Τι διαβάζετε;

[WILLIAM]

Έχω αρχίσει το Alien: Ο επιβάτης του διαστήματος, του Άλαν Ντιν Φόστερ.

Από αυτό προήλθε η ομώνυμη ταινία;

 

Ξεκίνησα την Τελευταία Υπόκλιση.

[BladeRunner]

 

Έχω αρχίσει το Alien: Ο επιβάτης του διαστήματος, του Άλαν Ντιν Φόστερ.

Από αυτό προήλθε η ομώνυμη ταινία;

 

 

 

 

Το αντίθετο. Το βιβλίο βασίζεται στο σενάριο της ταινίας. Πρόκειται για novelization. 

[WILLIAM]

Α μάλιστα, είναι καλό; Μερικές φορές έχουν γίνει ωραία βιβλία έτσι.

[BladeRunner]

Α μάλιστα, είναι καλό; Μερικές φορές έχουν γίνει ωραία βιβλία έτσι.

 

Το τελείωσα. Σχόλιο, εδώ.

[vaggelis]

Έχω αρχίσει το "Αυτό", του Στέφεν Κινγκ.

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το Μαρτύρια της σάρκας, της Μόνικα Τζ. Ο'Ρουρκ.

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το 14, του Ζαν Εσνόζ. 

[MountainRoot]

Ξεκίνησα το Οι έμποροι του Διαστήματος.

Το πέτυχα για 5€ σε ένα μπαζαρ και μου τράβηξε το ένδιαφέρον η ιστορία. Γύρισα σπίτι διάβασα και κάποια καλά λόγια απο τον BladeRunner και την επομένη το αγόρασα.

 

Μεχρι στιγμής το βρίσκω παααρα πολύ καλό.

Εντάξει η ελληνική μετάφραση ειναι λίγο κάπως αλλά ΟΚ.....τι να κάνουμε.

[WILLIAM]

Η φορολογική επιθεώρηση πιάνεται; Μια χαρά έργο τρόμου είναι!

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το Η μικρή Μπιζού, του Πατρίκ Μοντιανό.

[Δημήτρης]

Άρχισα την ανθολογία ε.φ. ''Η Μεγάλη Μπροστινή Αυλή''.

[alanon]

Επειδή τον στόχο των 50 τον έπιασα πολύ νωρίς ξεκίναω να ξαλαφρωσω την βιβλιοθήκη μου από τούβλα... Robin Hobb στην υπηρεσία του βασιλια

[Δημήτρης]

Άρχισα την ανθολογία ε.φ. ''Η Μεγάλη Μπροστινή Αυλή''.

 

 

Την τελείωσα και δεν έλεγε πολλά. Το ''Πάνω στη Μουντή Γη'' του Φίλιπ Ντικ είναι βαρύ και μπερδεμένο. Κλασσικός Ντικ θα μπορούσε να πει κανείς, χωρίς όμως την ποιότητα του. Στα λίγα τουλάχιστον που έχω διαβάσει μέχρι τώρα. ''Ο Απογραφέας'' του Φρανκ Μπέλκναπ Λονγκ ξεκινάει καλά αλλά το χάνει στο τέλος, ενώ καλούτσικο ήταν το ''Μία Τρελή Υποψία'' των Χένρι Κάτνερ, Κ. Λ. Μουρ. Εδώ έχουμε να κάνουμε μ' ένα ταλαίπωρο ον που σπεύδει για βοήθεια στον ψυχίατρο του. Το ποιος τελικά θα τρελάνει ποιον, είναι μία άλλη ιστορία. Μέτρια πράγματα λοιπόν αν δεν υπήρχε το υπέροχο ''Η Μεγάλη Μπροστινή Αυλή'' του Κλίφφορντ Σάιμακ. Όπως εύστοχα αναφέρεται δεν υπάρχει μόνο η περιπέτεια της σκοτεινής αβύσσου, αλλά και αυτή του φωτεινού ορίζοντα. Καταπληκτική, την θυμάμαι πάντα με νοσταλγία. Αξίζει να διαβαστεί η ανθολογία έστω και μόνο για αυτή.

 

Συνεχίζω με Σαούλ Φριντλέντερ και ''Η Ναζιστική Γερμανία και οι Εβραίοι''.  

Edited September 9, 2016 by Δημήτρης

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το Υπουργός Νύχτας, του Γιώργου Σκαμπαρδώνη.

[heiron]

Περιμένοντας να βγάλει επιτέλους το επόμενο βιβλίο της σειράς, παίρνω τη δόση μου σε τζορτζμαρτίνη διαβάζοντας από χθες το βράδυ

 

Το Όνειρο Του Μισισιπή

του George R.R. Martin

[melkiades]

Μόλις τελείωσα το βιβλίο της Genevieve Cogman, The Invisible Library.

Το βιβλίο αυτό το είχα από καιρό στη λίστα με τα βιβλία που ήθελα να αγοράσω. Το οπισθόφυλλο και οι κριτικές με είχαν προετοιμάσει για κάτι πολύ ενδιαφέρον.

Η Αόρατη Βιβλιοθήκη, θεωρητικά, τα έχει όλα. Κατασκόπους βιβλιοθηκάριους που ταξιδεύουν σε παράλληλους κόσμους με σκοπό να κλέψουν βιβλία για να τα τοποθετήσουν στην Αόρατη Βιβλιοθήκη (ή αυτό τουλάχιστον νομίζουν οι περισσότεροι από αυτούς). Επίσης έχει δράκους, μαγεία, νεράιδους, ζέπελιν, μηχανικά ζώα, ένα λίγο διαφορετικό Λονδίνο με έναν λίγο διαφορετικό Σέρλοκ Χόλμς, τον κλασικό κακό κλπ κλπ. Ε, πόσα μπορεί να βάλει μέσα σε λιγότερες από 350 σελίδες;

Και όμως, το αποτέλεσμα ήταν, για μένα τελείως απογοητευτικό. Ένα βιβλίο που δεν προχωρούσε όπως θα έπρεπε σαν να έψαχνε κάθε φορά να δει προς τα πού πρέπει να πάει αυτή η ιστορία, με απίστευτα κενά και πολλές ευκολίες για να ξεκολλήσει η συγγραφέας τους ήρωές της από εκεί που πήγαινε και τους έμπλεκε.  Οι ήρωες, από την άλλη, ήταν αδιάφοροι και βαρετοί ως εκεί που δεν πάει, έκαναν ανούσιες συζητήσεις που δεν οδηγούσαν πουθενά ενώ το λαβ στόρυ της υπόθεσης (γιατί έχουμε και από αυτό) ήταν πολύ ζαχαρωμένο ακόμα και για young adult.

Αυτά, η σειρά έχει προχωρήσει και έχουν βγει τα δύο επόμενα αλλά δεν νομίζω να τη συνεχίσω.  Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, έχει πάρει πολύ καλύτερες κριτικές από τη δικιά μου.

Έντιτ: Βάζω τα σχόλια εδώ γιατί δεν βρήκα κάτι σχετικό και δεν νομίζω ότι πρέπει να ανοίξω κάποιο τόπικ γι αυτή τη σειρά ή τη συγγραφέα.

Edited September 13, 2016 by melkiades

[vaggelis]

Κάνοντας ένα διάλειμμα από το "Αυτό" του Κινγκ που με εκνεύρισε, έχω αρχίσει το "Πουλί του θανάτου" του Χάρλαν Έλισον.  

[gregacm]

Ξεκιναω τη Νουβελα της Μαυρης Σφραγιδας, του Μαχεν.

[Blacksword]

Άρχισα το Magician του Feist και μου αρέσει ήδη από τις πρώτες σελίδες.

[BladeRunner]

Έχω αρχίσει το Τα χαστουκόψαρα, του Λένου Χρηστίδη.

[BladeRunner]

Συνεχίζω με το Κόκκινα φώτα, του Ζορζ Σιμενόν.

[vaggelis]

Έχω αρχίσει το "Αν είσαι έτοιμος, πάτα Enter", του Έρνεστ Κλάιν.

[Mictantecutli]

Ξεκίνησα το "Ο μεσσίας του Ντιούν" του Frank herbert

[alanon]

Ξεκίνησα το "Ο μεσσίας του Ντιούν" του Frank herbert

βοήθεια σου...πλάκα κάνω.... Αυτό καλό είναι...Αν πιάσεις το τρίτο...εκεί αρχίζει και χάνεται Edited September 20, 2016 by alanon

[heiron]

Το 2ο είναι ίσως το καλύτερο, όπως το βλέπω. Γιατί οκ, το πρώτο κλασικό αλλά είναι και κλισεδιάρικη η ιστορία μέσες άκρες. Και το 3ο τρώγεται, μια χαρά στόρι κι ας ξεφεύγει λίγο στο τέλος. Από το 4ο είναι πλέον που η σειρά αλλάζει και είναι μόνο για σκληροπυρηνικούς φαν του Χέρμπερτ.