: Ιστορίες από το εφιαλτικό μέλλον 2 (σελ 240) 60) Bohumil Hrabal: Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (σελ 76) 61) Philip K. Dick: Έρευνα στο σκοτάδι (σελ 354) 62) Stephen King: Η μακριά πορεία (σελ 367) 63) Stephen King: Έργα οδοποιίας (σελ 375) 64) Stephen King: Αργότερα (σελ 288) 65) Ωρόρα: Ιστορίες καθημερινής τρέλας (σελ 240) 66) Sigmund Freud: Πένθος και μελαγχολία (σελ 60) 67) Andrew Nagorski: Οι κυνηγοί των Ναζί (σελ 573) 68) Stephen King: Ο δρομέας (σελ 299) 69) Graham Masterton: Ο δαίμονας ξαναζωντανεύει (σελ 249) 70) Ωρόρα: Ιστορίες του μεγάλου ονειρευτή (σελ 240) 71) Guy de Maupassant: Ιστορίες της μέρας και της νύχτας (σελ 352) 72) A. E. van Vogt: Κυνηγώντας τους Σλαν (σελ 155) 73) Charles Dickens: Χριστουγεννιάτικη ιστορία (σελ 139)

ΟΥΦ παιδιά έχω πήξει στη δουλειά, μου έχουν μείνει Αλέξανδρος, Αθανάσιος, Λευτέρης. Θα σας διαβάσω σήμερα, το υπόσχομαι. Αν έχω ξεχάσει κάποιον άλλο, να μου πείτε.

Είπα να δώσω κι εγώ το παρόν μετά από καιρό. Τα κλισέ που διάλεξα είναι ΔΡΑΚΟΣ και ΠΥΡΗΝΙΚΑ. Enjoy! Ο Θησαυρός της Ζαργκιντάβας.pdf

Καλησπέρα στην ομάδα. Ξόρκι και Τεχνητή Νοημοσύνη η επιλογή... ίσως και κάτι ακόμα Οι αριθμοί στα αρχεία αναφέρονται στο μέγεθος της γραμματοσειράς. Ένας Σύγχρονος Δαίδαλος - 14.pdf Ένας Σύγχρονος Δαίδαλος - 20.pdf

Τέλος χρόνου! Χμ σαν να γράφαμε διαγώνισμα ακούστηκε αυτό. Λοιπόν, ο χρόνος τελείωσε μιας και φαντάζομαι ότι δεν γράφει κανείς (άλλος) πια στις τρεις ώρες που μείνανε από το 2025. Λοιπόν το 2025 είχε αυτά: 1. Η ολοκλήρωση του 1100 έργου μου το οποίο ευελπιστώ να είναι μια ιστορία που θα εκδοθεί σε συνέχειες. (ολοκληρώθηκε) 2. Μετάφραση του ως άνω έργου στα Αγγλικά (ναι το επιχειρώ και αυτό μόνος μου) (ολοκληρώθηκε) 3. Ένα μυθιστόρημα εποχής που θα εξελίσσεται στο 1260 περίπου και θα έχει να κάνει με μια Βυζαντινή διπλωματική αποστολή και την εισβολή των Μογγόλων στην Ευρώπη. (αυτό έσπασε σε δύο ιστορίες, μια μικρή ιστορία που γράφηκε και ένα μυθιστόρημα που θα ακολουθήσει) 4. Μια περιπέτεια δράσης, συνέχεια στη σειρά του Επιχείρηση Ιωνία. 5. Μια καινούρια περιπέτεια φάντασι. (γράφεται) 6. Μια σειρά από ποιητικά έργα. (έχουν γραφεί πολλά και φέτος) 7. Μερικά διηγήματα (μικρές ιστορίες ίσως να είναι πιο ακριβές μιας και είναι κάπου 25 σελίδες το καθένα) (πέντε στο σύνολο φέτος) 8. Μια περιπέτεια που θα έχει να κάνει με την Ανεξάρτητη Μεραρχία και τον άθλο της τον Αύγουστο του 1922 (γράφεται) 9. Το ιστολόγιο, μιας και είναι αρκετή δουλειά και αυτό (16098 λέξεις αυτή τη στιγμή) 10. Ένα βιβλιοπαιχνίδι. Προστέθηκαν ακόμα: 11. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα (ολοκληρώθηκε) 12. Η μετάφραση στα Αγγλικά του Επιχείρηση Συρία (ολοκληρώθηκε) 13. Μια περιπέτεια φάντασι (ολοκληρώθηκε) 14. Η επανέκδοση των Χρονικών της Έρεμορ σε τρεις τόμους όπως γράφηκαν αρχικά. (εκδόθηκε ο πρώτος τόμος) 15. Μια περιπέτεια (γράφεται) Φυσικά δεν σταματάμε. Από αύριο έχουμε νέα σχέδια και στόχους. Αλλά θα είναι σε άλλο θέμα. Εσεις πως τα πήγατε, ποια είναι η αποτίμησή σας για το έργο σας το 2025;

Ο Ναός της Τύχης και άλλα κείμενα - Maurice Maeterlinck, σελ. 130 (5/10) Νεκρή Φύση - Louise Penny, σελ. 472 (10/10) Ο εξαποδώ και άλλες υπερφυσικές ιστορίες - Guy de Maupassant, σελ. 72 (9/10) Nightflyers - George R. R. Martin, σελ. 165 (7/10) Ελσίνκι - Θεόδωρος Γρηγοριάδης, σελ. 240 (8/10) Ανοιξιάτικα Νερά - Ivan Turgenev, σελ. 192 (10/10) Ο μαύρος εφιάλτης - John Dickson Carr, σελ. 180 (6/10) Oh, Canada - Russell Banks, σελ. 384 (7/10) Περιμένοντας τον Γκοντό - Samuel Beckett, σελ. 126 (7/10) Με άφηνα στο "διαβάστηκε" - Άννα Κουμπούλη, Αθηνά Σπανού, σελ. 120 (8/10) Έλρικ του Μελνιμπονέ - Michael Moorcock, σελ. 206 (10/10) Μόνο ο χρόνος θα δείξει - Jeffrey Archer, σελ. 432 (8/10) Φανταστική νύχτα - Stefan Zweig, σελ. 129 (8/10) Το κάστρο του Μαργαριταριού - Michael Moorcock, σελ. 269 (8/10) Μήδεια - Ευριπίδης, σελ. 121 (8/10) Ο πολωνός - J. M. Coetzee, σελ. 168 (10/10) Όμορφα κορίτσια - Karin Slaughter, σελ. 680 (6/10) The Firm - John Grisham, σελ. 490 (9/10) Το μικρό εξάγωνο δωμάτιο - Yoko Ogawa, σελ. 112 (6/10) Ο τρίτος άνθρωπος - Graham Greene, σελ. 144 (8/10) Ξέρει η πάπια πού είναι η λίμνη - Χ. Α. Χωμενίδης, σελ. 368 (8/10) Κάιν - Jose Saramago, σελ. 153 (8/10) Τρελαντώνης - Πηνελόπη Δέλτα, σελ. 272 (7/10) Σιντάρτα - Hermann Hesse, σελ. 124 (8/10) Δικαίωμα στη ζωή - Jack Ketchum, σελ. 182 (7/10) Ιστορίες του λυκόφωτος - Stephen King, σελ. 464 (8/10) Χιονοθύελλα με άρωμα πικραμύγδαλου - Camilla Lackberg, σελ. 184 (7/10) Η απίστευτη και θλιβερή ιστορία της αθώας Ερέντιρα και της άσπλαχνης γιαγιάς της - Gabriel Garcia Marquez, σελ. 78 (6/10) Η Σέχτα - Camilla Lackberg/ Henrik Fexeus, σελ. 904 (7/10) Το ζώο που ξεψυχά - Philip Roth, σελ. 149 (8/10) Ελευθερία - Angela Merkel, σελ. 752 (6/10) Εξύψωση - Stephen King, σελ. 176 (9/10) Ταξιδιώτης στις θάλασσες της μοίρας - Michael Moorcock, σελ. 334 (7/10) Ο βιασμός - Joyce Carol Oates, σελ. 192 (7/10) 123ο χιλιόμετρο - Andrea Camilleri, σελ. 200 (7/10) Ο κηπουρός και ο θάνατος - Georgi Gospodinov, σελ. 232 (8/10) Αλλόκοτες συναντήσεις με φαντάσματα - Hugo von Hofmannsthal, Thomas Mann, Arthur Schnitzler, σελ. 144 (6/10) Μας καταβροχθίζει η φωτιά - Jaume Cabré, σελ. 176 (8/10) Δεν θ' αργήσω - Βασιλική Πέτσα, σελ. 144 (8/10) Δεν θ' αργήσω - Βασιλική Πέτσα Ωραίο βιβλιαράκι αυτό, και δεν του φαινόταν στην αρχή. Πολύ ωραίο το γράψιμο της Βασιλικής Πέτσα. Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά από ένα σημείο και μετά δέθηκα αρκετά με τον κεντρικό χαρακτήρα. Ωραία ευχάριστη έκπληξη το βιβλίο αυτό με το οποίο και θα κλείσει η χρονιά, καθώς δεν προλαβαίνω να τελειώσω το επόμενο που έχω πιάσει. Με bold τα δύο βιβλία που ξεχώρισα φέτος.

Αμφότερα ''παγωμένα'' -το πρώτο περισσότερο-, τώρα ήταν λοιπόν το κατάλληλο timing. Πότε δηλαδή, μέσα στον Δεκαπενταύγουστο; - Άλφρεντ Λάνσινγκ: ''Καρτερία- Το απίστευτο ταξίδι του Σάκλετον στην Ανταρκτική'': Ήμουν προετοιμασμένος για τα καλύτερα, με ιντριγκάρει πάααααρα πολύ το όλο τιτάνιο. Μία μικρή ομάδα να εισχωρεί σ' ένα τέτοιο περιβάλλον, κατεξοχήν εχθρικό για τον άνθρωπο. Όχι όμως και σε τέτοιο υπερθετικό βαθμό. Ω ρε π...τη μου, τι ήταν αυτό; Είναι μέρες που το τελείωσα και ακόμη προσπαθώ να συνέλθω από το αστροπελέκι που με χτύπησε. Στις αρχές του περασμένου αιώνα, η κατάκτηση των Πόλων θεωρούταν ζήτημα τιμής για πολλούς εξευρενητές. Ένας από αυτούς ήταν και ο Έρνεστ Σάκλετον. Που θα χάσει όμως την πρωτιά για την Ανταρκτική από τον Ρόαλντ Άμουνδσεν, ενός άλλου μεγάλου πρωτοπόρου της εποχής. Επικεντρωμένος λοιπόν στον μοναδικό στόχο που του απέμενε, να διασχίσει την ήπειρο από άκρη σε άκρη, θα ξεκινήσει τον Αύγουστο του 1914. Το ιστιοφόρο του όμως ''Καρτερία'' θα εκλωβιστεί στους πάγους. Και αυτό που μέχρι τότε ήταν μάχη για δόξα και φήμη, θα μετατραπεί σε μάχη για επιβίωση. Η μοίρα των αντρών του έπεσε στις πλάτες του, το βάρος για οποιοδήποτε άλλον θα ήταν ασήκωτο. Όχι όμως και για τον ίδιο, ο ατρόμητος εξευρευνητής, ηγέτης καλύτερα, δεν δίσταζε μπροστά σε κανέναν και τίποτα. Και μαζί με λίγους άλλους άξιους συντρόφους του, ξεκίνησαν να βρουν βοήθεια για τους ναυαγούς που έμειναν πίσω. Καλύπτοντας την ιλλιγιώδη απόσταση μέχρι το πλησιέστερο σημείο πολιτισμού, κάτω από συνθήκες ορισμό τις λέξεις τραγικές. Το βιβλίο βασίστηκε σε ημερολόγια που διάβασε ο συγγραφέας, ανθρώπων που πήραν μέρος στην αποστολή. Και ακόμη πιο σημαντικό, ταξίδεψε για να μιλήσει με όσους ζούσαν ακόμη. Και ύστερα από πολύ έρευνα, κατάφερε να γράψει το απίστευτο αυτό ταξιδιωτικό χρονικό. Δεν είναι όμως μόνο τέτοιο, αποτελεί παράλληλα και ύμνο προς την ακατάβλητη ανθρώπινη θέληση. Όταν η καρδιά έχει βουλιάξει στην απελπισία και τα πάντα δείχνουν να είναι χαμένα. Αναντίρρητα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει στη ζωή μου, θα το ξαναδιαβάσω σίγουρα. Προτείνεται με κλειστά τα μάτια, κατά προτίμηση κατά την διάρκεια του χειμώνα για να υπάρχει και το κατάλληλο mood. - Φάρλεϋ Μόατ: ''Λύκοι, σας παρακαλώ μην κλαίτε'': Ο συγγραφέας υπήρξε δημόσιος υπάλληλος του υπουργείου του Καναδά. Φυσιοδίφης όμως όσο και πνεύμα ανήσυχο, ασφυκτιούσε στο ζωντανό θάνατο του γραφείου. Του έκατσε λοιπόν η φάση κουτί όταν έφτασε η αποστολή του, να ταξιδέψει στο Τσόρτσιλ του κόλπου Χάντσον. Και ακόμη πιο πέρα, στις χιονισμένες εσχατιές των Άγονων Τόπων. Να μελετήσει τις συνήθειες και τους αριθμούς των αιμοβόρων λύκων, που πλέον απειλούσαν την εθνική ασφάλεια. Ε τι να κάνει λοιπόν και ο έρμος, συγκεντρώνει τον ανεπαρκή του εξοπλισμό και ύστερα από πολλές αντιξοότητες, καταφθάνει στον προορισμό του. Στη μέση του πουθενά, ξεχασμένος από Θεό και ανθρώπους. Για να διαπιστώσει όμως ότι τα πράγματα απείχαν παρασάγγας, από όλα όσα θεωρούσε μέχρι τότε ως δεδομένα. Τα σαρκοφάγα αρπακτικά που σκότωναν ακόμη και όταν δεν πεινούσαν, δεν ήταν καθόλου τέτοια. Παρά μόνο φιλήσυχα, το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η επιβίωση της οικογένειας τους. Και ως προς αυτό σπανίως ελάφια, ως επι το πλείστο...τρωκτικά! Η επιστημονική του κατάρτηση θα τον κάνει -αρχικά τουλάχιστον-, να μην μπορεί να πιστέψει αυτά που βλέπει. Από απόσταση, με τηλεσκόπιο και κυάλια. Με την βοήθεια όμως νεαποκτηθέντων φίλων, θα παραμερίσει τις παρωπίδες και θα κοιτάξει κατάματα την αλήθεια. Ότι ουσιαστικά τα μόνα αιμοβόρα της όλης ιστορίας είναι η κυβέρνηση του, αυτοί που τον έστειλαν εκεί. Συγλονιστικό όσο και συγκινητικό μέσα στην απλότητα του, μιλάει για ένα ξεχασμένο κόσμο. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο γιατί ο άνθρωπος επέλεξε συνειδητά να του γυρίσει την πλάτη. Το δε μαύρο, αυτοσαρκαστικό χιούμορ, προσδίδει μία ξεχωριστή πινελιά. Έχει γίνει και ομότιτλη ταινία, θα την δω τώρα στα κοντά.

Η Αίθουσα του Παιχνιδιού Δεύτερο βιβλίο της Κλερ Νορθ που διαβάζω μετά το άκρως ψυχαγωγικό και καλογραμμένο "Οι πρώτες δεκαπέντε ζωές του Χάρι Όγκοστ" που διάβασα τον Ιανουάριο του 2021 και που με είχε ικανοποιήσει τα μάλα, τώρα μπορώ να δηλώσω όχι απλά ικανοποιημένος αλλά εντυπωσιασμένος τόσο από την κεντρική ιδέα όσο και από την εκτέλεση, νιώθω ότι διάβασα μια ιστορία (ή τρεις, ή και περισσότερες, ποιος ξέρει) με βάθος και ουσία. Για φανταστείτε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας ή που συνέβησαν πριν δεκαετίες και αιώνες, οι πόλεμοι, οι πτώσεις και οι άνοδοι αυτοκρατοριών, τα πραξικοπήματα, οι δολοφονίες πολιτικών, οι συνωμοσίες να είναι αποτελέσματα κινήσεων σε ένα παιχνίδι που παίζουν σε κρυφές αίθουσες κάποιοι άνθρωποι, κάποιοι παίκτες, και δεν εννοώ ανθρώπους του στιλ Ροκφέλερ ή Ρότσιλντ ή όποιοι άλλοι (υποτίθεται ότι) κρύβονται πίσω από τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας, αλλά ανώνυμοι, απλοί άνθρωποι, που έμπλεξαν με την Αίθουσα του Παιχνιδιού και έγιναν έρμαιά της, και εμείς έρμαια αυτών. Άνθρωποι που μπορούν να κερδίσουν σε παιχνίδια (σκάκι, ντάμα, χαρτιά, ζάρια, επιτραπέζια, οτιδήποτε) την ψυχή ή τη μνήμη ή και τη ζωή των αντιπάλων τους, με αποτέλεσμα να μπορούν να ζουν για αιώνες. Και να παίζουν, συνεχώς να παίζουν, μια χώρα ή και ο κόσμος ολόκληρος να είναι ένα ταμπλό παιχνιδιού γι' αυτούς. Τρομακτικό, ε; Και άκρως ιντριγκαδόρικο! Η Κλερ Νορθ έγραψε τρεις νουβέλες (ή τρία σύντομα μυθιστορήματα), με πολύ συναρπαστικές πλοκές που συνδέονται άμεσα μεταξύ τους και αποτελούν το περιεχόμενο του συγκεντρωτικού τόμου των εκδόσεων Πόλις (στο εξωτερικό αρχικά κυκλοφόρησαν ξεχωριστά και μετά από κάποια χρόνια σε έναν τόμο). Σίγουρα με τέτοια ιδέα θα μπορούσε κανείς να γράψει μια σειρά βιβλίων, ένα έπος, με δεκάδες ή εκατοντάδες υπό-πλοκές, χαρακτήρες, καταστάσεις, όμως ίσως έτσι να έχανε τη δυναμική της, την ουσία της. Πιστεύω ότι η Νορθ έκανε εξαιρετική δουλειά με τις ιδέες της, ίσως βέβαια να πάσχει λίγο στους χαρακτήρες, που ουσιαστικά είναι παίκτες και πιόνια και όχι άνθρωποι με βάθος, ενώ επίσης συμβαίνουν πολλά πράγματα σε λίγες σελίδες, όμως το βιβλίο είναι γεμάτο δυνατές σκηνές, ωραίες περιγραφές, φιλοσοφικές προεκτάσεις, με μια τέλεια ατμόσφαιρα που σε καθηλώνει. Αν όχι το τελευταίο, τότε το προτελευταίο βιβλίο της φετινής αναγνωστικής χρονιάς έμελλε να μπει στη λίστα με τα κορυφαία βιβλία που διάβασα το 2025. Ορμήστε! -Δεκέμβριος 96. Λιζ Μουρ - Ο Θεός του δάσους (σελ. 644). 8.5/10 97. Σ. Τζ. Τιούντορ - Η αναμέτρηση (σελ. 436). 8/10 98. Κρις Τσίμπνολ - Φόνος στο Λευκό Ελάφι (σελ. 444). 8/10 99. Ρενέ Μπαρζαβέλ - Οι εραστές του πάγου (σελ. 357). 9.5/10 100. Λίλια Ασέν - Πανόραμα (σελ. 226). 8/10 101. Έρση Σωτηροπούλου - Δαμάζοντας το κτήνος (σελ. 319). 8/10 102. Κλερ Νορθ - Η Αίθουσα του Παιχνιδιού (σελ. 484). 9.5/10

Λευτέρη, δώσε μου λίγο χρόνο για να σχολιάσω και τη δική σου ιστορία.

Γειά σου Γιάννη!

Ωραίο. Ευφάνταστο και σύντομο. Τίμια προσπάθεια. Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή.

Λοιπόν, κάτι τέτοια κείμενα γράφεις, στο ξεκάρφωτο, εκεί που δεν το περιμένω, και ξεμακραίνεις από τις "ευκολίες" σου, ή, πες, από τα κείμενα που γουστάρεις να γράφεις συνήθως (και καλώς τα γράφεις, φυσικά), και μας δίνεις κάτι διαφορετικό, κάτι πιο "φρέσκο", να το πω, ή, μάλλον, πιο σωστά, κάτι που με κάνει να σου γράφω (σου το έχω ξαναγραψει), ότι έχεις μια ποιητική φλέβα που την αφήνεις ανεκμετάλλευτη (εντάξει, δεν σκαμπάζω και πολλά από ποίηση, ή, πες ότι μπορεί και να την ορίζω λίγο περίεργα σε σχέση με αυτό που λέμε "κυρίως ρεύμα", αλλά για αυτό που καταλαβαίνω, το κείμενο σου με βάζει στη θέση να αναρωτιέμαι, σοβαρά τώρα, χωρίς πλάκα, "τι θέλει να μας πει η ποιήτρια;" Και αυτό είναι κάτι που το παθαίνω με συγκεκριμένα κείμενα). Πολύ ωραίο και άρτιο φλασάκι, λοιπόν. Για μένα στέκει μια χαρά ως έχει.

Πρόσεξε λίγο περισσότερο τη δομή σου. Είναι πολύ σημαντικό, πιστεύω, σε ένα τέτοιο κείμενο να μην χάνεται ο ρυθμός (αν θες δηλαδή να αφήνεις τους αναγνώστες σου με ανοιχτό το στόμα). Το info-dump μέσω του διαλόγου είναι δίκοπο μαχαίρι. Το χρησιμοποιώ κι εγώ, με τον λάθος τρόπο, αλλά αυτό που έχω καταλάβει (ας πούμε) είναι ότι πρέπει να ακολουθείς αυστηρά μια ισορροπία σχοινοβάτη: ούτε λίγο, ούτε πολύ, αλλά ακριβώς όσο χρειάζεται. Αλλιώς αρχίζουν να χτυπάνε τα αλάρμ της δομής στο μυαλό του αναγνώστη σου. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να είχες πιο λιτές περιγραφές, ειδικά όταν η δράση είναι καταιγιστική (στο τέλος, π.χ., με τους απέθαντους, δεν έχεις λόγο, νομίζω, να εστιάζεις στις ταχύτητες που αλλάζει η ΤΝ, ή στο πως στρίβει το τιμόνι. Γενικότερα, πρόσεξε να μην φαίνεται ο συγγραφέας που γράφει την ιστορία, περισσότερο από την ίδια την ιστορία. Ναι, σε κάποια σημεία πραγματικά εντυπωσιάζεις με τις επιλογές που κανείς, σε λέξεις και σε περιγραφές, αλλά το ζητούμενο είναι πάντα η ουσία, που δεν είναι άλλη από την ίδια την ιστορία). Το τέλος ήθελε άπλωμα, πιστεύω (είδες, πάλι σου γκρινιάζω για τη δομή. Ο λόγος, είναι το φάντασυ κομμάτι, που είναι μεγάλο και αναλυτικό, με αποτέλεσμα να φαίνεται το τελευταίο μέρος μικρό -όταν ταΐζεις τον αναγνώστη σου με τόσο ωραία πιάτα, καλό είναι να έχουν όλα εξίσου γενναίες ποσότητες). Τελειώνεις με cliffhanger και κανείς τον αναγνώστη σου να περιμένει τη συνέχεια, να θέλει να γυρίσει σελίδα. Αν θα γράψεις τη συνέχεια, τότε σωστά κλείνεις με αυτόν τον τρόπο. Είναι σωστά όλα αυτά που σου γράφω; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Με πέτυχες σε φάση φλυαρίας. Αν είναι να κρατήσεις κάτι από όλα αυτά είναι ότι η ιστορία σου είναι πραγματικά πολύ καλή και, φυσικά, μου άρεσε πάρα πολύ (ειδικά η ατάκα: "ο ήλιος μου φέρνει εμετό" είναι απίστευτη).

εντοπισα δυο φρασεις που επαναλαμβανονται, τυπογραφικο λαθος Δεν ξέρω αν "μυρίζεις" Μποζινάκη (η @Ιρμάντα είναι περισσότερο αρμόδια από μένα για να το κρίνει), αλλά, ό,τι "πίνεις", πρέπει να είναι πολύ καλό (και να μην πίνεις, πάλι πολύ καλό είναι). Το κείμενό σου βγαίνει σαν εμπειρία που βάζει τον αναγνώστη σου στο τρυπάκι να θέλει να τη βιώσει, να τη ζήσει (κάτι τέτοιο μου έβγαλε εμένα, μια ψυχεδέλεια, ας πούμε).

Νομίζω ότι αντιμετώπισες την άσκηση σαν άσκηση. Γιατί καλέ; Μια άσκηση δεν είναι ευκαιρία για άσκηση, αλλά για κάτι καλύτερο από άσκηση. Χμ, ε; Ναι, κάτι τέτοιο, δηλαδή, αυτό που προσπαθώ να σου πω είναι ότι ήσουν ένα κλικ πιο κάτω από τα άλλα κείμενά σου, αυτά τα λίγα, που έχω διαβάσει στο σφφ, όσα έχουν πέσει στην αντίληψη μου. Όχι ότι είναι κακό αυτό, κάθε άλλο, αλλά νομίζω πως έχεις δείξει ότι μπορείς να "πετάς" πιο ψηλά (όταν θέλεις).

Ο χρόνος πάει προς το τέλος του. Μένει ακόμα ένα μικρό κομμάτι όμως, στο οποίο οι περισσότεροι είναι πιο χαλαροί άρα κάτι ακόμα μπορεί να γίνει στο συγγραφικό μας γίγνεσθαι. Προσωπικά τα πράγματα έχουν ως εξής: 1. Η ολοκλήρωση του 1100 έργου μου το οποίο ευελπιστώ να είναι μια ιστορία που θα εκδοθεί σε συνέχειες. (ολοκληρώθηκε) 2. Μετάφραση του ως άνω έργου στα Αγγλικά (ναι το επιχειρώ και αυτό μόνος μου) (ολοκληρώθηκε) 3. Ένα μυθιστόρημα εποχής που θα εξελίσσεται στο 1260 περίπου και θα έχει να κάνει με μια Βυζαντινή διπλωματική αποστολή και την εισβολή των Μογγόλων στην Ευρώπη. (αυτό έσπασε σε δύο ιστορίες, μια μικρή ιστορία που γράφηκε και ένα μυθιστόρημα που θα ακολουθήσει) 4. Μια περιπέτεια δράσης, συνέχεια στη σειρά του Επιχείρηση Ιωνία. 5. Μια καινούρια περιπέτεια φάντασι. (γράφεται) 6. Μια σειρά από ποιητικά έργα. (έχουν γραφεί πολλά και φέτος) 7. Μερικά διηγήματα (μικρές ιστορίες ίσως να είναι πιο ακριβές μιας και είναι κάπου 25 σελίδες το καθένα) (πέντε στο σύνολο φέτος) 8. Μια περιπέτεια που θα έχει να κάνει με την Ανεξάρτητη Μεραρχία και τον άθλο της τον Αύγουστο του 1922 (γράφεται) 9. Το ιστολόγιο, μιας και είναι αρκετή δουλειά και αυτό (14063 λέξεις αυτή τη στιγμή) 10. Ένα βιβλιοπαιχνίδι. Προστέθηκαν ακόμα: 11. Ένα ερωτικό μυθιστόρημα (ολοκληρώθηκε) 12. Η μετάφραση στα Αγγλικά του Επιχείρηση Συρία (ολοκληρώθηκε) 13. Μια περιπέτεια φάντασι (ολοκληρώθηκε) 14. Η επανέκδοση των Χρονικών της Έρεμορ σε τρεις τόμους όπως γράφηκαν αρχικά. (ετοιμάζεται ο πρώτος τόμος) 15. Μια περιπέτεια (γράφεται) Εσείς πως τα πάτε; Ολοκληρώσατε; Θα ολοκληρώσετε;

Για δες αυτό, είναι καλύτερα; Έχεις ένα λεπτό διορία Μπουτς (2).pdf

@Melita πολύ ευφάνταστος συνδιασμός των κλισέ.

Αρχές της χρονιάς, είχε δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα Moonlight Tales το διήγημά μου με τίτλο "Ο Όρκος του Μανσούρ". Η αργοπορία μου στο να το ποστάρω εδώ οφείλεται στο κεφάλι μου το κλούβιο. 😅 https://www.moonlightales.com/2025/01/blog-post_8.html

ΕΞΕΛΙΞΗ ΣΤΟΧΩΝ 1. 8 διηγήματα. "Κοκάλινες ράγες", "Πατριαρχική ράβδος" "Είμαστε η Σεχραζάτ", "το γεφύρι της Άρτας", "η μέρα του μπάρμπεκιου" "του αγοριού απέναντι" "Γρηγοριάδα", φλασάκια : "το τίμημα", five little monkeys" "Βλαντιμίρ""Ένα ουίσκι δρόμος" Ας πούμε τσεκ, έχω γράψει αρκετά. Και τίποτε άλλο να μη γράψω, ο στόχος ολοκληρώθηκε. Τσεκ τσεκ τσεκ. 2. 4 εκδόσεις Ελλάδα (οι 2 ήδη αναμένονται). η πρώτη βγήκε, 4 βγήκαν. Τσεκ. 3. 2 εκδόσεις εξωτερικό Καμία 4. Επιτέλους να στείλω σε εκδοτικό το εφηβικό μου. Τσεκ Όχι μόνο τσεκ, αλλά θα εκδοθεί από εκδόσεις writing nook κι έχουν αρχίσει οι προπαραγγελίες!!! Κι έχω εξώφυλλο. Τσεκ. 5. Ένα καινούργιο μυθιστόρημα. Όχι ακόμα , αλλά σκέφτομαι ένα βιβλίο με σπονδυλωτές ιστορίες, σε μια εναλλακτική Αθήνα. 6. 1000 ευρώ έσοδα από συγγραφή. 5 ευρώ Έχει μείνει 1,5 μήνας κ μου έχει μείνει το 3, 5 και 6. Να δούμε...

Δύο διηγήματα σε δύο ανθολογίες. Το πρώτο heavy metal δυστοπία που πήρε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό magic pen. Το δεύτερο ένα διήγημα εναλλακτικής ιστορίας.

Τειχομαχια, Θ.Δ. Φραγκόπουλος (238)

Θερμές ευχές σε όλους. Ξεκινάμε και φέτος αυτή την ωραία συνήθεια. 1. Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke (σελ 99, Γνώση 2012)

01. Στάλινγκραντ - Άντονι Μπίβορ (559) 10/10 02. Ο Αγαθούλης - Βολταίρος (97) 8,5/10 03. Μπάμπιτ - Σίνκλερ Λιούις (330) 7/10 04. Βερολίνο, η πτώση 1945 - Άντονι Μπίβορ (575) 10/10 05. Ναπολέων - Έμιλ Λούντβιχ (517) 8/10 06. Άγιον Όρος, Ημερολόγιο: (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1914) - Νίκος Καζαντζάκης (125) 6/10 07. Σαμουράι! - Σαμπούρο Σακάι (483) 9/10 08. Ηθική, η θεραπεία της ψυχής - Επίκουρος (639) 10/10 09. Στα χαρακώματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου - Σίντνεϊ Ρότζερσον (196) 8/10 10. Ζευς: Οι απαρχές του κόσμου - Συλλογικό (133) 7/10 11. Αθηνά: Η ανίκητη θεά - Συλλογικό (117) 7/10 12. Αχιλλέας: Ο ευάλωτος πολεμιστής - Συλλογικό (115) 7/10 13. Οδυσσέας: Το ταξίδι της λογικής - Συλλογικό (110) 7/10 14. Η αφήγηση του Άρθουρ Γκόρντον Πιμ από το Ναντάκετ - Έντγκαρ Άλαν Πόε (360) 8/10 15. Φονική ομορφιά - Ζόι Ρόσι (303) 7/10 16. Η κληρονόμος - Σάρα Μπλέντελ (335) 4/10 17. Φόνος στη Στοκχόλμη - Έμμα Άνγκστρομ (343) 5/10 18. Ένας προδότης στα μέτρα μας - Τζον λε Καρέ (342) 7,5/10 19. Η τελευταία σφαίρα - Λουΐς Λ' Αμούρ (189) 9/10 20. Το μονοπάτι των κολασμένων - Λουΐς Λ' Αμούρ (186) 8/10 21. Οι πέντε φίλοι στο νησί των θησαυρών - Ένιντ Μπλάιτον (169) 8/10 22. Οι πέντε φίλοι πηγαίνουν στο βάλτο του μυστηρίου - Ένιντ Μπλάιτον (174) 8/10 23. Οι πέντε φίλοι σε μυστικά ίχνη - Ένιντ Μπλάιτον (172) 8/10 24. Οι πέντε φίλοι σε δυσκολίες - Ένιντ Μπλάιτον (167) 8/10 25. Τα Γιάννενα κι η Νεοελληνική Αναγέννηση (1648-1820) - Φάνης Μιχαλόπουλος (102) 7/10 26. Όχι ορχιδέες για τη Μις Μπλάντις - Τζέιμς Τσέις (313) 9/10 27. Τα έγγραφα του Αφγανιστάν - Κρεγκ Γουίτλοκ (402) 9,5/10 28. Ποτέ πια μόνος - Καρίλ Φερί (373) 7,5/10 29. Το Κίνημα στο Γουδί (1909) - Συλλογικό (160) 7/10 30. Η Μικρασιατική Καταστροφή (1922) - Συλλογικό (173) 7/10 31. Η δικτατορία του Μεταξά (1936-1941) - Συλλογικό (187) 7/10 32. Κατοχή - Αντίσταση (1941-1944) - Συλλογικό (190) 7/10 33. Ο Εμφύλιος Πόλεμος (1946-1949) - Συλλογικό (186) 7/10 34. Η στρατιωτική δικτατορία (1967-1974) - Συλλογικό (202) 7/10 35. Οι μεγάλοι μύστες - Εντουάρ Σιρέ (492) 8/10 36. Ισλάμ, θρησκειολογική επισκόπηση - Αναστάσιος Γιαννουλάτος (406) 9/10 37. Στη φωλιά του κούκου - Κεν Κέσεϊ (416) 8/10 38. Η Αποκάλυψη του Ιωάννη - Ρούντολφ Στάινερ (261) 6/10 39. Εμφύλιος, Πολιτιστικό τραύμα - Συλλογικό (322) 9,5/10 40. Ντόμπρα και σταράτα - Γιάννης Παπαϊωάννου (319) 9/10 41. Ο Πεταλούδας - Ανρί Σαριέρ (686) 9/10 42. CIA, ο απόρρητος φάκελος του Ανδρέα - Μάριος Ευρυβιάδης, Μιχάλης Εγνατίου (346) 8/10 43. 100 χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάννης - Συλλογικό (461) 8,5/10 44. Δεν γίνονται αυτά εδώ - Σίνκλερ Λιούις (508) 8,5/10 45. Ιστορία της Γαλλίας - Νίκος Τσιφόρος (301) 7/10 46. Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών - Νίκος Τσιφόρος (288) 7/10 47. Το δώρο του φαντάσματος - Κάρολος Ντίκενς (151) 7,5/10 48. Οι καμπάνες - Κάρολος Ντίκενς (136) 8,5/10 49. Ο γρύλος στο τζάκι - Κάρολος Ντίκενς (138) 8/10 50. Ο ύμνος των Χριστουγέννων - Κάρολος Ντίκενς (145) 10/10 Τελευταία μέρα του 2025 και ένας μικρός απολογισμός επιβάλλεται. Οπότε τα πέντε καλύτερα του 2025: 1. "Στάλινγκραντ" του Άντονι Μπίβορ 2. "Βερολίνο, η πτώση 1945" του Άντονι Μπίβορ 3. "Τα έγγραφα του Αφγανιστάν" του Κρεγκ Γουίτλοκ 4. "Η τελευταία σφαίρα" του Λουΐς Λ' Αμούρ 5. "Ντόμπρα και σταράτα" του Γιάννη Παπαϊωάννου Επίσης ένα αξιοσημείωτο είναι ότι από τα 50 βιβλία της χρονιάς τα 32 (τα σημείωσα με έντονα γράμματα), τα απέκτησα μέσω προσφορών διαφόρων εφημερίδων και πρέπει να πω ότι ορισμένα από αυτά βγήκαν πολύ καλά. Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους.

Η φάρμα των ζώων Με ακρυλικό μελάνι, μετατρέποντας κάθε σελίδα σε έργο τέχνης, ο κομίστας και ζωγράφος Odyr έδωσε σχήμα και χρώμα σε αυτό το κλασικό έργο. Σε ένα από τα πιο διάσημα έργα μυθοπλασίας του 20ου αιώνα. Μία διασκευή, γεμάτη κίνηση και ζωή, εξαιρετική επιλογή και για μικρότερους αναγνώστες.

Ταύτιση του αναγνώστη με τον ήρωα ενός βιβλίου. Τρόποι και βαθμός ταύτισης, αποτέλεσμα της ταύτισης. Ο συγγραφέας ταυτίζεται με τον ήρωά του; Είναι βέβαιο. Εκείνο που είναι διαφορετικό στην περίπτωση του συγγραφέα, είναι πως μπορεί να ελέγξει και να κατευθύνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία ενός ήρωα, την εξέλιξη, τις δοκιμασίες και τις συγκινήσεις και άρα το αποτέλεσμα της δικής του ταύτισης είναι ελεγχόμενο. Ίσως ακόμη και ηθελημένο. Σε κάθε περίπτωση, ο συγγραφέας αναζητά να φτιάξει ήρωες και ιστορίες που θα συγκινήσουν κατά κύριο λόγο τους αναγνώστες του και όχι απαραίτητα τον ίδιο. Ωστόσο είναι βέβαιο πως το πρώτο δεν επιτυγχάνεται χωρίς να ισχύει και το δεύτερο. Ένας αδιάφορος για τον συγγραφέα ήρωας είναι ένας ήρωας σίγουρα αδιάφορος και για τον αναγνώστη. Ή ένας ήρωας για τον οποίο ο συγγραφέας μπορεί τελικά να μην μπει καν στον κόπο να ολοκληρώσει την ιστορία του. Πώς διαχωρίζονται όμως οι ήρωες / χαρακτήρες που πλάθουμε, σύμφωνα με τον βαθμό ταύτισης; Θα εξετάσουμε τέσσερις βασικούς βαθμούς /τύπους που είναι σίγουρο πως, συνειδητά ή ασυνείδητα, έχουμε κατασκευάσει στις ιστορίες μας και έχουμε θαυμάσει στις ιστορίες άλλων. Ήρωας του συνειρμού. Ο υψηλότερος βαθμός ταύτισης παρέχεται από τον ήρωα που, συνειρμικά, θυμίζει στον αναγνώστη καταστάσεις που ο ίδιος βίωσε, προβλήματα που αντιμετώπισε, τις δικές του προσωπικές αποτυχίες, χαμένες ευκαιρίες, τα διλλήματά του και τα what-ifs του. Μην ξεγελιέστε, μπορεί να ταυτιστούμε με ένα μην ανθρώπινο ον εξίσου αποτελεσματικά όσο και με ένα ανθρώπινο, αρκεί τα αισθήματα να είναι οικεία. Ο ήρωας του συνειρμού αναγκάζει ή παρασύρει τον αναγνώστη να βρεθεί στη θέση του. Το αποτέλεσμα αυτού του είδους της ταύτισης είναι ένα είδος «επιτρεπτής παρεκτροπής», ο κίνδυνος εκ του ασφαλούς, η αμαρτία χωρίς καταλογισμό, η παρασπονδία χωρίς συνέπειες, η ηδονοβλεπτική χαρά της κλειδαρότρυπας. Ένας ηλικιωμένος κύριος μπορεί να διαβάσει για έναν άλλον ηλικιωμένο κύριο που εγκατέλειψε σύζυγο, παιδιά και εγγόνια για να ζήσει την περιπέτεια με την νεαρή μπαλαρίνα. Θα νιώσει ανανεωμένος, σαν να γνώρισε προσωπικά την μπαλαρίνα. Στο τέλος, όταν η μπαλαρίνα θα εγκαταλείψει τον ήρωα της ταύτισης, ο ηλικιωμένος αναγνώστης θα ανακουφιστεί, κρυφογελώντας στον ίδιο του τον εαυτό, καθώς ο ίδιος ποτέ δεν παρασύρθηκε. Το βιβλίο λοιπόν έχει γίνει ο ασφαλής χώρος όπου μπορούμε να αισθανθούμε έναν μεγάλο έρωτα χωρίς να βρεθεί η δική μας καρδιά στην αρένα. Μπορούμε να είμαστε γαλαντόμοι και γενναιόδωροι χωρίς να ξοδευτούμε, μπορούμε να είμαστε γενναίοι χωρίς να κρατήσουμε ποτέ μας σπαθί. Μπορούμε να κάνουμε το ταξίδι που πάντα ονειρευόμαστε, να παντρευτούμε τον άνθρωπο που θα είχαμε επιλέξει αν ήταν οι συνθήκες αλλιώς. Ο ήρωας του συνειρμού είναι η ευκαιρία μας να ακολουθήσουμε το όνειρο, τον πειρασμό – ή να διαβάσουμε για κάποιους που τολμούν να το κάνουν. Ο αναγνώστης ταυτίζεται με τον ήρωα του συνειρμού περισσότερο και ευκολότερα από κάθε άλλον τύπο ήρωα, πονάει με τις λύπες και θριαμβεύει με τα κατορθώματα. Και φτάνει στο τελευταίο κεφάλαιο με τη γλυκόπικρη αίσθηση του αποχαιρετισμού από έναν καλό και πιστό φίλο. Υπερήρωας – ήρωας του θαυμασμού. Η λέξη «υπερήρωας» νομίζω εξηγεί σε γενικές γραμμές τις ιδιότητες του προσώπου αυτού. Είναι πλάσμα ξεχωριστό, με ικανότητες που διαφέρουν κατά πολύ από το μέσο όρο. Είτε προικισμένος μάγος, είτε ιδιοφυής καλλιτέχνης, είτε πλάσμα απαράμιλλης γοητείας, είτε ον με ιδιαίτερη καταγωγή, είναι ένας ήρωας που μπορούμε να θαυμάσουμε αλλά όχι να ταυτιστούμε. Τουλάχιστον δεν ταυτιζόμαστε με την ποιότητα που τον καθιστά υπερήρωα. Ο υπερήρωας εύκολα μπορεί να γίνει μονοδιάστατος, καθώς ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα σε τέτοιο βαθμό, που το μόνο πια που μας ενδιαφέρει είναι η μεγαλοσύνη του. Το αποτέλεσμα αυτής της μορφής ταύτισης, το αίσθημα που γεννάται στον αναγνώστη μας είναι ο θαυμασμός. Ο υπερήρωας συνήθως είναι ένα πρότυπο δημιουργικό, ωθεί δηλαδή τον δέκτη / αναγνώστη να αναζητήσει την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του. Ο ήρωας της κάθαρσης. Το δημοφιλέστερο είδος ήρωα. Ο ήρωας που στην πορεία του θα βρεθεί σε κάθε πιθανή σχέση ταύτισης με τον αναγνώστη, από την πλησιέστερη δυνατή του ήρωα του συνειρμού μέχρι την πλέον αποστασιοποιημένη περίπτωση του υπερήρωα. Ο ήρωας αυτός είναι ο χαρακτήρας που θα μπλέξει σε κάθε είδος περιπέτεια και θα βρεθεί σε θέση ισχύος, σε θέση αδύναμη, σε θέση πλεονεκτική, σε θέση απόγνωσης. Θα ξεκινήσει φτωχός και χωρίς μέλλον και θα κτίσει μόνος το βασίλειό του, για να το ξαναχάσει και να καταλήξει απόκληρος και εξόριστος. Η ζωή του είναι ένας ακατάπαυστος ανελκυστήρας αισθημάτων, ευκαιριών, δυσχερειών, απίθανων συμπτώσεων και αναμετρήσεων. Ένας χαρακτήρας σε μυθιστόρημα μύησης εκτελεί αυτή την πορεία, οποιοσδήποτε χαρακτήρας που ξεκινά από το σημείο Α και φτάνει στο σημείο Β, έχοντας υποστεί ζυμώσεις στο μεταξύ, ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Ο ήρωας της κάθαρσης είναι ο ήρωας που δεν γεννιέται, πλάθεται. Συνήθως με κόπο από το δημιουργό του, κόπο που μεταφράζεται σε μπόλικες σελίδες χορταστικής περιπέτειας για τον αναγνώστη. Είναι ο χαρακτήρας που θα μας φιλέψει τα πιο αγνά και αμόλυντα αισθήματα αγωνίας για τη μοίρα του. Ο ήρωας της κάθαρσης θα λύσει τα θέματά του. Θα ανέβει σε ύψη δυσθεώρητα και θα ξανακατέβει στα μέτρα του αναγνώστη, ίσως πολλές φορές, κεφάλαιο το κεφάλαιο. Το αποτέλεσμα αυτού του είδους ταύτισης είναι μια μίξη των δύο περιπτώσεων που εξετάσαμε πριν: ένας οικείος ήρωας, με τον οποίο ταυτίζεται ο μέσος αναγνώστης και συνάμα αυτό στο οποίο ο μέσος αναγνώστης προσβλέπει, αυτό στο οποίο στοχεύει ή που θα ήθελε να είναι. Αισθανόμαστε κάθε απόχρωση ταύτισης και απόλαυσης της «επιτρεπτής παρεκτροπής» και παράλληλα το θαυμασμό, την επιθυμία για την εξέλιξη και την προσωπική μας βελτίωση. Καταβροχθίζουμε τις αμαρτωλές του περιπέτειες με ηδονοβλεπτική χαρά και συγκινούμαστε στους θριάμβους του. Εξάλλου, αν ένας ήρωας που μας θυμίζει τον εαυτό μας σε τόσα πολλά σημεία μπορεί να τα καταφέρει, τότε ίσως μπορούμε και εμείς. Ήρωας της ειρωνείας – αντιήρωας. Ο ήρωας της ειρωνείας είναι ένας ήρωας με τον οποίο θα ταυτιστούμε, πιθανώς, αν έχουμε ανάλογες έξεις ή βιώματα ή αν έχουμε συναντήσει ή συνδιαλλαγεί τέτοιου είδους ανθρώπους. Είναι ο αυτοκαταστροφικός ή ετεροκαταστροφικός χαρακτήρας, που θα βουλιάξει στους εθισμούς και τις κακές επιρροές και θα χάσει τον εαυτό του. Είναι αυτός που θα παρασύρει και άλλους στην ίδια πορεία, που θα αποτελέσει το κακό παράδειγμα, τον σκοτεινό μέντορα, τον διαφθορέα. Μπορεί να είναι είτε ετεροκαταστροφικός, ένα πλάσμα που βλάπτει τον περίγυρό του, είτε αυτοκαταστροφικός, ένας αυτοκτονικός χαρακτήρας που δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι από τζόγο ή ουσίες ή ακολασίες ή οτιδήποτε άλλο. Συχνά είναι συνδυασμός και των δυο αυτών ιδιοτήτων: καταστρέφει και καταστρέφεται. Μπορεί να είναι απλώς ένας μοχθηρός μηχανορράφος ή ένα φθονερό πρόσωπο που δρα από το παρασκήνιο, σαν τον Φιδόγλωσσο ή τον Ιάγο, σπέρνοντας το ψεύδος και τη συκοφαντία. Ο ήρωας αυτός βλάπτει ή βλάπτεται από έξη, από φθόνο, από μισαλλοδοξία, από ανασφάλεια, από ένα πλήθος θεμάτων που δεν διαχειρίστηκε. Συνήθως προκαλεί αποστροφή ή στην καλύτερη περίπτωση την λύπησή μας. Σε κάθε περίπτωση, είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Θα διαπιστώσατε σίγουρα πως οι παραπάνω ήρωες σπάνια υπάρχουν αμιγώς. Ένας ήρωας κάθαρσης είναι πιθανότερο να εμπεριέχει περισσότερα χαρακτηριστικά από ότι οι υπόλοιποι. Ένας ήρωας κάθαρσης μπορεί να έχει περάσει ακόμη και από αυτοκαταστροφικά στάδια, μπορεί να έχει υπάρξει ο κακός της ιστορίας – όπως το Γκόλουμ ή ο καθηγητής Σνέηπ. Για το λόγο αυτό θεωρείται μέσα στην κατάταξή μας από τους πληρέστερους χαρακτήρες. Η πορεία του είναι ακραία και με μεγάλες παλινδρομήσεις και για αυτό το λόγο μοιάζει φυσιολογικότερη. Καλύπτει ένα μεγαλύτερο εύρος αισθημάτων, διαθέσεων, μεταπτώσεων και εμπειριών: εξάλλου, κανενός η ζωή δεν είναι καθαρά μονοδιάστατη. -art by Olga Cornacchia-

Χριστουγεννιάτικη ιστορία Ο Σκρουτζ έχει περάσει όλη του τη ζωή μέσα στη μιζέρια και στη φιλαργυρία. Όμως, αυτά τα χριστούγεννα το φάντασμα του πρώην συνεργάτη του έρχεται για να τον στοιχειώσει. Στη συνέχεια, τα πνεύματα των περασμένων, των φετινών και των μελλοντικών χριστουγέννων εμφανίζονται στο δωμάτιό του. Θα μπορούσε αυτός ο άνθρωπος να αλλάξει χαρακτήρα και να γίνει χαρούμενος και φιλάνθρωπος; Μια διασκευή της κλασικής και πολυαγαπημένης ιστορίας από τον Davide Morosinotto, και εικονογράφηση από την Barbara Bongini. Καλά Χριστούγεννα!

@Αθανάσιος οι απαντήσεις είναι πιο πεζές. Απλά τους ρίχνει στο κενό και πεθαίνουν γιατί στο κενό δεν έχει οξυγόνο. Το κάστρο ταξίδευει και ψάχνει καινούργια παρέα. Άρα αν η εμπορική εταιρεία ακολουθήσει το τελευταίο στίγμα του διαστημόπλοιου, δεν πρόκειται να βρει τίποτα εκεί. Και το διαστημόπλοιο φαντάζομαι θα παρασυρθεί κάπου στο κενό του διαστήματος.

Πανόραμα Το βιβλίο αυτό μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον όταν κυκλοφόρησε (και όχι μόνο χάρη στο υπέροχο εξώφυλλο, που τραβάει το... μάτι), αλλά έπρεπε να περάσουν κάμποσες εβδομάδες μέχρι να αποφασίσω τελικά να το αγοράσω. Αλλά δεν άργησα καθόλου να το πιάσω στα χέρια μου από τη στιγμή που το αγόρασα, και το διάβασα μονορούφι σε μια μέρα. Πολύ καλογραμμένο, ενδιαφέρον και ιντριγκαδόρικο μυθιστόρημα, μείγμα επιστημονικής φαντασίας, αστυνομικού και κοινωνικής κριτικής, που δίνει μπόλικη τροφή για σκέψη και αφορμές για ενδιαφέρουσες συζητήσεις, αν και ίσως σε γενικές γραμμές είναι κάπως επιφανειακό και επιδερμικό, με την έννοια ότι δεν υπάρχει ο χώρος (οι σελίδες ίσα που ξεπερνούν τις διακόσιες) για πραγματική εκβάθυνση σε πλοκή, χαρακτήρες και ιδέες. Πώς είναι μερικά επεισόδια της υπέροχης σειράς Black Mirror, που θα μπορούσαν να έχουν διάρκεια δυο και βάλε ώρες αντί για μια; Κάπως έτσι. Γιατί, ναι, σαν βιβλίο, σαν κεντρική ιδέα, (νομίζω ότι) θα ταίριαζε στη συγκεκριμένη σειρά. Φυσικά όλα αυτά με τη διαφάνεια, τα διαφανή σπίτια, την όλη παράνοια που επικρατεί στο βιβλίο, δύσκολα θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα (και ευτυχώς!), αλλά μπορεί κανείς να δει το βιβλίο και σαν μια μετά-ερμηνεία, μια παραβολή της δικής μας πραγματικότητας, με τα social media, τον εθισμό στις κάθε είδους οθόνες, την υπέρ-προβολή των ζωών μας (και πάει λέγοντας), αντί για μια προσπάθεια της Λίλια Ασέν να φανταστεί και να δημιουργήσει έναν μελλοντικό κόσμο. Ωραίο βιβλίο, ευκολοδιάβαστο και εθιστικό, αξίζει μια ανάγνωση. -Δεκέμβριος 96. Λιζ Μουρ - Ο Θεός του δάσους (σελ. 644). 8.5/10 97. Σ. Τζ. Τιούντορ - Η αναμέτρηση (σελ. 436). 8/10 98. Κρις Τσίμπνολ - Φόνος στο Λευκό Ελάφι (σελ. 444). 8/10 99. Ρενέ Μπαρζαβέλ - Οι εραστές του πάγου (σελ. 357). 9.5/10 100. Λίλια Ασέν - Πανόραμα (σελ. 226). 8/10

Είναι πράγματι πολύ καλό και ολοκληρωμένο. Το συγκεκριμένο κείμενο, για μένα, έπρεπε να είναι μικρό, και αυτό γιατί δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο. Αυτό που ήθελες να πεις, η ουσία αυτού που ήθελες να πεις, δεν χρειάζεται πολλές λέξεις. Για κάποιους, αυτή η μετάβαση, από το "έτρεχε" στο "βήμα-βήμα", γίνεται στην πορεία στάση ζωής και, όταν πρωτοσυμβεί, βιώνεται ακριβώς όπως το περιγράφεις. Είναι κάτι σαν ίλιγγος, και, αν δεν σε τρομάξει, κερδίζεις αυτό που λες κι εσύ στο τέλος. Πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι μας το έδωσες τόσο παραστατικά μέσω των δύο λέξεων που επέλεξες.

Πολύ καλό Αθανάσιε. Σε μορφή άσκησης βέβαια αλλά τυπικά αυτό είναι το νόημα. Έπλεξες τα δύο στοιχεία. Δεν ξέρω αν ήταν παιχνίδι ή φαντασίωση ή αν το ξωτικό είναι παγιδευμένο σε κάποιου είδους ξόρκι λούπας, αλλά δεν έχει τόσο σημασία επειδή η άσκηση δεν οφείλει σώνει και ντε να είναι ολοκληρωμένο διήγημα. Θεωρώ πως ανακατέψεις όμορφα τα δύο στοιχεία. Α, και χαίρομαι που παίρνεις μέρος σε όλες τις δραστηριότητες, keep up the good work!

Ωραία ιδέα, ανατριχιαστική εκτέλεση.

Διάβασα τα παρακάτω, τα του Μπάκμαν ξανά ύστερα από πολλά χρόνια: -''Η μακριά πορεία'': Γνωστή η ιστορία και από την ταινία που έγινε πρόσφατα. Τοποθετημένο σε μία φουτουριστική Αμερική που διέπεται από στρατιωτική δικτατορία, έχει να κάνει με διαγωνισμό ορισμό της λέξης ''μαραθώνιο''. Πενήντα επιλεγμένα αγόρια, έχουν ως στόχο να περπατούν χωρίς σταματημό. Με σταθερό ρυθμό και τηλεοπτική κάλυψη. Τον πρώτο δε δεν πρέπει να τον μειώνουν, ειδάλλως θα δεχθούν δύο προειδοποιήσεις. Την τρίτη αποχωρούν. Με μία σφαίρα στο κεφάλι. Ο τελευταίος που θα επιβιώσει, θα αποκτήσει όλα όσα ονειρευόταν. Ακούγεται εύκολο, είναι όμως μόνο όταν κάποιος είναι απ' έξω. Παρακολουθούμε τις σκέψεις των πρωταγωνιστών, όπως επίσης και τις συνθήκες που τους οδήγησαν εκεί. -''Έργα οδοποιίας'': Τι κακό μπορεί άραγε να περιμένει κανείς όταν έχει για χρόνια μία σταθερή δουλειά και το σπίτι του; Με μία λέξη τα πάντα. Όπως π.χ. ο καινούργιος αυτοκινητόδρομος που είναι να γίνει εκεί ακριβώς που δεν πρέπει. Οπότε και έρχεται η ώρα να μαζέψει τα τσανάκια του και να την κάνει για άλλες πολιτείες. Τι συμβαίνει όμως όταν δεν θέλει να συμβιβαστεί με την νέα τάξη πραγμάτων; Και παράλληλα είναι διατεθειμένος να πάει ως το τέρμα; Καλό ήταν αλλά η αξία του δεν θα έλεγα ότι έγκειτο τόσο στη δεδομένη του ποιότητα. Όσο στο ότι η όλη λανθάνουσα κατάσταση είναι ''καθημερινή''. Τρομάζει επειδή θα μπορούσε να συμβεί στο καθένα. Σε όποιον τουλάχιστον δεν έχει ενδοιασμούς να περάσει την λεπτή εκείνη, κόκκινη γραμμή. -''Αργότερα'': Α αυτό ήταν ωραίο! Πολύ ωραίο, πραγματικό -μαύρο- διαμάντι. Ένα μικρό παιδί έχει το χάρισμα να ακούει τις φωνές των πρόσφατα πεθαμένων. Ή κατάρα μάλλον, δεν του επιτρέπει να ζήσει φυσιολογικά. Ε, τι να κάνει λοιπόν και δαύτος, αναγκάζεται να προσαρμοστεί στα αναθεματισμένα δεδομένα. Και μία φορά παραπάνω, με όλες αυτές τις αναποδιές που τον βρίσκουν στην οικογενειακή του ζωή. Ναι, μου άρεσε αρκετά. Με όλη αυτή την αγωνία, και το εντεινόμενα ζοφερό κλίμα. Ως και το ''λυτρωτικό'' φινάλε και την απάντηση στο ερώτημα που τον βασάνιζε. Ποιοτικό, είναι κάτι που θα μου μείνει. -''Ο δρομέας'': Φέρει κάποιες λίγες ομοιότητες με την Μακριά πορεία. Αναφορικά με το όλο εφιαλτικό φόντο, το πλούσιο χρηματικό έπαθλο, και το βαρύ τίμημα σε περίπτωση αποτυχίας. Και μου άρεσε λίγο περισσότερο, είχε καλύτερη υπόθεση και πιο σφιχτή πλοκή. Περισσότερο όμως το μοναχικό του πρωταγωνιστή, ένας ενάντια σε όλους. Ακούγεται -και είναι- ζόρικο. Πολύ. Χρειάζεται εκτός από τα μούσκουλα, να επιστρατευτεί και το μυαλό, πιότερο ίσως αυτό. Αναρωτιέμαι πως θα μου φανεί και η ταινία με τον Σβαρτσενέγκερ, δεν έτυχε να την δω ποτέ.

Όνομα Συγγραφέα: MadnJim Είδος ποιήματος: Δραματικό Αριθμός Στίχων: 20 Σχόλια: ...